รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.12.1
राक्षसेन्द्रो ऽभिषिक्तस्तु भ्रातृभ्यां सहितस्तदा ।
ततः प्रदानं राक्षस्या भगिन्याः समचिन्तयत् ॥ ७.१२.१ ॥
ราชาแห่งรากษสได้รับการอภิเษกพร้อมกับพี่น้องทั้งสองแล้ว จึงคิดพิจารณาเรื่องการยกน้องสาวซึ่งเป็นนางรากษสีให้แต่งงาน
7.12.2
स्वसारं कालकेयाय दानवेन्द्राय राक्षसीम् ।
ददौ शूर्पणखां नाम विद्युज्जिह्वाय नामतः ॥ ७.१२.२ ॥
เขาได้ยกน้องสาวนามว่าศูรปณขาซึ่งเป็นนางรากษสีให้แก่วิทยุชิหวาแห่งกาลเกยะ ผู้เป็นจอมทานพ
7.12.3
अथ दत्त्वा स्वयं रक्षो मृगयामटते स्म तत् ।
तत्रापश्यत्ततो राम मयं नाम दितेः सुतम् ॥ ७.१२.३ ॥
เมื่อยกน้องสาวให้แล้ว รากษสนั้นก็ออกล่าสัตว์เอง โอ พระราม ในป่านั้นเขาได้เห็นมยะ โอรสของทิติ
7.12.4
कन्यासहायं तं दृष्ट्वा दशग्रीवो निशाचरः ।
अपृच्छत्को भवानेको निर्मनुष्यमृगे वने ।
अनया मृगशावाक्ष्या किमर्थं सह तिष्ठसि ॥ ७.१२.४ ॥
เมื่อเห็นเขาอยู่กับหญิงสาวผู้หนึ่ง ทศกรีวะผู้มีคอสิบคอ ซึ่งเป็นผู้เที่ยวไปในราตรี จึงถามว่า "ท่านเป็นผู้ใด ผู้เดียวในป่าที่ไม่มีมนุษย์หรือกวาง เหตุใดท่านจึงยืนอยู่กับหญิงที่มีนัยน์ตาเหมือนลูกกวางนี้"
7.12.5
मयस्तथाब्रवीद्राम पृच्छन्तं तं निशाचरम् ।
श्रूयतां सर्वमाख्यास्ये यथावृत्तमिदं मम ॥ ७.१२.५ ॥
มยะจึงกล่าวตอบแก่ผู้เที่ยวไปในราตรีที่ถามอยู่ว่า "โอ พระราม ขอท่านจงฟัง ข้าจะเล่าทุกอย่างตามที่เป็นมาของข้า"
7.12.6
हेमा नामाप्सरास्तात श्रुतपूर्वा यदि त्वया ।
दैवतैर्मम सा दत्ता पौलोमीव शतक्रतोः ॥ ७.१२.६ ॥
ลูกรัก มีนางอัปสรนามว่าเหมา ถ้าท่านเคยได้ยินมาก่อน นางถูกเทพเจ้ามอบให้แก่ข้า ดุจดังที่เปาโลมีถูกมอบให้แก่พระอินทร์ผู้ประกอบยัญหนึ่งร้อยครั้ง
7.12.7
तस्यां सक्तमनास्तात पञ्चवर्षशतान्यहम् ।
सा च दैवतकार्येण त्रयोदश समा गताः ॥ ७.१२.७ ॥
ลูกรัก ข้าผูกใจอยู่กับนาง อยู่กับนางห้าร้อยปี ส่วนนางออกไปทำภารกิจของเทพเจ้า ผ่านไปสิบสามปี
7.12.8
वर्षं चतुर्दशं चैव ततो हेममयं पुरम् ।
वज्रवैडूर्यचित्रं च मायया निर्मितं मया ॥ ७.१२.८ ॥
จากนั้นในปีที่สิบสี่ จึงมีเมืองทองคำ ประดับด้วยเพชรและไพฑูรย์ ซึ่งมยะสร้างขึ้นด้วยมายา
7.12.9
तत्राहमवसं दीनस्तया हीनः सुदुःखितः ॥ ७.१२.९ ॥
ข้าอาศัยอยู่ที่นั่น ทุกข์ระทมและเศร้าโศกอย่างยิ่ง เพราะขาดนางไป
7.12.10
तस्मात्पुराद्दुहितरं गृहीत्वा वनमागतः ।
इयं ममात्मजा राजंस्तस्याः कुक्षौ विवर्धिता ॥ ७.१२.१० ॥
ดังนั้นข้าจึงพาลูกสาวออกจากเมืองนั้นมายังป่า โอ กษัตริย์ นี่คือลูกสาวของข้า ที่เติบโตในครรภ์ของนาง
7.12.11
भर्तारमनया सार्धमस्याः प्राप्तो ऽस्मि मार्गितुम् ।
कन्यापितृत्वं दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥ ७.१२.११ ॥
ข้ามาพร้อมกับนางเพื่อหาสามีให้นาง เพราะการเป็นบิดาของบุตรีนั้นเป็นทุกข์แก่ทุกคนที่ปรารถนาเกียรติยศ
7.12.12
कन्या हि द्वे कुले नित्यं संशये स्थाप्य तिष्ठति ।
पुत्रद्वयं ममाप्यस्यां भार्यायां सम्बभूव ह ॥ ७.१२.१२ ॥
บุตรีย่อมยืนอยู่เสมอ ทำให้ตระกูลทั้งสองต้องอยู่ในความไม่แน่นอน ส่วนบุตรชายสองคนก็เกิดแก่ข้าด้วยภรรยาคนนี้เช่นกัน
7.12.13
मायावी प्रथमस्तात दुन्दुभिस्तदनन्तरः ।
एवं ते सर्वमाख्यातं याथातथ्येन पृच्छतः ॥ ७.१२.१३ ॥
ลูกรัก คนแรกคือมายาวี และหลังจากนั้นคือทุนทุภิ เราได้เล่าทุกสิ่งให้ท่านฟังตามความจริงดังที่ท่านถามมา
7.12.14
त्वामिदानीं कथं तात जानीयां को भवानिति ।
एवमुक्तस्तु तद्रक्षो विनीतमिदमब्रवीत् ॥ ७.१२.१४ ॥
"ลูกรัก บัดนี้ข้าจะรู้จักท่านได้อย่างไรว่าท่านเป็นผู้ใด" เมื่อถูกถามเช่นนั้น รากษสนั้นจึงกล่าวด้วยถ้อยคำอ่อนน้อมดังนี้
7.12.15
अहं पौलस्त्यतनयो दशग्रीवश्च नामतः ।
मुनेर्विश्रवसो यस्तु तृतीयो ब्रह्मणो ऽभवत् ॥ ७.१२.१५ ॥
ข้าเป็นบุตรแห่งเผ่าปุลัสตยะ ชื่อทศกรีวะ ข้าคือบุตรของฤๅษีวิศรวัส เกิดเป็นคนที่สามในหมู่ลูกหลานของพระพรหม
7.12.16
एवमुक्तस्तदा राम राक्षसेन्द्रेण दानवः ।
महर्षेस्तनयं ज्ञात्वा मयो हर्षमुपागतः ।
दातुं दुहितरं तस्मै रोचयामास यत्र वै ॥ ७.१२.१६ ॥
โอ พระราม เมื่อจอมรากษสกล่าวดังนั้น ทานพมยะจึงทราบว่าเขาเป็นบุตรของมหาฤๅษี จึงเกิดความยินดี และตกลงใจที่จะยกบุตรีให้แก่เขา
7.12.17
करेण तु करं तस्या ग्राहयित्वा मयस्तदा ।
प्रहसन्प्राह दैत्येन्द्रो राक्षसेन्द्रमिदं वचः ॥ ७.१२.१७ ॥
จากนั้นมยะก็จับมือของนางด้วยมือของตนเอง แล้วหัวเราะกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่จอมรากษส ผู้เป็นจอมไดตยะ
7.12.18
इयं ममात्मजा राजन्हेमया ऽप्सरसा धृता ।
कन्या मन्दोदरी नाम पत्न्यर्थं प्रतिगृह्यताम् ॥ ७.१२.१८ ॥
"โอ กษัตริย์ นี่คือบุตรีของข้า ซึ่งเกิดจากนางอัปสรเหมา นางชื่อมนโททรี ขอท่านจงรับนางไว้เป็นภรรยาเถิด"
7.12.19
बाढमित्येव तं राम दशग्रीवो ऽभ्यभाषत ।
प्रज्चाल्य तत्र चैवाग्निमकरोत्पाणिसङ्ग्रहम् ॥ ७.१२.१९ ॥
โอ พระราม ทศกรีวะตอบว่า "ดีแล้ว" และที่นั่นเขาได้จุดไฟ แล้วทำพิธีจับมือ
7.12.20
स हि तस्य मयो राम शापाभिज्ञस्तपोधनात् ।
विदित्वा तेन सा दत्ता तस्य पैतामहं कुलम् ॥ ७.१२.२० ॥
โอ พระราม มยะรู้จักคำสาปของผู้มีตบะเป็นทรัพย์ เมื่อรู้ดังนี้แล้ว จึงมอบนางให้แก่เขา ในฐานะสืบทอดตระกูลบรรพบุรุษของเขา
7.12.21
अमोघां तस्य शक्तिं च प्रददौ परमाद्भुताम् ।
परेण तपसा लब्धां जघ्निवाँल्लक्ष्मणं यया ॥ ७.१२.२१ ॥
อีกทั้งยังประทานพลังที่ไม่มีวันพลาดและอัศจรรย์ยิ่งแก่เขา พลังนั้นได้มาด้วยการบำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่ และด้วยพลังนั้นเขาได้สังหารพระลักษมณ์
7.12.22
एवं सीकृतदारो वै लङ्काया ईश्वरः प्रभुः ।
गत्वा तु नगरीं भार्ये भ्रातृभ्यां समुपाहरत् ॥ ७.१२.२२ ॥
ดังนั้น ท้าวราวณะผู้เป็นจ้าวแห่งลงกา ผู้ทรงอำนาจ หลังจากได้ภรรยาแล้ว ก็เสด็จกลับไปยังนครและนำภรรยามาให้พี่น้องทั้งสองของตน
7.12.23
वैरोचनस्य दौहित्रीं वज्रज्वालेति नामतः ।
तां भार्यां कुम्भकर्णस्य रावणः समकल्पयत् ॥ ७.१२.२३ ॥
ท้าวราวณะจัดให้วัชรชวาลาซึ่งเป็นธิดาของพระไวโรจนะ เป็นภรรยาของกุมภกรรณ
7.12.24
गन्धर्वराजस्य सुतां शैलूषस्य महात्मनः ।
सरमां नाम धर्मज्ञां लेभे भार्यां विभीषणः ॥ ७.१२.२४ ॥
พิภีษณะได้นางสรมาเป็นภรรยา นางเป็นธิดาของพระราชาคันธรรพ์ศัลูษะผู้ยิ่งใหญ่ เป็นหญิงผู้รู้ธรรม
7.12.25
तीरे तु सरसो वै तु सञ्जज्ञे मानसस्य हि ।
सरस्तदा मानसं तु ववृधे जलदागमे ॥ ७.१२.२५ ॥
บนฝั่งของทะเลสาบมานสะนั้นเอง ได้บังเกิดทะเลสาบอีกแห่งชื่อมานสะ และเมื่อฤดูฝนมาถึง ทะเลสาบมานสะนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้น
7.12.26
मात्रा तु तस्याः कन्यायाः स्नेहेनाक्रन्दितं वचः ।
सरो मा वर्धयस्वेति ततः सा सरमा ऽभवत् ॥ ७.१२.२६ ॥
ด้วยความรัก มารดาของหญิงสาวนั้นร้องขอด้วยถ้อยคำว่า "ขอทะเลสาบโปรดทำให้ลูกเติบโตเถิด" ดังนั้นหญิงสาวจึงกลายเป็นนางสรมา
7.12.27
एवं ते कृतदारा वै रेमिरे तत्र राक्षसाः ।
स्वां स्वां भार्यामुपागम्य गन्धर्वा इव नन्दने ॥ ७.१२.२७ ॥
ราษฎร์ทั้งหลายที่มีภรรยาแล้วจึงรื่นรมย์อยู่ที่นั่น ต่างไปหาภรรยาของตนแต่ละคน เหมือนคันธรรพ์ในนันทนวัน
7.12.28
ततो मन्दोदरी पुत्रं मेघनादमजीजनत् ।
स एष इन्द्रजिन्नाम युष्माभिरभिधीयते ॥ ७.१२.२८ ॥
ต่อมา นางมันโททรีได้ให้กำเนิดบุตรชายชื่อเมฆนาท นี่คือผู้ที่พวกท่านเรียกว่าอินทรชิต
7.12.29
जातमात्रेण हि पुरा तेन रावणसूनुना ।
रुदता सुमहान्मुक्तो नादो जलधरोपमः ॥ ७.१२.२९ ॥
ทันทีที่คลอด บุตรของท้าวราวณะนั้นร้องไห้และส่งเสียงคำรามอันดังมหึมาเหมือนเมฆฝน
7.12.30
जडीकृता च सा लङ्का तस्य नादेन राघव ।
पिता तस्याकरोन्नाम मेघनाद इति स्वयम् ॥ ७.१२.३० ॥
ข้าแต่พระราฆวะ ลงกาทั้งเมืองถูกเสียงนั้นทำให้นิ่งงันไป บิดาของเขาเองจึงตั้งชื่อให้เขาว่าเมฆนาท
7.12.31
सो ऽवर्धत तदा राम रावणान्तःपुरे शुभे ।
रक्ष्यमाणो वरस्त्रीभिश्छन्नः काष्ठैरिवानलः ॥ ७.१२.३१ ॥
ข้าแต่พระราม เมฆนาทเติบโตขึ้นในภายในอันเป็นมงคลของท้าวราวณะ ได้รับการคุ้มครองโดยสตรีผู้ประเสริฐ ดุจไฟที่ซ่อนอยู่ในกองฟืน
7.12.32
मातापित्रोर्महाहर्षं जनयन्रावणात्मजः ॥ ७.१२.३२ ॥
บุตรชายของท้าวราวณะผู้นำความปีติยินดีอย่างยิ่งมาสู่มารดาและบิดา