Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततस्तु सचिवैः सार्धं षड्भिर्नित्यं बलोद्धतैः ।
महोदरप्रहस्ताभ्यां मारीचशुकसारणैः ॥ ७.१४.१ ॥
Entonces, junto a sus seis ministros, siempre hinchados de fuerza, con Mahodara y Prahasta, y con Mārīca, Śuka y Sāraṇa.
7.14.2
धूम्राक्षेण च वीरेण नित्यं समरगृध्नुना ।
वृतः संप्रययौ श्रीमान्क्रोधाल्लोकान्दहन्निव ॥ ७.१४.२ ॥
Rodeado por el héroe Dhūmrākṣa, siempre ansioso de batalla, el glorioso partió, como si ardiera los mundos de ira.
7.14.3
पुराणि स नदीः शैलान्वनान्युपवनानि च ।
अतिक्रम्य मुहूर्तेन कैलासं गिरिमागमत् ॥ ७.१४.३ ॥
Atravesando ciudades, ríos, montañas, bosques y arboledas, llegó al monte Kailāsa en un instante.
7.14.4
सन्निविष्टं गिरौ तस्मिन्राक्षसेन्द्रं निशम्य तु ।
युद्धे ऽत्यर्थकृतोत्साहं दुरात्मानं समन्त्रिणम् ॥ ७.१४.४ ॥
Al oír que el señor de los rākṣasas, el perverso, sumamente ansioso de batalla, estaba acampado en aquella montaña con sus ministros.
7.14.5
यक्षा न शेकुः संस्थातुं प्रमुखे तस्य रक्षसः ।
राज्ञो भ्रातेति विज्ञाय गता यत्र धनेश्वरः ॥ ७.१४.५ ॥
Los yakṣas no pudieron resistir ante aquel rākṣasa; sabiendo que era hermano del rey, fueron adonde estaba el señor de la riqueza.
7.14.6
ते गत्वा सर्वमाचख्युर्भ्रातुस्तस्य चिकीर्षितम् ।
अनुज्ञाता ययुर्हष्टा युद्धाय धनदेन ते ॥ ७.१४.६ ॥
Fueron y le contaron todo el propósito de aquel hermano; con permiso de Dhanada, partieron gozosos hacia la batalla.
7.14.7
ततो बलानां सङ्क्षोभो व्यवर्धत महोदधेः ।
तस्य नैर्ऋतराजस्य शैलं सञ्चालयन्निव ॥ ७.१४.७ ॥
Entonces la agitación de los ejércitos creció como la del gran océano; la hueste del rey de los rākṣasas parecía sacudir una montaña.
7.14.8
ततो युद्धं समभवद्यक्षराक्षससङ्कुलम् ।
व्यथिताश्चाभवंस्तत्र सचिवा राक्षसस्य ते ॥ ७.१४.८ ॥
Entonces se desató una batalla feroz, llena de yakṣas y rākṣasas, y allí los ministros del rākṣasa quedaron afligidos.
7.14.9
स दृष्ट्वा तादृशं सैन्यं दशग्रीवो निशाचरः ।
हर्षनादान्बहून्कृत्वा स क्रोधादभ्यधावत ॥ ७.१४.९ ॥
Al ver tal ejército, Daśagrīva, el errante nocturno, lanzó muchos gritos de júbilo y, con ira, se lanzó hacia adelante.
7.14.10
ये तु ते राक्षसेन्द्रस्य सचिवा घोरविक्रमाः ।
तेषां सहस्रमेकैकं यक्षाणां समयोधयन् ॥ ७.१४.१० ॥
Cada uno de los ministros del señor de los rākṣasas, de terrible valor, combatió contra mil yakṣas.
7.14.11
ततो गदाभिर्मुसलैरसिभिः शक्तितोमरैः ।
हन्यमानो दशग्रीवस्तत्सैन्यं समगाहत ॥ ७.१४.११ ॥
Entonces, herido por mazas, macanas, espadas, lanzas y jabalinas, Daśagrīva se adentró en aquel ejército.
7.14.12
स निरुच्छ्वासवत्तत्र वध्यमानो दशाननः ।
वर्षद्भिरिव जीमूतैर्धाराभिरवरुध्यत ॥ ७.१४.१२ ॥
Allí Daśānana, golpeado, parecía sin aliento; como una montaña envuelta por los chorros de nubes que llueven, fue detenido por todos lados.
7.14.13
न चकार व्यथां चैव यक्षशस्त्रैः समाहतः ।
महीधर इवाम्भोदैर्धाराशतसमुक्षितः ॥ ७.१४.१३ ॥
Aunque herido por las armas de los yakṣas, no sintió dolor, como una montaña empapada por cientos de torrentes de las nubes.
7.14.14
स दुरात्मा समुद्यम्य कालदण्डोपमां गदाम् ।
प्रविवेश ततः सैन्यं नयन्यक्षान्यमक्षयम् ॥ ७.१४.१४ ॥
Alzando una maza como el bastón de la Muerte, el malvado irrumpió en el ejército, enviando a los yakṣas a la morada de Yama.
7.14.15
स कक्षमिव विस्तीर्णं शुष्केन्धनमिवाकुलम् ।
वातेनाग्निरिवायत्तो यक्षसैन्यं ददाह तत् ॥ ७.१४.१५ ॥
Como un fuego avivado por el viento arde una vasta espesura llena de leña seca, así él quemó aquel ejército de yakṣas.
7.14.16
तैस्तु तत्र महामात्यैर्महोदरशुकादिभिः ।
अल्पावशेषास्ते यक्षाः कृता वातैरिवाम्बुदाः ॥ ७.१४.१६ ॥
Allí, por obra de los grandes ministros Mahodara, Śuka y otros, los yakṣas quedaron reducidos a unos pocos, como los vientos dispersan las nubes.
7.14.17
केचित्समाहता भग्नाः पतिताः समरक्षितौ ।
ओष्ठांश्च दशनैस्तीक्ष्णैरदशन्कुपिता रणे ॥ ७.१४.१७ ॥
Algunos, heridos y destrozados, cayeron sobre el campo de batalla; otros, enfurecidos, se mordían los labios con dientes afilados.
7.14.18
श्रान्ताश्चान्योन्यमालिङ्ग्य भ्रष्टशस्त्रा रणाजिरे ।
सीदन्ति च तदा यक्षाः कूला इव जलेन ह ॥ ७.१४.१८ ॥
Agotados, los yakṣas se abrazaban unos a otros, soltaban sus armas y se hundían en el campo de batalla, como las orillas que se desmoronan con el agua.
7.14.19
हतानां गच्छतां स्वर्गं युध्यतां पृथिवीतले ।
प्रेक्षतामृषिसङ्घानां न बभूवान्तरं दिवि ॥ ७.१४.१९ ॥
Entre los que caían muertos en la tierra mientras combatían y ascendían al cielo, y las multitudes de sabios que observaban desde el cielo, no había distinción alguna.
7.14.20
भग्नांस्तु तान्समालक्ष्य यक्षेन्द्रांस्तु महाबलान् ।
धनाध्यक्षो महाबाहुः प्रेषयामास यक्षकान् ॥ ७.१४.२० ॥
Al ver derrotados a aquellos poderosos señores de los yakṣas, el de grandes brazos, señor de la riqueza (Kubera), envió a sus guerreros yakṣas.
7.14.21
एतस्मिन्नन्तरे राम विस्तीर्णबलवाहनः ।
प्रेषितो न्यपतद्यक्षो नाम्ना संयोधकण्टकः ॥ ७.१४.२१ ॥
¡Oh Rāma! Mientras tanto fue enviado un yakṣa llamado Saṃyodhakaṇṭaka, con un vasto ejército y monturas, que cayó sobre ellos.
7.14.22
तेन चक्रेण मारीचो विष्णुनेव रणे हतः ।
पतितो भूतले शैलात्क्षीणपुण्य इव ग्रहः ॥ ७.१४.२२ ॥
Abatido en la batalla por aquel disco, como si fuera por Viṣṇu, Mārīca cayó a la tierra como un astro caído de la montaña cuando su mérito se ha agotado.
7.14.23
ससञ्ज्ञस्तु मुहूर्तेन स विश्रम्य निशाचरः ।
तं यक्षं योधयामास स च भग्नः प्रदुद्रुवे ॥ ७.१४.२३ ॥
Pero tras un momento, recobrando el sentido y descansando, aquel moraro nocturno volvió a combatir contra ese yakṣa; y el yakṣa, derrotado, huyó.
7.14.24
ततः काञ्चनचित्राङ्गं वैडूर्यरजसोक्षितम् ।
मर्यादां प्रतिहाराणां तोरणान्तरमाविशत् ॥ ७.१४.२४ ॥
Entonces aquel de cuerpo dorado y multicolor, salpicado con polvo de lapislázuli, cruzó los límites de los porteros y entró en el espacio entre las puertas.
7.14.25
तं तु राजन्दशग्रीवं प्रविशन्तं निशाचरम् ।
सूर्यभानुरिति ख्यातो द्वारपालो न्यवारयत् ॥ ७.१४.२५ ॥
Oh rey, cuando aquel nocturno de diez cuellos entraba, el portero llamado Sūryabhānu le impidió el paso.
7.14.26
स वार्यमाणो यक्षेण प्रविवेश निशाचरः ।
यदा तु वारितो राम न व्यतिष्ठत्स राक्षसः ॥ ७.१४.२६ ॥
Aunque el yakṣa se lo impidió, aquel nocturno entró. Oh Rāma, cuando fue detenido, ese rākṣasa no se contuvo.
7.14.27
ततस्तोरणमुत्पाट्य तेन यक्षेण ताडितः ।
रुधिरं प्रस्रवन्भाति शैलो धातुस्रवैरिव ॥ ७.१४.२७ ॥
Entonces arrancó el arco de la puerta, y el yakṣa lo golpeó con él. Chorreando sangre, brillaba como una montaña que vierte arroyos minerales.
7.14.28
स शैलशिखराभेण तोरणेन समाहतः ।
जगाम न क्षतिं वीरो वरदानात्स्वयम्भुवः ॥ ७.१४.२८ ॥
Golpeado con fuerza por aquel arco semejante a la cima de una montaña, el héroe no sufrió daño alguno, gracias al don de Svayambhū (Brahmā).
7.14.29
तेनैव तोरणेनाथ यक्षस्तेनाभिताडितः ।
नादृश्यत तदा यक्षो भस्मीकृततनुस्तदा ॥ ७.१४.२९ ॥
Entonces, con ese mismo arco, golpeó a su vez al yakṣa. En ese momento el cuerpo del yakṣa quedó reducido a cenizas y ya no se le pudo ver.
7.14.30
ततः प्रदुद्रुवुः सर्वे दृष्ट्वा रक्षःपराक्रमम् ।
ततो नदीर्गुहाश्चैव विविशुर्भयपीडिताः ।
त्यक्तप्रहरणाः श्रान्ता विवर्णवदनास्तदा ॥ ७.१४.३० ॥
Al ver el valor del rākṣasa, todos huyeron. Afligidos por el miedo, habiendo arrojado sus armas, cansados y con rostros pálidos, se refugiaron en los ríos y las cuevas.