Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततस्तु सचिवैः सार्धं षड्भिर्नित्यं बलोद्धतैः ।
महोदरप्रहस्ताभ्यां मारीचशुकसारणैः ॥ ७.१४.१ ॥
Dann, zusammen mit seinen sechs Ministern, stets von Kraft aufgeblasen, mit Mahodara und Prahasta, und mit Mārīca, Śuka und Sāraṇa.
7.14.2
धूम्राक्षेण च वीरेण नित्यं समरगृध्नुना ।
वृतः संप्रययौ श्रीमान्क्रोधाल्लोकान्दहन्निव ॥ ७.१४.२ ॥
Umgeben vom Helden Dhūmrākṣa, stets kampflustig, brach der Glanzvolle auf, als verbrenne er vor Zorn die Welten.
7.14.3
पुराणि स नदीः शैलान्वनान्युपवनानि च ।
अतिक्रम्य मुहूर्तेन कैलासं गिरिमागमत् ॥ ७.१४.३ ॥
Städte, Flüsse, Berge, Wälder und Haine überquerend, erreichte er in einem Augenblick den Berg Kailāsa.
7.14.4
सन्निविष्टं गिरौ तस्मिन्राक्षसेन्द्रं निशम्य तु ।
युद्धे ऽत्यर्थकृतोत्साहं दुरात्मानं समन्त्रिणम् ॥ ७.१४.४ ॥
Als man hörte, dass der Herr der Rākṣasas, der Frevler, äußerst kampfbegierig, mit seinen Ministern auf jenem Berg lagerte.
7.14.5
यक्षा न शेकुः संस्थातुं प्रमुखे तस्य रक्षसः ।
राज्ञो भ्रातेति विज्ञाय गता यत्र धनेश्वरः ॥ ७.१४.५ ॥
Die Yakṣas konnten vor jenem Rākṣasa nicht standhalten; als sie erkannten, dass er der Bruder des Königs war, gingen sie dorthin, wo der Herr des Reichtums war.
7.14.6
ते गत्वा सर्वमाचख्युर्भ्रातुस्तस्य चिकीर्षितम् ।
अनुज्ञाता ययुर्हष्टा युद्धाय धनदेन ते ॥ ७.१४.६ ॥
Sie gingen hin und berichteten die ganze Absicht jenes Bruders; von Dhanada erlaubt, zogen sie erfreut in den Kampf.
7.14.7
ततो बलानां सङ्क्षोभो व्यवर्धत महोदधेः ।
तस्य नैर्ऋतराजस्य शैलं सञ्चालयन्निव ॥ ७.१४.७ ॥
Dann schwoll die Unruhe der Heere an wie die des großen Ozeans; das Heer des Rākṣasa-Königs schien einen Berg zu erschüttern.
7.14.8
ततो युद्धं समभवद्यक्षराक्षससङ्कुलम् ।
व्यथिताश्चाभवंस्तत्र सचिवा राक्षसस्य ते ॥ ७.१४.८ ॥
Dann entbrannte ein heftiger Kampf, voller Yakṣas und Rākṣasas, und dort gerieten die Minister des Rākṣasa in Bedrängnis.
7.14.9
स दृष्ट्वा तादृशं सैन्यं दशग्रीवो निशाचरः ।
हर्षनादान्बहून्कृत्वा स क्रोधादभ्यधावत ॥ ७.१४.९ ॥
Als er ein solches Heer sah, stieß Daśagrīva, der Nachtwandler, viele Freudenrufe aus und stürmte voll Zorn voran.
7.14.10
ये तु ते राक्षसेन्द्रस्य सचिवा घोरविक्रमाः ।
तेषां सहस्रमेकैकं यक्षाणां समयोधयन् ॥ ७.१४.१० ॥
Jeder der schrecklich tapferen Minister des Herrn der Rākṣasas kämpfte gegen tausend Yakṣas.
7.14.11
ततो गदाभिर्मुसलैरसिभिः शक्तितोमरैः ।
हन्यमानो दशग्रीवस्तत्सैन्यं समगाहत ॥ ७.१४.११ ॥
Dann, getroffen von Keulen, eisernen Keulen, Schwertern, Speeren und Wurfspießen, drang Daśagrīva in jenes Heer ein.
7.14.12
स निरुच्छ्वासवत्तत्र वध्यमानो दशाननः ।
वर्षद्भिरिव जीमूतैर्धाराभिरवरुध्यत ॥ ७.१४.१२ ॥
Dort, geschlagen, schien Daśānana atemlos; wie ein Berg, umhüllt von den Strömen regnender Wolken, wurde er von allen Seiten zurückgehalten.
7.14.13
न चकार व्यथां चैव यक्षशस्त्रैः समाहतः ।
महीधर इवाम्भोदैर्धाराशतसमुक्षितः ॥ ७.१४.१३ ॥
Von den Waffen der Yakṣas getroffen, empfand er keinen Schmerz, wie ein Berg, der von hundert Güssen der Wolken übergossen wird.
7.14.14
स दुरात्मा समुद्यम्य कालदण्डोपमां गदाम् ।
प्रविवेश ततः सैन्यं नयन्यक्षान्यमक्षयम् ॥ ७.१४.१४ ॥
Er hob eine Keule gleich dem Stab des Todes, drang in das Heer ein und schickte die Yakṣas in Yamas Reich.
7.14.15
स कक्षमिव विस्तीर्णं शुष्केन्धनमिवाकुलम् ।
वातेनाग्निरिवायत्तो यक्षसैन्यं ददाह तत् ॥ ७.१४.१५ ॥
Wie ein vom Wind angefachtes Feuer einen weiten Dickicht voller dürren Holzes verzehrt, so verbrannte er jenes Heer der Yakṣas.
7.14.16
तैस्तु तत्र महामात्यैर्महोदरशुकादिभिः ।
अल्पावशेषास्ते यक्षाः कृता वातैरिवाम्बुदाः ॥ ७.१४.१६ ॥
Dort wurden die Yakṣas durch die großen Minister Mahodara, Śuka und die übrigen auf wenige Überlebende reduziert, wie Winde die Wolken zerstreuen.
7.14.17
केचित्समाहता भग्नाः पतिताः समरक्षितौ ।
ओष्ठांश्च दशनैस्तीक्ष्णैरदशन्कुपिता रणे ॥ ७.१४.१७ ॥
Einige, getroffen und zerschlagen, fielen auf das Schlachtfeld; andere, zornentbrannt, bissen sich mit scharfen Zähnen auf die Lippen.
7.14.18
श्रान्ताश्चान्योन्यमालिङ्ग्य भ्रष्टशस्त्रा रणाजिरे ।
सीदन्ति च तदा यक्षाः कूला इव जलेन ह ॥ ७.१४.१८ ॥
Erschöpft umschlangen sich die Yakṣas, ließen die Waffen fallen und sanken auf dem Schlachtfeld nieder, wie Ufer, die vom Wasser unterspült zusammenbrechen.
7.14.19
हतानां गच्छतां स्वर्गं युध्यतां पृथिवीतले ।
प्रेक्षतामृषिसङ्घानां न बभूवान्तरं दिवि ॥ ७.१४.१९ ॥
Zwischen den im Kampf auf der Erde Erschlagenen, die zum Himmel gingen, und den Scharen der Weisen, die vom Himmel zusahen, gab es keinen Unterschied.
7.14.20
भग्नांस्तु तान्समालक्ष्य यक्षेन्द्रांस्तु महाबलान् ।
धनाध्यक्षो महाबाहुः प्रेषयामास यक्षकान् ॥ ७.१४.२० ॥
Als er sah, dass jene mächtigen Herren der Yakṣas geschlagen waren, sandte der großarmige Herr des Reichtums (Kubera) seine Yakṣa-Krieger aus.
7.14.21
एतस्मिन्नन्तरे राम विस्तीर्णबलवाहनः ।
प्रेषितो न्यपतद्यक्षो नाम्ना संयोधकण्टकः ॥ ७.१४.२१ ॥
O Rāma, inzwischen wurde ein Yakṣa namens Saṃyodhakaṇṭaka mit einem gewaltigen Heer und Reittieren ausgesandt; er stürzte sich auf sie.
7.14.22
तेन चक्रेण मारीचो विष्णुनेव रणे हतः ।
पतितो भूतले शैलात्क्षीणपुण्य इव ग्रहः ॥ ७.१४.२२ ॥
Von jenem Diskus im Kampf getroffen, wie von Viṣṇu selbst, fiel Mārīca zur Erde wie ein Himmelskörper, der vom Berg stürzt, wenn sein Verdienst erschöpft ist.
7.14.23
ससञ्ज्ञस्तु मुहूर्तेन स विश्रम्य निशाचरः ।
तं यक्षं योधयामास स च भग्नः प्रदुद्रुवे ॥ ७.१४.२३ ॥
Doch nach einem Augenblick kam er zu sich, ruhte sich aus, und der Nachtwandler kämpfte gegen jenen Yakṣa; und der Yakṣa, geschlagen, floh.
7.14.24
ततः काञ्चनचित्राङ्गं वैडूर्यरजसोक्षितम् ।
मर्यादां प्रतिहाराणां तोरणान्तरमाविशत् ॥ ७.१४.२४ ॥
Dann überschritt jener mit goldenem, buntem Leib, mit Lapislazuli-Staub bestreut, die Grenze der Torwächter und trat in den Raum zwischen den Toren ein.
7.14.25
तं तु राजन्दशग्रीवं प्रविशन्तं निशाचरम् ।
सूर्यभानुरिति ख्यातो द्वारपालो न्यवारयत् ॥ ७.१४.२५ ॥
O König, als jener zehnhalsige Nachtwandler eintrat, hielt ihn der Torwächter namens Sūryabhānu auf.
7.14.26
स वार्यमाणो यक्षेण प्रविवेश निशाचरः ।
यदा तु वारितो राम न व्यतिष्ठत्स राक्षसः ॥ ७.१४.२६ ॥
Obwohl der Yakṣa ihn aufhielt, drang jener Nachtwandler ein. O Rāma, als er aufgehalten wurde, hielt jener Rākṣasa nicht inne.
7.14.27
ततस्तोरणमुत्पाट्य तेन यक्षेण ताडितः ।
रुधिरं प्रस्रवन्भाति शैलो धातुस्रवैरिव ॥ ७.१४.२७ ॥
Dann riss er den Torbogen heraus, und der Yakṣa schlug ihn damit. Blut strömend leuchtete er wie ein Berg, aus dem mineralische Bäche fließen.
7.14.28
स शैलशिखराभेण तोरणेन समाहतः ।
जगाम न क्षतिं वीरो वरदानात्स्वयम्भुवः ॥ ७.१४.२८ ॥
Von jenem Torbogen, der einem Bergesgipfel glich, hart getroffen, erlitt der Held keinerlei Schaden, dank der Gabe Svayambhūs (Brahmās).
7.14.29
तेनैव तोरणेनाथ यक्षस्तेनाभिताडितः ।
नादृश्यत तदा यक्षो भस्मीकृततनुस्तदा ॥ ७.१४.२९ ॥
Dann schlug er mit eben jenem Torbogen den Yakṣa seinerseits. Da wurde der Körper des Yakṣa zu Asche, und er war nicht mehr zu sehen.
7.14.30
ततः प्रदुद्रुवुः सर्वे दृष्ट्वा रक्षःपराक्रमम् ।
ततो नदीर्गुहाश्चैव विविशुर्भयपीडिताः ।
त्यक्तप्रहरणाः श्रान्ता विवर्णवदनास्तदा ॥ ७.१४.३० ॥
Als sie die Tapferkeit des Rākṣasa sahen, flohen sie alle. Von Furcht gequält, die Waffen weggeworfen, erschöpft und mit bleichen Gesichtern, drangen sie dann in Flüsse und Höhlen ein.