Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततस्तु सचिवैः सार्धं षड्भिर्नित्यं बलोद्धतैः ।
महोदरप्रहस्ताभ्यां मारीचशुकसारणैः ॥ ७.१४.१ ॥
Então, junto aos seus seis ministros, sempre inchados de força, com Mahodara e Prahasta, e com Mārīca, Śuka e Sāraṇa.
7.14.2
धूम्राक्षेण च वीरेण नित्यं समरगृध्नुना ।
वृतः संप्रययौ श्रीमान्क्रोधाल्लोकान्दहन्निव ॥ ७.१४.२ ॥
Cercado pelo herói Dhūmrākṣa, sempre ávido por combate, o glorioso partiu, como se queimasse os mundos em fúria.
7.14.3
पुराणि स नदीः शैलान्वनान्युपवनानि च ।
अतिक्रम्य मुहूर्तेन कैलासं गिरिमागमत् ॥ ७.१४.३ ॥
Atravessando cidades, rios, montanhas, florestas e bosques, chegou ao monte Kailāsa num instante.
7.14.4
सन्निविष्टं गिरौ तस्मिन्राक्षसेन्द्रं निशम्य तु ।
युद्धे ऽत्यर्थकृतोत्साहं दुरात्मानं समन्त्रिणम् ॥ ७.१४.४ ॥
Ao ouvir que o senhor dos rākṣasas, o perverso, extremamente ansioso por batalha, estava acampado naquela montanha com os seus ministros.
7.14.5
यक्षा न शेकुः संस्थातुं प्रमुखे तस्य रक्षसः ।
राज्ञो भ्रातेति विज्ञाय गता यत्र धनेश्वरः ॥ ७.१४.५ ॥
Os yakṣas não puderam resistir diante daquele rākṣasa; sabendo que era irmão do rei, foram para onde estava o senhor da riqueza.
7.14.6
ते गत्वा सर्वमाचख्युर्भ्रातुस्तस्य चिकीर्षितम् ।
अनुज्ञाता ययुर्हष्टा युद्धाय धनदेन ते ॥ ७.१४.६ ॥
Foram e relataram toda a intenção daquele irmão; autorizados por Dhanada, partiram felizes para a batalha.
7.14.7
ततो बलानां सङ्क्षोभो व्यवर्धत महोदधेः ।
तस्य नैर्ऋतराजस्य शैलं सञ्चालयन्निव ॥ ७.१४.७ ॥
Então a agitação dos exércitos cresceu como a do grande oceano; o exército do rei dos rākṣasas parecia abalar uma montanha.
7.14.8
ततो युद्धं समभवद्यक्षराक्षससङ्कुलम् ।
व्यथिताश्चाभवंस्तत्र सचिवा राक्षसस्य ते ॥ ७.१४.८ ॥
Então travou-se uma batalha feroz, cheia de yakṣas e rākṣasas, e ali os ministros do rākṣasa ficaram aflitos.
7.14.9
स दृष्ट्वा तादृशं सैन्यं दशग्रीवो निशाचरः ।
हर्षनादान्बहून्कृत्वा स क्रोधादभ्यधावत ॥ ७.१४.९ ॥
Ao ver tal exército, Daśagrīva, o andarilho da noite, soltou muitos gritos de alegria e, com ira, avançou.
7.14.10
ये तु ते राक्षसेन्द्रस्य सचिवा घोरविक्रमाः ।
तेषां सहस्रमेकैकं यक्षाणां समयोधयन् ॥ ७.१४.१० ॥
Cada um dos ministros do senhor dos rākṣasas, de terrível valor, combateu mil yakṣas.
7.14.11
ततो गदाभिर्मुसलैरसिभिः शक्तितोमरैः ।
हन्यमानो दशग्रीवस्तत्सैन्यं समगाहत ॥ ७.१४.११ ॥
Então, atingido por clavas, maças de ferro, espadas, lanças e dardos, Daśagrīva penetrou naquele exército.
7.14.12
स निरुच्छ्वासवत्तत्र वध्यमानो दशाननः ।
वर्षद्भिरिव जीमूतैर्धाराभिरवरुध्यत ॥ ७.१४.१२ ॥
Ali, golpeado, Daśānana parecia sem fôlego; como uma montanha envolta pelas torrentes de nuvens que chovem, foi retido por todos os lados.
7.14.13
न चकार व्यथां चैव यक्षशस्त्रैः समाहतः ।
महीधर इवाम्भोदैर्धाराशतसमुक्षितः ॥ ७.१४.१३ ॥
Atingido pelas armas dos yakṣas, não sentiu dor, como uma montanha banhada por cem torrentes das nuvens.
7.14.14
स दुरात्मा समुद्यम्य कालदण्डोपमां गदाम् ।
प्रविवेश ततः सैन्यं नयन्यक्षान्यमक्षयम् ॥ ७.१४.१४ ॥
Erguendo uma maça semelhante ao cajado da Morte, o perverso penetrou no exército, enviando os yakṣas à morada de Yama.
7.14.15
स कक्षमिव विस्तीर्णं शुष्केन्धनमिवाकुलम् ।
वातेनाग्निरिवायत्तो यक्षसैन्यं ददाह तत् ॥ ७.१४.१५ ॥
Como um fogo impelido pelo vento queima uma vasta mata cheia de lenha seca, assim ele queimou aquele exército de yakṣas.
7.14.16
तैस्तु तत्र महामात्यैर्महोदरशुकादिभिः ।
अल्पावशेषास्ते यक्षाः कृता वातैरिवाम्बुदाः ॥ ७.१४.१६ ॥
Ali, pelos grandes ministros Mahodara, Śuka e os demais, os yakṣas ficaram reduzidos a poucos sobreviventes, como os ventos dispersam as nuvens.
7.14.17
केचित्समाहता भग्नाः पतिताः समरक्षितौ ।
ओष्ठांश्च दशनैस्तीक्ष्णैरदशन्कुपिता रणे ॥ ७.१४.१७ ॥
Alguns, feridos e destroçados, tombaram no campo de batalha; outros, enfurecidos, mordiam os lábios com dentes afiados.
7.14.18
श्रान्ताश्चान्योन्यमालिङ्ग्य भ्रष्टशस्त्रा रणाजिरे ।
सीदन्ति च तदा यक्षाः कूला इव जलेन ह ॥ ७.१४.१८ ॥
Exaustos, os yakṣas abraçavam-se uns aos outros, largavam as armas e afundavam no campo de batalha, como margens desmoronando nas águas.
7.14.19
हतानां गच्छतां स्वर्गं युध्यतां पृथिवीतले ।
प्रेक्षतामृषिसङ्घानां न बभूवान्तरं दिवि ॥ ७.१४.१९ ॥
Entre os que, mortos ao combater na terra, iam para o céu, e as multidões de sábios que olhavam do céu, não havia diferença alguma.
7.14.20
भग्नांस्तु तान्समालक्ष्य यक्षेन्द्रांस्तु महाबलान् ।
धनाध्यक्षो महाबाहुः प्रेषयामास यक्षकान् ॥ ७.१४.२० ॥
Ao ver derrotados aqueles poderosos senhores dos yakṣas, o de grandes braços, senhor das riquezas (Kubera), enviou seus guerreiros yakṣas.
7.14.21
एतस्मिन्नन्तरे राम विस्तीर्णबलवाहनः ।
प्रेषितो न्यपतद्यक्षो नाम्ना संयोधकण्टकः ॥ ७.१४.२१ ॥
Ó Rāma, nesse ínterim foi enviado um yakṣa chamado Saṃyodhakaṇṭaka, com um vasto exército e montarias, que caiu sobre eles.
7.14.22
तेन चक्रेण मारीचो विष्णुनेव रणे हतः ।
पतितो भूतले शैलात्क्षीणपुण्य इव ग्रहः ॥ ७.१४.२२ ॥
Abatido na batalha por aquele disco, como se fosse por Viṣṇu, Mārīca caiu à terra como um astro caído da montanha quando seu mérito se esgotou.
7.14.23
ससञ्ज्ञस्तु मुहूर्तेन स विश्रम्य निशाचरः ।
तं यक्षं योधयामास स च भग्नः प्रदुद्रुवे ॥ ७.१४.२३ ॥
Mas após um momento, recobrando os sentidos e descansando, o andarilho da noite lutou contra aquele yakṣa; e o yakṣa, derrotado, fugiu.
7.14.24
ततः काञ्चनचित्राङ्गं वैडूर्यरजसोक्षितम् ।
मर्यादां प्रतिहाराणां तोरणान्तरमाविशत् ॥ ७.१४.२४ ॥
Então aquele de corpo dourado e variegado, polvilhado com pó de lápis-lazúli, transpôs os limites dos porteiros e entrou no espaço entre os portões.
7.14.25
तं तु राजन्दशग्रीवं प्रविशन्तं निशाचरम् ।
सूर्यभानुरिति ख्यातो द्वारपालो न्यवारयत् ॥ ७.१४.२५ ॥
Ó rei, enquanto aquele noturno de dez pescoços entrava, o porteiro chamado Sūryabhānu o deteve.
7.14.26
स वार्यमाणो यक्षेण प्रविवेश निशाचरः ।
यदा तु वारितो राम न व्यतिष्ठत्स राक्षसः ॥ ७.१४.२६ ॥
Embora detido pelo yakṣa, aquele noturno entrou. Ó Rāma, quando foi impedido, aquele rākṣasa não se conteve.
7.14.27
ततस्तोरणमुत्पाट्य तेन यक्षेण ताडितः ।
रुधिरं प्रस्रवन्भाति शैलो धातुस्रवैरिव ॥ ७.१४.२७ ॥
Então arrancou o arco do portão, e o yakṣa o golpeou com ele. Vertendo sangue, brilhava como uma montanha que derrama correntes minerais.
7.14.28
स शैलशिखराभेण तोरणेन समाहतः ।
जगाम न क्षतिं वीरो वरदानात्स्वयम्भुवः ॥ ७.१४.२८ ॥
Atingido com força por aquele arco semelhante ao cume de uma montanha, o herói não sofreu dano algum, graças ao dom de Svayambhū (Brahmā).
7.14.29
तेनैव तोरणेनाथ यक्षस्तेनाभिताडितः ।
नादृश्यत तदा यक्षो भस्मीकृततनुस्तदा ॥ ७.१४.२९ ॥
Então, com aquele mesmo arco, golpeou em retorno o yakṣa. Naquele momento o corpo do yakṣa foi reduzido a cinzas, e ele não podia mais ser visto.
7.14.30
ततः प्रदुद्रुवुः सर्वे दृष्ट्वा रक्षःपराक्रमम् ।
ततो नदीर्गुहाश्चैव विविशुर्भयपीडिताः ।
त्यक्तप्रहरणाः श्रान्ता विवर्णवदनास्तदा ॥ ७.१४.३० ॥
Ao ver o valor do rākṣasa, todos fugiram. Atormentados pelo medo, tendo largado suas armas, exaustos e de rostos pálidos, precipitaram-se então para os rios e as cavernas.