வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.14.1
ततस्तु सचिवैः सार्धं षड्भिर्नित्यं बलोद्धतैः ।
महोदरप्रहस्ताभ्यां मारीचशुकसारणैः ॥ ७.१४.१ ॥
பின்பு எப்போதும் பலத்தால் செருக்குற்ற ஆறு அமைச்சர்களுடன், மகோதரன் மற்றும் பிரகஸ்தனுடன், மாரீசன், சுகன், சாரணன் ஆகியோருடன் சேர்ந்து.
7.14.2
धूम्राक्षेण च वीरेण नित्यं समरगृध्नुना ।
वृतः संप्रययौ श्रीमान्क्रोधाल्लोकान्दहन्निव ॥ ७.१४.२ ॥
எப்போதும் போருக்கு ஆவல் கொண்ட வீரன் தூம்ராக்ஷனால் சூழப்பட்ட அந்த ஒளிமிக்கவன், கோபத்தால் உலகங்களை எரிப்பவன் போல் புறப்பட்டான்.
7.14.3
पुराणि स नदीः शैलान्वनान्युपवनानि च ।
अतिक्रम्य मुहूर्तेन कैलासं गिरिमागमत् ॥ ७.१४.३ ॥
அவன் நகரங்கள், ஆறுகள், மலைகள், காடுகள், சோலைகளைக் கடந்து, ஒரு கணத்தில் கைலாச மலையை அடைந்தான்.
7.14.4
सन्निविष्टं गिरौ तस्मिन्राक्षसेन्द्रं निशम्य तु ।
युद्धे ऽत्यर्थकृतोत्साहं दुरात्मानं समन्त्रिणम् ॥ ७.१४.४ ॥
அந்த மலையில் தங்கியிருந்த அரக்கர் தலைவன், போருக்கு மிகுந்த ஆர்வம் கொண்ட தீயவன், அமைச்சர்களுடன் இருக்கிறான் என்று கேட்டு.
7.14.5
यक्षा न शेकुः संस्थातुं प्रमुखे तस्य रक्षसः ।
राज्ञो भ्रातेति विज्ञाय गता यत्र धनेश्वरः ॥ ७.१४.५ ॥
யக்ஷர்களால் அந்த அரக்கனின் முன் நிற்க முடியவில்லை. அவன் அரசனின் சகோதரன் என்றறிந்து, குபேரன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர்.
7.14.6
ते गत्वा सर्वमाचख्युर्भ्रातुस्तस्य चिकीर्षितम् ।
अनुज्ञाता ययुर्हष्टा युद्धाय धनदेन ते ॥ ७.१४.६ ॥
அவர்கள் சென்று அவனுடைய சகோதரனின் எண்ணம் அனைத்தையும் தெரிவித்தனர். குபேரனால் அனுமதி பெற்று, மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் போருக்குச் சென்றனர்.
7.14.7
ततो बलानां सङ्क्षोभो व्यवर्धत महोदधेः ।
तस्य नैर्ऋतराजस्य शैलं सञ्चालयन्निव ॥ ७.१४.७ ॥
அப்போது படைகளின் கொந்தளிப்பு பெருங்கடல் போலப் பெருகியது; அந்த அரக்கர் அரசனின் படை மலையை அசைப்பது போல் இருந்தது.
7.14.8
ततो युद्धं समभवद्यक्षराक्षससङ्कुलम् ।
व्यथिताश्चाभवंस्तत्र सचिवा राक्षसस्य ते ॥ ७.१४.८ ॥
அப்போது யக்ஷர்களும் அரக்கர்களும் நிறைந்த போர் மூண்டது; அங்கே அரக்கனின் அமைச்சர்கள் கலக்கமடைந்தனர்.
7.14.9
स दृष्ट्वा तादृशं सैन्यं दशग्रीवो निशाचरः ।
हर्षनादान्बहून्कृत्वा स क्रोधादभ्यधावत ॥ ७.१४.९ ॥
அத்தகைய படையைக் கண்ட பத்துத் தலை அரக்கன் பலமாக ஆரவாரம் செய்து, கோபத்துடன் முன்னேறி விரைந்தான்.
7.14.10
ये तु ते राक्षसेन्द्रस्य सचिवा घोरविक्रमाः ।
तेषां सहस्रमेकैकं यक्षाणां समयोधयन् ॥ ७.१४.१० ॥
அரக்கர் தலைவனின் கொடிய வலிமை கொண்ட அமைச்சர்கள் ஒவ்வொருவரும் யக்ஷர்களில் ஆயிரம் பேருடன் போரிட்டனர்.
7.14.11
ततो गदाभिर्मुसलैरसिभिः शक्तितोमरैः ।
हन्यमानो दशग्रीवस्तत्सैन्यं समगाहत ॥ ७.१४.११ ॥
அப்போது கதைகள், உலக்கைகள், வாள்கள், ஈட்டிகள், வேல்கள் ஆகியவற்றால் தாக்கப்பட்ட தசக்ரீவன் அந்தப் படையினுள் புகுந்தான்.
7.14.12
स निरुच्छ्वासवत्तत्र वध्यमानो दशाननः ।
वर्षद्भिरिव जीमूतैर्धाराभिरवरुध्यत ॥ ७.१४.१२ ॥
அங்கே அடிபட்ட தசானனன் மூச்சுத் திணறியவன் போல் இருந்தான்; பெய்யும் மேகங்களின் தாரைகளால் சூழப்பட்டவன் போல் அவன் தடுக்கப்பட்டான்.
7.14.13
न चकार व्यथां चैव यक्षशस्त्रैः समाहतः ।
महीधर इवाम्भोदैर्धाराशतसमुक्षितः ॥ ७.१४.१३ ॥
யக்ஷர்களின் ஆயுதங்களால் தாக்கப்பட்டும் அவன் வேதனை அடையவில்லை; நூறு நீரோட்டங்களால் நனைக்கப்படும் மலையைப் போல.
7.14.14
स दुरात्मा समुद्यम्य कालदण्डोपमां गदाम् ।
प्रविवेश ततः सैन्यं नयन्यक्षान्यमक्षयम् ॥ ७.१४.१४ ॥
அந்தத் தீயவன் காலதண்டத்தைப் போன்ற கதையைத் தூக்கிக்கொண்டு படையில் புகுந்தான்; யக்ஷர்களை யமலோகத்திற்கு அனுப்பியபடி.
7.14.15
स कक्षमिव विस्तीर्णं शुष्केन्धनमिवाकुलम् ।
वातेनाग्निरिवायत्तो यक्षसैन्यं ददाह तत् ॥ ७.१४.१५ ॥
காற்றால் தூண்டப்பட்ட நெருப்பு உலர்ந்த விறகு நிறைந்த பரந்த காட்டை எரிப்பது போல, அவன் அந்த யக்ஷ படையை எரித்தான்.
7.14.16
तैस्तु तत्र महामात्यैर्महोदरशुकादिभिः ।
अल्पावशेषास्ते यक्षाः कृता वातैरिवाम्बुदाः ॥ ७.१४.१६ ॥
அங்கு மஹோதரன், சுகன் முதலிய பெரும் அமைச்சர்களால் யக்ஷர்கள் சிலரே எஞ்சும் நிலைக்கு ஆக்கப்பட்டனர்; காற்று மேகங்களை சிதறடிப்பது போல.
7.14.17
केचित्समाहता भग्नाः पतिताः समरक्षितौ ।
ओष्ठांश्च दशनैस्तीक्ष्णैरदशन्कुपिता रणे ॥ ७.१४.१७ ॥
சிலர் தாக்கப்பட்டு சிதைந்து போர்க்களத்தில் விழுந்தனர்; சிலர் கோபத்தால் கூரிய பற்களால் தம் உதடுகளைக் கடித்தனர்.
7.14.18
श्रान्ताश्चान्योन्यमालिङ्ग्य भ्रष्टशस्त्रा रणाजिरे ।
सीदन्ति च तदा यक्षाः कूला इव जलेन ह ॥ ७.१४.१८ ॥
களைத்துப்போன யக்ஷர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தழுவியபடி, ஆயுதங்களை நழுவவிட்டு போர்க்களத்தில் சரிந்தனர்; நீரால் அரிக்கப்பட்ட கரைகள் போல.
7.14.19
हतानां गच्छतां स्वर्गं युध्यतां पृथिवीतले ।
प्रेक्षतामृषिसङ्घानां न बभूवान्तरं दिवि ॥ ७.१४.१९ ॥
பூமியில் போரிட்டு கொல்லப்பட்டு சொர்க்கத்திற்குச் செல்வோருக்கும், வானிலிருந்து பார்க்கும் ரிஷி கூட்டங்களுக்கும் இடையே எந்த வேறுபாடும் இருக்கவில்லை.
7.14.20
भग्नांस्तु तान्समालक्ष्य यक्षेन्द्रांस्तु महाबलान् ।
धनाध्यक्षो महाबाहुः प्रेषयामास यक्षकान् ॥ ७.१४.२० ॥
வலிமைமிக்க யக்ஷத் தலைவர்கள் தோல்வியுற்றதைக் கண்ட பெரும்புயம் கொண்ட தனாதிபதி (குபேரன்) யக்ஷர்களை அனுப்பினான்.
7.14.21
एतस्मिन्नन्तरे राम विस्तीर्णबलवाहनः ।
प्रेषितो न्यपतद्यक्षो नाम्ना संयोधकण्टकः ॥ ७.१४.२१ ॥
ராமா, இதற்கிடையில் பெரும் படையும் வாகனங்களும் கொண்ட 'சம்யோதகண்டகன்' என்ற யக்ஷன் அனுப்பப்பட்டு பாய்ந்தான்.
7.14.22
तेन चक्रेण मारीचो विष्णुनेव रणे हतः ।
पतितो भूतले शैलात्क्षीणपुण्य इव ग्रहः ॥ ७.१४.२२ ॥
அந்த சக்கரத்தால் மாரீசன் போர்க்களத்தில் விஷ்ணுவால் வீழ்த்தப்பட்டதுபோல் வீழ்த்தப்பட்டான்; புண்ணியம் தீர்ந்த கிரகம் மலையிலிருந்து விழுவதுபோல் பூமியில் விழுந்தான்.
7.14.23
ससञ्ज्ञस्तु मुहूर्तेन स विश्रम्य निशाचरः ।
तं यक्षं योधयामास स च भग्नः प्रदुद्रुवे ॥ ७.१४.२३ ॥
ஆனால் ஒரு கணத்தில் உணர்வு பெற்று ஓய்வெடுத்த அந்த இரவுச்சரன் அந்த யக்ஷனுடன் போரிட்டான்; அவன் தோற்று ஓடினான்.
7.14.24
ततः काञ्चनचित्राङ्गं वैडूर्यरजसोक्षितम् ।
मर्यादां प्रतिहाराणां तोरणान्तरमाविशत् ॥ ७.१४.२४ ॥
பிறகு பொன்னிறமும் பல வண்ணமும் கொண்ட அங்கங்களும், வைடூரியத் தூளால் தூவப்பட்டதுமாக இருந்த அது, வாயில்காவலர்களின் எல்லையைக் கடந்து தோரணங்களுக்கு இடையே நுழைந்தது.
7.14.25
तं तु राजन्दशग्रीवं प्रविशन्तं निशाचरम् ।
सूर्यभानुरिति ख्यातो द्वारपालो न्यवारयत् ॥ ७.१४.२५ ॥
அரசே, உள்ளே நுழைந்த அந்த பத்துத் தலை இரவுச்சாரியை 'சூரியபானு' என்ற பெயருடைய வாயில்காவலன் தடுத்து நிறுத்தினான்.
7.14.26
स वार्यमाणो यक्षेण प्रविवेश निशाचरः ।
यदा तु वारितो राम न व्यतिष्ठत्स राक्षसः ॥ ७.१४.२६ ॥
யக்ஷனால் தடுக்கப்பட்டும் அந்த இரவுச்சாரி உள்ளே நுழைந்தான். ராமா, அவன் தடுக்கப்பட்டபோதும் அந்த அரக்கன் நிற்கவில்லை.
7.14.27
ततस्तोरणमुत्पाट्य तेन यक्षेण ताडितः ।
रुधिरं प्रस्रवन्भाति शैलो धातुस्रवैरिव ॥ ७.१४.२७ ॥
பின்னர் அவன் தோரணத்தைப் பிடுங்கி, அந்த யக்ஷனால் அடிக்கப்பட்டான். இரத்தம் வழிந்தபடி அவன் கனிம ஓடைகள் வழியும் மலையைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.14.28
स शैलशिखराभेण तोरणेन समाहतः ।
जगाम न क्षतिं वीरो वरदानात्स्वयम्भुवः ॥ ७.१४.२८ ॥
மலைச்சிகரம் போன்ற அந்தத் தோரணத்தால் பலமாகத் தாக்கப்பட்டும், அந்த வீரன் சுயம்பு (பிரம்மா) அளித்த வரத்தால் எந்தச் சேதமும் அடையவில்லை.
7.14.29
तेनैव तोरणेनाथ यक्षस्तेनाभिताडितः ।
नादृश्यत तदा यक्षो भस्मीकृततनुस्तदा ॥ ७.१४.२९ ॥
பின்னர் அதே தோரணத்தால் அவன் யக்ஷனைத் தாக்கினான். அப்போது யக்ஷன் உடல் சாம்பலாக்கப்பட்டதால் காணப்படவில்லை.
7.14.30
ततः प्रदुद्रुवुः सर्वे दृष्ट्वा रक्षःपराक्रमम् ।
ततो नदीर्गुहाश्चैव विविशुर्भयपीडिताः ।
त्यक्तप्रहरणाः श्रान्ता विवर्णवदनास्तदा ॥ ७.१४.३० ॥
அரக்கனின் வீரத்தைக் கண்டு அவர்கள் அனைவரும் ஓடினர். பின்னர் அச்சத்தால் துன்புற்று, ஆயுதங்களைக் கைவிட்டு, களைத்து, வெளுத்த முகத்துடன் ஆறுகளிலும் குகைகளிலும் புகுந்தனர்.