Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.19.1
अथ जित्वा मरुत्तं स प्रययौ राक्षसाधिपः ।
नगराणि नरेन्द्राणां युद्धकाङ्क्षी दशाननः ॥ ७.१९.१ ॥
Entonces, tras vencer a Marutta, el señor de los rākṣasas, Daśānana, deseoso de batalla, partió hacia las ciudades de los reyes.
7.19.2
समासाद्य तु राजेन्द्रान्महेन्द्रवरुणोपमान् ।
अब्रवीद्राक्षसेन्द्रस्तु युद्धं मे दीयतामिति ॥ ७.१९.२ ॥
Acercándose a aquellos reyes excelentes, semejantes a Mahendra y Varuṇa, el señor de los rākṣasas dijo: "Que se me conceda la batalla."
7.19.3
निर्जिताः स्मेति वा ब्रूत एष मे हि सुनिश्चयः ।
अन्यथा कुर्वतामेवं मोक्षो नैवोपपद्यते ॥ ७.१९.३ ॥
"Decid «Hemos sido vencidos»; esta es mi firme decisión. De lo contrario, para quienes actúan de otro modo, no se alcanza la liberación."
7.19.4
ततस्त्वभीरवः प्राज्ञाः पार्थिवा धर्मनिश्चयाः ।
मन्त्रयित्वा ततो ऽन्योन्यं राजानः सुमहाबलाः ।
निर्जिताः स्मेत्यभाषन्त ज्ञात्वा वरबलं रिपोः ॥ ७.१९.४ ॥
Entonces aquellos reyes sin temor, sabios, firmes en el dharma y muy poderosos, tras deliberar entre sí y conociendo el poder superior del enemigo, dijeron: "Hemos sido vencidos."
7.19.5
दुष्यन्तः सुरथो गाधिर्गयो राजा पुरूरवाः ।
एते सर्वे ऽब्रुवंस्तात निर्जिताः स्मेति पार्थिवाः ॥ ७.१९.५ ॥
Duṣyanta, Suratha, Gādhi, el rey Gaya y Purūravas, todos estos reyes dijeron: "Querido, hemos sido vencidos."
7.19.6
अथायोध्यां समासाद्य रावणो राक्षसाधिपः ॥ ७.१९.६ ॥
Entonces Rāvaṇa, señor de los rākṣasas, habiendo llegado a Ayodhyā...
7.19.7
सुगुप्तामनरण्येन शक्रेणेवामरावतीम् ।
स तं पुरुषशार्दूलं पुरन्दरसमं बले ॥ ७.१९.७ ॥
Ayodhyā, bien protegida por Anaraṇya, era como Amarāvatī protegida por Indra. Era un tigre entre los hombres, igual a Purandara en fuerza.
7.19.8
प्राह राजानमासाद्य युद्धं देहीति रावणः ।
निर्जितो ऽस्मीति वा ब्रूहि त्वमेवं मम शासनम् ॥ ७.१९.८ ॥
Acercándose al rey, Rāvaṇa dijo: "Dame batalla, o di 'estoy derrotado'. Obedece así mi mandato."
7.19.9
अयोध्याधिपतिस्तस्य श्रुत्वा पापात्मनो वचः ।
अनरण्यस्तु सङ्क्रुद्धो राक्षसेन्द्रमथाब्रवीत् ॥ ७.१९.९ ॥
Anaraṇya, señor de Ayodhyā, oyó las palabras del malvado y, enfurecido, habló al señor de los rākṣasas.
7.19.10
दीयते द्वन्द्वयुद्धं ते राक्षसाधिपते मया ।
सन्तिष्ठ क्षिप्रमायत्तो भव चैवं भवाम्यहम् ॥ ७.१९.१० ॥
"Señor de los rākṣasas, te concedo combate singular. Permanece firme de inmediato y prepárate; yo también estoy listo así."
7.19.11
अथ पूर्वं श्रुतार्थेन निर्जितं सुमहद्बलम् ।
निष्क्रामत्तन्नरेन्द्रस्य बलं रक्षोवधोद्यतम् ॥ ७.१९.११ ॥
Entonces aquel vasto ejército, ya vencido por quienes habían oído antes el asunto, salió: el ejército del señor de los hombres, dispuesto a matar a los rākṣasas.
7.19.12
नागानां दशसाहस्रं वाजिनां नियुतं तथा ।
रथानां बहुसाहस्रं पत्तीनां च नरोत्तम ॥ ७.१९.१२ ॥
Diez mil elefantes, cien mil caballos, asimismo muchos miles de carros, y los soldados de infantería: ¡oh mejor de los hombres!
7.19.13
महीं सञ्छाद्य निष्क्रान्तं सपदातिरथं रणे ।
ततः प्रवृत्तं सुमहद्युद्धं युद्धविशारद ॥ ७.१९.१३ ॥
Cubriendo la tierra, salieron al campo de batalla con infantes y carros; entonces, oh experto en la guerra, comenzó una batalla muy grande.
7.19.14
अनरण्यस्य नृपते राक्षसेन्द्रस्य चाद्भुतम् ।
तद्रावणबलं प्राप्य बलं तस्य महीपतेः ॥ ७.१९.१४ ॥
Aquella batalla asombrosa del rey Anaraṇya y del señor de los rākṣasas; al encontrarse con el ejército de Rāvaṇa, el ejército de aquel rey…
7.19.15
प्राणश्यत तदा सर्वं हव्यं हुतमिवानले ।
युद्ध्वा च सुचिरं कालं कृत्वा विक्रममुत्तमम् ॥ ७.१९.१५ ॥
Entonces todo su ejército pereció como la ofrenda arrojada al fuego; habiendo luchado largo tiempo y mostrado un valor supremo…
7.19.16
प्रज्वलन्तं तमासाद्य क्षिप्रमेवावशेषितम् ।
प्राविशत्सङ्कुलं तत्र शलभा इव पावकम् ।
नश्यति स्म बलं तत्र हव्यं हुतमिवानले ॥ ७.१९.१६ ॥
Llegando hasta aquel que ardía, el ejército restante se precipitó de inmediato en aquella multitud como polillas hacia el fuego; allí pereció el ejército, como una ofrenda arrojada al fuego.
7.19.17
सो ऽपश्यत्तन्नरेन्द्रस्तु नश्यमानं महाबलम् ।
महार्णवं समासाद्य वनापगशतं यथा ॥ ७.१९.१७ ॥
Aquel rey vio su poderoso ejército destruirse, como cientos de ríos del bosque que llegan al gran océano y se pierden en él.
7.19.18
ततः शक्रधनुःप्रख्यं धनुर्विस्फारयन्स्वयम् ।
आससाद नरेन्द्रस्तं रावणं क्रोधमूर्च्छितः ॥ ७.१९.१८ ॥
Entonces el rey, tensando por sí mismo su arco semejante al de Indra, fuera de sí de cólera, se enfrentó a aquel Rāvaṇa.
7.19.19
अनरण्येन ते ऽमात्या मारीचशुकसारणाः ।
प्रहस्तसहिता भग्ना व्यद्रवन्त मृगा इव ॥ ७.१९.१९ ॥
Derrotados por Anaraṇya, aquellos ministros, junto con Mārīca, Śuka, Sāraṇa y Prahasta, se dispersaron y huyeron como ciervos.
7.19.20
ततो बाणशतान्यष्टौ पातयामास मूर्धनि ।
तस्य राक्षसराजस्य इक्ष्वाकुकुलनन्दनः ॥ ७.१९.२० ॥
Entonces el deleite de la estirpe de Ikṣvāku lanzó ochocientas flechas sobre la cabeza de aquel rey de los rākṣasas.
7.19.21
तस्य बाणाः पतन्तस्ते चक्रिरे न क्षतं क्वचित् ।
वारिधारा इवाभ्रेभ्यः पतन्त्यो गिरिमूर्धनि ॥ ७.१९.२१ ॥
Aquellas flechas que caían sobre él no le causaron herida alguna, como chorros de agua que caen de las nubes sobre la cima de una montaña.
7.19.22
ततो राक्षसराजेन क्रुद्धेन नृपतिस्तदा ।
तलेनाभिहतो मूर्ध्नि स रथान्निपपात ह ॥ ७.१९.२२ ॥
Entonces el rey de los rākṣasas, encolerizado, golpeó al rey en la cabeza con la palma de la mano, y cayó de su carro.
7.19.23
स राजा पतितो भूमौ विह्वलाङ्गः प्रवेपितः ।
वज्रदग्ध इवारण्ये सालो निपतितो यथा ॥ ७.१९.२३ ॥
Aquel rey cayó al suelo, con sus miembros inertes y temblando, como un árbol sāla abrasado por un rayo que cae en el bosque.
7.19.24
तं प्रहस्याब्रवीद्द्रक्ष इक्ष्वाकुं पृथिवीपतिम् ।
किमिदानीं फलं प्राप्तं त्वया मां प्रति युद्ध्यता ॥ ७.१९.२४ ॥
Riéndose de él, el rākṣasa dijo al descendiente de Ikṣvāku, señor de la tierra: "¿Qué fruto has obtenido ahora por combatir contra mí?"
7.19.25
त्रैलोक्ये नास्ति यो द्वन्द्वं मम दद्यान्नराधिप ।
शङ्के प्रसक्तो भोगेषु न शृणोषि बलं मम ॥ ७.१९.२५ ॥
Oh señor de los hombres, no hay nadie en los tres mundos que me dé un combate singular. Sospecho que estás absorto en los placeres y no oyes hablar de mi fuerza.
7.19.26
तस्यैवं ब्रुवतो राजा मन्दासुर्वाक्यमब्रवीत् ।
किं शक्यमिह कर्तुं वै कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ७.१९.२६ ॥
Mientras él hablaba así, el rey, de ánimo debilitado, dijo: ¿Qué se puede hacer aquí ahora? Pues el tiempo es difícil de superar.
7.19.27
नह्यहं निर्जितो रक्षस्त्वया चात्मप्रशंसिना ।
कालेनैव विपन्नो ऽहं हेतुभूतस्तु मे भवान् ॥ ७.१९.२७ ॥
Oh demonio, no he sido vencido por ti, que te alabas a ti mismo. Por el tiempo solamente he sido arruinado, pero tú te has convertido en mi causa.
7.19.28
किं त्विदानीं मया शक्यं कर्तुं प्राणपरिक्षये ।
नह्यहं विमुखी रक्षो युध्यमानस्त्वया हतः ॥ ७.१९.२८ ॥
Pero ¿qué puedo hacer ahora, al perder la vida? Oh demonio, no me aparté de la batalla; fue mientras combatía que me abatiste.
7.19.29
इक्ष्वाकुपरिभावित्वाद्वचो वक्ष्यामि राक्षस ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि मे सुकृतं तपः ॥
यदि गुप्ताः प्रजाः सम्यक्तदा सत्यं वचो ऽस्तु मे ॥ ७.१९.२९ ॥
Oh demonio, formado en la tradición de Ikṣvāku, diré esta palabra: si he dado dones, si he ofrecido sacrificio, si mis buenas obras y mi austeridad son verdaderas, y si mis súbditos han sido bien protegidos, entonces que mi palabra sea verdadera.
7.19.30
उत्पत्स्यते कुले ह्यस्मिन्निक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
रामो दाशरथिर्नाम यस्ते प्राणान्हरिष्यति ॥ ७.१९.३० ॥
En este linaje de los magnánimos Ikṣvākus nacerá Rāma, hijo de Daśaratha, quien te quitará la vida.
7.19.31
ततो जलधरोदग्रस्ताडितो देवदुन्दुभिः ।
तस्मिन्नुदाहृते शापे पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ॥ ७.१९.३१ ॥
Entonces resonó el tambor de los dioses, alto como una nube de lluvia. Cuando se pronunció aquella maldición, cayó del cielo una lluvia de flores.
7.19.32
ततः स राजा राजेन्द्र गतः स्थानं त्रिविष्टपम् ।
स्वर्गते च नृपे तस्मिन्राक्षसः सो ऽपसर्पत ॥ ७.१९.३२ ॥
Entonces, oh señor de los reyes, aquel rey marchó a la morada celestial de Triviṣṭapa. Cuando el rey partió al cielo, aquel rākṣasa se escabulló.