Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.19.1
अथ जित्वा मरुत्तं स प्रययौ राक्षसाधिपः ।
नगराणि नरेन्द्राणां युद्धकाङ्क्षी दशाननः ॥ ७.१९.१ ॥
Então, tendo vencido Marutta, o senhor dos rākṣasas, Daśānana, desejoso de batalha, partiu para as cidades dos reis.
7.19.2
समासाद्य तु राजेन्द्रान्महेन्द्रवरुणोपमान् ।
अब्रवीद्राक्षसेन्द्रस्तु युद्धं मे दीयतामिति ॥ ७.१९.२ ॥
Aproximando-se daqueles reis excelentes, semelhantes a Mahendra e Varuṇa, o senhor dos rākṣasas disse: "Que me seja dada a batalha."
7.19.3
निर्जिताः स्मेति वा ब्रूत एष मे हि सुनिश्चयः ।
अन्यथा कुर्वतामेवं मोक्षो नैवोपपद्यते ॥ ७.१९.३ ॥
"Digam: 'Fomos vencidos'; esta é a minha firme decisão. Caso contrário, para os que agem assim, a libertação não é alcançada."
7.19.4
ततस्त्वभीरवः प्राज्ञाः पार्थिवा धर्मनिश्चयाः ।
मन्त्रयित्वा ततो ऽन्योन्यं राजानः सुमहाबलाः ।
निर्जिताः स्मेत्यभाषन्त ज्ञात्वा वरबलं रिपोः ॥ ७.१९.४ ॥
Então aqueles reis destemidos, sábios, firmes no dharma e muito poderosos, tendo deliberado entre si e conhecido a força superior do inimigo, disseram: "Fomos vencidos."
7.19.5
दुष्यन्तः सुरथो गाधिर्गयो राजा पुरूरवाः ।
एते सर्वे ऽब्रुवंस्तात निर्जिताः स्मेति पार्थिवाः ॥ ७.१९.५ ॥
Duṣyanta, Suratha, Gādhi, o rei Gaya e Purūravas, todos esses reis disseram: "Querido, fomos vencidos."
7.19.6
अथायोध्यां समासाद्य रावणो राक्षसाधिपः ॥ ७.१९.६ ॥
Então Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, tendo chegado a Ayodhyā...
7.19.7
सुगुप्तामनरण्येन शक्रेणेवामरावतीम् ।
स तं पुरुषशार्दूलं पुरन्दरसमं बले ॥ ७.१९.७ ॥
Ayodhyā, bem guardada por Anaraṇya, era como Amarāvatī guardada por Indra. Ele era um tigre entre os homens, igual a Purandara em força.
7.19.8
प्राह राजानमासाद्य युद्धं देहीति रावणः ।
निर्जितो ऽस्मीति वा ब्रूहि त्वमेवं मम शासनम् ॥ ७.१९.८ ॥
Aproximando-se do rei, Rāvaṇa disse: "Dê-me batalha, ou diga 'estou derrotado'. Obedeça assim à minha ordem."
7.19.9
अयोध्याधिपतिस्तस्य श्रुत्वा पापात्मनो वचः ।
अनरण्यस्तु सङ्क्रुद्धो राक्षसेन्द्रमथाब्रवीत् ॥ ७.१९.९ ॥
Anaraṇya, senhor de Ayodhyā, ouviu as palavras do malvado e, enfurecido, falou ao senhor dos rākṣasas.
7.19.10
दीयते द्वन्द्वयुद्धं ते राक्षसाधिपते मया ।
सन्तिष्ठ क्षिप्रमायत्तो भव चैवं भवाम्यहम् ॥ ७.१९.१० ॥
"Senhor dos rākṣasas, eu te concedo combate singular. Mantém-te firme de imediato e prepara-te; eu também estou pronto assim."
7.19.11
अथ पूर्वं श्रुतार्थेन निर्जितं सुमहद्बलम् ।
निष्क्रामत्तन्नरेन्द्रस्य बलं रक्षोवधोद्यतम् ॥ ७.१९.११ ॥
Então aquele vasto exército, já vencido por aqueles que antes ouviram o assunto, saiu — o exército do senhor dos homens, pronto para matar os rākṣasas.
7.19.12
नागानां दशसाहस्रं वाजिनां नियुतं तथा ।
रथानां बहुसाहस्रं पत्तीनां च नरोत्तम ॥ ७.१९.१२ ॥
Dez mil elefantes, cem mil cavalos, igualmente muitos milhares de carros e os soldados de infantaria — ó melhor dos homens!
7.19.13
महीं सञ्छाद्य निष्क्रान्तं सपदातिरथं रणे ।
ततः प्रवृत्तं सुमहद्युद्धं युद्धविशारद ॥ ७.१९.१३ ॥
Cobrindo a terra, saíram para o campo de batalha com infantaria e carros; então, ó perito em guerra, começou uma batalha muito grande.
7.19.14
अनरण्यस्य नृपते राक्षसेन्द्रस्य चाद्भुतम् ।
तद्रावणबलं प्राप्य बलं तस्य महीपतेः ॥ ७.१९.१४ ॥
Aquela batalha maravilhosa do rei Anaraṇya e do senhor dos rākṣasas; ao encontrar o exército de Rāvaṇa, o exército daquele rei…
7.19.15
प्राणश्यत तदा सर्वं हव्यं हुतमिवानले ।
युद्ध्वा च सुचिरं कालं कृत्वा विक्रममुत्तमम् ॥ ७.१९.१५ ॥
Então todo o seu exército pereceu como oferenda lançada ao fogo; tendo combatido por longo tempo e mostrado valor supremo…
7.19.16
प्रज्वलन्तं तमासाद्य क्षिप्रमेवावशेषितम् ।
प्राविशत्सङ्कुलं तत्र शलभा इव पावकम् ।
नश्यति स्म बलं तत्र हव्यं हुतमिवानले ॥ ७.१९.१६ ॥
Alcançando o que ardia, o exército restante precipitou-se de imediato naquela multidão como mariposas no fogo; ali o exército pereceu, como oferenda lançada ao fogo.
7.19.17
सो ऽपश्यत्तन्नरेन्द्रस्तु नश्यमानं महाबलम् ।
महार्णवं समासाद्य वनापगशतं यथा ॥ ७.१९.१७ ॥
Aquele rei viu seu poderoso exército ser destruído, como centenas de rios da floresta que alcançam o grande oceano e nele desaparecem.
7.19.18
ततः शक्रधनुःप्रख्यं धनुर्विस्फारयन्स्वयम् ।
आससाद नरेन्द्रस्तं रावणं क्रोधमूर्च्छितः ॥ ७.१९.१८ ॥
Então o rei, esticando ele mesmo seu arco semelhante ao de Indra, tomado de cólera, foi ao encontro daquele Rāvaṇa.
7.19.19
अनरण्येन ते ऽमात्या मारीचशुकसारणाः ।
प्रहस्तसहिता भग्ना व्यद्रवन्त मृगा इव ॥ ७.१९.१९ ॥
Derrotados por Anaraṇya, aqueles ministros, junto com Mārīca, Śuka, Sāraṇa e Prahasta, dispersaram-se e fugiram como cervos.
7.19.20
ततो बाणशतान्यष्टौ पातयामास मूर्धनि ।
तस्य राक्षसराजस्य इक्ष्वाकुकुलनन्दनः ॥ ७.१९.२० ॥
Então o deleite da linhagem de Ikṣvāku lançou oitocentas flechas sobre a cabeça daquele rei dos rākṣasas.
7.19.21
तस्य बाणाः पतन्तस्ते चक्रिरे न क्षतं क्वचित् ।
वारिधारा इवाभ्रेभ्यः पतन्त्यो गिरिमूर्धनि ॥ ७.१९.२१ ॥
Aquelas flechas que caíam sobre ele não lhe causaram ferimento algum, como jatos de água caindo das nuvens sobre o cume de uma montanha.
7.19.22
ततो राक्षसराजेन क्रुद्धेन नृपतिस्तदा ।
तलेनाभिहतो मूर्ध्नि स रथान्निपपात ह ॥ ७.१९.२२ ॥
Então o rei dos rākṣasas, irado, golpeou o rei na cabeça com a palma da mão, e ele caiu do carro.
7.19.23
स राजा पतितो भूमौ विह्वलाङ्गः प्रवेपितः ।
वज्रदग्ध इवारण्ये सालो निपतितो यथा ॥ ७.१९.२३ ॥
Aquele rei caiu ao chão, com os membros inertes e trêmulos, como uma árvore sāla atingida por um raio e caída na floresta.
7.19.24
तं प्रहस्याब्रवीद्द्रक्ष इक्ष्वाकुं पृथिवीपतिम् ।
किमिदानीं फलं प्राप्तं त्वया मां प्रति युद्ध्यता ॥ ७.१९.२४ ॥
Rindo dele, o rākṣasa disse ao descendente de Ikṣvāku, senhor da terra: "Que fruto colheste agora por lutar contra mim?"
7.19.25
त्रैलोक्ये नास्ति यो द्वन्द्वं मम दद्यान्नराधिप ।
शङ्के प्रसक्तो भोगेषु न शृणोषि बलं मम ॥ ७.१९.२५ ॥
Ó senhor dos homens, não há ninguém nos três mundos que me dê um combate singular. Suspeito que estás absorto nos prazeres e não ouves a minha força.
7.19.26
तस्यैवं ब्रुवतो राजा मन्दासुर्वाक्यमब्रवीत् ।
किं शक्यमिह कर्तुं वै कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ७.१९.२६ ॥
Enquanto ele falava assim, o rei, de ânimo enfraquecido, disse: O que pode ser feito aqui agora? Pois o tempo é de fato difícil de vencer.
7.19.27
नह्यहं निर्जितो रक्षस्त्वया चात्मप्रशंसिना ।
कालेनैव विपन्नो ऽहं हेतुभूतस्तु मे भवान् ॥ ७.१९.२७ ॥
Ó demônio, não fui vencido por ti, que te exaltas. Pelo tempo apenas fui arruinado, mas tu te tornaste a causa de mim.
7.19.28
किं त्विदानीं मया शक्यं कर्तुं प्राणपरिक्षये ।
नह्यहं विमुखी रक्षो युध्यमानस्त्वया हतः ॥ ७.१९.२८ ॥
Mas o que posso fazer agora, à beira da morte? Ó demônio, não me afastei da batalha; foi enquanto combatia que me derrubaste.
7.19.29
इक्ष्वाकुपरिभावित्वाद्वचो वक्ष्यामि राक्षस ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि मे सुकृतं तपः ॥
यदि गुप्ताः प्रजाः सम्यक्तदा सत्यं वचो ऽस्तु मे ॥ ७.१९.२९ ॥
Ó demônio, formado na tradição de Ikṣvāku, direi esta palavra: se dei dádivas, se ofereci sacrifícios, se minhas boas obras e austeridades são verdadeiras, e se meus súditos foram bem protegidos, então que minha palavra seja verdadeira.
7.19.30
उत्पत्स्यते कुले ह्यस्मिन्निक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
रामो दाशरथिर्नाम यस्ते प्राणान्हरिष्यति ॥ ७.१९.३० ॥
Nesta linhagem dos magnânimos Ikṣvākus nascerá Rāma, filho de Daśaratha, que te tirará a vida.
7.19.31
ततो जलधरोदग्रस्ताडितो देवदुन्दुभिः ।
तस्मिन्नुदाहृते शापे पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ॥ ७.१९.३१ ॥
Então o tambor dos deuses, alto como uma nuvem carregada, foi tocado. Quando aquela maldição foi proferida, uma chuva de flores caiu do céu.
7.19.32
ततः स राजा राजेन्द्र गतः स्थानं त्रिविष्टपम् ।
स्वर्गते च नृपे तस्मिन्राक्षसः सो ऽपसर्पत ॥ ७.१९.३२ ॥
Então, ó senhor dos reis, aquele rei foi para a morada celeste de Triviṣṭapa. Quando o rei partiu para o céu, aquele rākṣasa escapou dali.