வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.19.1
अथ जित्वा मरुत्तं स प्रययौ राक्षसाधिपः ।
नगराणि नरेन्द्राणां युद्धकाङ्क्षी दशाननः ॥ ७.१९.१ ॥
மருத்தனை வென்ற பின் அரக்கர் தலைவன் போரை விரும்பி மன்னர்களின் நகரங்களுக்குச் சென்றான், அந்தத் தசானனன்.
7.19.2
समासाद्य तु राजेन्द्रान्महेन्द्रवरुणोपमान् ।
अब्रवीद्राक्षसेन्द्रस्तु युद्धं मे दीयतामिति ॥ ७.१९.२ ॥
இந்திரனுக்கும் வருணனுக்கும் ஒப்பான அந்த மன்னர்களிடம் சென்று அரக்கர் தலைவன் கூறினான், "எனக்குப் போரைத் தாருங்கள்" என்று.
7.19.3
निर्जिताः स्मेति वा ब्रूत एष मे हि सुनिश्चयः ।
अन्यथा कुर्वतामेवं मोक्षो नैवोपपद्यते ॥ ७.१९.३ ॥
"நாங்கள் தோற்றோம் என்று சொல்லுங்கள்; இதுவே என் உறுதியான முடிவு. இல்லையெனில் இவ்வாறு செய்பவர்களுக்கு விடுதலை கிட்டாது."
7.19.4
ततस्त्वभीरवः प्राज्ञाः पार्थिवा धर्मनिश्चयाः ।
मन्त्रयित्वा ततो ऽन्योन्यं राजानः सुमहाबलाः ।
निर्जिताः स्मेत्यभाषन्त ज्ञात्वा वरबलं रिपोः ॥ ७.१९.४ ॥
அஞ்சாத, அறிவுள்ள, தர்மத்தில் உறுதியான அந்த மிகு வலிமை வாய்ந்த மன்னர்கள் தங்களுக்குள் ஆலோசித்து, எதிரியின் உயர்ந்த வலிமையை அறிந்து, "நாங்கள் தோற்றோம்" என்றனர்.
7.19.5
दुष्यन्तः सुरथो गाधिर्गयो राजा पुरूरवाः ।
एते सर्वे ऽब्रुवंस्तात निर्जिताः स्मेति पार्थिवाः ॥ ७.१९.५ ॥
துஷ்யந்தன், சுரதன், காதி, கய மன்னன், புரூரவஸ் ஆகிய இம்மன்னர்கள் அனைவரும், "அன்பனே, நாங்கள் தோற்றோம்" என்றனர்.
7.19.6
अथायोध्यां समासाद्य रावणो राक्षसाधिपः ॥ ७.१९.६ ॥
பின்னர் அயோத்தியை அடைந்த அரக்கர் தலைவன் ராவணன்...
7.19.7
सुगुप्तामनरण्येन शक्रेणेवामरावतीम् ।
स तं पुरुषशार्दूलं पुरन्दरसमं बले ॥ ७.१९.७ ॥
அனரண்யனால் நன்கு காக்கப்பட்ட அயோத்தி, இந்திரனால் காக்கப்பட்ட அமராவதியைப் போல இருந்தது. அவன் மனிதர்களுள் புலி போன்றவன், வலிமையில் இந்திரனுக்கு நிகரானவன்.
7.19.8
प्राह राजानमासाद्य युद्धं देहीति रावणः ।
निर्जितो ऽस्मीति वा ब्रूहि त्वमेवं मम शासनम् ॥ ७.१९.८ ॥
ராவணன் அரசனிடம் சென்று கூறினான்: "போர் கொடு, அல்லது 'நான் தோற்றேன்' என்று சொல். என் கட்டளையை நீ இவ்வாறு நிறைவேற்று."
7.19.9
अयोध्याधिपतिस्तस्य श्रुत्वा पापात्मनो वचः ।
अनरण्यस्तु सङ्क्रुद्धो राक्षसेन्द्रमथाब्रवीत् ॥ ७.१९.९ ॥
அயோத்தியின் அதிபதியான அனரண்யன் அந்தப் பாவியின் சொற்களைக் கேட்டு, கோபமடைந்து ராட்சசர்களின் தலைவனிடம் கூறினான்.
7.19.10
दीयते द्वन्द्वयुद्धं ते राक्षसाधिपते मया ।
सन्तिष्ठ क्षिप्रमायत्तो भव चैवं भवाम्यहम् ॥ ७.१९.१० ॥
"ராட்சசர்களின் தலைவனே, நான் உனக்கு நேருக்குநேர் போரைத் தருகிறேன். விரைவாக நில், தயாராக இரு — நானும் அவ்வாறே தயாராக இருக்கிறேன்."
7.19.11
अथ पूर्वं श्रुतार्थेन निर्जितं सुमहद्बलम् ।
निष्क्रामत्तन्नरेन्द्रस्य बलं रक्षोवधोद्यतम् ॥ ७.१९.११ ॥
அப்போது முன்பே விஷயத்தைக் கேட்டவர்களால் வெல்லப்பட்ட அந்தப் பெரும் படை — மன்னனின் அந்தப் படை, அரக்கர்களைக் கொல்லத் தயாராக வெளியேறியது.
7.19.12
नागानां दशसाहस्रं वाजिनां नियुतं तथा ।
रथानां बहुसाहस्रं पत्तीनां च नरोत्तम ॥ ७.१९.१२ ॥
யானைகள் பத்தாயிரம், குதிரைகள் ஒரு லட்சம், அவ்வாறே தேர்கள் பல ஆயிரம், காலாட்படை வீரர்களும் — ஓ நரோத்தமா!
7.19.13
महीं सञ्छाद्य निष्क्रान्तं सपदातिरथं रणे ।
ततः प्रवृत्तं सुमहद्युद्धं युद्धविशारद ॥ ७.१९.१३ ॥
பூமியை மூடியபடி காலாட்படையும் தேர்களுடனும் போர்க்களத்தில் வெளிப்பட்டனர்; அப்போது போர்த்திறனில் வல்லவனே, மிகப் பெரிய போர் தொடங்கியது.
7.19.14
अनरण्यस्य नृपते राक्षसेन्द्रस्य चाद्भुतम् ।
तद्रावणबलं प्राप्य बलं तस्य महीपतेः ॥ ७.१९.१४ ॥
அனரண்ய மன்னனும் அரக்கர் தலைவனும் நடத்திய அந்த அற்புதப் போர்; ராவணனின் படையைச் சந்தித்த அந்த மன்னனின் படை…
7.19.15
प्राणश्यत तदा सर्वं हव्यं हुतमिवानले ।
युद्ध्वा च सुचिरं कालं कृत्वा विक्रममुत्तमम् ॥ ७.१९.१५ ॥
அப்போது அவனுடைய படை முழுவதும் நெருப்பில் இடப்பட்ட அவியைப் போல அழிந்தது; நீண்ட நேரம் போரிட்டு உயர்ந்த வீரத்தைக் காட்டியும்…
7.19.16
प्रज्वलन्तं तमासाद्य क्षिप्रमेवावशेषितम् ।
प्राविशत्सङ्कुलं तत्र शलभा इव पावकम् ।
नश्यति स्म बलं तत्र हव्यं हुतमिवानले ॥ ७.१९.१६ ॥
கொழுந்துவிட்டு எரியும் அவனிடம் வந்து, மீதமிருந்த படை உடனே அந்தக் கூட்டத்தில் நெருப்பில் விழும் விட்டில்களைப் போல நுழைந்தது; அங்கே படை அழிந்தது, நெருப்பில் இட்ட அவியைப் போல.
7.19.17
सो ऽपश्यत्तन्नरेन्द्रस्तु नश्यमानं महाबलम् ।
महार्णवं समासाद्य वनापगशतं यथा ॥ ७.१९.१७ ॥
அந்த மன்னன் தனது பெரும் படை அழிவதைக் கண்டான்; காட்டாறுகள் நூற்றுக்கணக்கில் பெருங்கடலை அடைந்து மறைவதுபோல.
7.19.18
ततः शक्रधनुःप्रख्यं धनुर्विस्फारयन्स्वयम् ।
आससाद नरेन्द्रस्तं रावणं क्रोधमूर्च्छितः ॥ ७.१९.१८ ॥
பின்னர் இந்திரதனுசுபோன்ற தன் வில்லை தானே நன்கு இழுத்தபடி, சினத்தால் மயங்கிய அந்த மன்னன் அந்த ராவணனை நோக்கி வந்தான்.
7.19.19
अनरण्येन ते ऽमात्या मारीचशुकसारणाः ।
प्रहस्तसहिता भग्ना व्यद्रवन्त मृगा इव ॥ ७.१९.१९ ॥
அனரண்யனால் தோற்கடிக்கப்பட்ட அந்த அமைச்சர்களும், மாரீசன், சுகன், சாரணன், பிரகஸ்தன் ஆகியோரும் மான்களைப் போல சிதறி ஓடினர்.
7.19.20
ततो बाणशतान्यष्टौ पातयामास मूर्धनि ।
तस्य राक्षसराजस्य इक्ष्वाकुकुलनन्दनः ॥ ७.१९.२० ॥
பின்னர் இக்ஷ்வாகு குலத்தின் மகிழ்ச்சியானவர், அந்த அரக்கர் மன்னனின் தலையில் எட்டு நூறு அம்புகளை எய்தார்.
7.19.21
तस्य बाणाः पतन्तस्ते चक्रिरे न क्षतं क्वचित् ।
वारिधारा इवाभ्रेभ्यः पतन्त्यो गिरिमूर्धनि ॥ ७.१९.२१ ॥
அவனை நோக்கி விழுந்த அந்த அம்புகள் எங்கும் காயம் ஏற்படுத்தவில்லை; மேகங்களிலிருந்து மலை உச்சியில் விழும் நீர்த்தாரைகள் போல.
7.19.22
ततो राक्षसराजेन क्रुद्धेन नृपतिस्तदा ।
तलेनाभिहतो मूर्ध्नि स रथान्निपपात ह ॥ ७.१९.२२ ॥
அப்போது சினமடைந்த அரக்கர் மன்னன் அந்த அரசனின் தலையில் உள்ளங்கையால் அறைந்தான்; அவன் தேரிலிருந்து விழுந்தான்.
7.19.23
स राजा पतितो भूमौ विह्वलाङ्गः प्रवेपितः ।
वज्रदग्ध इवारण्ये सालो निपतितो यथा ॥ ७.१९.२३ ॥
அந்த அரசன் நிலத்தில் விழுந்தான்; அவனுடைய உறுப்புகள் செயலிழந்து நடுங்கின — காட்டில் இடி தாக்கி எரிந்த சால மரம் விழுவது போல.
7.19.24
तं प्रहस्याब्रवीद्द्रक्ष इक्ष्वाकुं पृथिवीपतिम् ।
किमिदानीं फलं प्राप्तं त्वया मां प्रति युद्ध्यता ॥ ७.१९.२४ ॥
அவனைப் பார்த்து சிரித்த அரக்கன், இக்ஷ்வாகு வம்சத்து பூமிபதியிடம் கூறினான் — "என்னுடன் போரிட்டதால் இப்போது உனக்கு என்ன பலன் கிடைத்தது?"
7.19.25
त्रैलोक्ये नास्ति यो द्वन्द्वं मम दद्यान्नराधिप ।
शङ्के प्रसक्तो भोगेषु न शृणोषि बलं मम ॥ ७.१९.२५ ॥
மன்னனே, மூன்று உலகங்களிலும் என்னுடன் நேருக்கு நேர் போரிடத் துணிபவன் எவனும் இல்லை. நீ இன்பங்களில் மூழ்கியிருப்பதால் என் வலிமையைக் கேட்கவில்லை என்று எண்ணுகிறேன்.
7.19.26
तस्यैवं ब्रुवतो राजा मन्दासुर्वाक्यमब्रवीत् ।
किं शक्यमिह कर्तुं वै कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ७.१९.२६ ॥
அவன் இவ்வாறு பேசியபோது, மனம் தளர்ந்த அரசன் சொன்னான்: இங்கு இனி என்ன செய்ய முடியும்? காலத்தை எவராலும் கடக்க முடியாது.
7.19.27
नह्यहं निर्जितो रक्षस्त्वया चात्मप्रशंसिना ।
कालेनैव विपन्नो ऽहं हेतुभूतस्तु मे भवान् ॥ ७.१९.२७ ॥
அரக்கனே, தற்பெருமை பேசும் உன்னால் நான் வெல்லப்படவில்லை. காலத்தாலேயே நான் அழிவுற்றேன்; ஆனால் நீயே எனக்குக் காரணமானவன்.
7.19.28
किं त्विदानीं मया शक्यं कर्तुं प्राणपरिक्षये ।
नह्यहं विमुखी रक्षो युध्यमानस्त्वया हतः ॥ ७.१९.२८ ॥
ஆனால் இப்போது உயிர் போகும் நேரத்தில் நான் என்ன செய்ய முடியும்? அரக்கனே, நான் போரிலிருந்து பின்வாங்கவில்லை; போரிடும்போதே நீ என்னைக் கொன்றாய்.
7.19.29
इक्ष्वाकुपरिभावित्वाद्वचो वक्ष्यामि राक्षस ।
यदि दत्तं यदि हुतं यदि मे सुकृतं तपः ॥
यदि गुप्ताः प्रजाः सम्यक्तदा सत्यं वचो ऽस्तु मे ॥ ७.१९.२९ ॥
அரக்கனே, இக்ஷ்வாகு குலத்தின் நெறியில் வளர்ந்தவனாதலால் இச்சொல்லைக் கூறுகிறேன்: நான் தானம் அளித்திருந்தால், யாகம் செய்திருந்தால், என் நல்வினையும் தவமும் இருந்தால், என் குடிமக்கள் நன்கு காக்கப்பட்டிருந்தால், அப்போது என் இச்சொல் உண்மையாகட்டும்.
7.19.30
उत्पत्स्यते कुले ह्यस्मिन्निक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
रामो दाशरथिर्नाम यस्ते प्राणान्हरिष्यति ॥ ७.१९.३० ॥
மகாத்மாக்களான இக்ஷ்வாகுக்களின் இந்தக் குலத்தில் தசரதனின் மகனாகிய ராமன் என்ற பெயருடையவன் பிறப்பான்; அவன் உன் உயிரைப் பறிப்பான்.
7.19.31
ततो जलधरोदग्रस्ताडितो देवदुन्दुभिः ।
तस्मिन्नुदाहृते शापे पुष्पवृष्टिश्च खाच्च्युता ॥ ७.१९.३१ ॥
அப்போது மேகம் போல் உயர்ந்த தேவ துந்துபி முழங்கியது. அந்தச் சாபம் உச்சரிக்கப்பட்டபோது, வானிலிருந்து மலர்மழை பொழிந்தது.
7.19.32
ततः स राजा राजेन्द्र गतः स्थानं त्रिविष्टपम् ।
स्वर्गते च नृपे तस्मिन्राक्षसः सो ऽपसर्पत ॥ ७.१९.३२ ॥
அப்போது, அரசர்களின் தலைவனே, அந்த மன்னன் திரிவிஷ்டபம் என்னும் சொர்க்கலோகத்துக்குச் சென்றான். அந்த மன்னன் சொர்க்கம் சென்றதும், அந்த ராட்சசன் அங்கிருந்து நழுவிச் சென்றான்.