வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.33.1
रावणग्रहणं तत्तु वायुग्रहणसन्निभम् ।
ततः पुलस्त्यः शुश्राव कथितं दिवि दैवतैः ॥ ७.३३.१ ॥
ராவணன் பிடிக்கப்பட்டது காற்றைப் பிடிப்பது போன்றிருந்தது. அப்போது பிரம்மரிஷி புலஸ்த்தியர் தேவர்கள் வானுலகில் கூறியதைக் கேட்டார்.
7.33.2
ततः पुत्रकृतस्नेहात्कम्प्यमानो महाधृतिः ।
माहिष्मतीपतिं द्रष्टुमाजगाम महानृषिः ॥ ७.३३.२ ॥
அப்போது மகனின் மீதான பாசத்தால் நடுங்கியவராய், பெரும் உறுதியுடைய மகரிஷி மாஹிஷ்மதியின் அரசனைக் காணப் புறப்பட்டு வந்தார்.
7.33.3
स वायुमार्गमास्थाय वायुतुल्यगतिर्द्विजः ।
पुरीं माहिष्मतीं प्राप्तो मनःसम्पातविक्रमः ॥ ७.३३.३ ॥
காற்றின் வழியில் சென்று, காற்றுக்கு நிகரான வேகமுடைய அந்த இருபிறப்பாளர், மனத்தின் வேகத்தோடு மாஹிஷ்மதி நகரை அடைந்தார்.
7.33.4
सो ऽमरावतिसङ्काशां हृष्टपुष्टजनाकुलाम् ।
प्रविवेश पुरीं ब्रह्मा इन्द्रस्येवामरावतीम् ॥ ७.३३.४ ॥
அமராவதியை ஒத்ததும், மகிழ்ச்சியும் செழிப்பும் நிறைந்த மக்களால் நிரம்பியதுமான அந்நகரத்தில் அவர் நுழைந்தார், இந்திரனின் அமராவதியில் நுழைவது போல.
7.33.5
पादचारमिवादित्यं निष्पतन्तं सुदुर्दशम् ।
ततस्ते प्रत्यभिज्ञाय अर्जुनाय निवेदयन् ॥ ७.३३.५ ॥
நடந்து வரும் சூரியனைப் போல, பார்க்கக் கடினமான ஒளியுடன் அவர் வெளிப்பட்டு வந்தார். அப்போது அவர்கள் அவரை அடையாளம் கண்டு அர்ஜுனனுக்குத் தெரிவித்தனர்.
7.33.6
पुलस्त्य इति विज्ञाय वचनाद्धैहयाधिपः ।
शिरस्यञ्जलिमाधाय प्रत्युद्गच्छत्तपस्विनम् ॥ ७.३३.६ ॥
"இவர் புலஸ்த்தியர்" என்ற சொல்லால் அறிந்த ஹைஹயர்களின் அதிபதி, தலையில் கூப்பிய கைகளை வைத்து அந்தத் தவசியை எதிர்கொள்ள முன்னேறினான்.
7.33.7
पुरोहितो ऽस्य गृह्यार्घ्यं मधुपर्कं तथैव च ।
पुरस्तात्प्रययौ राज्ञः शक्रस्येव बृहस्पतिः ॥ ७.३३.७ ॥
அரசனின் புரோகிதர் அர்க்கியத்தையும் மதுபர்க்கத்தையும் ஏந்தி, இந்திரனுக்கு முன்னே பிரகஸ்பதி செல்வது போல அரசனுக்கு முன்னே சென்றார்.
7.33.8
ततस्तमृषिमायान्तमुद्यन्तमिव भास्करम् ।
अर्जुनो दृश्य सम्भ्रान्तो ववन्देन्द्र इवेश्वरम् ॥ ७.३३.८ ॥
அப்போது உதிக்கும் சூரியனைப் போல வந்துகொண்டிருக்கும் அந்த முனிவரைக் கண்டு அர்ஜுனன் பதற்றத்துடன், இந்திரன் ஈசுவரனை வணங்குவது போல வணங்கினான்.
7.33.9
स तस्य मधुपर्कं गां पाद्यमर्घ्यं निवेद्य च ।
पुलस्त्यमाह राजेन्द्रो हर्षगद्गदया गिरा ॥ ७.३३.९ ॥
அந்த அரசர்களின் தலைவன் அவருக்கு மதுபர்க்கமும், பசுவும், பாத்யமும், அர்க்கியமும் அளித்து, மகிழ்ச்சியால் தழுதழுத்த குரலில் புலஸ்தியரிடம் பேசினான்.
7.33.10
अद्यैवममरावत्या तुल्या माहिष्मती कृता ।
अद्याहं तु द्विजेन्द्र त्वां यस्मात्पश्यामि दुर्दशम् ॥ ७.३३.१० ॥
இன்றே இந்த மாகிஷ்மதி அமராவதிக்கு இணையாக ஆக்கப்பட்டது; ஏனெனில் இன்று நான் காண்பதற்கரிய உங்களைக் காண்கிறேன், துவிஜ சிரேஷ்டரே.
7.33.11
अद्य मे कुशलं देव अद्य मे कुशलं व्रतम् ।
अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः ।
यस्माद्देवगणैर्वन्द्यौ वन्दे ऽहं चरणौ तव ॥ ७.३३.११ ॥
தேவரே! இன்று என் நலம்; இன்று என் விரதம் நலமானது. இன்று என் பிறவி பயனுள்ளது; இன்று என் தவம் பயனுள்ளது, ஏனெனில் தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் உங்கள் திருவடிகளை நான் வணங்குகிறேன்.
7.33.12
इदं राज्यमिमे पुत्रा इमे दारा इमे वयम् ।
ब्रह्मन्किं कुर्मि किं कार्यमाज्ञापयतु नो भवान् ॥ ७.३३.१२ ॥
இந்த அரசு, இந்தப் புதல்வர்கள், இந்த மனைவியர், இந்த நாங்கள் அனைவரும் (உங்களுடையவர்கள்). பிரம்மனே! நாங்கள் என்ன செய்வது, என்ன கடமை? நீங்கள் எங்களுக்கு ஆணையிடுங்கள்.
7.33.13
तं धर्मे ऽग्निषु पुत्रेषु शिवं पृष्ट्वा च पार्थिवम् ।
पुलस्त्योवाच राजानं हैहयानां तथा ऽर्जुनम् ॥ ७.३३.१३ ॥
அறம், அக்கினிகள், புதல்வர்கள் பற்றி அந்த அரசனிடம் நலம் விசாரித்து, ஹைஹயர்களின் அரசன் அர்ஜுனனிடம் புலஸ்தியர் கூறினார்.
7.33.14
नरेन्द्राम्बुजपत्राक्ष पूर्णचन्द्रनिभानन ।
अतुलं ते बलं येन दशग्रीवस्त्वया जितः ॥ ७.३३.१४ ॥
நரேந்திரனே, தாமரை இதழ் போன்ற கண்களும் முழுநிலவு போன்ற முகமும் உடையவனே! உன் வலிமை ஒப்பற்றது; அதனால் தசக்ரீவனை நீ வென்றாய்.
7.33.15
भयाद्यस्योपतिष्ठेतां निष्पन्दौ सागरानिलौ ।
सो ऽयं मृधे त्वया बद्धः पौत्रो मे रणदुर्जयः ॥ ७.३३.१५ ॥
எவருடைய பயத்தால் கடல் காற்றுகள்கூட அசைவற்று அவனுக்குப் பணிவிடை செய்தனவோ, அதே என் பேரன் போரில் வெல்லமுடியாதவன்; அவனை நீ போரில் கட்டினாய்.
7.33.16
पुत्रकस्य यशः पीतं नाम विश्रावितं त्वया ।
मद्वाक्याद्याच्यमानो ऽद्य मुञ्च वत्सं दशाननम् ॥ ७.३३.१६ ॥
நீ என் மகனின் புகழை விழுங்கி, உன் பெயரைப் பறைசாற்றினாய். இப்போது என் சொல்லால் வேண்டப்படுகிறாய்; அன்பு மகனாகிய இந்த தசானனனை விடுவி.
7.33.17
पुलस्त्याज्ञां प्रगृह्योचे न किञ्चन वचो ऽर्जुनः ।
मुमोच वै पार्थिवेन्द्रो राक्षसेन्द्रं प्रहृष्टवत् ॥ ७.३३.१७ ॥
புலஸ்தியரின் ஆணையை ஏற்ற அர்ஜுனன் ஒன்றும் சொல்லாமல், அரசர்களின் தலைவன் மகிழ்ச்சியுடன் அரக்கர் தலைவனை விடுவித்தான்.
7.33.18
स तं प्रमुच्य त्रिदशारिमर्जुनः प्रपूज्य दिव्याभरणस्रगम्बरैः ।
अहिंसकं सख्यमुपेत्य साग्निकं प्रणम्य तं ब्रह्मसुतं गृहं ययौ ॥ ७.३३.१८ ॥
அந்த தேவ-எதிரியை விடுவித்த அர்ஜுனன், தெய்வீக அணிகலன்கள், மாலைகள், ஆடைகளால் அவனை மதித்து, அகிம்சையான நட்பை அக்கினி சாட்சியாக ஏற்று, பிரம்மபுத்திரரை வணங்கி வீடு சென்றான்.
7.33.19
पुलस्त्येनापि सन्त्यक्तो राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ।
परिष्वक्तः कृतातिथ्यो लज्जमानो विनिर्जितः ॥ ७.३३.१९ ॥
புலஸ்தியரும் அந்தப் பராக்கிரமமுள்ள ராட்சச அரசனை விடுவித்தார். அவரைத் தழுவி, விருந்தோம்பல் பெற்று, வெட்கத்துடனும் தோல்வியுடனும் அவன் சென்றான்.
7.33.20
पितामहसुतश्चापि पुलस्त्यो मुनिपुङ्गवः ।
मोचयित्वा दशग्रीवं ब्रह्मलोकं जगाम ह ॥ ७.३३.२० ॥
பிரம்மாவின் மகனும் முனிவர்களில் சிறந்தவருமான புலஸ்தியர், தசக்ரீவனை விடுவித்து பிரம்மலோகம் சென்றார்.
7.33.21
एवं स रावणः प्राप्तः कार्तवीर्यात्प्रधर्षणम् ।
पुलस्त्यवचनाच्चापि पुनर्मुक्तो महाबलः ॥ ७.३३.२१ ॥
இவ்வாறு ராவணன் கார்த்தவீர்யனிடம் அவமானத்தை அடைந்தான்; புலஸ்தியரின் சொல்லால் அந்த மஹாபலசாலி மீண்டும் விடுவிக்கப்பட்டான்.
7.33.22
एवं बलिभ्यो बलिनः सन्ति राघवनन्दन ।
नावज्ञा हि परे कार्या य इच्छेत् प्रियमात्मनः ॥ ७.३३.२२ ॥
இவ்வாறு வலியவர்களுக்கும் மேலும் வலியவர்கள் உள்ளனர், ராகவநந்தனா. தன் நலத்தை விரும்புபவன் பிறரை அவமதிக்கக் கூடாது.
7.33.23
ततः स राजा पिशिताशनानां सहस्रबाहोरुपलभ्य मैत्रीम् ।
पुनर्नृपाणां कदनं चकार चचार सर्वां पृथिवीं च दर्पात् ॥ ७.३३.२३ ॥
பின்னர் அந்த அரசன் (ராவணன்), ஆயிரம் கரங்களுடையவனுடன் நட்பைப் பெற்று, மீண்டும் அரசர்களை அழித்தான்; செருக்குடன் உலகெங்கும் திரிந்தான்.