รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.46.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां लक्ष्मणो दीनचेतनः ।
सुमन्त्रमब्रवीद्वाक्यं मुखेन परिशुष्यता ॥ ७.४६.१ ॥
ครั้นราตรีผ่านไปและรุ่งอรุณมาถึง พระลักษมณ์มีพระทัยเศร้าโศก กล่าวถ้อยคำนี้แก่สุมนตระด้วยปากที่แห้งผาก
7.46.2
सारथे तुरगाञ्छीघ्रं योजयस्व रथोत्तमे ।
स्वास्तीर्णं राजभवनात्सीतायाश्चासनं कुरु ॥ ७.४६.२ ॥
สารถีเอ๋ย จงเทียมม้าเข้ากับรถศึกอันประเสริฐโดยเร็ว และจัดที่นั่งอันปูลาดอย่างดีจากพระราชวังให้แก่พระนางสีดา
7.46.3
सीता हि राजवचनादाश्रमं पुण्यकर्मणाम् ।
मया नेया महर्षीणां श्रीघ्रमानीयतां रथः ॥ ७.४६.३ ॥
ด้วยพระราชโองการ ข้าพเจ้าจะต้องนำพระนางสีดาไปยังอาศรมของมหาฤๅษีทั้งหลาย ผู้มีกรรมอันบริสุทธิ์ จงนำรถมาโดยเร็วเถิด
7.46.4
सुमन्त्रस्तु तथेत्युक्त्वा युक्तं परमवाजिभिः ।
रथं सुरुचिरप्रख्यं स्वास्तीर्णं सुखशय्यया ॥ ७.४६.४ ॥
สุมนตระกล่าวว่า ขอให้เป็นดังนั้นเถิด แล้วจัดรถที่เทียมด้วยม้าชั้นเลิศ มีรูปงามยิ่ง และปูที่นอนอันสบายไว้อย่างดี
7.46.5
आनीयोवाच सौमित्रिं मित्राणां मानवर्धनम् ।
रथो ऽयं समनुप्राप्तो यत्कार्यं क्रियतां प्रभो ॥ ७.४६.५ ॥
สุมนตระนำรถมาแล้วกล่าวแก่พระสุมิตราบุตร ผู้เพิ่มพูนเกียรติของสหาย ว่า ข้าแต่องค์ผู้เป็นใหญ่ รถมาถึงแล้ว ขอให้ทำในสิ่งที่ต้องทำเถิด
7.46.6
एवमुक्तः सुमन्त्रेण राजवेश्मनि लक्ष्मणः ।
प्रविश्य सीतामासाद्य व्याजहार नरर्षभः ॥ ७.४६.६ ॥
เมื่อสุมนตระกล่าวดังนั้น พระลักษมณ์ ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ ได้เข้าไปในพระราชวัง เข้าเฝ้าพระนางสีดาแล้วตรัสขึ้น
7.46.7
त्वया किलैष नृपतिर्वरं वै याचितः प्रभुः ।
नृपेण च प्रतिज्ञातमाज्ञप्तश्चाश्रमं प्रति ॥ ७.४६.७ ॥
พระนางเองได้ทูลขอพรจากพระราชาผู้เป็นใหญ่นี้ และพระราชาก็ได้ทรงรับปากและบัญชาให้พระนางไปยังอาศรม
7.46.8
गङ्गीतीरे मया देवि ऋषीणामाश्रमाञ्छुभान् ।
शीघ्रं गत्वा तु वैदेहि शासनात्पार्थिवस्य नः ।
अरण्ये मुनिभिर्जुष्टे अपनेया भविष्यसि ॥ ७.४६.८ ॥
ข้าแต่เทวี บนฝั่งแม่น้ำคงคามีอาศรมอันเป็นมงคลของเหล่าฤๅษี ข้าแต่พระนางไวเทหี ตามพระราชโองการของพระราชาของเรา ข้าจะรีบพาพระนางไปยังป่านั้นซึ่งเหล่ามุนีอาศัยอยู่
7.46.9
एवमुक्ता तु वैदेही लक्ष्मणेन महात्मना ।
प्रहर्षमतुलं लेभे गमनं चाप्यरोचयत् ॥ ७.४६.९ ॥
เมื่อพระลักษมณ์ผู้มีจิตใจสูงส่งตรัสดังนั้น พระนางไวเทหีก็เกิดความปีติยินดีอย่างหาที่เปรียบมิได้ และทรงเห็นชอบในการเดินทาง
7.46.10
वासांसि च महार्हाणि रत्नानि विविधानि च ।
गृहीत्वा तानि वैदेही गमनायोपचक्रमे ॥ ७.४६.१० ॥
พระนางไวเทหีทรงหยิบผ้าอันมีค่ามากและอัญมณีต่างๆ แล้วเริ่มเตรียมตัวเพื่อเดินทาง
7.46.11
इमानि मुनिपत्नीनां दास्याम्याभरणान्हम् ।
वस्त्राणि च महार्हाणि धनानि विविधानि च ॥ ७.४६.११ ॥
เครื่องประดับเหล่านี้ ข้าจะมอบให้แก่บรรดาภรรยาของเหล่ามุนี พร้อมทั้งผ้าอันมีค่าและทรัพย์สมบัติต่างๆ
7.46.12
सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा रथमारोप्य मैथिलीम् ।
प्रययौ शीघ्रतुरगै रामस्याज्ञामनुस्मरन् ॥ ७.४६.१२ ॥
พระสุมิตราบุตรกล่าวว่า ขอให้เป็นดังนั้นเถิด แล้วทรงให้พระนางไมถิลีขึ้นรถ และทรงรีบเดินทางด้วยม้าเร็ว ระลึกถึงพระบัญชาของพระราม
7.46.13
अब्रवीच्च तदा सीता लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ।
अशुभानि बहून्येव पश्यामि रघुनन्दन ॥ ७.४६.१३ ॥
ครั้งนั้น พระนางสีดาตรัสแก่พระลักษมณ์ผู้เพิ่มพูนความรุ่งเรือง ว่า ข้าแต่ลูกหลานรฆุ ข้าพเจ้าเห็นลางร้ายอันไม่เป็นมงคลมากมายจริงๆ
7.46.14
नयनं मे स्फुरत्यद्य गात्रोत्कम्पश्च जायते ।
हृदयं चैव सौमित्रे अस्वस्थमिव लक्षये ॥ ७.४६.१४ ॥
ข้าแต่บุตรของพระสุมิตรา วันนี้ตาของข้าพเจ้ากระตุกและร่างกายก็สั่นสะท้าน ข้าพเจ้ารู้สึกว่าหัวใจไม่สบายเหมือนผิดปกติ
7.46.15
औत्सुक्यं परमं चापि अधृतिश्च परा मम ।
शून्यामेव च पश्यामि पृथिवीं पृथुलोचन ॥ ७.४६.१५ ॥
ข้าพเจ้ารู้สึกกระวนกระวายอย่างยิ่ง และความไม่สงบใจอย่างแรงก็เกิดขึ้น ข้าแต่ผู้มีดวงเนตรกว้าง แผ่นดินนี้ดูเหมือนว่างเปล่าสำหรับข้าพเจ้า
7.46.16
अपि स्वस्ति भवेत्तस्य भ्रातुस्ते भ्रातृवत्सल ।
श्वश्रूणां चैव मे वीर सर्वासामविशेषतः ॥ ७.४६.१६ ॥
ข้าแต่ผู้รักพี่น้อง ขอให้พี่ชายของท่านปลอดภัย และข้าแต่วีรบุรุษ ขอให้แม่สามีทั้งหลายของข้าพเจ้าปลอดภัยทุกคนโดยไม่มีข้อยกเว้น
7.46.17
पुरे जनपदे चैव कुशलं प्राणिनामपि ।
इत्यञ्जलिकृता सीता देवता अभ्ययाचत ॥ ७.४६.१७ ॥
ขอให้มีความสงบสุขในนครและชนบท และขอให้สรรพสัตว์ทั้งปวงมีความสุขด้วย พระนางสีดากล่าวดังนี้ พลางประนมมือขอให้เหล่าเทพช่วยคุ้มครอง
7.46.18
लक्ष्मणो ऽर्थं ततः श्रुत्वा शिरसा वन्द्य मैथिलीम् ।
शिवमित्यब्रवीद्धृष्टो हृदयेन विशुष्यता ॥ ७.४६.१८ ॥
ครั้งนั้น พระลักษมณ์ได้ฟังถ้อยคำนั้นแล้ว จึงก้มศีรษะถวายความเคารพแก่พระนางไมถิลี และด้วยความยินดี แม้พระทัยจะแห้งเหี่ยว ตรัสว่า ขอให้เป็นมงคลเถิด
7.46.19
ततो वासमुपागम्य गोमतीतीर आश्रमे ।
प्रभाते पुनरुत्थाय सौमित्रिः सूतमब्रवीत् ॥ ७.४६.१९ ॥
ครั้นพักค้างคืนที่อาศรมบนฝั่งแม่น้ำโคมตี เมื่อรุ่งอรุณ พระลักษมณ์ตื่นขึ้นอีกครั้งและตรัสแก่สารถี
7.46.20
योजयस्व रथं शीघ्रमद्य भागीरथीजलम् ।
शिरसा धारयिष्यामि त्र्यम्बकः पर्वते यथा ॥ ७.४६.२० ॥
จงเทียมรถโดยเร็ววันนี้ ข้าจะนำน้ำแห่งแม่น้ำภาคีรถีมาไว้เหนือศีรษะ ดังที่พระตรยัมพกะเคยแบกไว้บนภูเขา
7.46.21
सो ऽश्वान् रज्वाथ चतुरो रथे युङ्क्त्वा मनोजवान् ।
आरोहस्वेति वैदेहीं सूतः प्राञ्जलिरब्रवीत् ॥ ७.४६.२१ ॥
สารถีผูกม้าสี่ตัวที่เร็วดั่งใจคิดเข้ากับรถแล้ว ประนมมือกล่าวกับพระนางไวเทหีว่า ขึ้นเถิด
7.46.22
सा तु सूतस्य वचनादारुरोह रथोत्तमम् ।
सीता सौमित्रिणा सार्धं सुमन्त्रेण च धीमता ॥ ७.४६.२२ ॥
เมื่อได้ยินคำของสารถี พระนางสีดาก็ขึ้นสู่รถชั้นเลิศนั้น พร้อมกับพระลักษมณ์และสุมันตรผู้มีปัญญา
7.46.23
आससाद विशालाक्षी गङ्गां पापविनाशिनीम् ।
अथार्धदिवसं गत्वा भागीरथ्या जलाशयम् ॥ ७.४६.२३ ॥
พระนางสีดาผู้มีดวงตากว้างได้ถึงแม่น้ำคงคาผู้ชำระบาปให้สิ้นไป เมื่อเดินทางไปได้ครึ่งวัน พวกเขาก็มาถึงแหล่งน้ำของแม่น้ำภาคีรถี
7.46.24
निरीक्ष्य लक्ष्मणो दीनः प्ररुरोद महास्वनः ॥ ७.४६.२४ ॥
พระลักษมณ์เห็นเช่นนั้นก็ทุกข์ใจ จึงร้องไห้เสียงดังลั่น
7.46.25
सीता तु परमायत्ता दृष्ट्वा लक्ष्मणमातुरम् ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञा किमिदं रुद्यते त्वया ॥ ७.४६.२५ ॥
ฝ่ายพระนางสีดาผู้รู้ธรรม เห็นพระลักษมณ์เศร้าโศกก็ตรัสว่า ท่านร้องไห้เพราะเหตุใดกัน
7.46.26
जाह्नवीतीरमासाद्य चिराभिलषितं मम ।
हर्षकाले किमर्थं मां विषादयसि लक्ष्मण ॥ ७.४६.२६ ॥
เมื่อมาถึงฝั่งแม่น้ำคงคาซึ่งฉันปรารถนามานาน เหตุใดในเวลาแห่งความยินดีนี้ ท่านจึงทำให้ฉันเศร้าใจ ลักษมณ์เอ๋ย
7.46.27
नित्यं त्वं रामपार्श्वेषु वर्तसे पुरुषर्षभ ।
कच्चिद्विनाकृतस्तेन द्विरात्रं शोकमागतः ॥ ७.४६.२७ ॥
ท่านอยู่เคียงข้างพระราม บุรุษผู้ประเสริฐเสมอมา หรือว่าเพราะต้องพรากจากพระองค์เพียงสองคืน ท่านจึงตกอยู่ในความโศก
7.46.28
ममापि दयितो रामो जीवितादपि लक्ष्मण ।
न चाहमेवं शोचामि मैवं त्वं बालिशो भव ॥ ७.४६.२८ ॥
พระรามเป็นที่รักของฉันเช่นกัน ลักษมณ์เอ๋ย ยิ่งกว่าชีวิตเสียอีก แต่ฉันก็ไม่ได้โศกเศร้าเช่นนี้ อย่าประพฤติตนเป็นเด็กเช่นนี้เลย
7.46.29
तारयस्व च मां गङ्गां दर्शयस्व च तापसान् ।
ततो मुनिभ्यो दास्यामि वांसास्याभरणानि च ॥ ७.४६.२९ ॥
ขอท่านพาฉันข้ามแม่น้ำคงคา และชี้ให้ฉันเห็นพวกนักพรต แล้วฉันจะมอบเครื่องนุ่งห่มและเครื่องประดับแก่เหล่าฤๅษี
7.46.30
ततः कृत्वा महर्षीणां यथार्हमभिवादनम् ।
तत्र चैकां निशामुष्य यास्यामस्तां पुरीं पुनः ॥ ७.४६.३० ॥
จากนั้น เมื่อเราได้กราบไหว้มหาฤๅษีตามสมควรแล้ว และพักค้างคืนหนึ่งคืนที่นั่น เราจะกลับไปยังเมืองนั้นอีกครั้ง
7.46.31
ममापि पद्मपत्राक्षं सिंहोरस्कं कृशोदरम् ।
त्वरते हि मनो द्रष्टुं रामं रमयतां वरम् ॥ ७.४६.३१ ॥
ใจของฉันก็ร้อนรนอยากเห็นพระรามเช่นกัน พระองค์มีดวงตาดั่งกลีบบัว อกดั่งราชสีห์ เอวเรียวบาง ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เพลิดเพลิน
7.46.32
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा प्रमृज्य नयने शुभे ।
नाविकानाह्वयामास लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ७.४६.३२ ॥
เมื่อได้ยินคำของพระนางแล้ว พระลักษมณ์ผู้สังหารวีรบุรุษของข้าศึก ก็เช็ดดวงตาอันงดงามแล้วเรียกพวกคนพายเรือ
7.46.33
इयं च सज्जा नौश्चेति दाशाः प्राञ्जलयो ऽब्रुवन् ॥ ७.४६.३३ ॥
พวกชาวประมงประนมมือกล่าวว่า เรือลำนี้พร้อมแล้ว
7.46.34
तितीर्षुर्लक्ष्मणो गङ्गां शुभां नावमुपारुहत् ।
गङ्गां सन्तारयामास लक्ष्मणस्तां समाहितः ॥ ७.४६.३४ ॥
พระลักษมณ์ปรารถนาจะข้ามแม่น้ำคงคา จึงขึ้นสู่เรือลำงาม และพระลักษมณ์ผู้มีสติมั่นคงและตั้งใจ ก็พาทั้งสองข้ามแม่น้ำคงคาไปได้