വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.46.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां लक्ष्मणो दीनचेतनः ।
सुमन्त्रमब्रवीद्वाक्यं मुखेन परिशुष्यता ॥ ७.४६.१ ॥
പിന്നെ രാത്രി കഴിഞ്ഞ് പുലർന്നപ്പോൾ, ദുഃഖിതമനസ്കനായ ലക്ഷ്മണൻ ഉണങ്ങിയ മുഖത്തോടെ സുമന്ത്രനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.46.2
सारथे तुरगाञ्छीघ्रं योजयस्व रथोत्तमे ।
स्वास्तीर्णं राजभवनात्सीतायाश्चासनं कुरु ॥ ७.४६.२ ॥
സാരഥേ! വേഗം ഉത്തമരഥത്തിൽ കുതിരകളെ കെട്ടുക; രാജഭവനത്തിൽ നിന്ന് സീതയ്ക്കായി നന്നായി വിരിച്ച ആസനം ഒരുക്കുക.
7.46.3
सीता हि राजवचनादाश्रमं पुण्यकर्मणाम् ।
मया नेया महर्षीणां श्रीघ्रमानीयतां रथः ॥ ७.४६.३ ॥
രാജകല്പനപ്രകാരം സീതയെ പുണ്യകർമ്മികളായ മഹർഷിമാരുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് ഞാൻ കൊണ്ടുപോകണം; രഥം വേഗം കൊണ്ടുവരട്ടെ.
7.46.4
सुमन्त्रस्तु तथेत्युक्त्वा युक्तं परमवाजिभिः ।
रथं सुरुचिरप्रख्यं स्वास्तीर्णं सुखशय्यया ॥ ७.४६.४ ॥
സുമന്ത്രൻ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഉത്തമാശ്വങ്ങളെ പൂട്ടിയ, അതിസുന്ദരമായ, സുഖശയ്യയാൽ നന്നായി വിരിച്ച രഥം ഒരുക്കി.
7.46.5
आनीयोवाच सौमित्रिं मित्राणां मानवर्धनम् ।
रथो ऽयं समनुप्राप्तो यत्कार्यं क्रियतां प्रभो ॥ ७.४६.५ ॥
രഥം കൊണ്ടുവന്ന് സുമന്ത്രൻ മിത്രങ്ങളുടെ മാനം വർധിപ്പിക്കുന്ന സൗമിത്രിയോട് പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ! ഈ രഥം എത്തിയിരിക്കുന്നു; ചെയ്യേണ്ട കാര്യം ചെയ്താലും.'
7.46.6
एवमुक्तः सुमन्त्रेण राजवेश्मनि लक्ष्मणः ।
प्रविश्य सीतामासाद्य व्याजहार नरर्षभः ॥ ७.४६.६ ॥
സുമന്ത്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, നരശ്രേഷ്ഠനായ ലക്ഷ്മണൻ രാജമന്ദിരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് സീതയുടെ അടുത്തെത്തി സംസാരിച്ചു.
7.46.7
त्वया किलैष नृपतिर्वरं वै याचितः प्रभुः ।
नृपेण च प्रतिज्ञातमाज्ञप्तश्चाश्रमं प्रति ॥ ७.४६.७ ॥
നീ രാജാവിനോട് ഒരു വരം ആവശ്യപ്പെട്ടു; രാജാവ് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത് ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോകാൻ കൽപ്പിച്ചു.
7.46.8
गङ्गीतीरे मया देवि ऋषीणामाश्रमाञ्छुभान् ।
शीघ्रं गत्वा तु वैदेहि शासनात्पार्थिवस्य नः ।
अरण्ये मुनिभिर्जुष्टे अपनेया भविष्यसि ॥ ७.४६.८ ॥
ദേവീ, ഗംഗാതീരത്ത് ഋഷിമാരുടെ ശുഭാശ്രമങ്ങളുണ്ട്. വൈദേഹീ, രാജശാസനപ്രകാരം മുനിമാർ സേവിക്കുന്ന ആ കാട്ടിലേക്ക് ഞാൻ നിന്നെ വേഗം കൊണ്ടുപോകും.
7.46.9
एवमुक्ता तु वैदेही लक्ष्मणेन महात्मना ।
प्रहर्षमतुलं लेभे गमनं चाप्यरोचयत् ॥ ७.४६.९ ॥
മഹാത്മാവായ ലക്ഷ്മണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വൈദേഹിക്ക് അതുല്യമായ സന്തോഷമുണ്ടായി; പോകാനും അവൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
7.46.10
वासांसि च महार्हाणि रत्नानि विविधानि च ।
गृहीत्वा तानि वैदेही गमनायोपचक्रमे ॥ ७.४६.१० ॥
വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങളും വിവിധ രത്നങ്ങളും എടുത്ത് വൈദേഹി പോകാൻ ഒരുങ്ങി.
7.46.11
इमानि मुनिपत्नीनां दास्याम्याभरणान्हम् ।
वस्त्राणि च महार्हाणि धनानि विविधानि च ॥ ७.४६.११ ॥
ഈ ആഭരണങ്ങൾ മുനിപത്നിമാർക്ക് ഞാൻ നൽകും; വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങളും വിവിധ ധനവും നൽകും.
7.46.12
सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा रथमारोप्य मैथिलीम् ।
प्रययौ शीघ्रतुरगै रामस्याज्ञामनुस्मरन् ॥ ७.४६.१२ ॥
സൗമിത്രി 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് മൈഥിലിയെ രഥത്തിൽ കയറ്റി, രാമന്റെ കൽപ്പന ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ട് വേഗമുള്ള കുതിരകളോടെ പുറപ്പെട്ടു.
7.46.13
अब्रवीच्च तदा सीता लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ।
अशुभानि बहून्येव पश्यामि रघुनन्दन ॥ ७.४६.१३ ॥
അപ്പോൾ സീത ലക്ഷ്മിവർധനനായ ലക്ഷ്മണനോട് പറഞ്ഞു: ഹേ രഘുനന്ദനാ, ഞാൻ അനേകം അശുഭലക്ഷണങ്ങൾ കാണുന്നു.
7.46.14
नयनं मे स्फुरत्यद्य गात्रोत्कम्पश्च जायते ।
हृदयं चैव सौमित्रे अस्वस्थमिव लक्षये ॥ ७.४६.१४ ॥
ഹേ സൗമിത്രി, ഇന്ന് എന്റെ കണ്ണ് തുടിക്കുന്നു, അവയവങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നു; എന്റെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമായതുപോലെ തോന്നുന്നു.
7.46.15
औत्सुक्यं परमं चापि अधृतिश्च परा मम ।
शून्यामेव च पश्यामि पृथिवीं पृथुलोचन ॥ ७.४६.१५ ॥
എനിക്ക് വലിയ ആകുലതയും കഠിനമായ അസ്വസ്ഥതയുമുണ്ട്; ഹേ വിശാലലോചനാ, ഭൂമിയും ശൂന്യമായിത്തന്നെ കാണുന്നു.
7.46.16
अपि स्वस्ति भवेत्तस्य भ्रातुस्ते भ्रातृवत्सल ।
श्वश्रूणां चैव मे वीर सर्वासामविशेषतः ॥ ७.४६.१६ ॥
ഹേ സഹോദരവത്സലാ, നിന്റെ സഹോദരന് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ; ഹേ വീരാ, എന്റെ എല്ലാ ഭർതൃമാതാക്കൾക്കും വ്യത്യാസമില്ലാതെ ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ.
7.46.17
पुरे जनपदे चैव कुशलं प्राणिनामपि ।
इत्यञ्जलिकृता सीता देवता अभ्ययाचत ॥ ७.४६.१७ ॥
നഗരത്തിലും ജനപദത്തിലും പ്രാണികൾക്കെല്ലാം ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ എന്ന് കൈകൂപ്പി സീത ദേവതകളോട് പ്രാർഥിച്ചു.
7.46.18
लक्ष्मणो ऽर्थं ततः श्रुत्वा शिरसा वन्द्य मैथिलीम् ।
शिवमित्यब्रवीद्धृष्टो हृदयेन विशुष्यता ॥ ७.४६.१८ ॥
അപ്പോൾ ലക്ഷ്മണൻ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മൈഥിലിയെ ശിരസ്സ് നമിച്ച് വന്ദിച്ച്, വാടുന്ന ഹൃദയത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെ "ശിവം ഭവിക്കട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞു.
7.46.19
ततो वासमुपागम्य गोमतीतीर आश्रमे ।
प्रभाते पुनरुत्थाय सौमित्रिः सूतमब्रवीत् ॥ ७.४६.१९ ॥
ഗോമതീതീരത്തെ ആശ്രമത്തിൽ രാത്രി വാസം ചെയ്ത ശേഷം, പ്രഭാതത്തിൽ വീണ്ടും ഉണർന്ന് സൗമിത്രി സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു.
7.46.20
योजयस्व रथं शीघ्रमद्य भागीरथीजलम् ।
शिरसा धारयिष्यामि त्र्यम्बकः पर्वते यथा ॥ ७.४६.२० ॥
വേഗം രഥം പൂട്ടുക; ഇന്ന് ഭാഗീരഥീജലം ഞാൻ തലയിൽ ധരിക്കും, ത്ര്യംബകൻ പർവതത്തിൽ ധരിച്ചതുപോലെ.
7.46.21
सो ऽश्वान् रज्वाथ चतुरो रथे युङ्क्त्वा मनोजवान् ।
आरोहस्वेति वैदेहीं सूतः प्राञ्जलिरब्रवीत् ॥ ७.४६.२१ ॥
മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ള നാല് കുതിരകളെ രഥത്തിൽ പൂട്ടി, കൈകൂപ്പി വൈദേഹിയോട് "കയറിയാലും" എന്ന് സാരഥി പറഞ്ഞു.
7.46.22
सा तु सूतस्य वचनादारुरोह रथोत्तमम् ।
सीता सौमित्रिणा सार्धं सुमन्त्रेण च धीमता ॥ ७.४६.२२ ॥
സാരഥിയുടെ വാക്കനുസരിച്ച് സീത ആ ഉത്തമരഥത്തിൽ കയറി; സൗമിത്രിയോടും ബുദ്ധിമാനായ സുമന്ത്രനോടുമൊപ്പം.
7.46.23
आससाद विशालाक्षी गङ्गां पापविनाशिनीम् ।
अथार्धदिवसं गत्वा भागीरथ्या जलाशयम् ॥ ७.४६.२३ ॥
വിശാലാക്ഷിയായ സീത പാപനാശിനിയായ ഗംഗയിലെത്തി. അര പകൽ യാത്ര ചെയ്ത് ഭാഗീരഥിയുടെ ജലാശയത്തിലെത്തി.
7.46.24
निरीक्ष्य लक्ष्मणो दीनः प्ररुरोद महास्वनः ॥ ७.४६.२४ ॥
ലക്ഷ്മണൻ അതു കണ്ട് ദീനനായി ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.
7.46.25
सीता तु परमायत्ता दृष्ट्वा लक्ष्मणमातुरम् ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञा किमिदं रुद्यते त्वया ॥ ७.४६.२५ ॥
ലക്ഷ്മണൻ വ്യസനിതനായിരിക്കുന്നത് കണ്ട്, ധർമ്മജ്ഞയായ സീത അത്യന്തം ആകുലതയോടെ പറഞ്ഞു: "നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്?"
7.46.26
जाह्नवीतीरमासाद्य चिराभिलषितं मम ।
हर्षकाले किमर्थं मां विषादयसि लक्ष्मण ॥ ७.४६.२६ ॥
ദീർഘകാലം ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഗംഗാതീരത്ത് എത്തിയ ഈ സന്തോഷവേളയിൽ, ലക്ഷ്മണാ, നീ എന്തിനാണ് എന്നെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നത്?
7.46.27
नित्यं त्वं रामपार्श्वेषु वर्तसे पुरुषर्षभ ।
कच्चिद्विनाकृतस्तेन द्विरात्रं शोकमागतः ॥ ७.४६.२७ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, നീ എപ്പോഴും രാമന്റെ അരികിലാണ് കഴിയുന്നത്. അദ്ദേഹത്തെ പിരിഞ്ഞ് രണ്ട് രാത്രി മാത്രമായതിനാൽ നീ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയോ?
7.46.28
ममापि दयितो रामो जीवितादपि लक्ष्मण ।
न चाहमेवं शोचामि मैवं त्वं बालिशो भव ॥ ७.४६.२८ ॥
ലക്ഷ്മണാ, രാമൻ എനിക്കും ജീവനെക്കാൾ പ്രിയനാണ്. എന്നാലും ഞാൻ ഇങ്ങനെ ദുഃഖിക്കുന്നില്ല. നീ ഇങ്ങനെ ബാലനെപ്പോലെ പെരുമാറരുത്.
7.46.29
तारयस्व च मां गङ्गां दर्शयस्व च तापसान् ।
ततो मुनिभ्यो दास्यामि वांसास्याभरणानि च ॥ ७.४६.२९ ॥
എന്നെ ഗംഗ കടത്തൂ, തപസ്വികളെ എനിക്ക് കാണിക്കൂ. പിന്നീട് മുനിമാർക്ക് വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ഞാൻ നൽകും.
7.46.30
ततः कृत्वा महर्षीणां यथार्हमभिवादनम् ।
तत्र चैकां निशामुष्य यास्यामस्तां पुरीं पुनः ॥ ७.४६.३० ॥
പിന്നെ മഹർഷിമാർക്ക് യഥോചിതം പ്രണാമമർപ്പിച്ച്, അവിടെ ഒരു രാത്രി പാർത്ത ശേഷം, ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ആ നഗരത്തിലേക്ക് പോകും.
7.46.31
ममापि पद्मपत्राक्षं सिंहोरस्कं कृशोदरम् ।
त्वरते हि मनो द्रष्टुं रामं रमयतां वरम् ॥ ७.४६.३१ ॥
താമരയിതൾ പോലുള്ള കണ്ണുകളും സിംഹത്തിന്റേതുപോലുള്ള മാറും മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുമുള്ള, ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമനെ കാണാൻ എന്റെ മനസ്സും തിടുക്കം കൂട്ടുന്നു.
7.46.32
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा प्रमृज्य नयने शुभे ।
नाविकानाह्वयामास लक्ष्मणः परवीरहा ॥ ७.४६.३२ ॥
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സുന്ദരമായ കണ്ണുകൾ തുടച്ച്, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന ലക്ഷ്മണൻ നാവികരെ വിളിച്ചു.
7.46.33
इयं च सज्जा नौश्चेति दाशाः प्राञ्जलयो ऽब्रुवन् ॥ ७.४६.३३ ॥
"ഈ വള്ളം തയ്യാറാണ്" എന്ന് നാവികർ കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
7.46.34
तितीर्षुर्लक्ष्मणो गङ्गां शुभां नावमुपारुहत् ।
गङ्गां सन्तारयामास लक्ष्मणस्तां समाहितः ॥ ७.४६.३४ ॥
ഗംഗ കടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ലക്ഷ്മണൻ ആ ശുഭമായ വള്ളത്തിൽ കയറി; ഏകാഗ്രചിത്തനായ ലക്ഷ്മണൻ ആ ഗംഗയെ കടത്തി.