رامايانا فالميكي · السارغا 7.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.49.1
सीतां तु रुदतीं दृष्ट्वा ते तत्र मुनिदारकाः ।
प्राद्रवन्यत्र भगवानास्ते वाल्मीकिरुग्रधीः ॥ ७.४९.१ ॥
ولما رأى أبناء الحكماء سيتا تبكي هناك، هرعوا إلى حيث كان يجلس الجليل فالميكي، صارم الفكر.
7.49.2
अभिवाद्य मुनेः पादौ मुनिपुत्रा महर्षये ।
सर्वं निवेदयामासुस्तस्यास्तु रुदितस्वनम् ॥ ७.४९.२ ॥
وبعد أن سجدوا عند قدمي الحكيم، أخبروا المهارشي الجليل بكل شيء، بما في ذلك صوت بكائها.
7.49.3
अदृष्टपूर्वा भगवन्कस्याप्येषा महात्मनः ।
पत्नी श्रीरिव सम्मोहाद्विरौति विकृतानना ॥ ७.४९.३ ॥
أيها الجليل، لم نرها من قبل. إنها زوجة روح عظيمة ما، كأنها شري نفسها، تصرخ ووجهها مشوّه من الحيرة.
7.49.4
भगवन्साधु पश्य त्वं देवतामिव खाच्च्युताम् ।
नद्यास्तु तीरे भगवन्वरस्त्री कापि दुःखिता ॥ ७.४९.४ ॥
أيها الجليل، انظر جيداً كأنها إلهة سقطت من السماء. أيها الجليل، على ضفة النهر امرأة نبيلة حزينة.
7.49.5
दृष्टास्माभिः प्ररुदिता दृढं शोकपरायणा ।
अनर्हा दुःखशोकाभ्यामेकां दीनां ह्यनाथवत् ॥ ७.४९.५ ॥
رأيناها تبكي بشدة وغارقة في الحزن — مع أنها لا تستحق الألم ولا الحزن —، وحيدة بائسة، كمن لا حامي له.
7.49.6
न ह्येनां मानुषीं विद्मः सत्क्रिया ऽस्याः प्रयुज्यताम् ।
आश्रमस्याविदूरे च त्वामियं शरणं गता ॥ ७.४९.६ ॥
لا نعدّها امرأة بشرية عادية؛ فلتُكرَّم. وليس بعيداً عن الصومعة، جاءت تطلب لجوءك.
7.49.7
त्रातारमिच्छते साध्वी भगवंस्त्रातुमर्हसि ।
तेषां तु वचनं श्रुत्वा बुद्ध्या निश्चित्य धर्मवित् ।
तपसा लब्धचक्षुष्मान् प्राद्रवद्यत्र मैथिली ॥ ७.४९.७ ॥
تطلب سيتا الفاضلة حاميًا؛ أيها الجليل، أنت جدير بحمايتها. فلما سمع كلامهم وعزم بعقله، انطلق الحكيم العالم بالدارما، ببصره الذي ناله بالتقشف، نحو المكان الذي كانت فيه المايثيلية.
7.49.8
तं प्रयान्तमभिप्रेत्य शिष्या ह्येनं महामतिम् ।
तं तु देशमभि प्रेत्य किञ्चित्पद्भ्यां महामतिः ॥ ७.४९.८ ॥
فلما رأى تلاميذه انطلاقه تبعوا ذلك العظيم العقل. وسار العظيم العقل مشيًا على قدميه نحو ذلك المكان بعض المسافة.
7.49.9
अर्घ्यमादाय रुचिरं जाह्नवीतीरमागमत् ।
ददर्श राघवस्येष्टां सीतां पत्नीमनाथवत् ॥ ७.४९.९ ॥
حمل ماءً للقربان الجميل وجاء إلى ضفة الغانج. ورأى سيتا، الزوجة الحبيبة لراغافا، كمن لا كافل لها.
7.49.10
तां सीतां शोकभारार्तां वाल्मीकिर्मुनिपुङ्गवः ।
उवाच मधुरां वाणीं ह्लादयन्निव तेजसा ॥ ७.४९.१० ॥
إلى تلك سيتا المتألمة بثقل الحزن، تكلم أفضل الحكماء فالميكي بكلمات عذبة، كأنما يبهجها بنوره.
7.49.11
स्नुषा दशरथस्य त्वं रामस्य महिषी प्रिया ।
जनकस्य सुता राज्ञः स्वागतं ते पतिव्रते ॥ ७.४९.११ ॥
أنتِ كنة داشراتا، والملكة المحبوبة لراما، ابنة الملك جانكا. مرحبًا بكِ أيتها الزوجة المخلصة.
7.49.12
आयान्ती चासि विज्ञाता मया धर्मसमाधिना ।
कारणं चैव सर्वं मे हृदयेनोपलक्षितम् ॥ ७.४९.१२ ॥
وأنتِ قادمة عرفتكِ بتأملي في الدارما؛ وقد أدرك قلبي السبب كله.
7.49.13
तव चैव महाभागे विदितं मम तत्त्वतः ।
सर्वं च विदितं मह्यं त्रैलोक्ये यद्धि वर्तते ॥ ७.४९.१३ ॥
أيتها المباركة العظيمة، كل ما يخصك معلوم لدي حقًا، وكل ما هو موجود في العوالم الثلاثة معلوم لدي.
7.49.14
अपापां वेद्मि सीते त्वां तपोलब्धेन चक्षुषा ।
विस्रब्धा भव वैदेहि साम्प्रतं मयि वर्तसे ॥ ७.४९.१४ ॥
يا سيتا، إنني أعلم أنك بلا ذنب، بالبصيرة التي نلتها بالتقشف. أيتها الفيدهيّة، كوني مطمئنة الآن؛ فأنت في حمايتي.
7.49.15
आश्रमस्याविदूरे मे तापस्यस्तपसि स्थिताः ।
तास्त्वां वत्से यथा वत्सं पालयिष्यन्ति नित्यशः ॥ ७.४९.१५ ॥
ليس بعيدًا عن ناسكي تسكن زاهدات ثابتات في التقشف؛ يا عزيزتي، سيحمينك دائمًا كما تحمي البقرة عجلها.
7.49.16
इदमर्ध्यं प्रतीच्छ त्वं विस्रब्धा विगतज्वरा ।
यथा स्वगृहमभ्येत्य विषादं चैव मा कृथाः ॥ ७.४९.१६ ॥
اقبلي هذا القربان المرحِّب؛ كوني مطمئنة وخالية من الكرب، حتى إذا عدتِ إلى بيتك لا تحزني.
7.49.17
श्रुत्वा तु भाषितं सीता मुनेः परममद्भुतम् ।
शिरसा ऽ ऽवन्द्य चरणौ तथेत्याह कृताञ्जलिः ॥ ७.४९.१७ ॥
لما سمعت سيتا كلام الحكيم العجيب البالغ، أحنت رأسها وسجدت لقدميه، ثم قالت وهي مطبقة الكفين: «ليكن كذلك».
7.49.18
तं प्रयान्तं मुनिं सीता प्राञ्जलिः पृष्ठतो ऽन्वगात् ॥ ७.४९.१८ ॥
ولما انطلق ذلك الحكيم، تبعته سيتا من خلفه وهي مطبقة الكفين.
7.49.19
तं दृष्ट्वा मुनिमायान्तं वैदेह्या मुनिपत्नयः ।
उपाजग्मुर्मुदा युक्ता वचनं चेदमब्रुवन् ॥ ७.४९.१९ ॥
لما رأين الحكيم قادماً، جاءت زوجات الحكماء مع فايدهي بفرح واقتربن، وقلن هذه الكلمات.
7.49.20
स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ चिरस्यागमनं च ते ।
अभिवादयामस्त्वां सर्वा उच्यतां कि च कुर्महे ॥ ७.४९.२० ॥
أهلاً بك يا خير الحكماء، فقدومك بعد طول غياب مبارك أيضاً. نحن جميعاً نحييك؛ قل لنا ماذا نفعل.
7.49.21
तासां तद्वचनं श्रुत्वा वाल्मीकिरिदमब्रवीत् ।
सीतेयं समनुप्राप्ता पत्नी रामस्य धीमतः ॥ ७.४९.२१ ॥
ولما سمع فاليمكي كلامهن قال: «هذه سيتا، زوجة راما الحكيم، وقد وصلت إلى هنا.»
7.49.22
स्नुषा दशरथस्यैषा जनकस्य सुता सती ।
अपापा पतिना त्यक्ता परिपाल्या मया सदा ॥ ७.४९.२२ ॥
هذه كنة داشاراثا، ابنة جاناكا الفاضلة؛ بريئة، هجرها زوجها؛ يجب أن أحميها دائماً.
7.49.23
इमां भवन्त्यः पश्यन्तु स्नेहेन परमेण हि ।
गौरवान्मम वाक्याच्च पूज्या वो ऽस्तु विशेषतः ॥ ७.४९.२३ ॥
فلتنظرن إليها بأعظم المحبة؛ إكراماً لي وبناءً على كلامي، فلتكن محترمة منكن على وجه الخصوص.
7.49.24
मुहुर्मुहुश्च वैदेहीं प्रणिधाय महायशाः ।
स्वमाश्रमं शिष्यवृतः पुनरायान्महातपाः ॥ ७.४९.२४ ॥
وبعد أن استودع فايدهي عندهن مراراً، عاد الحكيم عظيم الشهرة والتقشف، محاطاً بتلاميذه، إلى ناسكه.