Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.49.1
सीतां तु रुदतीं दृष्ट्वा ते तत्र मुनिदारकाः ।
प्राद्रवन्यत्र भगवानास्ते वाल्मीकिरुग्रधीः ॥ ७.४९.१ ॥
Ao ver Sītā chorando ali, os filhos dos sábios correram para onde estava sentado o venerável Vālmīki, de intelecto severo.
7.49.2
अभिवाद्य मुनेः पादौ मुनिपुत्रा महर्षये ।
सर्वं निवेदयामासुस्तस्यास्तु रुदितस्वनम् ॥ ७.४९.२ ॥
Prostrando-se aos pés do sábio, os filhos dos sábios contaram tudo ao grande sábio, inclusive o som do choro dela.
7.49.3
अदृष्टपूर्वा भगवन्कस्याप्येषा महात्मनः ।
पत्नी श्रीरिव सम्मोहाद्विरौति विकृतानना ॥ ७.४९.३ ॥
Ó venerável, nunca a vimos antes. Ela é a esposa de alguma grande alma, como a própria Śrī, e clama com o rosto desfigurado pela confusão.
7.49.4
भगवन्साधु पश्य त्वं देवतामिव खाच्च्युताम् ।
नद्यास्तु तीरे भगवन्वरस्त्री कापि दुःखिता ॥ ७.४९.४ ॥
Ó venerável, olhe bem: parece uma deusa caída do céu. Ó venerável, na margem do rio, uma nobre mulher está aflita.
7.49.5
दृष्टास्माभिः प्ररुदिता दृढं शोकपरायणा ।
अनर्हा दुःखशोकाभ्यामेकां दीनां ह्यनाथवत् ॥ ७.४९.५ ॥
Nós a vimos chorando amargamente e imersa em dor — embora não merecedora de sofrimento e tristeza —, sozinha, miserável, como alguém sem protetor.
7.49.6
न ह्येनां मानुषीं विद्मः सत्क्रिया ऽस्याः प्रयुज्यताम् ।
आश्रमस्याविदूरे च त्वामियं शरणं गता ॥ ७.४९.६ ॥
Não a consideramos uma mulher humana comum; que lhe seja dada honra. Não longe do eremitério, ela veio buscar o seu refúgio.
7.49.7
त्रातारमिच्छते साध्वी भगवंस्त्रातुमर्हसि ।
तेषां तु वचनं श्रुत्वा बुद्ध्या निश्चित्य धर्मवित् ।
तपसा लब्धचक्षुष्मान् प्राद्रवद्यत्र मैथिली ॥ ७.४९.७ ॥
A virtuosa Sītā busca um protetor; ó venerável, tu és digno de a proteger. Tendo ouvido as palavras deles e decidido pela inteligência, o sábio conhecedor do dharma, com a visão obtida pela austeridade, correu para onde estava a Maithilī.
7.49.8
तं प्रयान्तमभिप्रेत्य शिष्या ह्येनं महामतिम् ।
तं तु देशमभि प्रेत्य किञ्चित्पद्भ्यां महामतिः ॥ ७.४९.८ ॥
Vendo-o partir, seus discípulos seguiram aquele de grande mente. E o de grande mente, caminhando a pé em direção àquele lugar, avançou um pouco.
7.49.9
अर्घ्यमादाय रुचिरं जाह्नवीतीरमागमत् ।
ददर्श राघवस्येष्टां सीतां पत्नीमनाथवत् ॥ ७.४९.९ ॥
Levando uma bela oferenda de água, chegou à margem do Gaṅgā. Viu Sītā, a amada esposa de Rāghava, como uma sem protetor.
7.49.10
तां सीतां शोकभारार्तां वाल्मीकिर्मुनिपुङ्गवः ।
उवाच मधुरां वाणीं ह्लादयन्निव तेजसा ॥ ७.४९.१० ॥
Àquela Sītā, afligida pelo peso da dor, o melhor dos sábios, Vālmīki, falou com palavras doces, como se a alegrasse com seu esplendor.
7.49.11
स्नुषा दशरथस्य त्वं रामस्य महिषी प्रिया ।
जनकस्य सुता राज्ञः स्वागतं ते पतिव्रते ॥ ७.४९.११ ॥
Tu és a nora de Daśaratha, a amada rainha principal de Rāma, filha do rei Janaka. Bem-vinda, ó esposa devotada.
7.49.12
आयान्ती चासि विज्ञाता मया धर्मसमाधिना ।
कारणं चैव सर्वं मे हृदयेनोपलक्षितम् ॥ ७.४९.१२ ॥
Ainda enquanto vinhas, reconheci-te pela minha absorção no dharma; e o meu coração percebeu toda a causa disso.
7.49.13
तव चैव महाभागे विदितं मम तत्त्वतः ।
सर्वं च विदितं मह्यं त्रैलोक्ये यद्धि वर्तते ॥ ७.४९.१३ ॥
Ó tu, de grande fortuna, tudo sobre ti me é conhecido em verdade, e tudo o que existe nos três mundos me é conhecido.
7.49.14
अपापां वेद्मि सीते त्वां तपोलब्धेन चक्षुषा ।
विस्रब्धा भव वैदेहि साम्प्रतं मयि वर्तसे ॥ ७.४९.१४ ॥
Ó Sītā, sei que és sem pecado, pela visão obtida pela ascese. Ó Vaidehī, sê confiante agora; habitas sob a minha proteção.
7.49.15
आश्रमस्याविदूरे मे तापस्यस्तपसि स्थिताः ।
तास्त्वां वत्से यथा वत्सं पालयिष्यन्ति नित्यशः ॥ ७.४९.१५ ॥
Não longe da minha ermida habitam ascetas femininas, firmes na austeridade; querida filha, elas te protegerão constantemente, como a vaca protege o seu bezerro.
7.49.16
इदमर्ध्यं प्रतीच्छ त्वं विस्रब्धा विगतज्वरा ।
यथा स्वगृहमभ्येत्य विषादं चैव मा कृथाः ॥ ७.४९.१६ ॥
Aceita esta oferenda de acolhimento; sê confiante e livre da angústia, para que, ao chegares à tua casa, não te entristeças.
7.49.17
श्रुत्वा तु भाषितं सीता मुनेः परममद्भुतम् ।
शिरसा ऽ ऽवन्द्य चरणौ तथेत्याह कृताञ्जलिः ॥ ७.४९.१७ ॥
Ao ouvir as palavras supremamente maravilhosas do sábio, Sītā inclinou a cabeça aos seus pés e, de mãos postas, disse: "Assim seja."
7.49.18
तं प्रयान्तं मुनिं सीता प्राञ्जलिः पृष्ठतो ऽन्वगात् ॥ ७.४९.१८ ॥
Quando aquele sábio partiu, Sītā, de mãos postas, seguiu-o por trás.
7.49.19
तं दृष्ट्वा मुनिमायान्तं वैदेह्या मुनिपत्नयः ।
उपाजग्मुर्मुदा युक्ता वचनं चेदमब्रुवन् ॥ ७.४९.१९ ॥
Ao ver o sábio se aproximar, as esposas dos sábios, junto com Vaidehī, chegaram com alegria e disseram estas palavras.
7.49.20
स्वागतं ते मुनिश्रेष्ठ चिरस्यागमनं च ते ।
अभिवादयामस्त्वां सर्वा उच्यतां कि च कुर्महे ॥ ७.४९.२० ॥
Bem-vindo, melhor dos sábios; a tua vinda após tanto tempo também é auspiciosa. Todas nós te saudamos; diz-nos, o que devemos fazer?
7.49.21
तासां तद्वचनं श्रुत्वा वाल्मीकिरिदमब्रवीत् ।
सीतेयं समनुप्राप्ता पत्नी रामस्य धीमतः ॥ ७.४९.२१ ॥
Ao ouvir as suas palavras, Vālmīki disse: "Esta é Sītā, que chegou aqui, a esposa do sábio Rāma."
7.49.22
स्नुषा दशरथस्यैषा जनकस्य सुता सती ।
अपापा पतिना त्यक्ता परिपाल्या मया सदा ॥ ७.४९.२२ ॥
Ela é a nora de Daśaratha, a virtuosa filha de Janaka; sem pecado, abandonada pelo marido; devo sempre protegê-la.
7.49.23
इमां भवन्त्यः पश्यन्तु स्नेहेन परमेण हि ।
गौरवान्मम वाक्याच्च पूज्या वो ऽस्तु विशेषतः ॥ ७.४९.२३ ॥
Olhai todas para ela com o maior afeto; por respeito a mim e à minha palavra, que seja especialmente honrada por vós.
7.49.24
मुहुर्मुहुश्च वैदेहीं प्रणिधाय महायशाः ।
स्वमाश्रमं शिष्यवृतः पुनरायान्महातपाः ॥ ७.४९.२४ ॥
Tendo confiado Vaidehī a elas repetidas vezes, o sábio de grande fama e grande austeridade, cercado de discípulos, voltou ao seu eremitério.