Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.53.1
लक्ष्मणस्य तु तद्वाक्यं निशम्य परमाद्भुतम् ।
सुप्रीतश्चाभवद्रामो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.५३.१ ॥
Al escuchar aquellas palabras sumamente maravillosas de Lakṣmaṇa, Rāma quedó muy complacido y pronunció estas palabras.
7.53.2
दुर्लभस्त्वीदृशो बन्धुरस्मिन्काले विशेषतः ।
यादृशस्त्वं महाबुद्धेर्मम सौम्य मनो ऽनुगः ॥ ७.५३.२ ॥
¡Oh gentil de gran sabiduría! Un pariente como tú es raro, sobre todo en este momento; sigues los deseos de mi mente.
7.53.3
यच्च मे हृदये किञ्चिद्वर्तते शुभलक्षण ।
तन्निशामय च श्रुत्वा कुरुष्व वचनं मम ॥ ७.५३.३ ॥
¡Oh tú de signos auspiciosos! Escucha lo que hay en mi corazón; y tras oírlo, cumple mis palabras.
7.53.4
चत्वारो दिवसाः सौम्य कार्यं पौरजनस्य वै ।
अकुर्वाणस्य सौमित्रे तन्मे मर्माणि कृन्तति ॥ ७.५३.४ ॥
¡Oh gentil, oh hijo de Sumitrā! Durante cuatro días no se han atendido los asuntos del pueblo de la ciudad, y eso me desgarra en lo más íntimo.
7.53.5
आहूयन्तां प्रकृतयः पुरोधा मन्त्रिणस्तथा ।
कार्यार्थिनश्च पुरुषाः स्त्रियश्च पुरुषर्षभ ॥ ७.५३.५ ॥
¡Oh toro entre los hombres! Que sean convocados los súbditos, los sacerdotes y los ministros, así como los hombres y mujeres que tengan asuntos que tratar.
7.53.6
पौरकार्याणि यो राजा न करोति दिने दिने ।
संवृते नरके घोरे पतितो नात्र संशयः ॥ ७.५३.६ ॥
El rey que no atiende día tras día los asuntos del pueblo de la ciudad ha caído en un infierno terrible y cerrado; de esto no hay duda.
7.53.7
श्रूयते हि पुरा राजा नृगो नाम महायशाः ।
बभूव पृथिवीपालो ब्रह्मण्यः सत्यवाक् शुचिः ॥ ७.५३.७ ॥
Se cuenta que en tiempos antiguos hubo un rey llamado Nṛga, de gran renombre, protector de la tierra, devoto de los brāhmaṇas, veraz y puro.
7.53.8
स कदाचिद्गवां कोटीः सवत्साः स्वर्णभूषिताः ।
नृदेवो भूमिदेवेभ्यः पुष्करेषु ददौ नृपः ॥ ७.५३.८ ॥
En cierta ocasión, aquel rey donó en Puṣkara decenas de millones de vacas con sus becerros, adornadas con oro, a los brāhmaṇas, dioses de la tierra.
7.53.9
ततः सङ्गाद्गता धेनुः सवत्सा स्पर्शिता ऽनघ ।
ब्राह्मणस्याहिताग्नेश्च दरिद्रस्योञ्छवर्तिनः ॥ ७.५३.९ ॥
Entonces aquella vaca, con su becerro, entró en contacto con un brāhmaṇa pobre que vivía de espigar y no mantenía el fuego sagrado, y fue tocada por él, oh sin mácula.
7.53.10
स नष्टां गां क्षुधार्तो वै अन्विषंस्तत्र तत्र च ।
नापश्यत्सर्वराज्येषु संवत्सरगणान्बहून् ॥ ७.५३.१० ॥
El rey, atormentado por el hambre, buscó la vaca perdida aquí y allá, pero en todos los reinos, durante muchos años, no la encontró.
7.53.11
ततः कनखलं गत्वा जीर्णवत्सां निरामयाम् ।
ददर्श गां स्वकां धेनुं ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ ७.५३.११ ॥
Entonces, habiendo ido a Kanakhala, vio en la casa de un brāhmaṇa su propia vaca, cuyo becerro ya era viejo, y que estaba sana y libre de enfermedad.
7.53.12
अथ तां नामधेयेन स्वकेनोवाच स द्विजः ।
आगच्छ शबलेत्येवं सा तु शुश्राव गौः स्वरम् ॥ ७.५३.१२ ॥
Entonces aquel dvija la llamó por su propio nombre: «¡Ven, Śabalā!», y la vaca oyó aquella voz.
7.53.13
तस्य तं स्वरमाज्ञाय क्षुधार्तस्य द्विजस्य वै ।
अन्वगात्पृष्ठतः सा गौर्गच्छन्तं पावकोपमम् ॥ ७.५३.१३ ॥
Reconociendo la voz de aquel brahmán atormentado por el hambre, la vaca lo siguió por detrás mientras él avanzaba como el fuego.
7.53.14
यो ऽपि पालयते विप्रः सो ऽपि गामन्वगाद्द्रुतम् ।
गत्वा तमृषिमाचष्ट मम गौरिति सत्वरम् ॥ ७.५३.१४ ॥
El brahmán que cuidaba a aquella vaca también la siguió de prisa; llegando ante aquel sabio, de inmediato dijo: "Esta vaca es mía."
7.53.15
स्पर्शिता राजसिंहेन मम दत्ता नृगेण ह ।
तयोर्ब्राह्मणयोर्वादो महानासीद्विपश्चितोः ॥ ७.५३.१५ ॥
"Fue tocada por Nṛga, león entre los reyes, y me la dio como ofrenda." Entre aquellos dos brahmanes sabios surgió una gran disputa.
7.53.16
विवदन्तौ ततो ऽन्योन्यं दातारमभिजग्मतुः ।
तौ राजभवनद्वारि न प्राप्तौ नृगशासनम् ॥ ७.५३.१६ ॥
Disputando entre sí, los dos fueron entonces al donante; pero al llegar a la puerta del palacio real no obtuvieron la orden de Nṛga.
7.53.17
अहोरात्राण्यनेकानि वसन्तौ क्रोधमीयतुः ।
ऊचतुश्च महात्मानौ तावुभौ द्विजसत्तमौ ॥
क्रुद्धौ परमसम्प्राप्तौ वाक्यं घोराभिसंहितम् ॥ ७.५३.१७ ॥
Permaneciendo allí muchos días y noches, los dos cayeron en la ira; entonces aquellos dos magnánimos, los mejores de los brahmanes, irritados en extremo, pronunciaron palabras terribles.
7.53.18
अर्थिनां कार्यसिद्ध्यर्थं यस्मात्त्वं नैषि दर्शनम् ।
अदृश्यः सर्वभूतानां कृकलासो भविष्यसि ॥ ७.५३.१८ ॥
"Puesto que no te presentas para cumplir los asuntos de los que buscan, serás invisible para todos los seres y te convertirás en lagarto."
7.53.19
बहुवर्षसहस्राणि बहुवर्षशतानि च ।
श्वभ्रे ऽस्मिन् कृकलासो वै दीर्घकालं वसिष्यसि ॥ ७.५३.१९ ॥
Durante muchos miles y cientos de años, en este pozo habitarás como lagarto por mucho tiempo.
7.53.20
उत्पत्स्यते हि लोके ऽस्मिन्यदूनां कीर्तिवर्धनः ।
वासुदेव इति ख्यातो विष्णुः पुरुषविग्रहः ॥ ७.५३.२० ॥
En este mundo nacerá Viṣṇu, acrecentador de la gloria de los Yadus, conocido como Vāsudeva, que toma forma humana.
7.53.21
स ते मोक्षयिता राजंस्तस्माच्छापाद्भविष्यसि ।
कृता च तेन कालेन निष्कृतिस्ते भविष्यति ॥ ७.५३.२१ ॥
Oh rey, él será tu libertador; por ese motivo, de esa maldición serás liberado, y a su debido tiempo, por medio de él, se cumplirá tu expiación.
7.53.22
भारावतरणार्थं हि नरनारायणावुभौ ।
उत्पत्स्येते महावीर्यौ कलौ युग उपस्थिते ॥ ७.५३.२२ ॥
En verdad, para aliviar la carga de la tierra, cuando llegue la edad de Kali, nacerán ambos, Nara y Nārāyaṇa, de gran valor.
7.53.23
एवं तौ शापमुत्सृज्य ब्राह्मणौ विगतज्वरौ ।
तां गां हि दुर्बलां वृद्धां ददतुर्ब्राह्मणाय वै ॥ ७.५३.२३ ॥
Así, aquellos dos brahmanes, habiendo liberado la maldición y libres de ira, entregaron aquella vaca débil y vieja a un brahmán.
7.53.24
एवं स राजा तं शापमुपभुङ्क्ते सुदारुणम् ॥ ७.५३.२४ ॥
Así, aquel rey sufre aquella terrible maldición.
7.53.25
कार्यार्थिनां विमर्दो हि राज्ञां दोषाय कल्पते ।
तच्छीघ्रं दर्शनं मह्यमभिवर्तन्तु कार्यिणः ॥ ७.५३.२५ ॥
Para los reyes, la aglomeración de quienes buscan un asunto se convierte en causa de falta. Por ello, que los que tienen asuntos se acerquen pronto para verme.
7.53.26
सुकृतस्य हि कार्यस्य फलं नापैति पार्थिवः ।
तस्माद्गच्छ प्रतीक्षस्व सौमित्रे कार्यवाञ्जनः ॥ ७.५३.२६ ॥
Un rey no deja escapar el fruto de una tarea bien hecha. Por tanto, hijo de Sumitrā, ve y espera; llegará quien tenga un asunto.