Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.53.1
लक्ष्मणस्य तु तद्वाक्यं निशम्य परमाद्भुतम् ।
सुप्रीतश्चाभवद्रामो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.५३.१ ॥
Als Rāma diese überaus wunderbaren Worte Lakṣmaṇas hörte, war er sehr erfreut und sprach diese Worte.
7.53.2
दुर्लभस्त्वीदृशो बन्धुरस्मिन्काले विशेषतः ।
यादृशस्त्वं महाबुद्धेर्मम सौम्य मनो ऽनुगः ॥ ७.५३.२ ॥
O Sanfter von großer Weisheit, ein Verwandter wie du ist selten, besonders in dieser Zeit; du folgst den Wünschen meines Geistes.
7.53.3
यच्च मे हृदये किञ्चिद्वर्तते शुभलक्षण ।
तन्निशामय च श्रुत्वा कुरुष्व वचनं मम ॥ ७.५३.३ ॥
O du mit glücklichen Zeichen, höre, was in meinem Herzen ist; und hast du es gehört, so tu, was ich sage.
7.53.4
चत्वारो दिवसाः सौम्य कार्यं पौरजनस्य वै ।
अकुर्वाणस्य सौमित्रे तन्मे मर्माणि कृन्तति ॥ ७.५३.४ ॥
O Sanfter, o Sohn Sumitrās, seit vier Tagen wurden die Angelegenheiten der Stadtbevölkerung nicht erledigt, und das schneidet mir ins Innerste.
7.53.5
आहूयन्तां प्रकृतयः पुरोधा मन्त्रिणस्तथा ।
कार्यार्थिनश्च पुरुषाः स्त्रियश्च पुरुषर्षभ ॥ ७.५३.५ ॥
O Stier unter den Männern, mögen die Untertanen, die Priester und die Minister herbeigerufen werden, ebenso die Männer und Frauen, die Anliegen haben.
7.53.6
पौरकार्याणि यो राजा न करोति दिने दिने ।
संवृते नरके घोरे पतितो नात्र संशयः ॥ ७.५३.६ ॥
Der König, der die Angelegenheiten der Stadtbevölkerung Tag für Tag nicht erledigt, ist in eine schreckliche, verschlossene Hölle gefallen; daran besteht kein Zweifel.
7.53.7
श्रूयते हि पुरा राजा नृगो नाम महायशाः ।
बभूव पृथिवीपालो ब्रह्मण्यः सत्यवाक् शुचिः ॥ ७.५३.७ ॥
Man erzählt, dass in früherer Zeit ein König namens Nṛga lebte, von großem Ruhm, Beschützer der Erde, den Brāhmaṇas ergeben, wahrhaftig und rein.
7.53.8
स कदाचिद्गवां कोटीः सवत्साः स्वर्णभूषिताः ।
नृदेवो भूमिदेवेभ्यः पुष्करेषु ददौ नृपः ॥ ७.५३.८ ॥
Einst schenkte dieser König in Puṣkara Zehn-Millionen Kühe mit ihren Kälbern, mit Gold geschmückt, den Brāhmaṇas, den Erdgöttern.
7.53.9
ततः सङ्गाद्गता धेनुः सवत्सा स्पर्शिता ऽनघ ।
ब्राह्मणस्याहिताग्नेश्च दरिद्रस्योञ्छवर्तिनः ॥ ७.५३.९ ॥
Da geriet jene Kuh mit ihrem Kalb in Kontakt mit einem armen Brāhmaṇa, der vom Ährenlesen lebte und das heilige Feuer nicht pflegte, und wurde von ihm berührt, o Makelloser.
7.53.10
स नष्टां गां क्षुधार्तो वै अन्विषंस्तत्र तत्र च ।
नापश्यत्सर्वराज्येषु संवत्सरगणान्बहून् ॥ ७.५३.१० ॥
Der König, von Hunger gequält, suchte die verlorene Kuh hier und dort, doch in allen Reichen sah er sie viele Jahre lang nicht.
7.53.11
ततः कनखलं गत्वा जीर्णवत्सां निरामयाम् ।
ददर्श गां स्वकां धेनुं ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ ७.५३.११ ॥
Dann ging er nach Kanakhala und sah im Hause eines Brāhmaṇa seine eigene Kuh, deren Kalb schon alt geworden war, und die gesund und ohne Krankheit war.
7.53.12
अथ तां नामधेयेन स्वकेनोवाच स द्विजः ।
आगच्छ शबलेत्येवं सा तु शुश्राव गौः स्वरम् ॥ ७.५३.१२ ॥
Da rief jener Zweimalgeborene sie bei ihrem eigenen Namen: »Komm, Śabalā!« — und die Kuh hörte diese Stimme.
7.53.13
तस्य तं स्वरमाज्ञाय क्षुधार्तस्य द्विजस्य वै ।
अन्वगात्पृष्ठतः सा गौर्गच्छन्तं पावकोपमम् ॥ ७.५३.१३ ॥
Als sie die Stimme jenes vom Hunger geplagten Brahmanen erkannte, folgte ihm die Kuh von hinten, während er wie Feuer dahinschritt.
7.53.14
यो ऽपि पालयते विप्रः सो ऽपि गामन्वगाद्द्रुतम् ।
गत्वा तमृषिमाचष्ट मम गौरिति सत्वरम् ॥ ७.५३.१४ ॥
Auch der Brahmane, der jene Kuh gehütet hatte, folgte ihr eilends; er ging zu jenem Weisen und sprach sogleich: "Diese Kuh gehört mir."
7.53.15
स्पर्शिता राजसिंहेन मम दत्ता नृगेण ह ।
तयोर्ब्राह्मणयोर्वादो महानासीद्विपश्चितोः ॥ ७.५३.१५ ॥
"Sie wurde von Nṛga, dem Löwen unter den Königen, berührt und mir als Gabe gegeben." Zwischen diesen beiden gelehrten Brahmanen entstand ein gewaltiger Streit.
7.53.16
विवदन्तौ ततो ऽन्योन्यं दातारमभिजग्मतुः ।
तौ राजभवनद्वारि न प्राप्तौ नृगशासनम् ॥ ७.५३.१६ ॥
Miteinander streitend gingen die beiden dann zu dem Geber; doch am Tor des königlichen Palastes erhielten sie den Befehl Nṛgas nicht.
7.53.17
अहोरात्राण्यनेकानि वसन्तौ क्रोधमीयतुः ।
ऊचतुश्च महात्मानौ तावुभौ द्विजसत्तमौ ॥
क्रुद्धौ परमसम्प्राप्तौ वाक्यं घोराभिसंहितम् ॥ ७.५३.१७ ॥
Nachdem sie viele Tage und Nächte dort verweilt hatten, gerieten die beiden in Zorn; da sprachen die beiden großherzigen besten Brahmanen, im höchsten Grimm, schreckliche Worte.
7.53.18
अर्थिनां कार्यसिद्ध्यर्थं यस्मात्त्वं नैषि दर्शनम् ।
अदृश्यः सर्वभूतानां कृकलासो भविष्यसि ॥ ७.५३.१८ ॥
"Weil du dich nicht zeigst, um die Angelegenheiten der Bittenden zu vollenden, sollst du allen Wesen unsichtbar werden und ein Eidechse sein."
7.53.19
बहुवर्षसहस्राणि बहुवर्षशतानि च ।
श्वभ्रे ऽस्मिन् कृकलासो वै दीर्घकालं वसिष्यसि ॥ ७.५३.१९ ॥
Viele Tausende und Hunderte von Jahren wirst du in dieser Grube als Eidechse lange verweilen.
7.53.20
उत्पत्स्यते हि लोके ऽस्मिन्यदूनां कीर्तिवर्धनः ।
वासुदेव इति ख्यातो विष्णुः पुरुषविग्रहः ॥ ७.५३.२० ॥
In dieser Welt wird Viṣṇu geboren werden, der den Ruhm der Yadus mehrt, als Vāsudeva bekannt, der menschliche Gestalt annimmt.
7.53.21
स ते मोक्षयिता राजंस्तस्माच्छापाद्भविष्यसि ।
कृता च तेन कालेन निष्कृतिस्ते भविष्यति ॥ ७.५३.२१ ॥
O König, er wird dein Befreier sein; darum wirst du von diesem Fluch frei werden, und zur rechten Zeit wird durch ihn deine Sühne vollbracht.
7.53.22
भारावतरणार्थं हि नरनारायणावुभौ ।
उत्पत्स्येते महावीर्यौ कलौ युग उपस्थिते ॥ ७.५३.२२ ॥
Um die Last der Erde zu erleichtern, werden, wenn das Kali-Zeitalter gekommen ist, Nara und Nārāyaṇa, beide von großer Tapferkeit, geboren werden.
7.53.23
एवं तौ शापमुत्सृज्य ब्राह्मणौ विगतज्वरौ ।
तां गां हि दुर्बलां वृद्धां ददतुर्ब्राह्मणाय वै ॥ ७.५३.२३ ॥
So gaben die beiden Brahmanen, nachdem sie den Fluch zurückgenommen und ihren Zorn abgelegt hatten, jene schwache, alte Kuh einem Brahmanen.
7.53.24
एवं स राजा तं शापमुपभुङ्क्ते सुदारुणम् ॥ ७.५३.२४ ॥
So erleidet jener König jenen überaus schrecklichen Fluch.
7.53.25
कार्यार्थिनां विमर्दो हि राज्ञां दोषाय कल्पते ।
तच्छीघ्रं दर्शनं मह्यमभिवर्तन्तु कार्यिणः ॥ ७.५३.२५ ॥
Für Könige wird das Gedränge derer, die eine Angelegenheit suchen, zur Ursache des Tadels. Deshalb sollen die mit einem Anliegen schnell zu meiner Audienz kommen.
7.53.26
सुकृतस्य हि कार्यस्य फलं नापैति पार्थिवः ।
तस्माद्गच्छ प्रतीक्षस्व सौमित्रे कार्यवाञ्जनः ॥ ७.५३.२६ ॥
Ein König verliert nicht die Frucht einer gut vollbrachten Tat. Darum geh, Sohn der Sumitrā, und warte; der Mensch mit einem Anliegen wird kommen.