Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.56.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५६.१ ॥
Al oír las palabras de Rāma, Lakṣmaṇa, matador de héroes enemigos, con las palmas juntas, dijo estas palabras a Rāghava, de resplandeciente esplendor.
7.56.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्य कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मतुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५६.२ ॥
¡Oh descendiente de Kakutstha! ¿Cómo aquellos dos —el brahmán y el rey, ambos aprobados por los dioses— habiendo abandonado sus cuerpos, volvieron a unirse a un cuerpo?
7.56.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु रामश्चेक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रत्युवाच महातेजा लक्ष्मणं पुरुषर्षभः ॥ ७.५६.३ ॥
Cuando Lakṣmaṇa así habló, Rāma, delicia de los Ikṣvākus, de gran esplendor, el mejor de los hombres, respondió a Lakṣmaṇa.
7.56.4
तौ परस्परशापेन देहावुत्सृज्य धार्मिकौ ।
अभूतां नृपविप्रर्षी वायुभूतौ तपोधनौ ॥ ७.५६.४ ॥
Por maldición mutua, aquellos dos justos abandonaron sus cuerpos y se volvieron formas de viento: el rey y el sabio brahmán, cuya riqueza era la austeridad.
7.56.5
अशरीरः शरीरस्य कृते ऽन्यस्य महामुनिः ।
वसिष्ठः सुमहातेजा जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.५६.५ ॥
El gran sabio Vasiṣṭha, sin cuerpo y de gran esplendor, fue ante su padre en busca de un cuerpo para otro.
7.56.6
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ देवदेवस्य धर्मवित् ।
पितामहमथोवाच वायुभूत इदं वचः ॥ ७.५६.६ ॥
Entonces aquel conocedor del dharma, tras saludar los pies del dios de los dioses, habló estas palabras al abuelo, en forma de viento.
7.56.7
भगवन्निमिशापेन विदेहत्वमुपागमम् ।
लोकनाथ महादेव अण्डजो ऽपि त्वमब्जजः ॥ ७.५६.७ ॥
¡Oh bienaventurado señor, por la maldición de Nimi me he vuelto sin cuerpo! ¡Oh señor de los mundos, gran dios, aunque nacido de huevo, eres nacido del loto!
7.56.8
सर्वेषां देहहीनानां महद्दुःखं भविष्यति ।
लुप्यन्ते सर्वकार्यणि हीनदेहस्य वै प्रभो ।
देहस्यान्यस्य सद्भावे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.५६.८ ॥
Para todos los que carecen de cuerpo habrá un gran sufrimiento; oh señor, todas las obras del que no tiene cuerpo se pierden. Te corresponde conceder tu favor para que tenga otro cuerpo.
7.56.9
तमुवाच ततो ब्रह्मा स्वयम्भूरमितप्रभः ।
मित्रावरुणजं तेज प्रविश त्वं महायशः ॥ ७.५६.९ ॥
Entonces Brahmā, el autoexistente de esplendor sin límites, le dijo: Oh gran renombrado, entra en el resplandor nacido de Mitra y Varuṇa.
7.56.10
अयोनिजस्त्वं भविता तत्रापि द्विजसत्तम ।
धर्मेण महता युक्तः पुनरेष्यसि मे वशम् ॥ ७.५६.१० ॥
Oh el mejor de los dos veces nacidos, también allí serás uno no nacido de vientre. Dotado de gran dharma, volverás de nuevo bajo mi control.
7.56.11
एवमुक्तस्तु देवेन चाभिवाद्य प्रदक्षिणम् ।
कृत्वा पितामहं तूर्णं प्रययौ वरुणालयम् ॥ ७.५६.११ ॥
Así interpelado por el dios, saludó al abuelo, lo circunvaló y se fue presto a la morada de Varuṇa.
7.56.12
तमेव कालं मित्रो ऽपि वरुणत्वमकारयत् ।
क्षीरोदेन सहोपेतः पूज्यमानः सुरोत्तमैः ॥ ७.५६.१२ ॥
En ese mismo tiempo, también Mitra alcanzó el estado de Varuṇa; unido al océano de leche, honrado por los mejores de los dioses, asumió el cargo de Varuṇa.
7.56.13
एतस्मिन्नेव काले तु उर्वशी परमाप्सराः ।
यदृच्छया तमुद्देशमाययौ सखिभिर्वृता ॥ ७.५६.१३ ॥
En ese mismo momento, Urvaśī, la suprema ninfa celestial, rodeada de sus compañeras, llegó por casualidad a aquel lugar.
7.56.14
तां दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां क्रीडन्तीं वरुणालये ।
आविशत्परमो हर्षो वरुणं चोर्वशीकृते ॥ ७.५६.१४ ॥
Al verla, la hermosa que jugaba en la morada de Varuṇa, una suprema alegría invadió a Varuṇa por causa de Urvaśī.
7.56.15
स तां पद्मपलाशाक्षीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
वरुणो वरयामास मैथुनायाप्सरोवराम् ॥ ७.५६.१५ ॥
Varuṇa pidió para la unión a aquella mejor de las apsarás, de ojos como pétalos de loto y rostro como la luna llena.
7.56.16
प्रत्युवाच ततः सा तु वरुणं प्राञ्जलिः स्थिता ।
मित्रेणाहं वृता साक्षात्पूर्वमेव सुरेश्वर ॥ ७.५६.१६ ॥
Entonces ella, de pie con las palmas unidas, respondió a Varuṇa: "Oh señor de los dioses, Mitra ya me había elegido directamente antes."
7.56.17
वरुणस्त्वब्रवीद्वाक्यं कन्दर्पशरपीडितः ।
इदं तेजः समुत्स्रक्ष्ये कुम्भे ऽस्मिन्देवनिर्मिते ॥ ७.५६.१७ ॥
Entonces Varuṇa, atormentado por las flechas de Kandarpa, dijo estas palabras: "Derramaré este vigor en esta vasija hecha por los dioses."
7.56.18
एवमुत्सृज्य सुश्रोणि त्वय्यहं वरवर्णिनि ।
कृतकामो भविष्यामि यदि नेच्छसि सङ्गमम् ॥ ७.५६.१८ ॥
"Oh tú de caderas hermosas, de tez excelente, habiendo así derramado esto en ti, quedaré colmado de deseo si no quieres la unión."
7.56.19
तस्य तल्लोकपालस्य वरुणस्य सुभाषितम् ।
उर्वशी परमप्रीता श्रुत्वा वाक्यमुवाच ह ॥ ७.५६.१९ ॥
Al oír aquel buen discurso de Varuṇa, guardián de los mundos, Urvaśī, muy complacida, pronunció estas palabras.
7.56.20
काममेतद्भवत्वेवं हृदयं मे त्वयि स्थितम् ।
भावश्चाप्यधिकस्तुभ्यं देहो मित्रस्य तु प्रभो ॥ ७.५६.२० ॥
Sea así. Mi corazón está fijo en ti, y mi afecto por ti es aún mayor; pero, señor, mi cuerpo pertenece a Mitra.
7.56.21
उर्वश्या एवमुक्तस्तु रेतस्तन्महदद्भुतम् ।
ज्वलदग्निशिखाप्रख्यं तस्मिन्कुम्भे ह्यपासृजत् ॥ ७.५६.२१ ॥
Cuando Urvaśī habló así, él derramó aquella semilla grande y maravillosa, que ardía como una lengua de fuego, en aquella vasija.
7.56.22
उर्वशी त्वगमत्तत्र मित्रो वै यत्र देवता ।
तां तु मित्रः सुसङ्क्रम्य उर्वशीमिदमब्रवीत् ॥ ७.५६.२२ ॥
Urvaśī fue allí donde estaba el dios Mitra. Entonces Mitra se acercó a ella y le dijo a Urvaśī estas palabras.
7.56.23
मया निमन्त्रिता पूर्वं कस्मात्त्वमवसर्जिता ।
पतिमन्यं वृतवती तस्मात्त्वं दुष्टचारिणी ॥ ७.५६.२३ ॥
Yo te invité antes; ¿por qué fuiste despedida? Has elegido otro esposo, y por eso eres una mujer de conducta perversa.
7.56.24
अनेन दुष्कृतेन त्वं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
मनुष्यलोकमास्थाय कञ्चित्कालं निवत्स्यसि ॥ ७.५६.२४ ॥
Por este acto malvado, mancillada por mi ira, habitarás por algún tiempo en el mundo de los hombres.
7.56.25
बुधस्य पुत्रो राजर्षिः काशीराजः पुरूरवाः ।
तमद्य गच्छ दुर्बुद्धे स ते भर्ता भविष्यति ॥ ७.५६.२५ ॥
El hijo de Budha es el rey sabio Purūravas, rey de Kāśī. Oh necia, ve ahora con él; él será tu esposo.
7.56.26
ततः सा शापदोषेण पुरूरवसमभ्यगात् ।
प्रतियाते पुरूरवं बुधस्यात्मजमौरसम् ॥ ७.५६.२६ ॥
Entonces, por la falta de la maldición, fue hacia Purūravas, después de que Purūravas, el hijo legítimo de Budha, hubo regresado.
7.56.27
तस्य जज्ञे ततः श्रीमानायुः पुत्रो महाबलः ।
नहुषो यस्य पुत्रस्तु बभूवेन्द्रसमद्युतिः ॥ ७.५६.२७ ॥
De él nació el glorioso y poderoso hijo Āyu; y su hijo fue Nahuṣa, cuyo esplendor igualaba al de Indra.
7.56.28
वज्रमुत्सृज्य वृत्राय भ्रान्ते ऽथ त्रिदिवेश्वरे ।
शतं वर्षसहस्राणि येनेन्द्रत्वं प्रशासितम् ॥ ७.५६.२८ ॥
Cuando Indra, señor de los tres cielos, hubo soltado su rayo contra Vṛtra y cayó en confusión, aquel que gobernó el estado de Indra durante cien mil años.
7.56.29
सा तेन शापेन जगाम भूमिं तदोर्वशी चारुदती सुनेत्रा ।
बहूनि वर्षाण्यवसच्च सुभ्रूः शापक्षयादिन्द्रसदो ययौ च ॥ ७.५६.२९ ॥
Por aquella maldición, Urvaśī, de bellos dientes y bellos ojos, fue entonces a la tierra; la de hermosas cejas moró allí muchos años, y cuando la maldición se agotó regresó a la asamblea de Indra.