Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.56.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५६.१ ॥
Ouvindo as palavras de Rāma, Lakṣmaṇa, matador de heróis inimigos, com as palmas unidas, disse estas palavras a Rāghava, de esplendor resplandecente.
7.56.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्य कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मतुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५६.२ ॥
Ó descendente de Kakutstha, como aqueles dois — o brâmane e o rei, ambos aprovados pelos deuses — tendo abandonado seus corpos, voltaram a unir-se a um corpo?
7.56.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु रामश्चेक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रत्युवाच महातेजा लक्ष्मणं पुरुषर्षभः ॥ ७.५६.३ ॥
Quando Lakṣmaṇa assim falou, Rāma, a alegria dos Ikṣvākus, de grande esplendor, o melhor dos homens, respondeu a Lakṣmaṇa.
7.56.4
तौ परस्परशापेन देहावुत्सृज्य धार्मिकौ ।
अभूतां नृपविप्रर्षी वायुभूतौ तपोधनौ ॥ ७.५६.४ ॥
Por maldição mútua, aqueles dois justos abandonaram seus corpos e tornaram-se formas de vento: o rei e o sábio brâmane, cuja riqueza era a austeridade.
7.56.5
अशरीरः शरीरस्य कृते ऽन्यस्य महामुनिः ।
वसिष्ठः सुमहातेजा जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.५६.५ ॥
O grande sábio Vasiṣṭha, sem corpo e de grande esplendor, foi à presença de seu pai pelo corpo de outro.
7.56.6
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ देवदेवस्य धर्मवित् ।
पितामहमथोवाच वायुभूत इदं वचः ॥ ७.५६.६ ॥
Então aquele conhecedor do dharma, saudando os pés do deus dos deuses, falou estas palavras ao avô, em forma de vento.
7.56.7
भगवन्निमिशापेन विदेहत्वमुपागमम् ।
लोकनाथ महादेव अण्डजो ऽपि त्वमब्जजः ॥ ७.५६.७ ॥
Ó bendito senhor, pela maldição de Nimi tornei-me sem corpo. Ó senhor dos mundos, grande deus, embora nascido do ovo, és nascido do lótus.
7.56.8
सर्वेषां देहहीनानां महद्दुःखं भविष्यति ।
लुप्यन्ते सर्वकार्यणि हीनदेहस्य वै प्रभो ।
देहस्यान्यस्य सद्भावे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.५६.८ ॥
Para todos os que estão sem corpo haverá grande sofrimento; ó senhor, todas as obras de quem não tem corpo se perdem. Convém-te conceder o teu favor para que eu tenha outro corpo.
7.56.9
तमुवाच ततो ब्रह्मा स्वयम्भूरमितप्रभः ।
मित्रावरुणजं तेज प्रविश त्वं महायशः ॥ ७.५६.९ ॥
Então Brahmā, o autoexistente de esplendor infinito, disse-lhe: Ó grande renomado, entra no resplendor nascido de Mitra e Varuṇa.
7.56.10
अयोनिजस्त्वं भविता तत्रापि द्विजसत्तम ।
धर्मेण महता युक्तः पुनरेष्यसि मे वशम् ॥ ७.५६.१० ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, também ali serás não nascido de ventre. Dotado de grande dharma, voltarás outra vez sob o meu controle.
7.56.11
एवमुक्तस्तु देवेन चाभिवाद्य प्रदक्षिणम् ।
कृत्वा पितामहं तूर्णं प्रययौ वरुणालयम् ॥ ७.५६.११ ॥
Assim interpelado pelo deus, saudou o avô, circundou-o e foi depressa para a morada de Varuṇa.
7.56.12
तमेव कालं मित्रो ऽपि वरुणत्वमकारयत् ।
क्षीरोदेन सहोपेतः पूज्यमानः सुरोत्तमैः ॥ ७.५६.१२ ॥
Naquele mesmo tempo, também Mitra alcançou o estado de Varuṇa; unido ao oceano de leite, honrado pelos melhores dos deuses, assumiu o cargo de Varuṇa.
7.56.13
एतस्मिन्नेव काले तु उर्वशी परमाप्सराः ।
यदृच्छया तमुद्देशमाययौ सखिभिर्वृता ॥ ७.५६.१३ ॥
Naquele mesmo tempo, Urvaśī, a suprema apsara, cercada por suas companheiras, chegou por acaso àquele lugar.
7.56.14
तां दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां क्रीडन्तीं वरुणालये ।
आविशत्परमो हर्षो वरुणं चोर्वशीकृते ॥ ७.५६.१४ ॥
Ao vê-la, a bela que brincava na morada de Varuṇa, uma suprema alegria tomou conta de Varuṇa por causa de Urvaśī.
7.56.15
स तां पद्मपलाशाक्षीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
वरुणो वरयामास मैथुनायाप्सरोवराम् ॥ ७.५६.१५ ॥
Varuṇa pediu para a união aquela melhor das apsarás, de olhos como pétalas de lótus e rosto como a lua cheia.
7.56.16
प्रत्युवाच ततः सा तु वरुणं प्राञ्जलिः स्थिता ।
मित्रेणाहं वृता साक्षात्पूर्वमेव सुरेश्वर ॥ ७.५६.१६ ॥
Então ela, de pé, com as palmas unidas, respondeu a Varuṇa: "Ó senhor dos deuses, Mitra já me escolheu diretamente antes."
7.56.17
वरुणस्त्वब्रवीद्वाक्यं कन्दर्पशरपीडितः ।
इदं तेजः समुत्स्रक्ष्ये कुम्भे ऽस्मिन्देवनिर्मिते ॥ ७.५६.१७ ॥
Então Varuṇa, atormentado pelas flechas de Kandarpa, disse estas palavras: "Derramarei este vigor neste pote feito pelos deuses."
7.56.18
एवमुत्सृज्य सुश्रोणि त्वय्यहं वरवर्णिनि ।
कृतकामो भविष्यामि यदि नेच्छसि सङ्गमम् ॥ ७.५६.१८ ॥
"Ó tu de belos quadris, de tez excelente, tendo assim derramado isto em ti, eu ficarei satisfeito no desejo, se não quiseres a união."
7.56.19
तस्य तल्लोकपालस्य वरुणस्य सुभाषितम् ।
उर्वशी परमप्रीता श्रुत्वा वाक्यमुवाच ह ॥ ७.५६.१९ ॥
Ao ouvir aquela bela fala de Varuṇa, guardião dos mundos, Urvaśī, muito satisfeita, disse estas palavras.
7.56.20
काममेतद्भवत्वेवं हृदयं मे त्वयि स्थितम् ।
भावश्चाप्यधिकस्तुभ्यं देहो मित्रस्य तु प्रभो ॥ ७.५६.२० ॥
Assim seja. Meu coração está em ti, e meu afeto por ti é ainda maior; mas, senhor, meu corpo pertence a Mitra.
7.56.21
उर्वश्या एवमुक्तस्तु रेतस्तन्महदद्भुतम् ।
ज्वलदग्निशिखाप्रख्यं तस्मिन्कुम्भे ह्यपासृजत् ॥ ७.५६.२१ ॥
Quando Urvaśī assim falou, ele derramou aquela semente grande e maravilhosa, que brilhava como uma língua de fogo, naquele vaso.
7.56.22
उर्वशी त्वगमत्तत्र मित्रो वै यत्र देवता ।
तां तु मित्रः सुसङ्क्रम्य उर्वशीमिदमब्रवीत् ॥ ७.५६.२२ ॥
Urvaśī foi até onde estava o deus Mitra. Então Mitra aproximou-se dela e disse a Urvaśī estas palavras.
7.56.23
मया निमन्त्रिता पूर्वं कस्मात्त्वमवसर्जिता ।
पतिमन्यं वृतवती तस्मात्त्वं दुष्टचारिणी ॥ ७.५६.२३ ॥
Eu te convidei antes; por que foste dispensada? Escolheste outro marido, e por isso és uma mulher de conduta perversa.
7.56.24
अनेन दुष्कृतेन त्वं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
मनुष्यलोकमास्थाय कञ्चित्कालं निवत्स्यसि ॥ ७.५६.२४ ॥
Por causa desta ação injusta, manchada pela minha ira, habitarás por algum tempo no mundo dos homens.
7.56.25
बुधस्य पुत्रो राजर्षिः काशीराजः पुरूरवाः ।
तमद्य गच्छ दुर्बुद्धे स ते भर्ता भविष्यति ॥ ७.५६.२५ ॥
O filho de Budha é o rei-sábio Purūravas, rei de Kāśī. Ó insensata, vai agora até ele; ele será teu esposo.
7.56.26
ततः सा शापदोषेण पुरूरवसमभ्यगात् ।
प्रतियाते पुरूरवं बुधस्यात्मजमौरसम् ॥ ७.५६.२६ ॥
Então, pela falta da maldição, ela foi até Purūravas, depois que Purūravas, filho legítimo de Budha, havia retornado.
7.56.27
तस्य जज्ञे ततः श्रीमानायुः पुत्रो महाबलः ।
नहुषो यस्य पुत्रस्तु बभूवेन्द्रसमद्युतिः ॥ ७.५६.२७ ॥
Dele nasceu o glorioso e poderoso filho Āyu; e seu filho foi Nahuṣa, cujo esplendor igualava o de Indra.
7.56.28
वज्रमुत्सृज्य वृत्राय भ्रान्ते ऽथ त्रिदिवेश्वरे ।
शतं वर्षसहस्राणि येनेन्द्रत्वं प्रशासितम् ॥ ७.५६.२८ ॥
Quando Indra, senhor dos três céus, lançou seu raio contra Vṛtra e caiu em confusão, aquele que governou a condição de Indra por cem mil anos.
7.56.29
सा तेन शापेन जगाम भूमिं तदोर्वशी चारुदती सुनेत्रा ।
बहूनि वर्षाण्यवसच्च सुभ्रूः शापक्षयादिन्द्रसदो ययौ च ॥ ७.५६.२९ ॥
Por aquela maldição, Urvaśī, de belos dentes e belos olhos, foi então à terra; a de belas sobrancelhas morou ali muitos anos, e quando a maldição se esgotou voltou à assembleia de Indra.