รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.56.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५६.१ ॥
เมื่อได้ฟังพระดำรัสของพระราม ลักษมณะผู้สังหารวีรบุรุษของศัตรู ประนมมือกล่าวถ้อยคำนี้แก่ราฆวะผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์
7.56.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्य कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मतुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५६.२ ॥
ข้าแต่ทายาทของกากุตสถ สองผู้นั้น ทั้งพราหมณ์และกษัตริย์ ซึ่งเทวดาเห็นชอบด้วย เมื่อสลัดกายทิ้งไปแล้ว จะกลับมาประสานกับกายได้อย่างไร
7.56.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु रामश्चेक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रत्युवाच महातेजा लक्ष्मणं पुरुषर्षभः ॥ ७.५६.३ ॥
เมื่อลักษมณะกล่าวดังนี้แล้ว พระรามผู้เป็นโอรสของอิกษวากุ ผู้มีเดชใหญ่ ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ ก็ตอบลักษมณะ
7.56.4
तौ परस्परशापेन देहावुत्सृज्य धार्मिकौ ।
अभूतां नृपविप्रर्षी वायुभूतौ तपोधनौ ॥ ७.५६.४ ॥
ทั้งสองผู้มีธรรม ได้สลัดกายทิ้งด้วยคำสาปซึ่งกันและกัน กลายเป็นรูปลม คือกษัตริย์และฤๅษีพราหมณ์ผู้มีตบะเป็นทรัพย์
7.56.5
अशरीरः शरीरस्य कृते ऽन्यस्य महामुनिः ।
वसिष्ठः सुमहातेजा जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.५६.५ ॥
มหาฤๅษีวสิษฐะผู้ไร้กาย มีเดชใหญ่ยิ่ง ได้ไปเฝ้าบิดาของตน เพื่อกายของอีกผู้หนึ่ง
7.56.6
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ देवदेवस्य धर्मवित् ।
पितामहमथोवाच वायुभूत इदं वचः ॥ ७.५६.६ ॥
แล้ววสิษฐะผู้รู้ธรรม ได้กราบเท้าของพระเจ้าแห่งเทพทั้งหลาย และกล่าวถ้อยคำนี้แก่ปู่พระพรหม ในรูปลม
7.56.7
भगवन्निमिशापेन विदेहत्वमुपागमम् ।
लोकनाथ महादेव अण्डजो ऽपि त्वमब्जजः ॥ ७.५६.७ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ด้วยคำสาปของนิมิ ข้าพเจ้าจึงต้องกลายเป็นผู้ไร้กาย ข้าแต่เจ้าแห่งโลก ข้าแต่มหาเทพ แม้พระองค์ผู้เกิดจากไข่ ก็ยังเกิดจากดอกบัวด้วย
7.56.8
सर्वेषां देहहीनानां महद्दुःखं भविष्यति ।
लुप्यन्ते सर्वकार्यणि हीनदेहस्य वै प्रभो ।
देहस्यान्यस्य सद्भावे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.५६.८ ॥
ผู้ไร้กายทั้งปวงจะต้องทุกข์ใหญ่หลวง ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า การงานทั้งปวงย่อมพินาศของผู้ที่ไร้กายเป็นแน่ ขอพระองค์โปรดแสดงความเมตตา ให้ข้าพเจ้าได้กายอื่นเถิด
7.56.9
तमुवाच ततो ब्रह्मा स्वयम्भूरमितप्रभः ।
मित्रावरुणजं तेज प्रविश त्वं महायशः ॥ ७.५६.९ ॥
ลำดับนั้น พระพรหมผู้เกิดเองมีรัศมีหาประมาณมิได้ ตรัสแก่วสิษฐะว่า ดูก่อนผู้มียศใหญ่ จงเข้าไปในรัศมีที่เกิดจากมิตรและวรุณเถิด
7.56.10
अयोनिजस्त्वं भविता तत्रापि द्विजसत्तम ।
धर्मेण महता युक्तः पुनरेष्यसि मे वशम् ॥ ७.५६.१० ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง แม้ที่นั่น เจ้าก็จะเป็นผู้ไม่ได้เกิดจากครรภ์มารดา เมื่อประกอบด้วยธรรมอันยิ่งใหญ่ เจ้าจะกลับมาอยู่ในอำนาจของเรา
7.56.11
एवमुक्तस्तु देवेन चाभिवाद्य प्रदक्षिणम् ।
कृत्वा पितामहं तूर्णं प्रययौ वरुणालयम् ॥ ७.५६.११ ॥
เมื่อเทพตรัสดังนี้แล้ว วสิษฐะก็กราบ เดินประทักษิณปู่ของตนโดยเร็ว แล้วไปยังที่อยู่ของวรุณ
7.56.12
तमेव कालं मित्रो ऽपि वरुणत्वमकारयत् ।
क्षीरोदेन सहोपेतः पूज्यमानः सुरोत्तमैः ॥ ७.५६.१२ ॥
ในเวลานั้นเอง มิตรก็ได้ตำแหน่งวรุณ ประทับอยู่กับมหาสมุทรน้ำนม อันเทพผู้ประเสริฐบูชาอยู่ ได้รับหน้าที่เป็นวรุณ
7.56.13
एतस्मिन्नेव काले तु उर्वशी परमाप्सराः ।
यदृच्छया तमुद्देशमाययौ सखिभिर्वृता ॥ ७.५६.१३ ॥
ในเวลานั้นเอง อุรวศีอัปสรผู้เลิศ ได้มายังที่นั้นโดยบังเอิญ ล้อมรอบด้วยเพื่อนของนาง
7.56.14
तां दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां क्रीडन्तीं वरुणालये ।
आविशत्परमो हर्षो वरुणं चोर्वशीकृते ॥ ७.५६.१४ ॥
เมื่อวรุณเห็นนางผู้งดงามกำลังเล่นอยู่ในที่อยู่ของตน ความยินดีอย่างยิ่งก็เข้าครอบงำวรุณ เพราะอุรวศี
7.56.15
स तां पद्मपलाशाक्षीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
वरुणो वरयामास मैथुनायाप्सरोवराम् ॥ ७.५६.१५ ॥
วรุณขอนางอัปสรผู้ประเสริฐนั้น ผู้มีดวงตาดั่งกลีบบัว มีใบหน้าดั่งจันทร์เพ็ญ เพื่อให้นางร่วมเพศกับตน
7.56.16
प्रत्युवाच ततः सा तु वरुणं प्राञ्जलिः स्थिता ।
मित्रेणाहं वृता साक्षात्पूर्वमेव सुरेश्वर ॥ ७.५६.१६ ॥
ลำดับนั้น นางยืนประนมมือตอบวรุณว่า ข้าแต่เจ้าแห่งเทพ ข้าพเจ้าถูกมิตรเลือกไว้แล้วโดยตรงตั้งแต่ก่อนนี้
7.56.17
वरुणस्त्वब्रवीद्वाक्यं कन्दर्पशरपीडितः ।
इदं तेजः समुत्स्रक्ष्ये कुम्भे ऽस्मिन्देवनिर्मिते ॥ ७.५६.१७ ॥
ลำดับนั้น วรุณผู้ถูกลูกศรของกันทรปะเบียดเบียน ได้กล่าวถ้อยคำนี้ว่า เราจะปล่อยเชื้อพลังนี้ลงในหม้อที่เทพสร้างขึ้นนี้
7.56.18
एवमुत्सृज्य सुश्रोणि त्वय्यहं वरवर्णिनि ।
कृतकामो भविष्यामि यदि नेच्छसि सङ्गमम् ॥ ७.५६.१८ ॥
ข้าแต่นางผู้มีสะโพกงาม ผู้มีผิวงามประเสริฐ เมื่อเราได้ปล่อยเชื้อนี้ลงในเจ้าดังนี้แล้ว หากเจ้าไม่ปรารถนาการร่วมรัก เราก็จะสมปรารถนา
7.56.19
तस्य तल्लोकपालस्य वरुणस्य सुभाषितम् ।
उर्वशी परमप्रीता श्रुत्वा वाक्यमुवाच ह ॥ ७.५६.१९ ॥
เมื่ออุรวศีได้ฟังถ้อยคำอันไพเราะของวรุณ ผู้เป็นเทพพิทักษ์โลกนั้น นางมีความยินดียิ่ง จึงกล่าวถ้อยคำ
7.56.20
काममेतद्भवत्वेवं हृदयं मे त्वयि स्थितम् ।
भावश्चाप्यधिकस्तुभ्यं देहो मित्रस्य तु प्रभो ॥ ७.५६.२० ॥
ขอให้เป็นไปตามนี้เถิด ใจของข้าพเจ้าตั้งอยู่ในพระองค์ และความรักของข้าพเจ้าต่อพระองค์ยิ่งกว่านั้นอีก แต่ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า กายของข้าพเจ้าเป็นของมิตร
7.56.21
उर्वश्या एवमुक्तस्तु रेतस्तन्महदद्भुतम् ।
ज्वलदग्निशिखाप्रख्यं तस्मिन्कुम्भे ह्यपासृजत् ॥ ७.५६.२१ ॥
เมื่ออุรวศีกล่าวดังนั้นแล้ว เขาก็ปล่อยน้ำอสุจิอันยิ่งใหญ่และน่าอัศจรรย์นั้นลงในหม้อใบนั้น น้ำอสุจินั้นลุกโพลงดุจเปลวไฟ
7.56.22
उर्वशी त्वगमत्तत्र मित्रो वै यत्र देवता ।
तां तु मित्रः सुसङ्क्रम्य उर्वशीमिदमब्रवीत् ॥ ७.५६.२२ ॥
อุรวศีจึงไปยังที่ที่พระมิตระอยู่ ครั้นแล้วพระมิตระเข้าไปหาอุรวศีและกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่นางว่า
7.56.23
मया निमन्त्रिता पूर्वं कस्मात्त्वमवसर्जिता ।
पतिमन्यं वृतवती तस्मात्त्वं दुष्टचारिणी ॥ ७.५६.२३ ॥
เราได้เชิญเจ้ามาก่อนแล้ว ไฉนเจ้าจึงถูกส่งกลับไป เจ้าได้เลือกสามีคนอื่นเสียแล้ว เพราะเหตุนั้นเจ้าจึงเป็นหญิงที่ประพฤติชั่ว
7.56.24
अनेन दुष्कृतेन त्वं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
मनुष्यलोकमास्थाय कञ्चित्कालं निवत्स्यसि ॥ ७.५६.२४ ॥
เพราะการกระทำชั่วนี้ เจ้าถูกความโกรธของเราทำให้มัวหมอง เจ้าจะต้องไปอยู่ในโลกมนุษย์ชั่วระยะหนึ่ง
7.56.25
बुधस्य पुत्रो राजर्षिः काशीराजः पुरूरवाः ।
तमद्य गच्छ दुर्बुद्धे स ते भर्ता भविष्यति ॥ ७.५६.२५ ॥
บุตรของพระพุธคือราชฤๅษีปุรูรวัส กษัตริย์แห่งกาศี โอ้ผู้มีปัญญาทราม จงไปหาเขาเดี๋ยวนี้เถิด เขาจะเป็นสามีของเจ้า
7.56.26
ततः सा शापदोषेण पुरूरवसमभ्यगात् ।
प्रतियाते पुरूरवं बुधस्यात्मजमौरसम् ॥ ७.५६.२६ ॥
ต่อมา เพราะโทษแห่งคำสาป นางจึงไปหาปุรูรวัส หลังจากปุรูรวัสบุตรแท้ๆ ของพระพุธกลับไปแล้ว
7.56.27
तस्य जज्ञे ततः श्रीमानायुः पुत्रो महाबलः ।
नहुषो यस्य पुत्रस्तु बभूवेन्द्रसमद्युतिः ॥ ७.५६.२७ ॥
จากเขาจึงเกิดอายุผู้มีรัศมีงดงามและมีพลังมหาศาล และบุตรของอายุคือนหุษะ ผู้มีความรุ่งโรจน์เสมอด้วยพระอินทร์
7.56.28
वज्रमुत्सृज्य वृत्राय भ्रान्ते ऽथ त्रिदिवेश्वरे ।
शतं वर्षसहस्राणि येनेन्द्रत्वं प्रशासितम् ॥ ७.५६.२८ ॥
เมื่อพระอินทร์ผู้เป็นเจ้าแห่งสวรรค์ทั้งสาม ทรงปล่อยสายฟ้าไปยังวฤตระแล้วเกิดความสับสน ผู้ที่ปกครองตำแหน่งพระอินทร์นานหนึ่งแสนปี
7.56.29
सा तेन शापेन जगाम भूमिं तदोर्वशी चारुदती सुनेत्रा ।
बहूनि वर्षाण्यवसच्च सुभ्रूः शापक्षयादिन्द्रसदो ययौ च ॥ ७.५६.२९ ॥
ด้วยคำสาปนั้น อุรวศีผู้มีฟันงาม มีดวงตางามก็ลงมายังโลก นางผู้มีคิ้วงามพำนักอยู่ที่นั่นหลายปี และเมื่อคำสาปสิ้นผลแล้ว นางก็กลับไปยังที่ประชุมของพระอินทร์