വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.56.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५६.१ ॥
രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന ലക്ഷ്മണൻ കൈകൂപ്പി, ദീപ്തതേജസ്സുള്ള രാഘവനോട് ഈ വാക്യം പറഞ്ഞു.
7.56.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्य कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मतुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५६.२ ॥
കാകുത്സ്ഥാ! ദേഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച ആ ദ്വിജനും രാജാവും, ദേവന്മാർ ആദരിച്ചവർ, വീണ്ടും ദേഹവുമായി എങ്ങനെ ചേർന്നു?
7.56.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु रामश्चेक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रत्युवाच महातेजा लक्ष्मणं पुरुषर्षभः ॥ ७.५६.३ ॥
ലക്ഷ്മണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഇക്ഷ്വാകുവംശാനന്ദനും മഹാതേജസ്വിയും പുരുഷശ്രേഷ്ഠനുമായ രാമൻ ലക്ഷ്മണനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
7.56.4
तौ परस्परशापेन देहावुत्सृज्य धार्मिकौ ।
अभूतां नृपविप्रर्षी वायुभूतौ तपोधनौ ॥ ७.५६.४ ॥
പരസ്പര ശാപത്താൽ ആ രണ്ട് ധാർമ്മികർ ദേഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, രാജാവും വിപ്രർഷിയുമായ തപോധനന്മാർ വായുരൂപികളായി.
7.56.5
अशरीरः शरीरस्य कृते ऽन्यस्य महामुनिः ।
वसिष्ठः सुमहातेजा जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.५६.५ ॥
ദേഹമില്ലാത്ത മഹാമുനി വസിഷ്ഠൻ, അത്യന്തം തേജസ്വി, മറ്റൊരാളുടെ ദേഹത്തിനായി പിതാവിന്റെ സമീപത്തേക്ക് പോയി.
7.56.6
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ देवदेवस्य धर्मवित् ।
पितामहमथोवाच वायुभूत इदं वचः ॥ ७.५६.६ ॥
ധർമ്മജ്ഞനായ അദ്ദേഹം ദേവദേവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി, പിന്നെ വായുരൂപനായി പിതാമഹനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.56.7
भगवन्निमिशापेन विदेहत्वमुपागमम् ।
लोकनाथ महादेव अण्डजो ऽपि त्वमब्जजः ॥ ७.५६.७ ॥
ഭഗവാനേ, നിമിയുടെ ശാപത്താൽ ഞാൻ ദേഹരഹിതനായി. ലോകനാഥാ, മഹാദേവാ, അണ്ഡജനെങ്കിലും നീ താമരയിൽ പിറന്നവനാണ്.
7.56.8
सर्वेषां देहहीनानां महद्दुःखं भविष्यति ।
लुप्यन्ते सर्वकार्यणि हीनदेहस्य वै प्रभो ।
देहस्यान्यस्य सद्भावे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.५६.८ ॥
ദേഹരഹിതരായ എല്ലാവർക്കും വലിയ ദുഃഖമുണ്ടാകും. പ്രഭോ, ദേഹരഹിതന്റെ സർവകർമ്മങ്ങളും നശിക്കുന്നു. മറ്റൊരു ദേഹം ലഭിക്കുന്നതിന് അനുഗ്രഹം ചെയ്യുന്നത് അങ്ങേക്ക് യോജിച്ചതാണ്.
7.56.9
तमुवाच ततो ब्रह्मा स्वयम्भूरमितप्रभः ।
मित्रावरुणजं तेज प्रविश त्वं महायशः ॥ ७.५६.९ ॥
അപ്പോൾ അമിതപ്രഭനായ സ്വയംഭൂ ബ്രഹ്മാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു: മഹായശസ്വീ, മിത്രാവരുണന്മാരിൽ നിന്ന് ജനിച്ച തേജസ്സിൽ നീ പ്രവേശിക്കുക.
7.56.10
अयोनिजस्त्वं भविता तत्रापि द्विजसत्तम ।
धर्मेण महता युक्तः पुनरेष्यसि मे वशम् ॥ ७.५६.१० ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, അവിടെയും നീ അയോനിജനായിരിക്കും. മഹാധർമ്മത്തോടുകൂടിയവനായി നീ വീണ്ടും എന്റെ വശത്തിലെത്തും.
7.56.11
एवमुक्तस्तु देवेन चाभिवाद्य प्रदक्षिणम् ।
कृत्वा पितामहं तूर्णं प्रययौ वरुणालयम् ॥ ७.५६.११ ॥
ദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ പിതാമഹനെ വണങ്ങി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, വേഗത്തിൽ വരുണാലയത്തിലേക്ക് പോയി.
7.56.12
तमेव कालं मित्रो ऽपि वरुणत्वमकारयत् ।
क्षीरोदेन सहोपेतः पूज्यमानः सुरोत्तमैः ॥ ७.५६.१२ ॥
അതേ കാലത്ത് മിത്രനും വരുണത്വം പ്രാപിച്ചു. പാലാഴിയോടുകൂടി ശ്രേഷ്ഠദേവന്മാരാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ട് അവൻ വരുണസ്ഥാനം സ്വീകരിച്ചു.
7.56.13
एतस्मिन्नेव काले तु उर्वशी परमाप्सराः ।
यदृच्छया तमुद्देशमाययौ सखिभिर्वृता ॥ ७.५६.१३ ॥
ആ സമയത്ത് പരമാപ്സരസായ ഊർവശി സഖിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവളായി യാദൃച്ഛികമായി ആ പ്രദേശത്തേക്ക് വന്നു.
7.56.14
तां दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां क्रीडन्तीं वरुणालये ।
आविशत्परमो हर्षो वरुणं चोर्वशीकृते ॥ ७.५६.१४ ॥
വരുണന്റെ ഭവനത്തിൽ കളിക്കുന്ന ആ സുന്ദരിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഊർവശിയെച്ചൊല്ലി വരുണന് അത്യധികമായ സന്തോഷം ഉണ്ടായി.
7.56.15
स तां पद्मपलाशाक्षीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
वरुणो वरयामास मैथुनायाप्सरोवराम् ॥ ७.५६.१५ ॥
വരുണൻ താമരയിതൾ പോലുള്ള കണ്ണുകളും പൂർണചന്ദ്ര സമാനമായ മുഖവുമുള്ള ആ ശ്രേഷ്ഠാപ്സരസിനെ സംഗമത്തിനായി ആവശ്യപ്പെട്ടു.
7.56.16
प्रत्युवाच ततः सा तु वरुणं प्राञ्जलिः स्थिता ।
मित्रेणाहं वृता साक्षात्पूर्वमेव सुरेश्वर ॥ ७.५६.१६ ॥
അപ്പോൾ അവൾ കൈകൂപ്പി നിന്നുകൊണ്ട് വരുണനോട് പറഞ്ഞു: "സുരേശ്വരാ, മുമ്പുതന്നെ മിത്രൻ എന്നെ നേരിട്ട് വരിച്ചിരിക്കുന്നു."
7.56.17
वरुणस्त्वब्रवीद्वाक्यं कन्दर्पशरपीडितः ।
इदं तेजः समुत्स्रक्ष्ये कुम्भे ऽस्मिन्देवनिर्मिते ॥ ७.५६.१७ ॥
അപ്പോൾ കാമശരങ്ങളാൽ പീഡിതനായ വരുണൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "ദേവനിർമിതമായ ഈ കുംഭത്തിൽ ഞാൻ ഈ തേജസ്സ് വിടും."
7.56.18
एवमुत्सृज्य सुश्रोणि त्वय्यहं वरवर्णिनि ।
कृतकामो भविष्यामि यदि नेच्छसि सङ्गमम् ॥ ७.५६.१८ ॥
"സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ശ്രേഷ്ഠവർണ്ണയായവളേ! ഇപ്രകാരം നിന്നിൽ ഇതു വിട്ട്, നീ സംഗമം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ കൃതകാമനാകും."
7.56.19
तस्य तल्लोकपालस्य वरुणस्य सुभाषितम् ।
उर्वशी परमप्रीता श्रुत्वा वाक्यमुवाच ह ॥ ७.५६.१९ ॥
ലോകപാലകനായ വരുണന്റെ ആ സുഭാഷിതം കേട്ട് ഉർവശി അത്യന്തം സന്തോഷിച്ച് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
7.56.20
काममेतद्भवत्वेवं हृदयं मे त्वयि स्थितम् ।
भावश्चाप्यधिकस्तुभ्यं देहो मित्रस्य तु प्रभो ॥ ७.५६.२० ॥
ശരി, അങ്ങനെയാകട്ടെ. എന്റെ ഹൃദയം നിന്നിൽത്തന്നെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു; നിന്നോടുള്ള സ്നേഹവും അധികമാണ്. പക്ഷേ പ്രഭോ, എന്റെ ദേഹം മിത്രന്റേതാണ്.
7.56.21
उर्वश्या एवमुक्तस्तु रेतस्तन्महदद्भुतम् ।
ज्वलदग्निशिखाप्रख्यं तस्मिन्कुम्भे ह्यपासृजत् ॥ ७.५६.२१ ॥
ഉർവശി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിജ്വാല പോലെയുള്ള ആ മഹത്തായ അദ്ഭുതബീജം അവൻ ആ കുടത്തിൽ വിസർജ്ജിച്ചു.
7.56.22
उर्वशी त्वगमत्तत्र मित्रो वै यत्र देवता ।
तां तु मित्रः सुसङ्क्रम्य उर्वशीमिदमब्रवीत् ॥ ७.५६.२२ ॥
ഉർവശി ദേവനായ മിത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ മിത്രൻ അവളെ സമീപിച്ച് ഉർവശിയോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
7.56.23
मया निमन्त्रिता पूर्वं कस्मात्त्वमवसर्जिता ।
पतिमन्यं वृतवती तस्मात्त्वं दुष्टचारिणी ॥ ७.५६.२३ ॥
ഞാൻ മുമ്പേ നിന്നെ ക്ഷണിച്ചതാണ്; പിന്നെ നീ എന്തിന് അയയ്ക്കപ്പെട്ടു? നീ മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ വരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നീ ദുർനടത്തക്കാരിയാണ്.
7.56.24
अनेन दुष्कृतेन त्वं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
मनुष्यलोकमास्थाय कञ्चित्कालं निवत्स्यसि ॥ ७.५६.२४ ॥
ഈ ദുഷ്കൃത്യം കൊണ്ട്, എന്റെ ക്രോധത്താൽ കളങ്കിതയായി, നീ കുറച്ചുകാലം മനുഷ്യലോകത്ത് വസിക്കും.
7.56.25
बुधस्य पुत्रो राजर्षिः काशीराजः पुरूरवाः ।
तमद्य गच्छ दुर्बुद्धे स ते भर्ता भविष्यति ॥ ७.५६.२५ ॥
ബുധന്റെ പുത്രനും രാജർഷിയും കാശീരാജാവുമായ പുരൂരവസ്. ദുർബുദ്ധീ, ഇപ്പോൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ; അവനായിരിക്കും നിന്റെ ഭർത്താവ്.
7.56.26
ततः सा शापदोषेण पुरूरवसमभ्यगात् ।
प्रतियाते पुरूरवं बुधस्यात्मजमौरसम् ॥ ७.५६.२६ ॥
അപ്പോൾ ശാപദോഷത്താൽ അവൾ പുരൂരവസിന്റെ അടുത്തെത്തി; ബുധന്റെ സ്വന്തം പുത്രനായ പുരൂരവസ് മടങ്ങിപ്പോയ ശേഷം.
7.56.27
तस्य जज्ञे ततः श्रीमानायुः पुत्रो महाबलः ।
नहुषो यस्य पुत्रस्तु बभूवेन्द्रसमद्युतिः ॥ ७.५६.२७ ॥
അവന് പിന്നെ ശ്രീമാനും മഹാബലവാനുമായ ആയു എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ പുത്രനാണ് ഇന്ദ്രതുല്യ തേജസ്സുള്ള നഹുഷൻ.
7.56.28
वज्रमुत्सृज्य वृत्राय भ्रान्ते ऽथ त्रिदिवेश्वरे ।
शतं वर्षसहस्राणि येनेन्द्रत्वं प्रशासितम् ॥ ७.५६.२८ ॥
വൃത്രനെതിരെ വജ്രായുധം ഉപേക്ഷിച്ച് ത്രിദിവേശ്വരനായ ഇന്ദ്രൻ ഭ്രമിച്ചപ്പോൾ, അവൻ നൂറായിരം വർഷം ഇന്ദ്രപദവി ഭരിച്ചു.
7.56.29
सा तेन शापेन जगाम भूमिं तदोर्वशी चारुदती सुनेत्रा ।
बहूनि वर्षाण्यवसच्च सुभ्रूः शापक्षयादिन्द्रसदो ययौ च ॥ ७.५६.२९ ॥
ആ ശാപത്താൽ മനോഹരദന്തയും മനോഹരനേത്രയുമായ ഉർവശി അന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് പോയി; സുന്ദരഭ്രൂവായ അവൾ പല വർഷം അവിടെ വസിച്ചു; ശാപം തീർന്നപ്പോൾ ഇന്ദ്രസഭയിലേക്ക് മടങ്ങി.