வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.56.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५६.१ ॥
ராமனின் சொற்களைக் கேட்ட, எதிரி வீரர்களை அழிப்பவனான லட்சுமணன், கைகூப்பி, ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்ட ராகவனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.56.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्य कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मतुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५६.२ ॥
காகுத்ஸ்தா! உடல்களைத் துறந்த அந்த இருவரும் — பிராமணனும் அரசனும், தேவர்களால் மதிக்கப்பட்டவர்கள் — மீண்டும் உடலோடு எப்படிச் சேர்ந்தனர்?
7.56.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु रामश्चेक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रत्युवाच महातेजा लक्ष्मणं पुरुषर्षभः ॥ ७.५६.३ ॥
லட்சுமணன் இவ்வாறு கூறியபோது, இக்ஷ்வாகுவின் மகிழ்ச்சியான ராமன், மாபெரும் தேஜஸ் கொண்ட, மனிதர்களில் சிறந்தவன், லட்சுமணனுக்குப் பதிலளித்தான்.
7.56.4
तौ परस्परशापेन देहावुत्सृज्य धार्मिकौ ।
अभूतां नृपविप्रर्षी वायुभूतौ तपोधनौ ॥ ७.५६.४ ॥
ஒருவரை ஒருவர் சபித்ததால், அந்த இரு தர்மவான்களும் தங்கள் உடல்களைத் துறந்து, அரசனும் பிரம்மரிஷியுமாகிய தவச்செல்வர்கள் காற்றுருவாயினர்.
7.56.5
अशरीरः शरीरस्य कृते ऽन्यस्य महामुनिः ।
वसिष्ठः सुमहातेजा जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.५६.५ ॥
உடலற்ற மகாமுனி வசிஷ்டர், மிகுந்த தேஜஸ் கொண்டவர், மற்றொருவரின் உடலுக்காக தந்தையின் அருகில் சென்றார்.
7.56.6
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ देवदेवस्य धर्मवित् ।
पितामहमथोवाच वायुभूत इदं वचः ॥ ७.५६.६ ॥
தர்மம் அறிந்த அவர், தேவதேவனின் பாதங்களை வணங்கி, பின்னர் வாயு உருவில் பிதாமகனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
7.56.7
भगवन्निमिशापेन विदेहत्वमुपागमम् ।
लोकनाथ महादेव अण्डजो ऽपि त्वमब्जजः ॥ ७.५६.७ ॥
ஐயனே, நிமியின் சாபத்தால் நான் உடலற்றவனானேன். உலகநாதா, மகாதேவா, நீர் முட்டையிலிருந்து பிறந்தவராயினும் தாமரையில் பிறந்தவரே.
7.56.8
सर्वेषां देहहीनानां महद्दुःखं भविष्यति ।
लुप्यन्ते सर्वकार्यणि हीनदेहस्य वै प्रभो ।
देहस्यान्यस्य सद्भावे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.५६.८ ॥
உடலற்ற அனைவருக்கும் பெரும் துன்பம் உண்டாகும். பிரபுவே, உடலற்றவனின் எல்லாச் செயல்களும் அழிந்துவிடும். வேறொரு உடல் இருக்கும்படி அருள் புரிவது உமக்குத் தகும்.
7.56.9
तमुवाच ततो ब्रह्मा स्वयम्भूरमितप्रभः ।
मित्रावरुणजं तेज प्रविश त्वं महायशः ॥ ७.५६.९ ॥
அப்போது அளவற்ற ஒளியுடைய சுயம்புவாகிய பிரம்மா அவரிடம் கூறினார்: மகாயசஸ்வியே, மித்திரன், வருணன் ஆகியோரிலிருந்து பிறந்த தேஜஸில் நீ புகுவாயாக.
7.56.10
अयोनिजस्त्वं भविता तत्रापि द्विजसत्तम ।
धर्मेण महता युक्तः पुनरेष्यसि मे वशम् ॥ ७.५६.१० ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, அங்கும் நீ கருப்பையில் பிறக்காதவனாக இருப்பாய். பெரிய தர்மத்தால் கூடியவனாகி மீண்டும் என் வசமே வருவாய்.
7.56.11
एवमुक्तस्तु देवेन चाभिवाद्य प्रदक्षिणम् ।
कृत्वा पितामहं तूर्णं प्रययौ वरुणालयम् ॥ ७.५६.११ ॥
தேவன் இவ்வாறு கூறியதும், அவர் பிதாமகரை வணங்கி வலம் வந்து, விரைவாக வருணனின் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றார்.
7.56.12
तमेव कालं मित्रो ऽपि वरुणत्वमकारयत् ।
क्षीरोदेन सहोपेतः पूज्यमानः सुरोत्तमैः ॥ ७.५६.१२ ॥
அதே காலத்தில் மித்திரனும் வருணத்துவத்தை அடைந்தான். பாற்கடலுடன் கூடி, சிறந்த தேவர்களால் போற்றப்பட்டவனாக அவன் வருணனின் நிலையை ஏற்றான்.
7.56.13
एतस्मिन्नेव काले तु उर्वशी परमाप्सराः ।
यदृच्छया तमुद्देशमाययौ सखिभिर्वृता ॥ ७.५६.१३ ॥
அதே நேரத்தில் பரமாப்சரஸ் ஊர்வசி தன் தோழிகளால் சூழப்பட்டவளாக தற்செயலாக அந்த இடத்திற்கு வந்தாள்.
7.56.14
तां दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां क्रीडन्तीं वरुणालये ।
आविशत्परमो हर्षो वरुणं चोर्वशीकृते ॥ ७.५६.१४ ॥
வருணனின் இல்லத்தில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த அந்த அழகியைக் கண்டு, ஊர்வசியின் காரணமாக வருணனுக்குப் பேரின்பம் நிறைந்தது.
7.56.15
स तां पद्मपलाशाक्षीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
वरुणो वरयामास मैथुनायाप्सरोवराम् ॥ ७.५६.१५ ॥
வருணன் தாமரை இதழ் போன்ற கண்களும் முழுநிலவு போன்ற முகமும் கொண்ட அந்த சிறந்த அப்சரஸை இணைவதற்காக வேண்டினான்.
7.56.16
प्रत्युवाच ततः सा तु वरुणं प्राञ्जलिः स्थिता ।
मित्रेणाहं वृता साक्षात्पूर्वमेव सुरेश्वर ॥ ७.५६.१६ ॥
அப்போது அவள் கைகூப்பி நின்றவாறு வருணனிடம் பதில் சொன்னாள்: "தேவர்களின் தலைவனே, முன்பே மித்திரனால் நேரடியாக நான் வரிக்கப்பட்டவள்."
7.56.17
वरुणस्त्वब्रवीद्वाक्यं कन्दर्पशरपीडितः ।
इदं तेजः समुत्स्रक्ष्ये कुम्भे ऽस्मिन्देवनिर्मिते ॥ ७.५६.१७ ॥
அப்போது மன்மதனின் அம்புகளால் வருந்திய வருணன் இவ்வாறு சொன்னான்: "இந்த தேவர் செய்த குடத்தில் இந்த தேஜஸை நான் சொரிவேன்."
7.56.18
एवमुत्सृज्य सुश्रोणि त्वय्यहं वरवर्णिनि ।
कृतकामो भविष्यामि यदि नेच्छसि सङ्गमम् ॥ ७.५६.१८ ॥
"அழகிய இடையுடையவளே, சிறந்த நிறமுடையவளே! இவ்வாறு உன்னில் இதை விட்டு, நீ கூடுதலை விரும்பாவிட்டால் நான் நிறைவடைவேன்."
7.56.19
तस्य तल्लोकपालस्य वरुणस्य सुभाषितम् ।
उर्वशी परमप्रीता श्रुत्वा वाक्यमुवाच ह ॥ ७.५६.१९ ॥
உலகக் காவலனான வருணனின் அந்த நல்ல சொற்களைக் கேட்ட உர்வசி மிகவும் மகிழ்ந்து இவ்வாறு கூறினாள்.
7.56.20
काममेतद्भवत्वेवं हृदयं मे त्वयि स्थितम् ।
भावश्चाप्यधिकस्तुभ्यं देहो मित्रस्य तु प्रभो ॥ ७.५६.२० ॥
சரி, அப்படியே ஆகட்டும். என் இதயம் உன்னிடமே நிலைத்திருக்கிறது; உன்மீது என் அன்பும் மிகுதியாக உள்ளது. ஆனால் பிரபுவே, என் உடல் மித்திரனுடையது.
7.56.21
उर्वश्या एवमुक्तस्तु रेतस्तन्महदद्भुतम् ।
ज्वलदग्निशिखाप्रख्यं तस्मिन्कुम्भे ह्यपासृजत् ॥ ७.५६.२१ ॥
உர்வசி இவ்வாறு கூறியதும், எரியும் தீச்சுடர் போன்ற அந்த மகத்தான, அற்புதமான விந்தை அவன் அந்தக் குடத்தில் சிந்தினான்.
7.56.22
उर्वशी त्वगमत्तत्र मित्रो वै यत्र देवता ।
तां तु मित्रः सुसङ्क्रम्य उर्वशीमिदमब्रवीत् ॥ ७.५६.२२ ॥
உர்வசி அங்கே சென்றாள், அங்கு தெய்வமான மித்திரன் இருந்தான். அப்போது மித்திரன் அவளை அணுகி உர்வசியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
7.56.23
मया निमन्त्रिता पूर्वं कस्मात्त्वमवसर्जिता ।
पतिमन्यं वृतवती तस्मात्त्वं दुष्टचारिणी ॥ ७.५६.२३ ॥
நான் முன்பே உன்னை அழைத்தேன்; அப்படியிருக்க, நீ ஏன் அனுப்பப்பட்டாய்? நீ வேறொரு கணவனைத் தேர்ந்தெடுத்தாய்; அதனால் நீ தீச்செயல் புரிந்தவள்.
7.56.24
अनेन दुष्कृतेन त्वं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
मनुष्यलोकमास्थाय कञ्चित्कालं निवत्स्यसि ॥ ७.५६.२४ ॥
இந்தத் தீய செயலால், என் கோபத்தால் கறைப்பட்டவளாய், நீ சிறிது காலம் மனிதர் உலகில் வாழ்வாய்.
7.56.25
बुधस्य पुत्रो राजर्षिः काशीराजः पुरूरवाः ।
तमद्य गच्छ दुर्बुद्धे स ते भर्ता भविष्यति ॥ ७.५६.२५ ॥
புதனின் மகன், அரசரிஷியான காசி மன்னன் புருரவஸ். கெட்ட புத்தியுடையவளே, இப்போது அவனிடம் செல், அவனே உன் கணவனாவான்.
7.56.26
ततः सा शापदोषेण पुरूरवसमभ्यगात् ।
प्रतियाते पुरूरवं बुधस्यात्मजमौरसम् ॥ ७.५६.२६ ॥
பின்னர் சாபத்தின் குற்றத்தால் அவள் புருரவஸிடம் சென்றாள்; புதனின் சொந்த மகன் புருரவஸ் திரும்பிச் சென்றிருந்தான்.
7.56.27
तस्य जज्ञे ततः श्रीमानायुः पुत्रो महाबलः ।
नहुषो यस्य पुत्रस्तु बभूवेन्द्रसमद्युतिः ॥ ७.५६.२७ ॥
அவனுக்குப் பின் மகிமைமிக்க, பெரும்பலமுள்ள ஆயு என்ற மகன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகனாக இந்திரனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய நகுஷன் பிறந்தான்.
7.56.28
वज्रमुत्सृज्य वृत्राय भ्रान्ते ऽथ त्रिदिवेश्वरे ।
शतं वर्षसहस्राणि येनेन्द्रत्वं प्रशासितम् ॥ ७.५६.२८ ॥
வஜ்ராயுதத்தை விருத்திராசுரனுக்கெதிராக வீசிவிட்டு, மூவுலகின் அதிபதியான இந்திரன் குழப்பமடைந்த பின், அவன் நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் இந்திரபதவியை ஆண்டான்.
7.56.29
सा तेन शापेन जगाम भूमिं तदोर्वशी चारुदती सुनेत्रा ।
बहूनि वर्षाण्यवसच्च सुभ्रूः शापक्षयादिन्द्रसदो ययौ च ॥ ७.५६.२९ ॥
அந்தச் சாபத்தால் அழகிய பற்களும் அழகிய கண்களுமுடைய அவள், அப்போது பூமிக்கு வந்தாள்; அழகிய புருவமுடையவள் பல ஆண்டுகள் அங்கே வாழ்ந்தாள்; சாபம் முடிந்ததும் இந்திரனின் சபைக்குத் திரும்பினாள்.