Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.56.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५६.१ ॥
Als Lakṣmaṇa, der Töter feindlicher Helden, Rāmas Worte gehört hatte, sprach er mit gefalteten Händen diese Worte zu Rāghava von leuchtender Pracht.
7.56.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्य कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मतुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५६.२ ॥
O Nachkomme des Kakutstha, wie kamen jene beiden — der Brahmane und der König, beide von den Göttern gebilligt — die ihre Körper abgelegt hatten, wieder mit einem Körper zusammen?
7.56.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु रामश्चेक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रत्युवाच महातेजा लक्ष्मणं पुरुषर्षभः ॥ ७.५६.३ ॥
Als Lakṣmaṇa so gesprochen hatte, antwortete Rāma, die Freude der Ikṣvākus, von großem Glanz, der beste der Männer, dem Lakṣmaṇa.
7.56.4
तौ परस्परशापेन देहावुत्सृज्य धार्मिकौ ।
अभूतां नृपविप्रर्षी वायुभूतौ तपोधनौ ॥ ७.५६.४ ॥
Durch gegenseitigen Fluch legten jene beiden Gerechten ihre Körper ab und wurden zu Windgestalten: der König und der brahmanische Weise, deren Reichtum die Askese war.
7.56.5
अशरीरः शरीरस्य कृते ऽन्यस्य महामुनिः ।
वसिष्ठः सुमहातेजा जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.५६.५ ॥
Der körperlose große Weise Vasiṣṭha, von überaus großem Glanz, ging zu seinem Vater, um einen Körper für einen anderen zu erbitten.
7.56.6
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ देवदेवस्य धर्मवित् ।
पितामहमथोवाच वायुभूत इदं वचः ॥ ७.५६.६ ॥
Da grüßte jener Kenner des Dharma die Füße des Gottes der Götter und sprach diese Worte zum Großvater, in Gestalt des Windes.
7.56.7
भगवन्निमिशापेन विदेहत्वमुपागमम् ।
लोकनाथ महादेव अण्डजो ऽपि त्वमब्जजः ॥ ७.५६.७ ॥
O gesegneter Herr, durch Nimis Fluch bin ich körperlos geworden. O Herr der Welten, großer Gott, obwohl du eiergeboren bist, bist du lotusgeboren.
7.56.8
सर्वेषां देहहीनानां महद्दुःखं भविष्यति ।
लुप्यन्ते सर्वकार्यणि हीनदेहस्य वै प्रभो ।
देहस्यान्यस्य सद्भावे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.५६.८ ॥
Für alle Körperlosen wird großes Leid entstehen; o Herr, alle Werke dessen, der keinen Körper hat, gehen verloren. Es geziemt dir, Gunst zu erweisen, damit ich einen anderen Körper habe.
7.56.9
तमुवाच ततो ब्रह्मा स्वयम्भूरमितप्रभः ।
मित्रावरुणजं तेज प्रविश त्वं महायशः ॥ ७.५६.९ ॥
Da sprach Brahmā, der Selbstentstandene von unermesslichem Glanz, zu ihm: O Großgerühmter, tritt in den von Mitra und Varuṇa geborenen Glanz ein.
7.56.10
अयोनिजस्त्वं भविता तत्रापि द्विजसत्तम ।
धर्मेण महता युक्तः पुनरेष्यसि मे वशम् ॥ ७.५६.१० ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, auch dort wirst du nicht aus einem Schoß geboren sein. Mit großem Dharma begabt, wirst du wieder unter meine Herrschaft kommen.
7.56.11
एवमुक्तस्तु देवेन चाभिवाद्य प्रदक्षिणम् ।
कृत्वा पितामहं तूर्णं प्रययौ वरुणालयम् ॥ ७.५६.११ ॥
So angesprochen vom Gott, grüßte er den Großvater, umschritt ihn und ging eilends zur Wohnstatt Varuṇas.
7.56.12
तमेव कालं मित्रो ऽपि वरुणत्वमकारयत् ।
क्षीरोदेन सहोपेतः पूज्यमानः सुरोत्तमैः ॥ ७.५६.१२ ॥
Zur selben Zeit erlangte auch Mitra den Zustand Varuṇas; mit dem Milchozean vereint, von den besten der Götter verehrt, übernahm er das Amt Varuṇas.
7.56.13
एतस्मिन्नेव काले तु उर्वशी परमाप्सराः ।
यदृच्छया तमुद्देशमाययौ सखिभिर्वृता ॥ ७.५६.१३ ॥
Eben zu dieser Zeit kam Urvaśī, die höchste Apsaras, von ihren Gefährtinnen umgeben, zufällig an jenen Ort.
7.56.14
तां दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां क्रीडन्तीं वरुणालये ।
आविशत्परमो हर्षो वरुणं चोर्वशीकृते ॥ ७.५६.१४ ॥
Als er sie sah, die Schöne, die in Varuṇas Wohnung spielte, überkam Varuṇa um Urvaśīs willen höchste Freude.
7.56.15
स तां पद्मपलाशाक्षीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
वरुणो वरयामास मैथुनायाप्सरोवराम् ॥ ७.५६.१५ ॥
Varuṇa erbat sich für die Vereinigung jene beste der Apsarasen, mit lotusblattgleichen Augen und einem Antlitz wie der Vollmond.
7.56.16
प्रत्युवाच ततः सा तु वरुणं प्राञ्जलिः स्थिता ।
मित्रेणाहं वृता साक्षात्पूर्वमेव सुरेश्वर ॥ ७.५६.१६ ॥
Da antwortete sie ihm, stehend mit gefalteten Händen: »O Herr der Götter, Mitra hat mich schon zuvor unmittelbar erwählt.«
7.56.17
वरुणस्त्वब्रवीद्वाक्यं कन्दर्पशरपीडितः ।
इदं तेजः समुत्स्रक्ष्ये कुम्भे ऽस्मिन्देवनिर्मिते ॥ ७.५६.१७ ॥
Da sprach Varuṇa, von Kandarpas Pfeilen gequält, diese Worte: »Ich werde dieses Feuer in diesen von den Göttern gemachten Krug entlassen.«
7.56.18
एवमुत्सृज्य सुश्रोणि त्वय्यहं वरवर्णिनि ।
कृतकामो भविष्यामि यदि नेच्छसि सङ्गमम् ॥ ७.५६.१८ ॥
»O du Schönhüftige, du von hervorragender Hautfarbe! Wenn ich so in dir dies ergieße, werde ich in meinem Verlangen erfüllt sein, wenn du die Vereinigung nicht wünschst.«
7.56.19
तस्य तल्लोकपालस्य वरुणस्य सुभाषितम् ।
उर्वशी परमप्रीता श्रुत्वा वाक्यमुवाच ह ॥ ७.५६.१९ ॥
Als Urvaśī die wohlgesprochenen Worte Varuṇas, des Hüters der Welten, hörte, sprach sie hocherfreut diese Worte.
7.56.20
काममेतद्भवत्वेवं हृदयं मे त्वयि स्थितम् ।
भावश्चाप्यधिकस्तुभ्यं देहो मित्रस्य तु प्रभो ॥ ७.५६.२० ॥
So sei es. Mein Herz ruht in dir, und meine Zuneigung zu dir ist noch größer; doch, Herr, mein Körper gehört Mitra.
7.56.21
उर्वश्या एवमुक्तस्तु रेतस्तन्महदद्भुतम् ।
ज्वलदग्निशिखाप्रख्यं तस्मिन्कुम्भे ह्यपासृजत् ॥ ७.५६.२१ ॥
Als Urvaśī so gesprochen hatte, ließ er jenen großen, wunderbaren Samen, der wie eine Feuerzunge loderte, in jenen Krug fallen.
7.56.22
उर्वशी त्वगमत्तत्र मित्रो वै यत्र देवता ।
तां तु मित्रः सुसङ्क्रम्य उर्वशीमिदमब्रवीत् ॥ ७.५६.२२ ॥
Urvaśī ging dorthin, wo der Gott Mitra war. Da trat Mitra zu ihr und sprach zu Urvaśī diese Worte.
7.56.23
मया निमन्त्रिता पूर्वं कस्मात्त्वमवसर्जिता ।
पतिमन्यं वृतवती तस्मात्त्वं दुष्टचारिणी ॥ ७.५६.२३ ॥
Ich hatte dich zuvor eingeladen; warum wurdest du entlassen? Du hast einen anderen Gatten erwählt, darum bist du eine Frau von schlechtem Wandel.
7.56.24
अनेन दुष्कृतेन त्वं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
मनुष्यलोकमास्थाय कञ्चित्कालं निवत्स्यसि ॥ ७.५६.२४ ॥
Durch diese unrechte Tat, von meinem Zorn befleckt, wirst du eine Zeitlang in der Welt der Menschen wohnen.
7.56.25
बुधस्य पुत्रो राजर्षिः काशीराजः पुरूरवाः ।
तमद्य गच्छ दुर्बुद्धे स ते भर्ता भविष्यति ॥ ७.५६.२५ ॥
Der Sohn Budhas ist der königliche Weise Purūravas, König von Kāśī. O Törichte, geh jetzt zu ihm; er wird dein Gatte sein.
7.56.26
ततः सा शापदोषेण पुरूरवसमभ्यगात् ।
प्रतियाते पुरूरवं बुधस्यात्मजमौरसम् ॥ ७.५६.२६ ॥
Da ging sie, durch die Schuld des Fluches, zu Purūravas, nachdem Purūravas, der leibliche Sohn Budhas, zurückgekehrt war.
7.56.27
तस्य जज्ञे ततः श्रीमानायुः पुत्रो महाबलः ।
नहुषो यस्य पुत्रस्तु बभूवेन्द्रसमद्युतिः ॥ ७.५६.२७ ॥
Von ihm wurde der glorreiche, mächtige Sohn Āyu geboren; und sein Sohn war Nahuṣa, dessen Glanz dem Indras gleichkam.
7.56.28
वज्रमुत्सृज्य वृत्राय भ्रान्ते ऽथ त्रिदिवेश्वरे ।
शतं वर्षसहस्राणि येनेन्द्रत्वं प्रशासितम् ॥ ७.५६.२८ ॥
Als Indra, der Herr der drei Himmel, seinen Donnerkeil gegen Vṛtra geschleudert hatte und in Verwirrung geriet, er, der die Würde Indras hundert Tausend Jahre lang regierte.
7.56.29
सा तेन शापेन जगाम भूमिं तदोर्वशी चारुदती सुनेत्रा ।
बहूनि वर्षाण्यवसच्च सुभ्रूः शापक्षयादिन्द्रसदो ययौ च ॥ ७.५६.२९ ॥
Durch jenen Fluch ging Urvaśī mit den schönen Zähnen und schönen Augen damals zur Erde; die Schönbrauige weilte dort viele Jahre, und als der Fluch vorüber war, kehrte sie zur Versammlung Indras zurück.