వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 7.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.56.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५६.१ ॥
రాముని మాటలు విని, శత్రువీరులను సంహరించే లక్ష్మణుడు చేతులు జోడించి, దీప్తతేజస్సుగల రాఘవునితో ఈ మాట పలికాడు.
7.56.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्य कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मतुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५६.२ ॥
ఓ కాకుత్స్థా! దేహాలను విడిచిన ఆ ఇద్దరూ — బ్రాహ్మణుడు, రాజు, దేవతలచే గౌరవింపబడినవారు — తిరిగి దేహంతో ఎలా కలిశారు?
7.56.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु रामश्चेक्ष्वाकुनन्दनः ।
प्रत्युवाच महातेजा लक्ष्मणं पुरुषर्षभः ॥ ७.५६.३ ॥
లక్ష్మణుడు ఇలా పలకగా, ఇక్ష్వాకువంశానందుడు, మహాతేజస్వి, పురుషోత్తముడైన రాముడు లక్ష్మణునికి ప్రత్యుత్తరం ఇచ్చాడు.
7.56.4
तौ परस्परशापेन देहावुत्सृज्य धार्मिकौ ।
अभूतां नृपविप्रर्षी वायुभूतौ तपोधनौ ॥ ७.५६.४ ॥
పరస్పర శాపం వలన ఆ ఇద్దరు ధర్మాత్ములు దేహాలను విడిచి, రాజు, విప్రర్షి అయిన తపోధనులు వాయురూపులయ్యారు.
7.56.5
अशरीरः शरीरस्य कृते ऽन्यस्य महामुनिः ।
वसिष्ठः सुमहातेजा जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.५६.५ ॥
దేహరహితుడైన మహాముని వసిష్ఠుడు, అత్యంత తేజోవంతుడు, మరొకరి దేహం కోసం తండ్రి సమీపానికి వెళ్ళాడు.
7.56.6
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ देवदेवस्य धर्मवित् ।
पितामहमथोवाच वायुभूत इदं वचः ॥ ७.५६.६ ॥
ధర్మజ్ఞుడైన అతడు దేవదేవుని పాదాలకు నమస్కరించి, అనంతరం వాయురూపుడై పితామహునితో ఈ మాట పలికాడు.
7.56.7
भगवन्निमिशापेन विदेहत्वमुपागमम् ।
लोकनाथ महादेव अण्डजो ऽपि त्वमब्जजः ॥ ७.५६.७ ॥
ఓ భగవంతుడా, నిమి శాపం వల్ల నేను దేహరహితుడనయ్యాను. ఓ లోకనాథా, మహాదేవా, నీవు అండజుడవైనా పద్మజుడవు.
7.56.8
सर्वेषां देहहीनानां महद्दुःखं भविष्यति ।
लुप्यन्ते सर्वकार्यणि हीनदेहस्य वै प्रभो ।
देहस्यान्यस्य सद्भावे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ७.५६.८ ॥
దేహరహితులందరికీ గొప్ప దుఃఖం కలుగుతుంది. ప్రభూ, దేహరహితుని కార్యాలన్నీ నశిస్తాయి. మరొక దేహం కలిగేలా నాపై అనుగ్రహం చూపడం నీకు తగినది.
7.56.9
तमुवाच ततो ब्रह्मा स्वयम्भूरमितप्रभः ।
मित्रावरुणजं तेज प्रविश त्वं महायशः ॥ ७.५६.९ ॥
అప్పుడు అమితతేజుడైన స్వయంభువు బ్రహ్మ అతనితో ఇలా అన్నాడు: ఓ మహాయశస్వీ, మిత్రావరుణుల నుండి జన్మించిన తేజస్సులో నీవు ప్రవేశించు.
7.56.10
अयोनिजस्त्वं भविता तत्रापि द्विजसत्तम ।
धर्मेण महता युक्तः पुनरेष्यसि मे वशम् ॥ ७.५६.१० ॥
ద్విజోత్తమా, అక్కడ కూడా నీవు అయోనిజుడవై ఉంటావు. మహాధర్మంతో కూడినవాడవై మళ్లీ నా వశానికే వస్తావు.
7.56.11
एवमुक्तस्तु देवेन चाभिवाद्य प्रदक्षिणम् ।
कृत्वा पितामहं तूर्णं प्रययौ वरुणालयम् ॥ ७.५६.११ ॥
దేవుడు ఇలా చెప్పగా, అతడు పితామహునికి నమస్కరించి ప్రదక్షిణం చేసి, వేగంగా వరుణాలయానికి వెళ్లాడు.
7.56.12
तमेव कालं मित्रो ऽपि वरुणत्वमकारयत् ।
क्षीरोदेन सहोपेतः पूज्यमानः सुरोत्तमैः ॥ ७.५६.१२ ॥
అదే సమయంలో మిత్రుడు కూడా వరుణత్వాన్ని పొందాడు. క్షీరసాగరంతో కలిసి, ఉత్తమ దేవతలచే పూజింపబడుతూ అతడు వరుణ పదవిని పొందాడు.
7.56.13
एतस्मिन्नेव काले तु उर्वशी परमाप्सराः ।
यदृच्छया तमुद्देशमाययौ सखिभिर्वृता ॥ ७.५६.१३ ॥
ఆ సమయంలోనే పరమాప్సరస అయిన ఊర్వశి తన స్నేహితులతో కూడి యాదృచ్ఛికంగా ఆ ప్రదేశానికి వచ్చింది.
7.56.14
तां दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां क्रीडन्तीं वरुणालये ।
आविशत्परमो हर्षो वरुणं चोर्वशीकृते ॥ ७.५६.१४ ॥
వరుణుని నివాసంలో ఆడుతున్న ఆ సౌందర్యవతిని చూసి, ఊర్వశి కారణంగా వరుణునికి అత్యధిక ఆనందం కలిగింది.
7.56.15
स तां पद्मपलाशाक्षीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।
वरुणो वरयामास मैथुनायाप्सरोवराम् ॥ ७.५६.१५ ॥
వరుణుడు పద్మదళ నేత్రలు, పూర్ణచంద్ర ముఖి అయిన ఆ శ్రేష్ఠ అప్సరసను సంగమానికై కోరాడు.
7.56.16
प्रत्युवाच ततः सा तु वरुणं प्राञ्जलिः स्थिता ।
मित्रेणाहं वृता साक्षात्पूर्वमेव सुरेश्वर ॥ ७.५६.१६ ॥
అప్పుడు ఆమె చేతులు జోడించి నిలిచి వరుణునితో ఇలా చెప్పింది: "సురేశ్వరా, ముందే మిత్రుడు నన్ను ప్రత్యక్షంగా వరించాడు."
7.56.17
वरुणस्त्वब्रवीद्वाक्यं कन्दर्पशरपीडितः ।
इदं तेजः समुत्स्रक्ष्ये कुम्भे ऽस्मिन्देवनिर्मिते ॥ ७.५६.१७ ॥
అప్పుడు మన్మథ బాణాలతో పీడితుడైన వరుణుడు ఇలా పలికాడు: "దేవనిర్మితమైన ఈ కుండలో ఈ తేజస్సును విడిచిపెడతాను."
7.56.18
एवमुत्सृज्य सुश्रोणि त्वय्यहं वरवर्णिनि ।
कृतकामो भविष्यामि यदि नेच्छसि सङ्गमम् ॥ ७.५६.१८ ॥
"అందమైన నడుము గలదానా, శ్రేష్ఠ వర్ణముదానా! ఈ విధంగా నీలో దీనిని విడిచి, నీవు సంగమాన్ని కోరకపోతే నేను కృతకామునిగా అవుతాను."
7.56.19
तस्य तल्लोकपालस्य वरुणस्य सुभाषितम् ।
उर्वशी परमप्रीता श्रुत्वा वाक्यमुवाच ह ॥ ७.५६.१९ ॥
లోకపాలుడైన వరుణుని ఆ సుభాషితాన్ని విని ఉర్వశి ఎంతో సంతోషించి ఇలా పలికింది.
7.56.20
काममेतद्भवत्वेवं हृदयं मे त्वयि स्थितम् ।
भावश्चाप्यधिकस्तुभ्यं देहो मित्रस्य तु प्रभो ॥ ७.५६.२० ॥
సరే, అలాగే కానివ్వు. నా హృదయం నీ యందే నిలిచి ఉంది; నీ పట్ల నా అనురాగం కూడా అధికమే. కానీ ప్రభూ, నా దేహం మిత్రునిదే.
7.56.21
उर्वश्या एवमुक्तस्तु रेतस्तन्महदद्भुतम् ।
ज्वलदग्निशिखाप्रख्यं तस्मिन्कुम्भे ह्यपासृजत् ॥ ७.५६.२१ ॥
ఉర్వశి ఇలా అనగానే, మండే అగ్నిజ్వాలలా ఉన్న ఆ మహత్తరమైన, అద్భుతమైన రేతస్సును అతడు ఆ కుండలో విడిచిపెట్టాడు.
7.56.22
उर्वशी त्वगमत्तत्र मित्रो वै यत्र देवता ।
तां तु मित्रः सुसङ्क्रम्य उर्वशीमिदमब्रवीत् ॥ ७.५६.२२ ॥
ఉర్వశి అక్కడికి వెళ్లింది, అక్కడ దేవుడు మిత్రుడు ఉన్నాడు. అప్పుడు మిత్రుడు ఆమె దగ్గరకు వచ్చి ఉర్వశితో ఇలా అన్నాడు.
7.56.23
मया निमन्त्रिता पूर्वं कस्मात्त्वमवसर्जिता ।
पतिमन्यं वृतवती तस्मात्त्वं दुष्टचारिणी ॥ ७.५६.२३ ॥
నేను ముందే నిన్ను ఆహ్వానించాను; మరి నువ్వు ఎందుకు పంపబడ్డావు? నువ్వు మరో భర్తను ఎన్నుకున్నావు; అందుచేత నువ్వు దుష్టురాలివి.
7.56.24
अनेन दुष्कृतेन त्वं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
मनुष्यलोकमास्थाय कञ्चित्कालं निवत्स्यसि ॥ ७.५६.२४ ॥
ఈ దుష్కార్యం వల్ల, నా కోపంతో కలుషితమై, నువ్వు కొంతకాలం మనుష్యలోకంలో నివసిస్తావు.
7.56.25
बुधस्य पुत्रो राजर्षिः काशीराजः पुरूरवाः ।
तमद्य गच्छ दुर्बुद्धे स ते भर्ता भविष्यति ॥ ७.५६.२५ ॥
బుధుని కుమారుడు, రాజర్షి, కాశీరాజు పురూరవుడు. దుర్బుద్ధీ, ఇప్పుడు అతని దగ్గరకు వెళ్ళు; అతడే నీ భర్త అవుతాడు.
7.56.26
ततः सा शापदोषेण पुरूरवसमभ्यगात् ।
प्रतियाते पुरूरवं बुधस्यात्मजमौरसम् ॥ ७.५६.२६ ॥
అప్పుడు ఆ శాపదోషంతో ఆమె పురూరవుని దగ్గరకు వెళ్ళింది; బుధుని స్వంత కుమారుడైన పురూరవుడు తిరిగి వెళ్ళిన తరువాత.
7.56.27
तस्य जज्ञे ततः श्रीमानायुः पुत्रो महाबलः ।
नहुषो यस्य पुत्रस्तु बभूवेन्द्रसमद्युतिः ॥ ७.५६.२७ ॥
అతనికి తరువాత శ్రీమంతుడు, మహాబలుడు అయిన ఆయువు అనే కుమారుడు జన్మించాడు; అతని కుమారుడు ఇంద్రతేజస్సుతో సమానమైన నహుషుడు.
7.56.28
वज्रमुत्सृज्य वृत्राय भ्रान्ते ऽथ त्रिदिवेश्वरे ।
शतं वर्षसहस्राणि येनेन्द्रत्वं प्रशासितम् ॥ ७.५६.२८ ॥
వృత్రునిపై వజ్రాన్ని వదిలి, ముల్లోకాల అధిపతి ఇంద్రుడు భ్రాంతి చెందిన తరువాత, అతడు వందల వేల సంవత్సరాలు ఇంద్రపదవిని పాలించాడు.
7.56.29
सा तेन शापेन जगाम भूमिं तदोर्वशी चारुदती सुनेत्रा ।
बहूनि वर्षाण्यवसच्च सुभ्रूः शापक्षयादिन्द्रसदो ययौ च ॥ ७.५६.२९ ॥
ఆ శాపం వల్ల అందమైన దంతాలు, అందమైన కన్నులు గల ఆమె, అప్పుడు భూమికి వెళ్ళింది; చక్కని కనుబొమలు గల ఆమె అనేక సంవత్సరాలు అక్కడ నివసించి, శాపం తీరగానే ఇంద్రసభకు వెళ్ళింది.