Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.6.1
तैर्वध्यमाना देवाश्च ऋषयश्च तपोधनाः ।
भयार्ताः शरणं जग्मुर्देवदेवं महेश्वरम् ॥ ७.६.१ ॥
Atormentados por ellos, los dioses y los sabios, cuya riqueza es el austeridad, aterrorizados, acudieron en busca de refugio a Maheśvara, el dios de los dioses.
7.6.2
जगत्सृष्ट्यन्तकर्तारमजमव्यक्तरूपिणम् ।
आधारं सर्वलोकानामाराध्यं परमं गुरुम् ॥ ७.६.२ ॥
El creador y destructor del mundo, el no nacido de forma inmanifiesta, sostén de todos los mundos, digno de adoración, el supremo maestro.
7.6.3
ते समेत्य तु कामारिं त्रिपुरारिं त्रिलोचनम् ।
ऊचुः प्राञ्जलयो देवा भयगद्गदभाषिणः ॥ ७.६.३ ॥
Los dioses se acercaron a Kāmāri, Tripurāri, el de tres ojos, y, con las palmas juntas y la voz quebrada por el miedo, le hablaron.
7.6.4
सुकेशपुत्रैर्भगवन्पितामहवरोद्धतैः ।
प्रजाध्यक्ष प्रजाः सर्वा बाध्यन्ते रिपुबाधनैः ॥ ७.६.४ ॥
Oh bienaventurado, señor de las criaturas, los hijos de Sukeśa, ensoberbecidos por las gracias del Abuelo, atormentan a todas las criaturas como azotes de enemigos.
7.6.5
शरण्यान्यशरण्यानि ह्याश्रमाणि कृतानि नः ।
स्वर्गाच्च देवान्प्रच्याव्य स्वर्गे क्रीडन्ति देववत् ॥ ७.६.५ ॥
Han convertido en sin refugio nuestros ermitaños, que eran lugares de refugio; habiendo expulsado a los dioses del cielo, juegan en el cielo como si fueran dioses.
7.6.6
अहं विष्णुरहं रुद्रो ब्रह्माहं देवराडहम् ।
अहं यमश्च वरुणश्चन्द्रो ऽहं रविरप्यहम् ॥ ७.६.६ ॥
Yo soy Viṣṇu, yo soy Rudra, yo soy Brahmā, yo soy el rey de los dioses. Yo soy Yama y Varuṇa, yo soy la luna, y también soy el sol.
7.6.7
बाधन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
तन्नो देव भयार्तानामभयं दातुमर्हसि ॥ ७.६.७ ॥
Los que se regocijan en la batalla nos oprimen, y también sus líderes. Oh dios, te corresponde conceder amparo a nosotros, atormentados por el miedo.
7.6.8
अशिवं वपुरास्थाय जहि वै देवकण्टकान् ॥ ७.६.८ ॥
Adoptando una forma terrible, abate a los espinos de los dioses.
7.6.9
धन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
इत्युक्तस्तु सुरैः सर्वैः कपर्दी नीललोहितः ।
सुकेशं प्रति सापेक्षः प्राह देवगणान्प्रभुः ॥ ७.६.९ ॥
Cuando todos los dioses así hablaron —de los que se regocijan en la batalla que oprimen, y de sus líderes—, el señor Kapardin, azul-rojo, dirigiéndose con atención a Sukeśa, habló a la multitud de dioses.
7.6.10
अहं तान्न हनिष्यामि मयावध्या हि ते सुराः ।
किं तु मन्त्रं प्रदास्यामि यो वै तान्निहनिष्यति ॥ ७.६.१० ॥
Yo no los mataré, pues no pueden ser muertos por mí, oh dioses. Pero daré un mantra a quien los dé muerte.
7.6.11
एतमेव समुद्योगं पुरस्कृत्य महर्षयः ।
गच्छध्वं शरणं विष्णुं हनिष्यति स तान्प्रभुः ॥ ७.६.११ ॥
Tomando esta misma empresa como guía, oh grandes sabios, id a refugiaros en Viṣṇu; ese señor los matará.
7.6.12
ततस्तु जयशब्देन प्रतिनन्द्य महेश्वरम् ।
विष्णोः समीपमाजग्मुर्निशाचरभयार्दिताः ॥ ७.६.१२ ॥
Entonces, saludando al gran señor Maheśvara con un grito de victoria, fueron a la presencia de Viṣṇu, atormentados por el temor a los moradores de la noche.
7.6.13
शङ्खचक्रधरं देवं प्रणम्य बहुमान्य च ।
ऊचुः सम्भ्रान्तवद्वाक्यं सुकेशतनयान्प्रति ॥ ७.६.१३ ॥
Habiendo postrado ante el dios que porta la concha y el disco, y honrándolo grandemente, hablaron con agitación a los hijos de Sukeśa.
7.6.14
सुकेशतनयैर्देव त्रिभिस्त्रेताग्निसन्निभैः ।
आक्रम्य वरदानेन स्थानान्यपहृतानि नः ॥ ७.६.१४ ॥
Oh dios, los tres hijos de Sukeśa, semejantes a los tres fuegos sagrados, nos han arrebatado nuestras moradas, atacando con el poder de un don concedido.
7.6.15
लङ्का नाम पुरी दुर्गा त्रिकूटशिखरे स्थिता ।
तत्र स्थिताः प्रबाधन्ते सर्वान्नः क्षणदाचराः ॥ ७.६.१५ ॥
Existe una ciudad fortificada llamada Laṅkā, situada en la cima de Trikūṭa; los demonios nocturnos que allí habitan nos hostigan a todos.
7.6.16
स त्वमस्मद्धितार्थाय जहि तान्मधुसूदन ।
शरणं त्वां वयं प्राप्ता गतिर्भव सुरेश्वर ॥ ७.६.१६ ॥
Por eso, por nuestro bien, mátalos, oh Madhusūdana. Hemos venido buscando tu refugio; oh señor de los dioses, sé nuestro amparo.
7.6.17
चक्रकृत्तास्यकमलान्निवेदय यमाय वै ।
भयेष्वभयदो ऽस्माकं नान्यो ऽस्ति भवता विना ॥ ७.६.१७ ॥
Envía sus rostros de loto, cortados por tu disco, como ofrenda a Yama. Oh dador de intrepidez en los peligros, no tenemos otro protector sino tú.
7.6.18
राक्षसान्समरे दुष्टान्सानुबन्धान्मदोद्धतान् ।
नुदं त्वं नो भयं देव नीहारमिव भास्करः ॥ ७.६.१८ ॥
Oh dios, en la batalla expulsa a esos demonios perversos y ensoberbecidos junto con sus seguidores, y aparta nuestro temor como el sol disipa la niebla.
7.6.19
इत्येवं दैवतैरुक्तो देवदेवो जनार्दनः ।
अभयं भयदो ऽरीणां दत्त्वा देवानुवाच ह ॥ ७.६.१९ ॥
Así, interpelado por los dioses, Janārdana, el dios de los dioses, causa de temor para los enemigos, otorgó la ausencia de miedo a los dioses y les habló.
7.6.20
सुकेशं राक्षसं जाने ईशानवरदर्पितम् ।
तांश्चास्य तनयाञ्जाने येषां ज्येष्ठः स माल्यवान् ॥ ७.६.२० ॥
Conozco al rākṣasa Sukeśa, enorgullecido por el don de Īśāna; y conozco a sus hijos, de los cuales el mayor es Mālyavān.
7.6.21
तानहं समतिक्रान्तमर्यादान्राक्षसाधमान् ।
निहनिष्यामि सङ्क्रुद्धः सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.२१ ॥
A esos vilones rākṣasas que han traspasado los límites, los mataré en mi cólera. Sed libres de inquietud, oh dioses.
7.6.22
इत्युक्तास्ते सुराः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
यथावासं ययुर्हृष्टाः प्रशंसन्तो जनार्दनम् ॥ ७.६.२२ ॥
Así exhortados por el poderoso Viṣṇu, todos aquellos dioses, llenos de alegría y alabando a Janārdana, se fueron cada uno a su morada.
7.6.23
विबुधानां समुद्योगं माल्यवांस्तु निशाचरः ।
श्रुत्वा तौ भ्रातरौ वीराविदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२३ ॥
Pero Mālyavān, el errante de la noche, habiendo oído los preparativos de los dioses, dijo estas palabras a aquellos dos hermanos heroicos.
7.6.24
अमरा ऋषयश्चैव सङ्गम्य किल शकरम् ।
अस्मद्वधं परीप्सन्त इदं वचनमब्रुवन् ॥ ७.६.२४ ॥
Los inmortales y los sabios, habiendo acudido a Śaṅkara y deseando nuestra destrucción, dijeron estas palabras.
7.6.25
सुकेशतनया देव वरदानबलोद्धताः ।
बाधन्ते ऽस्मान्समुद्दृप्ता घोररूपाः पदे पदे ॥ ७.६.२५ ॥
¡Oh dioses! Los hijos de Sukeśa, hinchados por la fuerza de sus dones, arrogantes y de forma terrible, nos atormentan a cada paso.
7.6.26
राक्षसैरभिभूताः स्म न शक्ताः स्म प्रजापते ।
स्वेषु सद्मसु संस्थातुं भयात्तेषां दुरात्मनाम् ॥ ७.६.२६ ॥
Oh Prajāpati, vencidos por los rākṣasas, no podemos permanecer en nuestras propias moradas por miedo a esos malvados.
7.6.27
तदस्माकं हितार्थाय जहि तांश्च त्रिलोचन ।
राक्षसान्हुङ्कृतेनैव दह प्रदहतां वर ॥ ७.६.२७ ॥
Por tanto, por nuestro bien, oh de tres ojos, mátalos; oh el mejor, quema a esos rākṣasas con solo un rugido, oh el mejor de los que abrasan.
7.6.28
इत्येवं त्रिदशैरुक्तो निशम्यान्धकसूदनः ।
शिरः करं च धुन्वान इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२८ ॥
Así hablado por los dioses, el matador de Andhaka escuchó y, sacudiendo la cabeza y la mano, pronunció estas palabras.
7.6.29
अवध्या मम ते देवाः सुकेशतनया रणे ।
मन्त्रं तु वः प्रदास्यामि यस्तान्वै निहनिष्यति ॥ ७.६.२९ ॥
Oh dioses, estos hijos de Sukeśa no pueden ser muertos por mí en batalla; sin embargo, os daré un consejo sobre quién realmente los matará.
7.6.30
यो ऽसौ चक्रगदापाणिः पीतवासा जनार्दनः ।
हरिर्नारायणः श्रीमान् शरणं तं प्रपद्यथ ॥ ७.६.३० ॥
Aquel Janārdana que sostiene el disco y la maza, vestido de amarillo, es Hari Nārāyaṇa; buscad refugio en ese glorioso.
7.6.31
हरादवाप्य ते मन्त्रं कामारिमभिवाद्य च ।
नारायणालयं प्राप्य तस्मै सर्वं न्यवेदयन् ॥ ७.६.३१ ॥
Habiendo recibido el mantra de Hara y saludado al enemigo de Kāma, llegaron a la morada de Nārāyaṇa y le informaron de todo.
7.6.32
ततो नारायणेनोक्ता देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
सुरारींस्तान्हनिष्यामि सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.३२ ॥
Entonces Nārāyaṇa, dirigiéndose a los dioses encabezados por Indra, dijo: "Yo mataré a esos enemigos de los dioses; oh dioses, quedad libres de angustia."
7.6.33
देवानां भयभीतानां हरिणा राक्षसर्षभौ ।
प्रतिज्ञातो वधो ऽस्माकं चिन्त्यतां यदिह क्षमम् ॥ ७.६.३३ ॥
Por los dioses atemorizados, Hari ha prometido nuestra muerte, oh mejores de los rākṣasas; consideremos aquí lo que sea conveniente.
7.6.34
हिरण्यकशिपोर्मृत्युरन्येषां च सुरद्विषाम् ।
नमुचिः कालनेमिश्च संह्रादो वीरसत्तमः ॥ ७.६.३४ ॥
La muerte de Hiraṇyakaśipu, y la de los demás enemigos de los dioses: Namuci, Kālanemi y Saṃhrāda, el mejor de los héroes.
7.6.35
राधेयो बहुमायी च लोकपालो ऽथ धार्मिकः ।
यमलार्जुनौ च हार्दिक्यः शुम्भश्चैव निशुम्भकः ॥ ७.६.३५ ॥
Rādheya, muy astuto, el guardián de los mundos, el justo; Yamala y Arjuna, Hārdikya, Śumbha y Niśumbha.
7.6.36
असुरा दानवाश्चैव सत्त्ववन्तो महाबलाः ।
सर्वे समरमासाद्य न श्रूयन्ते ऽपराजिताः ॥ ७.६.३६ ॥
Los asuras y dānavas también, que eran poderosos y muy fuertes; todos ellos, habiendo entrado en batalla, no se oye que hayan sido vencidos jamás.
7.6.37
सर्वैः क्रतुशतैरिष्टं सर्वे मायाविदस्तथा ।
सर्वे सर्वास्त्रकुशलाः सर्वे शत्रुभयङ्कराः ॥ ७.६.३७ ॥
Todos ellos fueron honrados con cientos de sacrificios, todos conocían la māyā, todos eran diestros en todas las armas y todos infundían terror a sus enemigos.
7.6.38
नारायणेन निहताः शतशो ऽथ सहस्रशः ।
एतज्ज्ञात्वा तु सर्वेषां क्षमं कर्तुमिहार्हथ ॥ ७.६.३८ ॥
Muertos por Nārāyaṇa por centenares y por millares; sabiendo esto, conviene que todos ustedes hagan aquí lo que sea apropiado.
7.6.39
ततः सुमाली माली च श्रुत्वा माल्यवतो वचः ।
ऊचतुर्भ्रातरं ज्येष्ठं भगांशाविव वासवम् ॥ ७.६.३९ ॥
Entonces Sumālī y Mālī, habiendo escuchado las palabras de Mālyavān, hablaron a su hermano mayor, como las dos porciones de Bhaga hablarían a Vāsava.
7.6.40
स्वधीतं दत्तमिष्टं चाप्यैश्वर्यं परिपालितम् ।
आयुर्निरामयं प्राप्तं सुधर्मः प्रापितः पथि ॥ ७.६.४० ॥
Bien estudiado, dado en caridad, ofrecido en sacrificio, y el poderío bien mantenido; se obtuvo una vida libre de enfermedad, y la buena conducta fue conducida por el camino.
7.6.41
देवसागरमक्षोभ्यं शस्त्रैः समवगाह्य च ।
जिता द्विषो ह्यप्रतिमास्तन्नो मृत्युकृतं भयम् ॥ ७.६.४१ ॥
Habiéndonos sumergido con armas en el océano inquebrantable de los dioses, hemos conquistado a enemigos incomparables; por tanto, el miedo que causa la muerte no es nuestro.
7.6.42
नारायणश्च रुद्रश्च शक्रश्चापि यमस्तथा ।
अस्माकं प्रमुखे स्थातुं सर्वे बिभ्यति सर्वदा ॥ ७.६.४२ ॥
Nārāyaṇa, Rudra, Śakra y también Yama: todos ellos siempre temen presentarse ante nosotros.
7.6.43
विष्णोर्देवस्य नास्त्येव कारणं राक्षसेश्वर ।
देवानामेव दोषेण विष्णोः प्रचलितं मनः ॥ ७.६.४३ ॥
Oh señor de los rākṣasas, el dios Viṣṇu no tiene causa alguna; por la falta de los dioses solamente se ha agitado la mente de Viṣṇu.
7.6.44
तस्मादद्य समुद्युक्ताः सर्वसैन्यसमावृताः ।
देवानेव जिघांसाम एभ्यो दोषः समुत्थितः ॥ ७.६.४४ ॥
Por tanto, hoy, rodeados de todo nuestro ejército y dispuestos, deseemos abatir a los propios dioses, pues de ellos ha surgido esta falta.
7.6.45
एवं सम्मन्त्र्य बलिनः सर्वे सैन्यसमावृताः ।
उद्योगं घोषयित्वा तु सर्वे नैर्ऋतपुङ्गवाः ॥
युद्धाय निर्ययुः क्रुद्धा जम्भवृत्रबला इव ॥ ७.६.४५ ॥
Tras deliberar así, todos los poderosos jefes de los rākṣasas, rodeados de sus ejércitos, proclamaron su preparación y, airados y fuertes como Jambha y Vṛtra, salieron a la batalla.
7.6.46
युद्धाय निर्ययुः सर्वे महाकाया महाबलाः ॥ ७.६.४६ ॥
Todos ellos, de cuerpos enormes y gran fuerza, salieron a la batalla.
7.6.47
स्यन्दनैर्वारणैश्चैव हयैश्च गिरिसन्निभैः ।
खरैर्गोभी रथोष्ट्रैश्च शिंशुमारैर्भुजङ्गमैः ॥ ७.६.४७ ॥
con carros y elefantes, con caballos semejantes a montañas, con asnos, bueyes, camellos de carro, delfines y serpientes.
7.6.48
मकरैः कच्छपैर्मीनैर्विहङ्गैर्गरुडोपमैः ।
सिंहैर्व्याघ्रैर्वराहैश्च सृमरैश्चमरैरपि ॥ ७.६.४८ ॥
con makaras, tortugas, peces, aves semejantes a Garuḍa, leones, tigres, jabalíes, sṛmaras y yaks.
7.6.49
त्यक्त्वा लङ्कां गताः सर्वे राक्षसा बलगर्विताः ।
प्रयाता देवलोकाय योद्धुं दैवतशत्रवः ॥ ७.६.४९ ॥
Abandonando Laṅkā, todos los rākṣasas, orgullosos de su fuerza, partieron hacia el mundo de los dioses para combatir, enemigos de los dioses.
7.6.50
लङ्काविपर्ययं दृष्ट्वा यानि लङ्कालयान्यथ ।
भूतानि भयदर्शीनि विमनस्कानि सर्वशः ॥ ७.६.५० ॥
Al ver la inversión de Laṅkā, las criaturas que habitaban en Laṅkā se llenaron de temor y quedaron abatidas por completo.
7.6.51
रथोत्तमैरुह्यमानाः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.६.५१ ॥
Montados en excelentes carros, por cientos y por miles.
7.6.52
प्रयाता राक्षसास्तूर्णं देवलोकं प्रयत्नतः ।
रक्षसामेव मार्गेण दैवतान्यपचक्रमुः ॥ ७.६.५२ ॥
Los rākṣasas partieron rápidamente y con esfuerzo hacia el mundo de los dioses, y los dioses se retiraron por el mismo camino de los rākṣasas.
7.6.53
भौमाश्चैवान्तरिक्षाश्च कालाज्ञप्ता भयावहाः ।
उत्पाता राक्षसेन्द्राणामभावाय समुत्थिताः ॥ ७.६.५३ ॥
Presagios terrenales y celestiales, enviados por el Tiempo, portadores de temor, surgieron para la ruina de los señores de los rākṣasas.
7.6.54
अस्थीनि मेघा ववृषुरुष्णं शोणितमेव च ।
वेलां समुद्राश्चोत्क्रान्ताश्चेलुश्चाप्यथ भूधराः ॥ ७.६.५४ ॥
Las nubes hicieron llover huesos y sangre caliente; los océanos desbordaron sus orillas y las montañas también temblaron.
7.6.55
अट्टहासान्विमुञ्चन्तो घननादसमस्वनाः ।
वाश्यन्त्यश्च शिवास्तत्र दारुणं घोरदर्शनाः ॥ ७.६.५५ ॥
Lanzando estridentes carcajadas, con voces iguales al estruendo de nubes de trueno, los chacales aullaban allí espantosamente, de aspecto terrible.
7.6.56
सम्पतन्त्यथ भूतानि दृश्यन्ते च यथाक्रमम् ।
गृध्रचक्रं महच्चात्र ज्वलनोद्गारिभिर्मुखैः ॥ ७.६.५६ ॥
Entonces se veían espíritus volando, uno tras otro, y aquí una gran bandada de buitres con bocas que escupían fuego.
7.6.57
राक्षसानामुपरि खे भ्रमते ऽलातचक्रवत् ।
कपोता रक्तपादाश्च शारिका विद्रुता ययुः ॥
काका वाश्यन्ति तत्रैव बिडाला वै द्विपादयः ॥ ७.६.५७ ॥
Sobre los rakshasas en el cielo giraba una rueda como un tizón encendido; palomas de patas rojas y mainás huyeron dispersas. Allí mismo graznaban los cuervos, y también los gatos, de dos patas.
7.6.58
उत्पातांस्ताननादृत्य राक्षसा बलगर्विताः ।
यान्त्येव न निवर्त्तन्ते मृत्युपाशावपाशिताः ॥ ७.६.५८ ॥
Despreciando aquellos presagios, los rakshasas, orgullosos de su fuerza, avanzaban sin volver atrás, atados por los lazos de la muerte.
7.6.59
माल्यवांश्च सुमाली च माली च सुमहाबलाः ।
आसन्पुरःसरास्तेषां क्रतूनामिव पावकाः ॥ ७.६.५९ ॥
Mālyavān, Sumālī y Mālī, de gran poder, eran sus caudillos principales, como los fuegos sacrificiales ante los ritos.
7.6.60
माल्यवन्तं च ते सर्वे माल्यवन्तमिवाचलम् ।
निशाचरा ह्याश्रयन्ति धातारमिव देवताः ॥ ७.६.६० ॥
Todos aquellos moradores de la noche se acogían a Mālyavān, como se acoge uno a una montaña, como los dioses se acogen a Dhātṛ, el creador.
7.6.61
तद्बलं राक्षसेन्द्राणां महाभ्रघननादितम् ।
जयेप्सया देवलोकं ययौ मालिवशे स्थितम् ॥ ७.६.६१ ॥
Aquel ejército de los señores de los rākṣasas, que rugía como grandes nubes de tormenta, deseando la victoria y bajo el dominio de Mālī, marchó hacia el mundo de los dioses.
7.6.62
राक्षसानां समुद्योगं तं तु नारायणः प्रभुः ।
देवदूतादुपश्रुत्य चक्रे युद्धे तदा मनः ॥ ७.६.६२ ॥
Cuando el señor Nārāyaṇa supo de aquella preparación de los rākṣasas por boca del mensajero de los dioses, entonces volvió su mente hacia la batalla.
7.6.63
स सज्जायुधतूणीरो वैनतेयोपरि स्थितः ।
आसज्ज्य कवचं दिव्यं सहस्रार्कसमद्युति ॥ ७.६.६३ ॥
Listo con sus armas y su carcaj, se puso de pie sobre Vainateya (Garuḍa), habiéndose ceñido la armadura divina cuyo resplandor era como el de mil soles.
7.6.64
आबध्य शरसम्पूर्णे इषुधी विमले तदा ।
श्रोणिसूत्रं च खड्गं च विमलं कमलेक्षणः ॥
शङ्खचक्रगदाशार्ङ्गखड्गाख्यप्रवरायुधान् ॥ ७.६.६४ ॥
Entonces el de ojos de loto se ciñó dos carcajes relucientes llenos de flechas, se puso un cinturón y una espada brillante, y tomó las excelentes armas llamadas caracola, disco, maza, el arco Śārṅga y la espada.
7.6.65
सुपर्णं गिरिसङ्काशं वैनतेयमथास्थितः ।
राक्षसानामभावाय ययौ तूर्णतरं प्रभुः ॥ ७.६.६५ ॥
Entonces el señor, montado sobre Suparṇa Vainateya (Garuḍa), semejante a una montaña, partió muy velozmente para la destrucción de los rākṣasas.
7.6.66
सुपर्णपृष्ठे स बभौ श्यामः पीताम्बरो हरिः ।
काञ्चनस्य गिरेः शृङ्गे सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.६.६६ ॥
Sobre el lomo de Suparṇa resplandecía Hari, de tez oscura y vestido de amarillo, como una nube oscura con relámpagos sobre la cima de una montaña de oro.
7.6.67
स सिद्धदेवर्षिमहोरगैश्च गन्धर्वयक्षैरुपगीयमानः ।
समाससादासुरसैन्यशत्रूंश्चक्रासिशार्ङ्गायुधशङ्खपाणिः ॥ ७.६.६७ ॥
Alabado por los siddhas, los devarṣis, los grandes serpientes, los gandharvas y los yakṣas, con el disco, la espada, el arco Śārṅga y la concha en sus manos, se acercó a los enemigos del ejército de los asuras.
7.6.68
सुपर्णपक्षानिलनुन्नपक्षं भ्रमत्पताकं प्रविकीर्णशस्त्रम् ।
चचाल तद्राक्षसराजसैन्यं चलोपलं नील इवाचलेन्द्रः ॥ ७.६.६८ ॥
Aquel ejército del rey rākṣasa, con sus alas agitadas por el viento de las alas de Garuḍa, sus estandartes girando y sus armas esparcidas, se estremeció como el rey de las montañas azules con sus rocas temblando.
7.6.69
ततः शरैः शोणितमांसरूषितैर्युगान्तवैश्वानरतुल्यविग्रहैः ।
निशाचराः सम्परिवार्य माधवं वरायुधैर्निर्बिभिदुः सहस्रशः ॥ ७.६.६९ ॥
Entonces los moradores de la noche, encolerizados, con flechas manchadas de sangre y carne y con cuerpos semejantes al fuego del fin de la era, rodearon a Mādhava y lo atravesaron por miles con excelentes armas.