வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.6.1
तैर्वध्यमाना देवाश्च ऋषयश्च तपोधनाः ।
भयार्ताः शरणं जग्मुर्देवदेवं महेश्वरम् ॥ ७.६.१ ॥
அவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட தேவர்களும் தவச் செல்வமுடைய ரிஷிகளும் பயத்தால் வருந்தி தேவதேவனாகிய மகேஸ்வரனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.
7.6.2
जगत्सृष्ट्यन्तकर्तारमजमव्यक्तरूपिणम् ।
आधारं सर्वलोकानामाराध्यं परमं गुरुम् ॥ ७.६.२ ॥
உலகைப் படைத்தும் அழிப்பவரும், பிறப்பற்றவரும், வெளிப்படாத வடிவினரும், எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதாரமானவரும், வழிபடத்தக்கவரும், மேலான குருவுமானவர்.
7.6.3
ते समेत्य तु कामारिं त्रिपुरारिं त्रिलोचनम् ।
ऊचुः प्राञ्जलयो देवा भयगद्गदभाषिणः ॥ ७.६.३ ॥
அவர்கள் தேவர்கள் மன்மதனின் பகைவரும், திரிபுரத்தின் பகைவரும், முக்கண்ணருமான அவரை அணுகி, கைகூப்பி, பயத்தால் தழுதழுத்த குரலில் கூறினர்.
7.6.4
सुकेशपुत्रैर्भगवन्पितामहवरोद्धतैः ।
प्रजाध्यक्ष प्रजाः सर्वा बाध्यन्ते रिपुबाधनैः ॥ ७.६.४ ॥
ஐயனே, சுகேசனின் புதல்வர்கள் பிதாமகரின் வரத்தால் செருக்கடைந்து, பிரஜாபதியே, எல்லா உயிர்களையும் பகைவரை வருத்தும் அவர்கள் துன்புறுத்துகின்றனர்.
7.6.5
शरण्यान्यशरण्यानि ह्याश्रमाणि कृतानि नः ।
स्वर्गाच्च देवान्प्रच्याव्य स्वर्गे क्रीडन्ति देववत् ॥ ७.६.५ ॥
எங்கள் புகலிடமாயிருந்த ஆசிரமங்களைப் புகலிடமற்றவையாக்கிவிட்டனர்; தேவர்களை சொர்க்கத்திலிருந்து துரத்திவிட்டு, தேவர்களைப் போல் சொர்க்கத்தில் விளையாடுகின்றனர்.
7.6.6
अहं विष्णुरहं रुद्रो ब्रह्माहं देवराडहम् ।
अहं यमश्च वरुणश्चन्द्रो ऽहं रविरप्यहम् ॥ ७.६.६ ॥
நானே விஷ்ணு, நானே ருத்ரன், நானே பிரம்மா, நானே தேவராஜன். நானே யமன், வருணன், சந்திரன், சூரியனும் நானே.
7.6.7
बाधन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
तन्नो देव भयार्तानामभयं दातुमर्हसि ॥ ७.६.७ ॥
போரில் களிப்புடன் துன்புறுத்துபவர்களும், அவர்களின் தலைவர்களும் எங்களை வாட்டுகின்றனர்; ஆகவே தேவனே, பயத்தால் வருந்தும் எங்களுக்கு அபயம் அளிப்பது உங்களுக்குத் தகும்.
7.6.8
अशिवं वपुरास्थाय जहि वै देवकण्टकान् ॥ ७.६.८ ॥
பயங்கர உருவை ஏற்று தேவர்களுக்கு முட்களாய் இருப்பவர்களைக் கொல்.
7.6.9
धन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
इत्युक्तस्तु सुरैः सर्वैः कपर्दी नीललोहितः ।
सुकेशं प्रति सापेक्षः प्राह देवगणान्प्रभुः ॥ ७.६.९ ॥
போரில் களிப்புடன் துன்புறுத்துபவர்களும் அவர்களின் தலைவர்களும் — என்று அனைத்து தேவர்களும் இவ்வாறு கூற, சடைமுடியுடைய நீலலோகிதரான பிரபு சுகேசனை நோக்கித் தேவர் கூட்டத்திடம் கூறினார்.
7.6.10
अहं तान्न हनिष्यामि मयावध्या हि ते सुराः ।
किं तु मन्त्रं प्रदास्यामि यो वै तान्निहनिष्यति ॥ ७.६.१० ॥
நான் அவர்களைக் கொல்ல மாட்டேன்; தேவர்களே, அவர்கள் என்னால் கொல்லப்பட முடியாதவர்கள். ஆனால் அவர்களைக் கொல்பவனுக்கு ஒரு மந்திரத்தைத் தருவேன்.
7.6.11
एतमेव समुद्योगं पुरस्कृत्य महर्षयः ।
गच्छध्वं शरणं विष्णुं हनिष्यति स तान्प्रभुः ॥ ७.६.११ ॥
இந்த முயற்சியையே முன்னிறுத்தி, மகரிஷிகளே, விஷ்ணுவிடம் சரணடையுங்கள்; அந்த பிரபு அவர்களைக் கொல்வார்.
7.6.12
ततस्तु जयशब्देन प्रतिनन्द्य महेश्वरम् ।
विष्णोः समीपमाजग्मुर्निशाचरभयार्दिताः ॥ ७.६.१२ ॥
பின்னர் வெற்றி முழக்கத்துடன் மகேஸ்வரரை வணங்கி, இரவுலாவிகளின் பயத்தால் வருந்தியவர்கள் விஷ்ணுவின் அருகில் சென்றனர்.
7.6.13
शङ्खचक्रधरं देवं प्रणम्य बहुमान्य च ।
ऊचुः सम्भ्रान्तवद्वाक्यं सुकेशतनयान्प्रति ॥ ७.६.१३ ॥
சங்கும் சக்கரமும் ஏந்திய தேவனை வணங்கி, மிகவும் மதித்து, சுகேசனின் புதல்வர்களைப் பற்றிப் பதற்றத்துடன் சொன்னார்கள்.
7.6.14
सुकेशतनयैर्देव त्रिभिस्त्रेताग्निसन्निभैः ।
आक्रम्य वरदानेन स्थानान्यपहृतानि नः ॥ ७.६.१४ ॥
தேவனே! சுகேசனின் புதல்வர்கள் மூவரும், திரேதாக்னிகளைப் போன்றவர்கள், வரம் பெற்ற பலத்தால் தாக்கி எங்கள் இருப்பிடங்களைப் பறித்துக்கொண்டனர்.
7.6.15
लङ्का नाम पुरी दुर्गा त्रिकूटशिखरे स्थिता ।
तत्र स्थिताः प्रबाधन्ते सर्वान्नः क्षणदाचराः ॥ ७.६.१५ ॥
திரிகூட சிகரத்தின்மீது அமைந்த லங்கை என்ற அரண் நிறைந்த நகரம் உள்ளது; அங்கு வசிக்கும் இரவுலாவிகள் நம் அனைவரையும் வருத்துகின்றனர்.
7.6.16
स त्वमस्मद्धितार्थाय जहि तान्मधुसूदन ।
शरणं त्वां वयं प्राप्ता गतिर्भव सुरेश्वर ॥ ७.६.१६ ॥
ஆகையால் எங்கள் நன்மைக்காக அவர்களை வதைத்திடு, மதுசூதனா! உன் அடைக்கலம் நாடி வந்தோம்; தேவேசுவரா, நீயே எங்கள் புகலிடமாக இரு.
7.6.17
चक्रकृत्तास्यकमलान्निवेदय यमाय वै ।
भयेष्वभयदो ऽस्माकं नान्यो ऽस्ति भवता विना ॥ ७.६.१७ ॥
சக்கரத்தால் வெட்டப்பட்ட அவர்களின் தாமரை முகங்களை யமனுக்குச் சமர்ப்பி; அச்சங்களில் அபயம் அளிப்பவனே, உன்னைத்தவிர எங்களுக்கு வேறு ஒருவரும் இல்லை.
7.6.18
राक्षसान्समरे दुष्टान्सानुबन्धान्मदोद्धतान् ।
नुदं त्वं नो भयं देव नीहारमिव भास्करः ॥ ७.६.१८ ॥
தேவனே! போரில் அந்தக் கொடிய, செருக்கால் மிதந்த அரக்கர்களை அவர்களின் கூட்டத்தோடு நீ ஓட்டு; சூரியன் பனியை விலக்குவது போல், எங்கள் அச்சத்தை நீக்கு.
7.6.19
इत्येवं दैवतैरुक्तो देवदेवो जनार्दनः ।
अभयं भयदो ऽरीणां दत्त्वा देवानुवाच ह ॥ ७.६.१९ ॥
இவ்வாறு தேவர்களால் சொல்லப்பட்ட தேவதேவனான ஜனார்தனன், எதிரிகளுக்கு அச்சம் தருபவராக, தேவர்களுக்கு அபயம் அளித்து அவர்களிடம் கூறினார்.
7.6.20
सुकेशं राक्षसं जाने ईशानवरदर्पितम् ।
तांश्चास्य तनयाञ्जाने येषां ज्येष्ठः स माल्यवान् ॥ ७.६.२० ॥
ஈசானனின் (சிவனின்) வரத்தால் செருக்குற்ற சுகேசன் என்ற அரக்கனை நான் அறிவேன்; அவனுடைய மகன்களையும் அறிவேன், அவர்களில் மூத்தவன் அந்த மால்யவான்.
7.6.21
तानहं समतिक्रान्तमर्यादान्राक्षसाधमान् ।
निहनिष्यामि सङ्क्रुद्धः सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.२१ ॥
எல்லை கடந்த அந்தக் கீழான அரக்கர்களை கோபத்துடன் நான் கொல்வேன். தேவர்களே, கவலையற்றவர்களாக இருங்கள்.
7.6.22
इत्युक्तास्ते सुराः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
यथावासं ययुर्हृष्टाः प्रशंसन्तो जनार्दनम् ॥ ७.६.२२ ॥
வல்லமைமிக்க விஷ்ணுவால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அனைத்து தேவர்களும், மகிழ்ச்சியுடன் ஜனார்தனனைப் புகழ்ந்தவாறு தங்கள் இருப்பிடங்களுக்குச் சென்றனர்.
7.6.23
विबुधानां समुद्योगं माल्यवांस्तु निशाचरः ।
श्रुत्वा तौ भ्रातरौ वीराविदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२३ ॥
ஆனால் தேவர்களின் ஏற்பாட்டைக் கேட்ட அரக்கன் மால்யவான், அந்த இரண்டு வீர சகோதரர்களிடம் இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்.
7.6.24
अमरा ऋषयश्चैव सङ्गम्य किल शकरम् ।
अस्मद्वधं परीप्सन्त इदं वचनमब्रुवन् ॥ ७.६.२४ ॥
தேவர்களும் ரிஷிகளும் சங்கரனைச் சந்தித்து, எங்களைக் கொல்ல விரும்பி இவ்வார்த்தையைக் கூறினர்.
7.6.25
सुकेशतनया देव वरदानबलोद्धताः ।
बाधन्ते ऽस्मान्समुद्दृप्ता घोररूपाः पदे पदे ॥ ७.६.२५ ॥
தேவர்களே, வரத்தின் பலத்தால் செருக்குற்ற சுகேசனின் மைந்தர்கள், பயங்கர வடிவினராய் அதிக கர்வத்துடன் அடியடியாக எங்களை வருத்துகிறார்கள்.
7.6.26
राक्षसैरभिभूताः स्म न शक्ताः स्म प्रजापते ।
स्वेषु सद्मसु संस्थातुं भयात्तेषां दुरात्मनाम् ॥ ७.६.२६ ॥
பிரஜாபதியே, அரக்கர்களால் வெல்லப்பட்டு நாங்கள் அந்தத் தீயோரின் பயத்தால் எங்கள் சொந்த இருப்பிடங்களில் தங்க இயலாதவர்களாக இருக்கிறோம்.
7.6.27
तदस्माकं हितार्थाय जहि तांश्च त्रिलोचन ।
राक्षसान्हुङ्कृतेनैव दह प्रदहतां वर ॥ ७.६.२७ ॥
ஆகையால் எங்கள் நலனுக்காக, முக்கண்ணனே, அவர்களை அழித்தருள்க; சிறந்தவனே, உன் ஹூங்காரத்தாலேயே அந்த அரக்கர்களை எரித்தருள்க, எரிப்பவர்களில் சிறந்தவனே.
7.6.28
इत्येवं त्रिदशैरुक्तो निशम्यान्धकसूदनः ।
शिरः करं च धुन्वान इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२८ ॥
தேவர்களால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட அந்தகனை அழித்தவர் இதைக் கேட்டு, தலையையும் கையையும் அசைத்தவாறு இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
7.6.29
अवध्या मम ते देवाः सुकेशतनया रणे ।
मन्त्रं तु वः प्रदास्यामि यस्तान्वै निहनिष्यति ॥ ७.६.२९ ॥
தேவர்களே, சுகேசனின் இந்த மைந்தர்கள் போரில் என்னால் கொல்லப்படத் தகாதவர்கள்; ஆனால் அவர்களை உண்மையில் கொல்லக்கூடியவனைப் பற்றிய ஆலோசனையை உங்களுக்குத் தருவேன்.
7.6.30
यो ऽसौ चक्रगदापाणिः पीतवासा जनार्दनः ।
हरिर्नारायणः श्रीमान् शरणं तं प्रपद्यथ ॥ ७.६.३० ॥
சக்கரமும் கதையும் கையில் ஏந்தி, மஞ்சள் ஆடை அணிந்த அந்த ஜனார்த்தனன், ஹரி நாராயணன், அந்த திருமகனிடம் சரணடையுங்கள்.
7.6.31
हरादवाप्य ते मन्त्रं कामारिमभिवाद्य च ।
नारायणालयं प्राप्य तस्मै सर्वं न्यवेदयन् ॥ ७.६.३१ ॥
ஹரனிடமிருந்து மந்திரத்தைப் பெற்று, காமாரியை வணங்கி, நாராயணனின் இருப்பிடத்தை அடைந்து, அவரிடம் அனைத்தையும் தெரிவித்தனர்.
7.6.32
ततो नारायणेनोक्ता देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
सुरारींस्तान्हनिष्यामि सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.३२ ॥
அப்போது நாராயணன் இந்திரன் முதலிய தேவர்களிடம் கூறினார்: "அந்தத் தேவ-எதிரிகளை நான் கொல்வேன்; தேவர்களே, கவலையற்றவர்களாக இருங்கள்."
7.6.33
देवानां भयभीतानां हरिणा राक्षसर्षभौ ।
प्रतिज्ञातो वधो ऽस्माकं चिन्त्यतां यदिह क्षमम् ॥ ७.६.३३ ॥
அஞ்சிய தேவர்களுக்காக ஹரி, "ராட்சசர்களில் சிறந்தவர்களே, நம் வதத்தை வாக்களித்துள்ளார்; இங்கு எது தகுதியானது என்பதை ஆலோசியுங்கள்" என்றார்.
7.6.34
हिरण्यकशिपोर्मृत्युरन्येषां च सुरद्विषाम् ।
नमुचिः कालनेमिश्च संह्रादो वीरसत्तमः ॥ ७.६.३४ ॥
ஹிரண்யகசிபுவின் மரணம், மற்ற தேவ-எதிரிகளின் மரணமும்; நமுசி, காலநேமி, வீரர்களில் சிறந்த சம்ஹ்ராதன்.
7.6.35
राधेयो बहुमायी च लोकपालो ऽथ धार्मिकः ।
यमलार्जुनौ च हार्दिक्यः शुम्भश्चैव निशुम्भकः ॥ ७.६.३५ ॥
ராதேயன், பெரும் மாயாவி, லோகபாலன், தர்மவான்; யமலன், அர்ஜுனன், ஹார்திக்யன், சும்பன், நிசும்பன்.
7.6.36
असुरा दानवाश्चैव सत्त्ववन्तो महाबलाः ।
सर्वे समरमासाद्य न श्रूयन्ते ऽपराजिताः ॥ ७.६.३६ ॥
அசுரர்களும் தானவர்களும், வலிமையும் பெரும் பலமும் கொண்டவர்கள், அனைவரும் போரில் ஈடுபட்டு ஒருபோதும் தோற்கடிக்கப்பட்டதாகக் கேட்கப்படவில்லை.
7.6.37
सर्वैः क्रतुशतैरिष्टं सर्वे मायाविदस्तथा ।
सर्वे सर्वास्त्रकुशलाः सर्वे शत्रुभयङ्कराः ॥ ७.६.३७ ॥
அவர்கள் அனைவரும் நூற்றுக்கணக்கான யாகங்களால் வழிபடப்பட்டவர்கள்; அனைவரும் மாயை அறிந்தவர்கள்; அனைவரும் எல்லா ஆயுதங்களிலும் திறமையுள்ளவர்கள்; அனைவரும் எதிரிகளுக்கு அச்சம் தருபவர்கள்.
7.6.38
नारायणेन निहताः शतशो ऽथ सहस्रशः ।
एतज्ज्ञात्वा तु सर्वेषां क्षमं कर्तुमिहार्हथ ॥ ७.६.३८ ॥
நாராயணனால் அவர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் கொல்லப்பட்டனர். இதை அறிந்து, இங்கு உங்கள் அனைவருக்கும் எது பொருத்தமோ அதைச் செய்வது உங்களுக்குத் தகும்.
7.6.39
ततः सुमाली माली च श्रुत्वा माल्यवतो वचः ।
ऊचतुर्भ्रातरं ज्येष्ठं भगांशाविव वासवम् ॥ ७.६.३९ ॥
அப்போது சுமாலியும் மாலியும் மால்யவானின் சொற்களைக் கேட்டு, இந்திரனிடம் பகனின் இரு பங்குகள் பேசுவது போல, தங்கள் மூத்த சகோதரனிடம் பேசினர்.
7.6.40
स्वधीतं दत्तमिष्टं चाप्यैश्वर्यं परिपालितम् ।
आयुर्निरामयं प्राप्तं सुधर्मः प्रापितः पथि ॥ ७.६.४० ॥
நன்கு கற்றதும், தானம் செய்ததும், யாகம் செய்ததும், ஐசுவரியம் நன்கு காக்கப்பட்டதும் ஆயிற்று; நோயற்ற ஆயுள் பெறப்பட்டது; நல்ல தர்மமும் வழியில் நமக்குக் கிடைத்தது.
7.6.41
देवसागरमक्षोभ्यं शस्त्रैः समवगाह्य च ।
जिता द्विषो ह्यप्रतिमास्तन्नो मृत्युकृतं भयम् ॥ ७.६.४१ ॥
தேவர்களின் கலங்காத கடலில் ஆயுதங்களால் மூழ்கி, ஒப்பற்ற எதிரிகளை நாம் வென்றிருக்கிறோம்; ஆகவே மரணத்தால் உண்டான அச்சம் நமக்கு இல்லை.
7.6.42
नारायणश्च रुद्रश्च शक्रश्चापि यमस्तथा ।
अस्माकं प्रमुखे स्थातुं सर्वे बिभ्यति सर्वदा ॥ ७.६.४२ ॥
நாராயணனும், ருத்திரனும், இந்திரனும், யமனும் கூட — இவர்கள் அனைவரும் நம் முன் நிற்பதற்கு எப்போதும் அஞ்சுகின்றனர்.
7.6.43
विष्णोर्देवस्य नास्त्येव कारणं राक्षसेश्वर ।
देवानामेव दोषेण विष्णोः प्रचलितं मनः ॥ ७.६.४३ ॥
ராட்சசேஸ்வரனே, விஷ்ணு தேவனுக்கு எந்தக் காரணமும் இல்லை. தேவர்களின் குற்றத்தாலேயே விஷ்ணுவின் மனம் சலனப்பட்டது.
7.6.44
तस्मादद्य समुद्युक्ताः सर्वसैन्यसमावृताः ।
देवानेव जिघांसाम एभ्यो दोषः समुत्थितः ॥ ७.६.४४ ॥
ஆகையால் இன்று நாம் அனைவரும் முழுப் படையுடன் சூழ்ந்து தயாராகி, தேவர்களையே வதைக்க விரும்புவோம்; இவர்களிடமிருந்தே இந்தக் குற்றம் எழுந்தது.
7.6.45
एवं सम्मन्त्र्य बलिनः सर्वे सैन्यसमावृताः ।
उद्योगं घोषयित्वा तु सर्वे नैर्ऋतपुङ्गवाः ॥
युद्धाय निर्ययुः क्रुद्धा जम्भवृत्रबला इव ॥ ७.६.४५ ॥
இவ்வாறு ஆலோசித்து, படைகளால் சூழ்ந்த வலிமையுள்ள அனைத்து நிருதத் தலைவர்களும் போருக்கான ஏற்பாட்டை அறிவித்து, ஜம்பன், விருத்திரன் போன்ற வலிமையுடன் கோபத்தோடு போருக்குப் புறப்பட்டனர்.
7.6.46
युद्धाय निर्ययुः सर्वे महाकाया महाबलाः ॥ ७.६.४६ ॥
பெரிய உடலும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட அனைவரும் போருக்குப் புறப்பட்டனர்.
7.6.47
स्यन्दनैर्वारणैश्चैव हयैश्च गिरिसन्निभैः ।
खरैर्गोभी रथोष्ट्रैश्च शिंशुमारैर्भुजङ्गमैः ॥ ७.६.४७ ॥
தேர்களோடும், யானைகளோடும், மலை போன்ற குதிரைகளோடும், கழுதைகளோடும், காளைகளோடும், தேர்-ஒட்டகங்களோடும், சுறாக்களோடும், பாம்புகளோடும்.
7.6.48
मकरैः कच्छपैर्मीनैर्विहङ्गैर्गरुडोपमैः ।
सिंहैर्व्याघ्रैर्वराहैश्च सृमरैश्चमरैरपि ॥ ७.६.४८ ॥
மகரங்களோடும், ஆமைகளோடும், மீன்களோடும், கருடனைப் போன்ற பறவைகளோடும், சிங்கங்களோடும், புலிகளோடும், பன்றிகளோடும், சிருமரங்களோடும், சாமரங்களோடும்.
7.6.49
त्यक्त्वा लङ्कां गताः सर्वे राक्षसा बलगर्विताः ।
प्रयाता देवलोकाय योद्धुं दैवतशत्रवः ॥ ७.६.४९ ॥
லங்கையைத் துறந்து, பலத்தில் செருக்குற்ற அனைத்து அரக்கர்களும் தேவர்களின் பகைவர்களாக, போரிடுவதற்காக தேவலோகம் நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.
7.6.50
लङ्काविपर्ययं दृष्ट्वा यानि लङ्कालयान्यथ ।
भूतानि भयदर्शीनि विमनस्कानि सर्वशः ॥ ७.६.५० ॥
லங்கையின் தலைகீழ் மாற்றத்தைக் கண்டு, லங்கையில் வசித்த உயிரினங்கள் அனைத்தும் அச்சமுற்று, எல்லா வகையிலும் மனம் தளர்ந்தன.
7.6.51
रथोत्तमैरुह्यमानाः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.६.५१ ॥
சிறந்த தேர்களில் ஏறிச் சென்றவர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் இருந்தனர்.
7.6.52
प्रयाता राक्षसास्तूर्णं देवलोकं प्रयत्नतः ।
रक्षसामेव मार्गेण दैवतान्यपचक्रमुः ॥ ७.६.५२ ॥
அரக்கர்கள் விரைந்து முயற்சியுடன் தேவலோகம் நோக்கிச் சென்றனர்; தேவர்களோ அரக்கர்களின் அதே வழியில் பின்வாங்கினர்.
7.6.53
भौमाश्चैवान्तरिक्षाश्च कालाज्ञप्ता भयावहाः ।
उत्पाता राक्षसेन्द्राणामभावाय समुत्थिताः ॥ ७.६.५३ ॥
பூமியிலும் வானிலும் தோன்றிய அச்சமூட்டும் அபசகுனங்கள், காலத்தால் அனுப்பப்பட்டவை, அரக்கர் தலைவர்களின் அழிவுக்காக எழுந்தன.
7.6.54
अस्थीनि मेघा ववृषुरुष्णं शोणितमेव च ।
वेलां समुद्राश्चोत्क्रान्ताश्चेलुश्चाप्यथ भूधराः ॥ ७.६.५४ ॥
மேகங்கள் எலும்புகளையும் சூடான இரத்தத்தையுமே பொழிந்தன; கடல்கள் கரையைத் தாண்டின, மலைகளும் அசைந்தன.
7.6.55
अट्टहासान्विमुञ्चन्तो घननादसमस्वनाः ।
वाश्यन्त्यश्च शिवास्तत्र दारुणं घोरदर्शनाः ॥ ७.६.५५ ॥
பேரொலி எழுப்பும், இடியோசைக்கு ஒத்த குரல் கொண்ட, அங்கே குள்ளநரிகள் கொடுமையாகவும் பயங்கரத் தோற்றத்துடனும் ஊளையிட்டன.
7.6.56
सम्पतन्त्यथ भूतानि दृश्यन्ते च यथाक्रमम् ।
गृध्रचक्रं महच्चात्र ज्वलनोद्गारिभिर्मुखैः ॥ ७.६.५६ ॥
பின்னர் பூதங்கள் பறந்துகொண்டிருப்பதும் வரிசையாகத் தென்பட்டன; இங்கே நெருப்பை உமிழும் வாய்களுடன் பெரிய கழுகுக் கூட்டம் இருந்தது.
7.6.57
राक्षसानामुपरि खे भ्रमते ऽलातचक्रवत् ।
कपोता रक्तपादाश्च शारिका विद्रुता ययुः ॥
काका वाश्यन्ति तत्रैव बिडाला वै द्विपादयः ॥ ७.६.५७ ॥
ராட்சசர்களுக்கு மேலே வானில் கொள்ளிவட்டம்போல் ஒன்று சுழன்றது; சிவந்த கால்களுடைய புறாக்களும் மைனாக்களும் சிதறி ஓடிப் பறந்தன. அங்கேயே காகங்கள் கரைந்தன; இரு கால் பூனைகளும் அப்படியே.
7.6.58
उत्पातांस्ताननादृत्य राक्षसा बलगर्विताः ।
यान्त्येव न निवर्त्तन्ते मृत्युपाशावपाशिताः ॥ ७.६.५८ ॥
அந்தத் தீய சகுனங்களைப் பொருட்படுத்தாமல், வலிமைச் செருக்கில் ஆழ்ந்த ராட்சசர்கள் முன்னேறினர்; திரும்பவில்லை. மரணக் கயிற்றால் கட்டுண்டவர்கள் அவர்கள்.
7.6.59
माल्यवांश्च सुमाली च माली च सुमहाबलाः ।
आसन्पुरःसरास्तेषां क्रतूनामिव पावकाः ॥ ७.६.५९ ॥
மால்யவான், சுமாலி, மாலி ஆகியோர் மிக்க வலிமையுடையவர்கள்; அவர்கள் அவர்களுக்கு முன்னணியில் நின்றனர், யாகங்களுக்கு முன்னே அக்னிகள் இருப்பதுபோல்.
7.6.60
माल्यवन्तं च ते सर्वे माल्यवन्तमिवाचलम् ।
निशाचरा ह्याश्रयन्ति धातारमिव देवताः ॥ ७.६.६० ॥
அந்த இரவுஞ்சரர்கள் அனைவரும் மால்யவானையே சார்ந்தனர்; மால்யவான் மலையைச் சார்ந்ததுபோல், தேவர்கள் பிரம்மனைச் சார்ந்ததுபோல்.
7.6.61
तद्बलं राक्षसेन्द्राणां महाभ्रघननादितम् ।
जयेप्सया देवलोकं ययौ मालिवशे स्थितम् ॥ ७.६.६१ ॥
மகா மேகங்களின் முழக்கம் போல் முழங்கிய அந்த ராட்சச அரசர்களின் படை, வெற்றி விரும்பி, மாலியின் வசத்தில் நின்றபடி தேவலோகத்திற்குச் சென்றது.
7.6.62
राक्षसानां समुद्योगं तं तु नारायणः प्रभुः ।
देवदूतादुपश्रुत्य चक्रे युद्धे तदा मनः ॥ ७.६.६२ ॥
ராட்சசர்களின் அந்த ஆயத்தத்தைத் தேவதூதனிடமிருந்து கேட்ட பிரபுவான நாராயணன் அப்போது போரில் மனம் செலுத்தினார்.
7.6.63
स सज्जायुधतूणीरो वैनतेयोपरि स्थितः ।
आसज्ज्य कवचं दिव्यं सहस्रार्कसमद्युति ॥ ७.६.६३ ॥
அவர் ஆயுதங்களும் அம்புறாத்தூணியும் தயாராக வைத்து வைனதேயனின் (கருடனின்) மேல் நின்றார்; ஆயிரம் சூரியர்களின் ஒளியுள்ள தெய்வீக கவசத்தை அணிந்தார்.
7.6.64
आबध्य शरसम्पूर्णे इषुधी विमले तदा ।
श्रोणिसूत्रं च खड्गं च विमलं कमलेक्षणः ॥
शङ्खचक्रगदाशार्ङ्गखड्गाख्यप्रवरायुधान् ॥ ७.६.६४ ॥
தாமரைக் கண்ணன் அப்போது அம்புகள் நிறைந்த இரண்டு தூய அம்புறாத்தூணிகளைக் கட்டினார்; இடைக்கயிறும் தூய வாளும் அணிந்தார்; சங்கு, சக்கரம், கதை, சார்ங்கம் வில், வாள் ஆகிய சிறந்த ஆயுதங்களையும் ஏந்தினார்.
7.6.65
सुपर्णं गिरिसङ्काशं वैनतेयमथास्थितः ।
राक्षसानामभावाय ययौ तूर्णतरं प्रभुः ॥ ७.६.६५ ॥
பின்னர் மலை போன்ற சுபர்ணனான வைனதேயன் (கருடன்) மேல் ஏறிய பிரபு, ராட்சசர்களை அழிக்க மிக விரைவாகச் சென்றார்.
7.6.66
सुपर्णपृष्ठे स बभौ श्यामः पीताम्बरो हरिः ।
काञ्चनस्य गिरेः शृङ्गे सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.६.६६ ॥
சுபர்ணனின் முதுகில் அந்த கருநிறமும் பீதாம்பரமும் கொண்ட ஹரி, பொன்மலையின் சிகரத்தில் மின்னலுடன் கூடிய மேகம் போல் விளங்கினார்.
7.6.67
स सिद्धदेवर्षिमहोरगैश्च गन्धर्वयक्षैरुपगीयमानः ।
समाससादासुरसैन्यशत्रूंश्चक्रासिशार्ङ्गायुधशङ्खपाणिः ॥ ७.६.६७ ॥
சித்தர்கள், தேவரிஷிகள், மகோரகர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள் ஆகியோரால் போற்றப்பட்டவராக, சக்கரம், வாள், சார்ங்க வில், சங்கு ஆகியவற்றைக் கைகளில் ஏந்தியவராக அவர் அசுர சேனையின் எதிரிகளை அடைந்தார்.
7.6.68
सुपर्णपक्षानिलनुन्नपक्षं भ्रमत्पताकं प्रविकीर्णशस्त्रम् ।
चचाल तद्राक्षसराजसैन्यं चलोपलं नील इवाचलेन्द्रः ॥ ७.६.६८ ॥
கருடனின் சிறகுக் காற்றால் அசைக்கப்பட்ட இறக்கைகளுடனும், சுழலும் கொடிகளுடனும், சிதறிய ஆயுதங்களுடனும் இருந்த அந்த ராட்சச அரசனின் சேனை, அசையும் பாறைகளுடன் கூடிய நீல மலைகளின் அரசனைப் போல அதிர்ந்தது.
7.6.69
ततः शरैः शोणितमांसरूषितैर्युगान्तवैश्वानरतुल्यविग्रहैः ।
निशाचराः सम्परिवार्य माधवं वरायुधैर्निर्बिभिदुः सहस्रशः ॥ ७.६.६९ ॥
பின்னர் இரத்தமும் சதையும் படிந்து, யுகாந்த நெருப்பைப் போன்ற உருவம் கொண்ட அம்புகளால் இரவுச்சாரிகள் மாதவனைச் சூழ்ந்து, ஆயிரக்கணக்கில் சிறந்த ஆயுதங்களால் துளைத்தனர்.