Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.6.1
तैर्वध्यमाना देवाश्च ऋषयश्च तपोधनाः ।
भयार्ताः शरणं जग्मुर्देवदेवं महेश्वरम् ॥ ७.६.१ ॥
Von ihnen bedrängt, suchten die Götter und die Weisen, deren Reichtum Askese ist, von Furcht ergriffen, Zuflucht bei Maheśvara, dem Gott der Götter.
7.6.2
जगत्सृष्ट्यन्तकर्तारमजमव्यक्तरूपिणम् ।
आधारं सर्वलोकानामाराध्यं परमं गुरुम् ॥ ७.६.२ ॥
Der Schöpfer und Zerstörer der Welt, der Ungeborene von unoffenbarer Gestalt, die Stütze aller Welten, der Verehrung würdige höchste Lehrer.
7.6.3
ते समेत्य तु कामारिं त्रिपुरारिं त्रिलोचनम् ।
ऊचुः प्राञ्जलयो देवा भयगद्गदभाषिणः ॥ ७.६.३ ॥
Die Götter traten vor Kāmāri, den Feind Tripuras, den Dreiäugigen, und sprachen mit gefalteten Händen, mit von Furcht erstickter Stimme.
7.6.4
सुकेशपुत्रैर्भगवन्पितामहवरोद्धतैः ।
प्रजाध्यक्ष प्रजाः सर्वा बाध्यन्ते रिपुबाधनैः ॥ ७.६.४ ॥
O Gesegneter, Herr der Geschöpfe, die Söhne Sukeśas, durch die Gaben des Großvaters übermütig geworden, quälen alle Geschöpfe als Bedränger der Feinde.
7.6.5
शरण्यान्यशरण्यानि ह्याश्रमाणि कृतानि नः ।
स्वर्गाच्च देवान्प्रच्याव्य स्वर्गे क्रीडन्ति देववत् ॥ ७.६.५ ॥
Unsere Einsiedeleien, die Zufluchtsorte waren, haben sie zu Orten ohne Zuflucht gemacht; die Götter aus dem Himmel vertrieben, spielen sie im Himmel wie Götter.
7.6.6
अहं विष्णुरहं रुद्रो ब्रह्माहं देवराडहम् ।
अहं यमश्च वरुणश्चन्द्रो ऽहं रविरप्यहम् ॥ ७.६.६ ॥
Ich bin Viṣṇu, ich bin Rudra, ich bin Brahmā, ich bin der König der Götter. Ich bin Yama und Varuṇa, ich bin der Mond, und ich bin auch die Sonne.
7.6.7
बाधन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
तन्नो देव भयार्तानामभयं दातुमर्हसि ॥ ७.६.७ ॥
Die sich im Kampf berauschen, bedrängen uns, ebenso ihre Anführer. O Gott, es geziemt dir, uns vom Schrecken Gequälten Furchtlosigkeit zu gewähren.
7.6.8
अशिवं वपुरास्थाय जहि वै देवकण्टकान् ॥ ७.६.८ ॥
Nimm eine schreckliche Gestalt an und erschlage die Dornen der Götter.
7.6.9
धन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
इत्युक्तस्तु सुरैः सर्वैः कपर्दी नीललोहितः ।
सुकेशं प्रति सापेक्षः प्राह देवगणान्प्रभुः ॥ ७.६.९ ॥
Als alle Götter so gesprochen hatten — über jene, die sich im Kampf berauschen und bedrängen, und ihre Anführer —, wandte sich der Herr Kapardin, blau-rot, mit Teilnahme an Sukeśa und sprach zu der Schar der Götter.
7.6.10
अहं तान्न हनिष्यामि मयावध्या हि ते सुराः ।
किं तु मन्त्रं प्रदास्यामि यो वै तान्निहनिष्यति ॥ ७.६.१० ॥
Ich werde sie nicht erschlagen, denn sie sind von mir nicht zu erschlagen, o Götter. Doch will ich demjenigen einen Mantra geben, der sie erschlagen wird.
7.6.11
एतमेव समुद्योगं पुरस्कृत्य महर्षयः ।
गच्छध्वं शरणं विष्णुं हनिष्यति स तान्प्रभुः ॥ ७.६.११ ॥
Nimm dieses Unternehmen zum Ziel, o große Weise, und suche Zuflucht bei Viṣṇu; jener Herr wird sie erschlagen.
7.6.12
ततस्तु जयशब्देन प्रतिनन्द्य महेश्वरम् ।
विष्णोः समीपमाजग्मुर्निशाचरभयार्दिताः ॥ ७.६.१२ ॥
Dann, Maheśvara mit einem Siegesruf grüßend, gingen sie zur Gegenwart Viṣṇus, von der Furcht vor den Nachtwandlern gequält.
7.6.13
शङ्खचक्रधरं देवं प्रणम्य बहुमान्य च ।
ऊचुः सम्भ्रान्तवद्वाक्यं सुकेशतनयान्प्रति ॥ ७.६.१३ ॥
Nachdem sie den Gott, der Muschel und Diskus trägt, verneigt und hoch geehrt hatten, sprachen sie in Aufregung zu den Söhnen Sukeśas.
7.6.14
सुकेशतनयैर्देव त्रिभिस्त्रेताग्निसन्निभैः ।
आक्रम्य वरदानेन स्थानान्यपहृतानि नः ॥ ७.६.१४ ॥
O Gott, die drei Söhne Sukeśas, den drei heiligen Feuern gleich, haben uns durch die Kraft einer gewährten Gabe überfallen und unsere Wohnstätten geraubt.
7.6.15
लङ्का नाम पुरी दुर्गा त्रिकूटशिखरे स्थिता ।
तत्र स्थिताः प्रबाधन्ते सर्वान्नः क्षणदाचराः ॥ ७.६.१५ ॥
Es gibt eine befestigte Stadt namens Laṅkā, auf dem Gipfel des Trikūṭa gelegen; die nächtlichen Dämonen, die dort wohnen, bedrängen uns alle.
7.6.16
स त्वमस्मद्धितार्थाय जहि तान्मधुसूदन ।
शरणं त्वां वयं प्राप्ता गतिर्भव सुरेश्वर ॥ ७.६.१६ ॥
Darum erschlage sie zu unserem Wohl, o Madhusūdana. Wir sind zu deiner Zuflucht gekommen; o Herr der Götter, sei unsere Zuflucht.
7.6.17
चक्रकृत्तास्यकमलान्निवेदय यमाय वै ।
भयेष्वभयदो ऽस्माकं नान्यो ऽस्ति भवता विना ॥ ७.६.१७ ॥
Schicke ihre lotusgleichen Gesichter, von deinem Diskus abgetrennt, als Opfergabe an Yama. O Gewährer der Furchtlosigkeit in Gefahren, wir haben außer dir keinen anderen Beschützer.
7.6.18
राक्षसान्समरे दुष्टान्सानुबन्धान्मदोद्धतान् ।
नुदं त्वं नो भयं देव नीहारमिव भास्करः ॥ ७.६.१८ ॥
O Gott, im Kampf treibe jene bösen, hochmütigen Dämonen samt ihrem Gefolge fort und nimm unsere Furcht, wie die Sonne den Nebel vertreibt.
7.6.19
इत्येवं दैवतैरुक्तो देवदेवो जनार्दनः ।
अभयं भयदो ऽरीणां दत्त्वा देवानुवाच ह ॥ ७.६.१९ ॥
So angesprochen von den Göttern, gab Janārdana, der Gott der Götter, der den Feinden Furcht einflößt, den Göttern Furchtlosigkeit und sprach zu ihnen.
7.6.20
सुकेशं राक्षसं जाने ईशानवरदर्पितम् ।
तांश्चास्य तनयाञ्जाने येषां ज्येष्ठः स माल्यवान् ॥ ७.६.२० ॥
Ich kenne den Rākṣasa Sukeśa, der durch die Gabe Īśānas stolz geworden ist; und ich kenne seine Söhne, deren ältester Mālyavān ist.
7.6.21
तानहं समतिक्रान्तमर्यादान्राक्षसाधमान् ।
निहनिष्यामि सङ्क्रुद्धः सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.२१ ॥
Jene niederen Rākṣasas, die alle Grenzen überschritten haben, werde ich im Zorn erschlagen. Seid sorgenfrei, ihr Götter.
7.6.22
इत्युक्तास्ते सुराः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
यथावासं ययुर्हृष्टाः प्रशंसन्तो जनार्दनम् ॥ ७.६.२२ ॥
So angesprochen von dem mächtigen Viṣṇu, gingen alle Götter, erfreut und Janārdana preisend, jeder zu seiner Wohnstätte.
7.6.23
विबुधानां समुद्योगं माल्यवांस्तु निशाचरः ।
श्रुत्वा तौ भ्रातरौ वीराविदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२३ ॥
Aber Mālyavān, der Nachtwandler, hörte von den Vorbereitungen der Götter und sprach diese Worte zu jenen beiden heldenhaften Brüdern.
7.6.24
अमरा ऋषयश्चैव सङ्गम्य किल शकरम् ।
अस्मद्वधं परीप्सन्त इदं वचनमब्रुवन् ॥ ७.६.२४ ॥
Die Unsterblichen und die Weisen, die Śaṅkara aufgesucht hatten und unseren Untergang wünschten, sprachen diese Worte.
7.6.25
सुकेशतनया देव वरदानबलोद्धताः ।
बाधन्ते ऽस्मान्समुद्दृप्ता घोररूपाः पदे पदे ॥ ७.६.२५ ॥
O Götter, die Söhne Sukeśas, aufgebläht von der Kraft ihrer Gaben, übermütig und von schrecklicher Gestalt, quälen uns auf Schritt und Tritt.
7.6.26
राक्षसैरभिभूताः स्म न शक्ताः स्म प्रजापते ।
स्वेषु सद्मसु संस्थातुं भयात्तेषां दुरात्मनाम् ॥ ७.६.२६ ॥
O Prajāpati, von den Rākṣasas überwältigt, können wir aus Furcht vor jenen Bösen nicht mehr in unseren eigenen Wohnstätten bleiben.
7.6.27
तदस्माकं हितार्थाय जहि तांश्च त्रिलोचन ।
राक्षसान्हुङ्कृतेनैव दह प्रदहतां वर ॥ ७.६.२७ ॥
Darum, zu unserem Wohl, o Dreiäugiger, erschlage sie; o Bester, verbrenne jene Rākṣasas schon mit einem bloßen Brüllen, o Bester der Brennenden.
7.6.28
इत्येवं त्रिदशैरुक्तो निशम्यान्धकसूदनः ।
शिरः करं च धुन्वान इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२८ ॥
So von den Göttern angesprochen, hörte der Töter des Andhaka zu und sprach, Haupt und Hand schüttelnd, diese Worte.
7.6.29
अवध्या मम ते देवाः सुकेशतनया रणे ।
मन्त्रं तु वः प्रदास्यामि यस्तान्वै निहनिष्यति ॥ ७.६.२९ ॥
O Götter, diese Söhne Sukeśas können im Kampf nicht von mir erschlagen werden; doch will ich euch einen Rat geben, wer sie wirklich erschlagen wird.
7.6.30
यो ऽसौ चक्रगदापाणिः पीतवासा जनार्दनः ।
हरिर्नारायणः श्रीमान् शरणं तं प्रपद्यथ ॥ ७.६.३० ॥
Jener Janārdana, der Diskus und Keule hält, in gelbe Gewänder gekleidet — er ist Hari Nārāyaṇa; sucht Zuflucht bei diesem Glorreichen.
7.6.31
हरादवाप्य ते मन्त्रं कामारिमभिवाद्य च ।
नारायणालयं प्राप्य तस्मै सर्वं न्यवेदयन् ॥ ७.६.३१ ॥
Nachdem sie das Mantra von Hara erhalten und dem Feind Kāmas ihre Ehrerbietung erwiesen hatten, erreichten sie die Wohnstätte Nārāyaṇas und berichteten ihm alles.
7.6.32
ततो नारायणेनोक्ता देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
सुरारींस्तान्हनिष्यामि सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.३२ ॥
Da sprach Nārāyaṇa zu den Göttern unter Indras Führung: "Ich werde jene Feinde der Götter erschlagen; ihr Götter, seid frei von Sorge."
7.6.33
देवानां भयभीतानां हरिणा राक्षसर्षभौ ।
प्रतिज्ञातो वधो ऽस्माकं चिन्त्यतां यदिह क्षमम् ॥ ७.६.३३ ॥
Für die verängstigten Götter hat Hari unsere Tötung versprochen, ihr Besten der Rākṣasa; laßt uns überlegen, was hier angemessen ist.
7.6.34
हिरण्यकशिपोर्मृत्युरन्येषां च सुरद्विषाम् ।
नमुचिः कालनेमिश्च संह्रादो वीरसत्तमः ॥ ७.६.३४ ॥
Der Tod Hiraṇyakaśipus und der anderen Feinde der Götter: Namuci, Kālanemi und Saṃhrāda, der beste der Helden.
7.6.35
राधेयो बहुमायी च लोकपालो ऽथ धार्मिकः ।
यमलार्जुनौ च हार्दिक्यः शुम्भश्चैव निशुम्भकः ॥ ७.६.३५ ॥
Rādheya, der sehr listige, der Hüter der Welten, der Gerechte; Yamala und Arjuna, Hārdikya, Śumbha und Niśumbha.
7.6.36
असुरा दानवाश्चैव सत्त्ववन्तो महाबलाः ।
सर्वे समरमासाद्य न श्रूयन्ते ऽपराजिताः ॥ ७.६.३६ ॥
Auch die Asuras und Dānavas, die mächtig und sehr stark waren; sie alle, in den Kampf verwickelt, werden nie als besiegt berichtet.
7.6.37
सर्वैः क्रतुशतैरिष्टं सर्वे मायाविदस्तथा ।
सर्वे सर्वास्त्रकुशलाः सर्वे शत्रुभयङ्कराः ॥ ७.६.३७ ॥
Alle wurden mit hunderten Opfern verehrt, alle kannten die Māyā, alle waren geschickt in allen Waffen und alle waren ein Schrecken für ihre Feinde.
7.6.38
नारायणेन निहताः शतशो ऽथ सहस्रशः ।
एतज्ज्ञात्वा तु सर्वेषां क्षमं कर्तुमिहार्हथ ॥ ७.६.३८ ॥
Von Nārāyaṇa zu Hunderten und Tausenden erschlagen — dies wissend, solltet ihr hier alle tun, was angemessen ist.
7.6.39
ततः सुमाली माली च श्रुत्वा माल्यवतो वचः ।
ऊचतुर्भ्रातरं ज्येष्ठं भगांशाविव वासवम् ॥ ७.६.३९ ॥
Da sprachen Sumālī und Mālī, nachdem sie die Worte Mālyavāns gehört hatten, zu ihrem älteren Bruder, wie die zwei Anteile des Bhaga zu Vāsava sprechen würden.
7.6.40
स्वधीतं दत्तमिष्टं चाप्यैश्वर्यं परिपालितम् ।
आयुर्निरामयं प्राप्तं सुधर्मः प्रापितः पथि ॥ ७.६.४० ॥
Gut studiert, im Almosen gegeben, im Opfer dargebracht und die Herrschaft gut bewahrt; ein krankheitsfreies Leben wurde erlangt, und die Rechtschaffenheit wurde uns auf dem Weg zugeführt.
7.6.41
देवसागरमक्षोभ्यं शस्त्रैः समवगाह्य च ।
जिता द्विषो ह्यप्रतिमास्तन्नो मृत्युकृतं भयम् ॥ ७.६.४१ ॥
Nachdem wir mit Waffen in den unerschütterlichen Ozean der Götter getaucht sind, haben wir unvergleichliche Feinde besiegt; daher ist die vom Tod verursachte Furcht nicht die unsere.
7.6.42
नारायणश्च रुद्रश्च शक्रश्चापि यमस्तथा ।
अस्माकं प्रमुखे स्थातुं सर्वे बिभ्यति सर्वदा ॥ ७.६.४२ ॥
Nārāyaṇa, Rudra, Śakra und auch Yama — sie alle fürchten sich stets, uns gegenüber zu stehen.
7.6.43
विष्णोर्देवस्य नास्त्येव कारणं राक्षसेश्वर ।
देवानामेव दोषेण विष्णोः प्रचलितं मनः ॥ ७.६.४३ ॥
O Herr der Rākṣasas, der Gott Viṣṇu hat dabei keinen Grund; allein durch die Schuld der Götter ist Viṣṇus Geist aufgewühlt worden.
7.6.44
तस्मादद्य समुद्युक्ताः सर्वसैन्यसमावृताः ।
देवानेव जिघांसाम एभ्यो दोषः समुत्थितः ॥ ७.६.४४ ॥
Darum wollen wir heute, von unserem ganzen Heer umgeben und bereit, die Götter selbst zu erschlagen wünschen, denn von ihnen ist diese Schuld entstanden.
7.6.45
एवं सम्मन्त्र्य बलिनः सर्वे सैन्यसमावृताः ।
उद्योगं घोषयित्वा तु सर्वे नैर्ऋतपुङ्गवाः ॥
युद्धाय निर्ययुः क्रुद्धा जम्भवृत्रबला इव ॥ ७.६.४५ ॥
Nachdem sie so beraten hatten, verkündeten alle mächtigen Anführer der Rākṣasas, von ihren Heeren umgeben, ihre Kriegsbereitschaft und zogen zornig und stark wie Jambha und Vṛtra in den Kampf.
7.6.46
युद्धाय निर्ययुः सर्वे महाकाया महाबलाः ॥ ७.६.४६ ॥
Alle, von gewaltiger Gestalt und großer Kraft, zogen in den Kampf.
7.6.47
स्यन्दनैर्वारणैश्चैव हयैश्च गिरिसन्निभैः ।
खरैर्गोभी रथोष्ट्रैश्च शिंशुमारैर्भुजङ्गमैः ॥ ७.६.४७ ॥
mit Streitwagen und Elefanten, mit Rossen gleich Bergen, mit Eseln, Ochsen, Wagenkamelen, Delphinen und Schlangen.
7.6.48
मकरैः कच्छपैर्मीनैर्विहङ्गैर्गरुडोपमैः ।
सिंहैर्व्याघ्रैर्वराहैश्च सृमरैश्चमरैरपि ॥ ७.६.४८ ॥
mit Makaras, Schildkröten, Fischen, Vögeln gleich Garuḍa, Löwen, Tigern, Ebern, Sṛmaras und Yaks.
7.6.49
त्यक्त्वा लङ्कां गताः सर्वे राक्षसा बलगर्विताः ।
प्रयाता देवलोकाय योद्धुं दैवतशत्रवः ॥ ७.६.४९ ॥
Nachdem sie Laṅkā verlassen hatten, brachen alle Rākṣasas, stolz auf ihre Kraft, in die Welt der Götter auf, um zu kämpfen, als Feinde der Götter.
7.6.50
लङ्काविपर्ययं दृष्ट्वा यानि लङ्कालयान्यथ ।
भूतानि भयदर्शीनि विमनस्कानि सर्वशः ॥ ७.६.५० ॥
Als sie den Umsturz Laṅkās sahen, wurden die Wesen, die in Laṅkā lebten, von Furcht erfüllt und waren in jeder Hinsicht niedergeschlagen.
7.6.51
रथोत्तमैरुह्यमानाः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.६.५१ ॥
Auf vortrefflichen Streitwagen fahrend, zu Hunderten und zu Tausenden.
7.6.52
प्रयाता राक्षसास्तूर्णं देवलोकं प्रयत्नतः ।
रक्षसामेव मार्गेण दैवतान्यपचक्रमुः ॥ ७.६.५२ ॥
Die Rākṣasas brachen eilig und mit Mühe in die Welt der Götter auf, und die Götter wichen auf demselben Weg der Rākṣasas zurück.
7.6.53
भौमाश्चैवान्तरिक्षाश्च कालाज्ञप्ता भयावहाः ।
उत्पाता राक्षसेन्द्राणामभावाय समुत्थिताः ॥ ७.६.५३ ॥
Irdische und himmlische Zeichen, von der Zeit gesandt, Furcht bringend, erhoben sich zum Untergang der Herren der Rākṣasas.
7.6.54
अस्थीनि मेघा ववृषुरुष्णं शोणितमेव च ।
वेलां समुद्राश्चोत्क्रान्ताश्चेलुश्चाप्यथ भूधराः ॥ ७.६.५४ ॥
Die Wolken ließen Knochen und heißes Blut regnen; die Meere traten über ihre Ufer, und auch die Berge bebten.
7.6.55
अट्टहासान्विमुञ्चन्तो घननादसमस्वनाः ।
वाश्यन्त्यश्च शिवास्तत्र दारुणं घोरदर्शनाः ॥ ७.६.५५ ॥
Furchterregende Gelächter ausstoßend, mit Stimmen gleich dem Donner der Gewitterwolken, heulten dort die Schakale schrecklich, von grausiger Gestalt.
7.6.56
सम्पतन्त्यथ भूतानि दृश्यन्ते च यथाक्रमम् ।
गृध्रचक्रं महच्चात्र ज्वलनोद्गारिभिर्मुखैः ॥ ७.६.५६ ॥
Dann sah man Geister nacheinander umherfliegen, und hier eine große Schar von Geiern mit feuerspeienden Mündern.
7.6.57
राक्षसानामुपरि खे भ्रमते ऽलातचक्रवत् ।
कपोता रक्तपादाश्च शारिका विद्रुता ययुः ॥
काका वाश्यन्ति तत्रैव बिडाला वै द्विपादयः ॥ ७.६.५७ ॥
Über den Rakshasas am Himmel drehte sich ein Rad wie ein brennender Feuerbrand; rotfüßige Tauben und Maina-Vögel flatterten auseinander und flogen davon. Dort krächzten die Krähen, und auch die Katzen auf zwei Beinen.
7.6.58
उत्पातांस्ताननादृत्य राक्षसा बलगर्विताः ।
यान्त्येव न निवर्त्तन्ते मृत्युपाशावपाशिताः ॥ ७.६.५८ ॥
Ohne jene Vorzeichen zu beachten, zogen die von ihrer Kraft stolzen Rakshasas weiter vorwärts und kehrten nicht um, gebunden von den Schlingen des Todes.
7.6.59
माल्यवांश्च सुमाली च माली च सुमहाबलाः ।
आसन्पुरःसरास्तेषां क्रतूनामिव पावकाः ॥ ७.६.५९ ॥
Mālyavān, Sumālī und Mālī, überaus mächtig, waren ihre vordersten Anführer, wie die Opferfeuer vor den Riten.
7.6.60
माल्यवन्तं च ते सर्वे माल्यवन्तमिवाचलम् ।
निशाचरा ह्याश्रयन्ति धातारमिव देवताः ॥ ७.६.६० ॥
Alle diese Nachtwandler suchten Zuflucht bei Mālyavān, wie man Zuflucht bei einem Berge sucht, wie die Götter bei Dhātṛ, dem Schöpfer, Zuflucht suchen.
7.6.61
तद्बलं राक्षसेन्द्राणां महाभ्रघननादितम् ।
जयेप्सया देवलोकं ययौ मालिवशे स्थितम् ॥ ७.६.६१ ॥
Jenes Heer der Herren der Rākṣasas, das wie gewaltige Gewitterwolken donnerte, nach Sieg verlangend und unter Mālīs Gewalt stehend, zog in die Welt der Götter.
7.6.62
राक्षसानां समुद्योगं तं तु नारायणः प्रभुः ।
देवदूतादुपश्रुत्य चक्रे युद्धे तदा मनः ॥ ७.६.६२ ॥
Als der Herr Nārāyaṇa von dem Götterboten von jenen Rüstungen der Rākṣasas hörte, richtete er seinen Sinn damals auf den Kampf.
7.6.63
स सज्जायुधतूणीरो वैनतेयोपरि स्थितः ।
आसज्ज्य कवचं दिव्यं सहस्रार्कसमद्युति ॥ ७.६.६३ ॥
Mit bereiteten Waffen und Köcher stand er auf Vainateya (Garuḍa), nachdem er den göttlichen Panzer angelegt hatte, dessen Glanz dem von tausend Sonnen gleichkam.
7.6.64
आबध्य शरसम्पूर्णे इषुधी विमले तदा ।
श्रोणिसूत्रं च खड्गं च विमलं कमलेक्षणः ॥
शङ्खचक्रगदाशार्ङ्गखड्गाख्यप्रवरायुधान् ॥ ७.६.६४ ॥
Dann band der lotusäugige zwei glänzende, mit Pfeilen gefüllte Köcher an, legte einen Gürtel und ein glänzendes Schwert an und ergriff die vortrefflichen Waffen, genannt Muschelhorn, Diskus, Keule, der Bogen Śārṅga und das Schwert.
7.6.65
सुपर्णं गिरिसङ्काशं वैनतेयमथास्थितः ।
राक्षसानामभावाय ययौ तूर्णतरं प्रभुः ॥ ७.६.६५ ॥
Dann bestieg der Herr den Suparṇa Vainateya (Garuḍa), der einem Berg glich, und zog sehr schnell zur Vernichtung der Rākṣasas.
7.6.66
सुपर्णपृष्ठे स बभौ श्यामः पीताम्बरो हरिः ।
काञ्चनस्य गिरेः शृङ्गे सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.६.६६ ॥
Auf dem Rücken Suparṇas glänzte Hari, dunkelfarbig und gelbgewandet, wie eine dunkle Wolke mit Blitzen auf dem Gipfel eines goldenen Berges.
7.6.67
स सिद्धदेवर्षिमहोरगैश्च गन्धर्वयक्षैरुपगीयमानः ।
समाससादासुरसैन्यशत्रूंश्चक्रासिशार्ङ्गायुधशङ्खपाणिः ॥ ७.६.६७ ॥
Von Siddhas, Devarṣis, großen Schlangen, Gandharvas und Yakṣas gepriesen, mit Diskus, Schwert, Śārṅga-Bogen und Muschelhorn in den Händen, näherte er sich den Feinden des Asura-Heeres.
7.6.68
सुपर्णपक्षानिलनुन्नपक्षं भ्रमत्पताकं प्रविकीर्णशस्त्रम् ।
चचाल तद्राक्षसराजसैन्यं चलोपलं नील इवाचलेन्द्रः ॥ ७.६.६८ ॥
Jenes Heer des Rākṣasa-Königs, dessen Flügel vom Wind der Schwingen Garuḍas bewegt wurden, dessen Banner wirbelten und dessen Waffen verstreut lagen, erbebte wie der blaue Bergkönig mit seinen wankenden Felsen.
7.6.69
ततः शरैः शोणितमांसरूषितैर्युगान्तवैश्वानरतुल्यविग्रहैः ।
निशाचराः सम्परिवार्य माधवं वरायुधैर्निर्बिभिदुः सहस्रशः ॥ ७.६.६९ ॥
Da umringten die Nachtwandler, von Blut und Fleisch gezeichnet und mit Gestalten gleich dem Feuer am Weltende, Mādhava und durchbohrten ihn tausendfach mit erlesenen Waffen.