വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.6.1
तैर्वध्यमाना देवाश्च ऋषयश्च तपोधनाः ।
भयार्ताः शरणं जग्मुर्देवदेवं महेश्वरम् ॥ ७.६.१ ॥
അവരാൽ പീഡിതരായ ദേവന്മാരും തപോധനരായ ഋഷിമാരും ഭയാർത്തരായി ദേവദേവനായ മഹേശ്വരന്റെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
7.6.2
जगत्सृष्ट्यन्तकर्तारमजमव्यक्तरूपिणम् ।
आधारं सर्वलोकानामाराध्यं परमं गुरुम् ॥ ७.६.२ ॥
ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുകയും സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, ജന്മമില്ലാത്തവൻ, അവ്യക്തരൂപൻ, സർവലോകങ്ങളുടെയും ആധാരം, ആരാധ്യൻ, പരമഗുരു.
7.6.3
ते समेत्य तु कामारिं त्रिपुरारिं त्रिलोचनम् ।
ऊचुः प्राञ्जलयो देवा भयगद्गदभाषिणः ॥ ७.६.३ ॥
ആ ദേവന്മാർ കാമാരിയെയും ത്രിപുരാരിയെയും ത്രിലോചനനെയും സമീപിച്ച്, കൈകൂപ്പി, ഭയത്താൽ ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
7.6.4
सुकेशपुत्रैर्भगवन्पितामहवरोद्धतैः ।
प्रजाध्यक्ष प्रजाः सर्वा बाध्यन्ते रिपुबाधनैः ॥ ७.६.४ ॥
ഭഗവാനേ, സുകേശന്റെ പുത്രന്മാർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വരത്താൽ അഹങ്കരിച്ച്, പ്രജാധ്യക്ഷാ, എല്ലാ പ്രജകളെയും ശത്രുപീഡകരായി ഉപദ്രവിക്കുന്നു.
7.6.5
शरण्यान्यशरण्यानि ह्याश्रमाणि कृतानि नः ।
स्वर्गाच्च देवान्प्रच्याव्य स्वर्गे क्रीडन्ति देववत् ॥ ७.६.५ ॥
ഞങ്ങൾക്ക് ശരണമായിരുന്ന ആശ്രമങ്ങളെ അവർ അശരണമാക്കി; ദേവന്മാരെ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഓടിച്ച് ദേവന്മാരെപ്പോലെ സ്വർഗത്തിൽ വിഹരിക്കുന്നു.
7.6.6
अहं विष्णुरहं रुद्रो ब्रह्माहं देवराडहम् ।
अहं यमश्च वरुणश्चन्द्रो ऽहं रविरप्यहम् ॥ ७.६.६ ॥
ഞാനാണ് വിഷ്ണു, ഞാനാണ് രുദ്രൻ, ഞാനാണ് ബ്രഹ്മാവ്, ഞാനാണ് ദേവരാജൻ. ഞാനാണ് യമൻ, വരുണൻ, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യനും ഞാൻ തന്നെ.
7.6.7
बाधन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
तन्नो देव भयार्तानामभयं दातुमर्हसि ॥ ७.६.७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആവേശത്തോടെ ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരും അവരുടെ നേതാക്കളും; ഭയപീഡിതരായ ഞങ്ങൾക്ക് ഹേ ദേവാ, അഭയം നൽകുന്നത് അങ്ങേക്ക് യോഗ്യമാണ്.
7.6.8
अशिवं वपुरास्थाय जहि वै देवकण्टकान् ॥ ७.६.८ ॥
അശുഭമായ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് മുള്ളായവരെ വധിക്കൂ.
7.6.9
धन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
इत्युक्तस्तु सुरैः सर्वैः कपर्दी नीललोहितः ।
सुकेशं प्रति सापेक्षः प्राह देवगणान्प्रभुः ॥ ७.६.९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ആവേശത്തോടെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരും അവരുടെ നേതാക്കളും — എന്ന് എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജടാധാരിയായ നീലലോഹിതനായ പ്രഭു സുകേശനോട് കരുണയോടെ ദേവഗണങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
7.6.10
अहं तान्न हनिष्यामि मयावध्या हि ते सुराः ।
किं तु मन्त्रं प्रदास्यामि यो वै तान्निहनिष्यति ॥ ७.६.१० ॥
ഞാൻ അവരെ കൊല്ലില്ല; ദേവന്മാരേ, അവർ എന്നാൽ വധിക്കപ്പെടാവുന്നവരല്ല. എങ്കിലും അവരെ വധിക്കുന്നവന് ഒരു മന്ത്രം ഞാൻ നൽകാം.
7.6.11
एतमेव समुद्योगं पुरस्कृत्य महर्षयः ।
गच्छध्वं शरणं विष्णुं हनिष्यति स तान्प्रभुः ॥ ७.६.११ ॥
ഈ ശ്രമത്തെ തന്നെ മുന്നിൽ വെച്ച്, മഹർഷിമാരേ, വിഷ്ണുവിനെ ശരണം പ്രാപിക്കുവിൻ; ആ പ്രഭു അവരെ വധിക്കും.
7.6.12
ततस्तु जयशब्देन प्रतिनन्द्य महेश्वरम् ।
विष्णोः समीपमाजग्मुर्निशाचरभयार्दिताः ॥ ७.६.१२ ॥
പിന്നീട് ജയഘോഷത്തോടെ മഹേശ്വരനെ വന്ദിച്ച്, രാക്ഷസഭയത്താൽ പീഡിതരായ അവർ വിഷ്ണുവിന്റെ സമീപത്തേക്ക് പോയി.
7.6.13
शङ्खचक्रधरं देवं प्रणम्य बहुमान्य च ।
ऊचुः सम्भ्रान्तवद्वाक्यं सुकेशतनयान्प्रति ॥ ७.६.१३ ॥
ശംഖും ചക്രവും ധരിച്ച ദേവനെ നമസ്കരിച്ച്, ഏറെ ബഹുമാനിച്ച്, സുകേശന്റെ പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് പരിഭ്രാന്തരെപ്പോലെ അവർ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.6.14
सुकेशतनयैर्देव त्रिभिस्त्रेताग्निसन्निभैः ।
आक्रम्य वरदानेन स्थानान्यपहृतानि नः ॥ ७.६.१४ ॥
ദേവാ! ത്രേതാഗ്നികൾക്ക് തുല്യരായ സുകേശന്റെ മൂന്നു പുത്രന്മാർ വരദാനബലത്താൽ ആക്രമിച്ച് ഞങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ കവർന്നെടുത്തു.
7.6.15
लङ्का नाम पुरी दुर्गा त्रिकूटशिखरे स्थिता ।
तत्र स्थिताः प्रबाधन्ते सर्वान्नः क्षणदाचराः ॥ ७.६.१५ ॥
ത്രികൂട ശിഖരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ലങ്ക എന്ന ദുർഗമമായ നഗരമുണ്ട്; അവിടെ വസിക്കുന്ന രാക്ഷസന്മാർ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
7.6.16
स त्वमस्मद्धितार्थाय जहि तान्मधुसूदन ।
शरणं त्वां वयं प्राप्ता गतिर्भव सुरेश्वर ॥ ७.६.१६ ॥
ആയതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കായി അവരെ വധിക്കൂ, മധുസൂദനാ! നിന്റെ ശരണം തേടി ഞങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നു; സുരേശ്വരാ, നീ ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയമാകൂ.
7.6.17
चक्रकृत्तास्यकमलान्निवेदय यमाय वै ।
भयेष्वभयदो ऽस्माकं नान्यो ऽस्ति भवता विना ॥ ७.६.१७ ॥
ചക്രത്താൽ ഛേദിച്ച അവരുടെ താമരമുഖങ്ങൾ യമന് സമർപ്പിക്കൂ; ഭയങ്ങളിൽ അഭയം നൽകുന്നവനേ, നിന്നെയല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റാരുമില്ല.
7.6.18
राक्षसान्समरे दुष्टान्सानुबन्धान्मदोद्धतान् ।
नुदं त्वं नो भयं देव नीहारमिव भास्करः ॥ ७.६.१८ ॥
ദേവാ! യുദ്ധത്തിൽ ആ ദുഷ്ടരും ഗർവ്വോന്മത്തരുമായ രാക്ഷസന്മാരെ അവരുടെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം ഓടിക്കൂ; സൂര്യൻ മഞ്ഞിനെ അകറ്റുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ ഭയം നീക്കൂ.
7.6.19
इत्येवं दैवतैरुक्तो देवदेवो जनार्दनः ।
अभयं भयदो ऽरीणां दत्त्वा देवानुवाच ह ॥ ७.६.१९ ॥
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയം നൽകുന്ന ദേവദേവനായ ജനാർദ്ദനൻ ദേവന്മാർക്ക് അഭയം നൽകി അവരോട് പറഞ്ഞു.
7.6.20
सुकेशं राक्षसं जाने ईशानवरदर्पितम् ।
तांश्चास्य तनयाञ्जाने येषां ज्येष्ठः स माल्यवान् ॥ ७.६.२० ॥
ഈശാനന്റെ (ശിവന്റെ) വരത്താൽ അഹങ്കരിച്ച സുകേശൻ എന്ന രാക്ഷസനെ ഞാൻ അറിയുന്നു; അവന്റെ പുത്രന്മാരെയും ഞാൻ അറിയുന്നു, അവരിൽ മൂത്തവൻ ആ മാല്യവാൻ ആണ്.
7.6.21
तानहं समतिक्रान्तमर्यादान्राक्षसाधमान् ।
निहनिष्यामि सङ्क्रुद्धः सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.२१ ॥
അതിരുകൾ ലംഘിച്ച ആ അധമരായ രാക്ഷസന്മാരെ ഞാൻ കോപത്തോടെ കൊല്ലും. ദേവന്മാരേ, ദുഃഖരഹിതരായിരിക്കുവിൻ.
7.6.22
इत्युक्तास्ते सुराः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
यथावासं ययुर्हृष्टाः प्रशंसन्तो जनार्दनम् ॥ ७.६.२२ ॥
ശക്തനായ വിഷ്ണു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവന്മാരെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ ജനാർദ്ദനനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
7.6.23
विबुधानां समुद्योगं माल्यवांस्तु निशाचरः ।
श्रुत्वा तौ भ्रातरौ वीराविदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२३ ॥
എന്നാൽ ദേവന്മാരുടെ ഒരുക്കം കേട്ട രാക്ഷസനായ മാല്യവാൻ ആ രണ്ടു വീര സഹോദരന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.6.24
अमरा ऋषयश्चैव सङ्गम्य किल शकरम् ।
अस्मद्वधं परीप्सन्त इदं वचनमब्रुवन् ॥ ७.६.२४ ॥
ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും ശങ്കരനെ സമീപിച്ച്, ഞങ്ങളെ വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.6.25
सुकेशतनया देव वरदानबलोद्धताः ।
बाधन्ते ऽस्मान्समुद्दृप्ता घोररूपाः पदे पदे ॥ ७.६.२५ ॥
ദേവന്മാരേ, വരബലത്താൽ അഹങ്കരിച്ച സുകേശന്റെ പുത്രന്മാർ, ഭയങ്കര രൂപികളായി, അത്യന്തം ഗർവ്വോടെ ഓരോ ചുവടിലും ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
7.6.26
राक्षसैरभिभूताः स्म न शक्ताः स्म प्रजापते ।
स्वेषु सद्मसु संस्थातुं भयात्तेषां दुरात्मनाम् ॥ ७.६.२६ ॥
പ്രജാപതേ, രാക്ഷസന്മാരാൽ പരാജിതരായ ഞങ്ങൾക്ക് ആ ദുരാത്മാക്കളുടെ ഭയത്താൽ സ്വന്തം ഭവനങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
7.6.27
तदस्माकं हितार्थाय जहि तांश्च त्रिलोचन ।
राक्षसान्हुङ्कृतेनैव दह प्रदहतां वर ॥ ७.६.२७ ॥
അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കായി, ത്രിനേത്രാ, അവരെ വധിക്കണമേ; ശ്രേഷ്ഠനേ, ഹുങ്കാരത്താൽതന്നെ ആ രാക്ഷസന്മാരെ ദഹിപ്പിക്കണമേ, ദഹിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
7.6.28
इत्येवं त्रिदशैरुक्तो निशम्यान्धकसूदनः ।
शिरः करं च धुन्वान इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२८ ॥
ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ട്, അന്ധകനെ വധിച്ചവൻ തലയും കൈയും കുലുക്കിക്കൊണ്ട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.6.29
अवध्या मम ते देवाः सुकेशतनया रणे ।
मन्त्रं तु वः प्रदास्यामि यस्तान्वै निहनिष्यति ॥ ७.६.२९ ॥
ദേവന്മാരേ, സുകേശന്റെ ഈ പുത്രന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് വധിക്കാനാവില്ല; എന്നാൽ അവരെ വധിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഉപദേശം തരാം.
7.6.30
यो ऽसौ चक्रगदापाणिः पीतवासा जनार्दनः ।
हरिर्नारायणः श्रीमान् शरणं तं प्रपद्यथ ॥ ७.६.३० ॥
ചക്രവും ഗദയും കയ്യിലേന്തി, പീതാംബരം ധരിച്ച ആ ജനാർദ്ദനൻ, ഹരി നാരായണൻ; ആ ശ്രീമാനെ ശരണം പ്രാപിക്കുവിൻ.
7.6.31
हरादवाप्य ते मन्त्रं कामारिमभिवाद्य च ।
नारायणालयं प्राप्य तस्मै सर्वं न्यवेदयन् ॥ ७.६.३१ ॥
ഹരനിൽ നിന്ന് മന്ത്രം ലഭിച്ച്, കാമാരിയെ വണങ്ങി, നാരായണന്റെ ആലയത്തിലെത്തി, അദ്ദേഹത്തോട് എല്ലാം അറിയിച്ചു.
7.6.32
ततो नारायणेनोक्ता देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
सुरारींस्तान्हनिष्यामि सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.३२ ॥
അപ്പോൾ നാരായണൻ ഇന്ദ്രൻ മുതലായ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: "ആ ദേവശത്രുക്കളെ ഞാൻ വധിക്കും; ദേവന്മാരേ, ദുഃഖം വെടിയുക."
7.6.33
देवानां भयभीतानां हरिणा राक्षसर्षभौ ।
प्रतिज्ञातो वधो ऽस्माकं चिन्त्यतां यदिह क्षमम् ॥ ७.६.३३ ॥
ഭയന്ന ദേവന്മാർക്കുവേണ്ടി ഹരി, "രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠരേ, നമ്മുടെ വധം പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഇവിടെ എന്ത് യോജിച്ചതെന്ന് ആലോചിക്കുക" എന്നു പറഞ്ഞു.
7.6.34
हिरण्यकशिपोर्मृत्युरन्येषां च सुरद्विषाम् ।
नमुचिः कालनेमिश्च संह्रादो वीरसत्तमः ॥ ७.६.३४ ॥
ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ മരണം, മറ്റു ദേവവിദ്വേഷികളുടെയും; നമുചി, കാലനേമി, വീരശ്രേഷ്ഠനായ സംഹ്രാദൻ.
7.6.35
राधेयो बहुमायी च लोकपालो ऽथ धार्मिकः ।
यमलार्जुनौ च हार्दिक्यः शुम्भश्चैव निशुम्भकः ॥ ७.६.३५ ॥
രാധേയൻ, വളരെ മായാവി, ലോകപാലൻ, ധാർമികൻ; യമലനും അർജുനനും, ഹാർദിക്യൻ, ശുംഭനും നിശുംഭനും.
7.6.36
असुरा दानवाश्चैव सत्त्ववन्तो महाबलाः ।
सर्वे समरमासाद्य न श्रूयन्ते ऽपराजिताः ॥ ७.६.३६ ॥
അസുരന്മാരും ദാനവന്മാരും, ശക്തരും മഹാബലരുമായവർ; എല്ലാവരും യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് ഒരിക്കലും പരാജിതരായതായി കേൾക്കുന്നില്ല.
7.6.37
सर्वैः क्रतुशतैरिष्टं सर्वे मायाविदस्तथा ।
सर्वे सर्वास्त्रकुशलाः सर्वे शत्रुभयङ्कराः ॥ ७.६.३७ ॥
അവരെല്ലാവരും നൂറുകണക്കിന് യാഗങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ടവരായിരുന്നു; എല്ലാവരും മായ അറിയുന്നവരായിരുന്നു; എല്ലാവരും സർവാസ്ത്രങ്ങളിലും സമർഥരായിരുന്നു; എല്ലാവരും ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നവരായിരുന്നു.
7.6.38
नारायणेन निहताः शतशो ऽथ सहस्रशः ।
एतज्ज्ञात्वा तु सर्वेषां क्षमं कर्तुमिहार्हथ ॥ ७.६.३८ ॥
നാരായണനാൽ അവർ നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇത് അറിഞ്ഞ്, ഇവിടെ നിങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും യോഗ്യമായത് ചെയ്യുന്നതാണ് ഉചിതം.
7.6.39
ततः सुमाली माली च श्रुत्वा माल्यवतो वचः ।
ऊचतुर्भ्रातरं ज्येष्ठं भगांशाविव वासवम् ॥ ७.६.३९ ॥
അപ്പോൾ സുമാലിയും മാലിയും മാല്യവാന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഭഗന്റെ രണ്ട് അംശങ്ങൾ വാസവനോടെന്നപോലെ തങ്ങളുടെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരനോട് സംസാരിച്ചു.
7.6.40
स्वधीतं दत्तमिष्टं चाप्यैश्वर्यं परिपालितम् ।
आयुर्निरामयं प्राप्तं सुधर्मः प्रापितः पथि ॥ ७.६.४० ॥
നന്നായി പഠിച്ചു, ദാനം ചെയ്തു, യാഗം ചെയ്തു, ഐശ്വര്യം നന്നായി പാലിച്ചു; രോഗരഹിതമായ ആയുസ്സ് നേടി; സുധർമ്മവും വഴിയിൽ എത്തിച്ചു.
7.6.41
देवसागरमक्षोभ्यं शस्त्रैः समवगाह्य च ।
जिता द्विषो ह्यप्रतिमास्तन्नो मृत्युकृतं भयम् ॥ ७.६.४१ ॥
ദേവസമുദ്രത്തിൽ ആയുധങ്ങളോടെ ആഴ്ന്നിറങ്ങി, തുല്യമില്ലാത്ത ശത്രുക്കളെ ഞങ്ങൾ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ മൃത്യുവിൽനിന്നുള്ള ഭയം ഞങ്ങൾക്കില്ല.
7.6.42
नारायणश्च रुद्रश्च शक्रश्चापि यमस्तथा ।
अस्माकं प्रमुखे स्थातुं सर्वे बिभ्यति सर्वदा ॥ ७.६.४२ ॥
നാരായണനും രുദ്രനും ശക്രനും യമനും — ഇവരെല്ലാവരും നമ്മുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ എപ്പോഴും ഭയപ്പെടുന്നു.
7.6.43
विष्णोर्देवस्य नास्त्येव कारणं राक्षसेश्वर ।
देवानामेव दोषेण विष्णोः प्रचलितं मनः ॥ ७.६.४३ ॥
ഹേ രാക്ഷസേശ്വരാ, വിഷ്ണുദേവന് ഒരു കാരണവുമില്ല. ദേവന്മാരുടെ തെറ്റിനാലാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സ് ഇളകിയത്.
7.6.44
तस्मादद्य समुद्युक्ताः सर्वसैन्यसमावृताः ।
देवानेव जिघांसाम एभ्यो दोषः समुत्थितः ॥ ७.६.४४ ॥
അതിനാൽ ഇന്നു നാം എല്ലാവരും സൈന്യങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് സന്നദ്ധരായി ദേവന്മാരെത്തന്നെ വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാം; അവരിൽ നിന്നാണ് ഈ തെറ്റ് ഉണ്ടായത്.
7.6.45
एवं सम्मन्त्र्य बलिनः सर्वे सैन्यसमावृताः ।
उद्योगं घोषयित्वा तु सर्वे नैर्ऋतपुङ्गवाः ॥
युद्धाय निर्ययुः क्रुद्धा जम्भवृत्रबला इव ॥ ७.६.४५ ॥
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച്, സൈന്യങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ബലവാന്മാരായ എല്ലാ രാക്ഷസ പ്രമുഖരും യുദ്ധസന്നാഹം പ്രഖ്യാപിച്ച്, ജംഭനെയും വൃത്രനെയും പോലെ ബലമുള്ളവരായി കോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെട്ടു.
7.6.46
युद्धाय निर्ययुः सर्वे महाकाया महाबलाः ॥ ७.६.४६ ॥
മഹാശരീരികളും മഹാബലവാന്മാരുമായ എല്ലാവരും യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെട്ടു.
7.6.47
स्यन्दनैर्वारणैश्चैव हयैश्च गिरिसन्निभैः ।
खरैर्गोभी रथोष्ट्रैश्च शिंशुमारैर्भुजङ्गमैः ॥ ७.६.४७ ॥
രഥങ്ങളോടും ആനകളോടും പർവതസമാനമായ കുതിരകളോടും കഴുതകളോടും കാളകളോടും രഥ-ഒട്ടകങ്ങളോടും ശിംശുമാരങ്ങളോടും സർപ്പങ്ങളോടും കൂടെ.
7.6.48
मकरैः कच्छपैर्मीनैर्विहङ्गैर्गरुडोपमैः ।
सिंहैर्व्याघ्रैर्वराहैश्च सृमरैश्चमरैरपि ॥ ७.६.४८ ॥
മകരങ്ങളോടും ആമകളോടും മീനുകളോടും ഗരുഡസമാനമായ പക്ഷികളോടും സിംഹങ്ങളോടും പുലികളോടും പന്നികളോടും സൃമരങ്ങളോടും ചമരങ്ങളോടും കൂടെ.
7.6.49
त्यक्त्वा लङ्कां गताः सर्वे राक्षसा बलगर्विताः ।
प्रयाता देवलोकाय योद्धुं दैवतशत्रवः ॥ ७.६.४९ ॥
ലങ്കയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ബലാഭിമാനികളായ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളായി യുദ്ധത്തിനായി ദേവലോകത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
7.6.50
लङ्काविपर्ययं दृष्ट्वा यानि लङ्कालयान्यथ ।
भूतानि भयदर्शीनि विमनस्कानि सर्वशः ॥ ७.६.५० ॥
ലങ്കയുടെ മറിഞ്ഞ അവസ്ഥ കണ്ട്, ലങ്കയിൽ വസിച്ചിരുന്ന ജീവികൾ ഭയന്ന് എല്ലാ വിധത്തിലും മനസ്സ് തളർന്നു.
7.6.51
रथोत्तमैरुह्यमानाः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.६.५१ ॥
ഉത്തമ രഥങ്ങളിൽ കയറി നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും (രാക്ഷസന്മാർ പോയി).
7.6.52
प्रयाता राक्षसास्तूर्णं देवलोकं प्रयत्नतः ।
रक्षसामेव मार्गेण दैवतान्यपचक्रमुः ॥ ७.६.५२ ॥
രാക്ഷസന്മാർ വേഗത്തിൽ പരിശ്രമത്തോടെ ദേവലോകത്തേക്ക് പോയി; ദേവന്മാർ രാക്ഷസന്മാരുടെ അതേ വഴിയിൽ പിന്മാറി.
7.6.53
भौमाश्चैवान्तरिक्षाश्च कालाज्ञप्ता भयावहाः ।
उत्पाता राक्षसेन्द्राणामभावाय समुत्थिताः ॥ ७.६.५३ ॥
ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലുമുള്ള ഭയങ്കരമായ ദുശ്ശകുനങ്ങൾ, കാലത്താൽ അയക്കപ്പെട്ടവ, രാക്ഷസരാജാക്കന്മാരുടെ നാശത്തിനായി ഉയർന്നു.
7.6.54
अस्थीनि मेघा ववृषुरुष्णं शोणितमेव च ।
वेलां समुद्राश्चोत्क्रान्ताश्चेलुश्चाप्यथ भूधराः ॥ ७.६.५४ ॥
മേഘങ്ങൾ അസ്ഥികളും ചൂടുള്ള രക്തവും വർഷിച്ചു; സമുദ്രങ്ങൾ തീരം കവിഞ്ഞു, പർവതങ്ങളും ഇളകി.
7.6.55
अट्टहासान्विमुञ्चन्तो घननादसमस्वनाः ।
वाश्यन्त्यश्च शिवास्तत्र दारुणं घोरदर्शनाः ॥ ७.६.५५ ॥
ഭയങ്കരമായ അട്ടഹാസം മുഴക്കി, മേഘഗർജ്ജനത്തിനു തുല്യമായ ശബ്ദത്തോടെ, അവിടെ കുറുക്കന്മാർ ഭീകരമായി, ഘോരരൂപത്തോടെ ഓരിയിട്ടു.
7.6.56
सम्पतन्त्यथ भूतानि दृश्यन्ते च यथाक्रमम् ।
गृध्रचक्रं महच्चात्र ज्वलनोद्गारिभिर्मुखैः ॥ ७.६.५६ ॥
പിന്നെ ഭൂതങ്ങൾ പറന്നുനടക്കുന്നതായി ക്രമത്തിൽ കാണപ്പെട്ടു; ഇവിടെ തീ ചർദ്ദിക്കുന്ന മുഖങ്ങളുള്ള വലിയ കഴുകൻകൂട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു.
7.6.57
राक्षसानामुपरि खे भ्रमते ऽलातचक्रवत् ।
कपोता रक्तपादाश्च शारिका विद्रुता ययुः ॥
काका वाश्यन्ति तत्रैव बिडाला वै द्विपादयः ॥ ७.६.५७ ॥
രാക്ഷസരുടെ മീതെ ആകാശത്ത് അലാതചക്രംപോലെ ഒന്ന് ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു; ചുവന്ന കാലുകളുള്ള പ്രാവുകളും മൈനകളും ചിതറി പറന്നുപോയി. അവിടെത്തന്നെ കാക്കകൾ കരഞ്ഞു, രണ്ടുകാലുള്ള പൂച്ചകളും.
7.6.58
उत्पातांस्ताननादृत्य राक्षसा बलगर्विताः ।
यान्त्येव न निवर्त्तन्ते मृत्युपाशावपाशिताः ॥ ७.६.५८ ॥
ആ ഉത്പാതങ്ങളെ അവഗണിച്ച്, ബലഗർവ്വിതരായ രാക്ഷസർ മുന്നോട്ടുതന്നെ പോയി; തിരിച്ചുവന്നില്ല. അവർ മൃത്യുപാശങ്ങളാൽ ബന്ധിതരായിരുന്നു.
7.6.59
माल्यवांश्च सुमाली च माली च सुमहाबलाः ।
आसन्पुरःसरास्तेषां क्रतूनामिव पावकाः ॥ ७.६.५९ ॥
മാല്യവാനും സുമാലിയും മാലിയും — മഹാബലശാലികളായ അവർ; അവരുടെ മുൻനിരയിൽ നിന്നവർ, യജ്ഞങ്ങൾക്കു മുന്നിലെ അഗ്നികൾപോലെ.
7.6.60
माल्यवन्तं च ते सर्वे माल्यवन्तमिवाचलम् ।
निशाचरा ह्याश्रयन्ति धातारमिव देवताः ॥ ७.६.६० ॥
ആ രാക്ഷസരെല്ലാം മാല്യവാനെത്തന്നെ ആശ്രയിച്ചു; മാല്യവാൻ പർവതത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നതുപോലെ, ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെ ആശ്രയിക്കുന്നതുപോലെ.
7.6.61
तद्बलं राक्षसेन्द्राणां महाभ्रघननादितम् ।
जयेप्सया देवलोकं ययौ मालिवशे स्थितम् ॥ ७.६.६१ ॥
മഹാമേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങിയ ആ രാക്ഷസരാജാക്കന്മാരുടെ സൈന്യം, ജയേച്ഛയോടെ മാലിയുടെ അധീനതയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ദേവലോകത്തേക്ക് പോയി.
7.6.62
राक्षसानां समुद्योगं तं तु नारायणः प्रभुः ।
देवदूतादुपश्रुत्य चक्रे युद्धे तदा मनः ॥ ७.६.६२ ॥
രാക്ഷസരുടെ ആ ഒരുക്കത്തെ ദേവദൂതനിൽ നിന്ന് കേട്ട പ്രഭുവായ നാരായണൻ അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
7.6.63
स सज्जायुधतूणीरो वैनतेयोपरि स्थितः ।
आसज्ज्य कवचं दिव्यं सहस्रार्कसमद्युति ॥ ७.६.६३ ॥
ആയുധങ്ങളും ആവനാഴിയും ഒരുക്കി വൈനതേയന്റെ (ഗരുഡന്റെ) മുകളിൽ അവൻ നിന്നു; ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ ശോഭയുള്ള ദിവ്യകവചം ധരിച്ചു.
7.6.64
आबध्य शरसम्पूर्णे इषुधी विमले तदा ।
श्रोणिसूत्रं च खड्गं च विमलं कमलेक्षणः ॥
शङ्खचक्रगदाशार्ङ्गखड्गाख्यप्रवरायुधान् ॥ ७.६.६४ ॥
കമലനേത്രൻ അപ്പോൾ അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ രണ്ട് വിമലമായ ആവനാഴികൾ കെട്ടി; അരഞ്ഞാണും നിർമ്മലമായ വാളും ധരിച്ചു; ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, ശാർങ്ഗം എന്ന വില്ല്, വാൾ എന്നീ ശ്രേഷ്ഠായുധങ്ങളും ഏന്തി.
7.6.65
सुपर्णं गिरिसङ्काशं वैनतेयमथास्थितः ।
राक्षसानामभावाय ययौ तूर्णतरं प्रभुः ॥ ७.६.६५ ॥
പിന്നെ പർവതതുല്യനായ സുപർണ്ണനായ വൈനതേയനിൽ (ഗരുഡനിൽ) കയറിയ പ്രഭു രാക്ഷസരുടെ നാശത്തിനായി അതിവേഗം പുറപ്പെട്ടു.
7.6.66
सुपर्णपृष्ठे स बभौ श्यामः पीताम्बरो हरिः ।
काञ्चनस्य गिरेः शृङ्गे सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.६.६६ ॥
സുപർണ്ണന്റെ പുറത്ത് ആ ശ്യാമവർണ്ണനും പീതാംബരധാരിയുമായ ഹരി, സ്വർണ്ണപർവതശിഖരത്തിൽ മിന്നലോടുകൂടിയ മേഘം പോലെ തിളങ്ങി.
7.6.67
स सिद्धदेवर्षिमहोरगैश्च गन्धर्वयक्षैरुपगीयमानः ।
समाससादासुरसैन्यशत्रूंश्चक्रासिशार्ङ्गायुधशङ्खपाणिः ॥ ७.६.६७ ॥
സിദ്ധന്മാർ, ദേവർഷിമാർ, മഹോരഗന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ എന്നിവരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ചക്രവും വാളും ശാർങ്ഗവില്ലും ശംഖും കയ്യിലേന്തി അദ്ദേഹം അസുരസൈന്യത്തിന്റെ ശത്രുക്കളുടെ അടുത്തെത്തി.
7.6.68
सुपर्णपक्षानिलनुन्नपक्षं भ्रमत्पताकं प्रविकीर्णशस्त्रम् ।
चचाल तद्राक्षसराजसैन्यं चलोपलं नील इवाचलेन्द्रः ॥ ७.६.६८ ॥
ഗരുഡന്റെ ചിറകിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റ് ഇളക്കിയ ചിറകുകളും, ചുറ്റുന്ന കൊടികളും, ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ആയുധങ്ങളുമുള്ള ആ രാക്ഷസരാജസൈന്യം, ഇളകുന്ന പാറകളോടുകൂടിയ നീലപർവതരാജനെപ്പോലെ വിറച്ചു.
7.6.69
ततः शरैः शोणितमांसरूषितैर्युगान्तवैश्वानरतुल्यविग्रहैः ।
निशाचराः सम्परिवार्य माधवं वरायुधैर्निर्बिभिदुः सहस्रशः ॥ ७.६.६९ ॥
അപ്പോൾ രക്തമാംസങ്ങളാൽ ക്രുദ്ധമായ, പ്രളയാഗ്നിക്കു തുല്യമായ രൂപമുള്ള അമ്പുകളാൽ രാക്ഷസന്മാർ മാധവനെ വളഞ്ഞ് ആയിരക്കണക്കിന് ശ്രേഷ്ഠായുധങ്ങളാൽ തുളച്ചു.