ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.6.1
तैर्वध्यमाना देवाश्च ऋषयश्च तपोधनाः ।
भयार्ताः शरणं जग्मुर्देवदेवं महेश्वरम् ॥ ७.६.१ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଦେବତା ଓ ତପୋଧନ ଋଷିମାନେ ଭୟରେ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣରେ ଗଲେ ।
7.6.2
जगत्सृष्ट्यन्तकर्तारमजमव्यक्तरूपिणम् ।
आधारं सर्वलोकानामाराध्यं परमं गुरुम् ॥ ७.६.२ ॥
ଜଗତର ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର କରୁଥିବା, ଅଜନ୍ମା, ଅବ୍ୟକ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସର୍ବଲୋକର ଆଧାର, ଆରାଧ୍ୟ ଓ ପରମ ଗୁରୁ ।
7.6.3
ते समेत्य तु कामारिं त्रिपुरारिं त्रिलोचनम् ।
ऊचुः प्राञ्जलयो देवा भयगद्गदभाषिणः ॥ ७.६.३ ॥
ସେହି ଦେବତାମାନେ କାମାରି, ତ୍ରିପୁରାରି, ତ୍ରିଲୋଚନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, କରଯୋଡ଼ି, ଭୟରେ ଗଦ୍ଗଦ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ ।
7.6.4
सुकेशपुत्रैर्भगवन्पितामहवरोद्धतैः ।
प्रजाध्यक्ष प्रजाः सर्वा बाध्यन्ते रिपुबाधनैः ॥ ७.६.४ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ସୁକେଶଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ପିତାମହଙ୍କ ବରରେ ଉଦ୍ଧତ ହୋଇ, ହେ ପ୍ରଜାଧ୍ୟକ୍ଷ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁପୀଡ଼କ ରୂପେ ପୀଡ଼ିତ କରୁଛନ୍ତି ।
7.6.5
शरण्यान्यशरण्यानि ह्याश्रमाणि कृतानि नः ।
स्वर्गाच्च देवान्प्रच्याव्य स्वर्गे क्रीडन्ति देववत् ॥ ७.६.५ ॥
ଆମର ଶରଣ୍ୟ ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଅଶରଣ୍ୟ କରିଦେଇଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଡ଼ି ଦେଇ ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ସ୍ୱର୍ଗରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରୁଛନ୍ତି ।
7.6.6
अहं विष्णुरहं रुद्रो ब्रह्माहं देवराडहम् ।
अहं यमश्च वरुणश्चन्द्रो ऽहं रविरप्यहम् ॥ ७.६.६ ॥
ମୁଁ ହିଁ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ହିଁ ରୁଦ୍ର, ମୁଁ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମା, ମୁଁ ହିଁ ଦେବରାଜ । ମୁଁ ହିଁ ଯମ ଓ ବରୁଣ, ମୁଁ ହିଁ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ମୁଁ ହିଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ।
7.6.7
बाधन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
तन्नो देव भयार्तानामभयं दातुमर्हसि ॥ ७.६.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ପୀଡ଼ିତ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଣୀମାନେ, ହେ ଦେବ, ଭୟପୀଡ଼ିତ ଆମକୁ ଅଭୟ ଦେବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ।
7.6.8
अशिवं वपुरास्थाय जहि वै देवकण्टकान् ॥ ७.६.८ ॥
ଅଶୁଭ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଦେବତାଙ୍କ କଣ୍ଟକ ସଦୃଶଙ୍କୁ ବଧ କର।
7.6.9
धन्ते समरोद्धर्षा ये च तेषां पुरःसराः ।
इत्युक्तस्तु सुरैः सर्वैः कपर्दी नीललोहितः ।
सुकेशं प्रति सापेक्षः प्राह देवगणान्प्रभुः ॥ ७.६.९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ ଯେଉଁମାନେ ପୀଡ଼ା ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଣୀମାନେ — ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ହେଲେ, ଜଟାଧାରୀ ନୀଳଲୋହିତ ପ୍ରଭୁ ସୁକେଶ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହୋଇ ଦେବଗଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.6.10
अहं तान्न हनिष्यामि मयावध्या हि ते सुराः ।
किं तु मन्त्रं प्रदास्यामि यो वै तान्निहनिष्यति ॥ ७.६.१० ॥
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି ନାହିଁ; ହେ ଦେବଗଣ, ସେମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବଧଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବ, ତାକୁ ମୁଁ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଦେବି।
7.6.11
एतमेव समुद्योगं पुरस्कृत्य महर्षयः ।
गच्छध्वं शरणं विष्णुं हनिष्यति स तान्प्रभुः ॥ ७.६.११ ॥
ଏହି ଉଦ୍ୟୋଗକୁ ଆଗରେ ରଖି, ହେ ମହର୍ଷିଗଣ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶରଣ ନିଅ; ସେ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ।
7.6.12
ततस्तु जयशब्देन प्रतिनन्द्य महेश्वरम् ।
विष्णोः समीपमाजग्मुर्निशाचरभयार्दिताः ॥ ७.६.१२ ॥
ତା'ପରେ ଜୟଧ୍ୱନି ସହିତ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ କରି, ନିଶାଚରଙ୍କ ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
7.6.13
शङ्खचक्रधरं देवं प्रणम्य बहुमान्य च ।
ऊचुः सम्भ्रान्तवद्वाक्यं सुकेशतनयान्प्रति ॥ ७.६.१३ ॥
ଶଙ୍ଖ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଓ ବହୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେମାନେ ଉଦ୍ବିଗ୍ନଙ୍କ ପରି ସୁକେଶଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
7.6.14
सुकेशतनयैर्देव त्रिभिस्त्रेताग्निसन्निभैः ।
आक्रम्य वरदानेन स्थानान्यपहृतानि नः ॥ ७.६.१४ ॥
ହେ ଦେବ! ତ୍ରେତାଗ୍ନି ସଦୃଶ ସୁକେଶଙ୍କ ତିନି ପୁତ୍ର ବରଦାନ ବଳରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ଆମର ସ୍ଥାନସମୂହ ହରଣ କରିଛନ୍ତି।
7.6.15
लङ्का नाम पुरी दुर्गा त्रिकूटशिखरे स्थिता ।
तत्र स्थिताः प्रबाधन्ते सर्वान्नः क्षणदाचराः ॥ ७.६.१५ ॥
ତ୍ରିକୂଟ ଶିଖରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଲଙ୍କା ନାମକ ଦୁର୍ଗମ ନଗରୀ ଅଛି; ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ନିଶାଚରମାନେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛନ୍ତି।
7.6.16
स त्वमस्मद्धितार्थाय जहि तान्मधुसूदन ।
शरणं त्वां वयं प्राप्ता गतिर्भव सुरेश्वर ॥ ७.६.१६ ॥
ଅତଏବ ଆମ ହିତ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କର, ହେ ମଧୁସୂଦନ! ଆମେ ତୁମ ଶରଣ ନେଇଛୁ; ହେ ସୁରେଶ୍ୱର, ତୁମେ ଆମର ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ।
7.6.17
चक्रकृत्तास्यकमलान्निवेदय यमाय वै ।
भयेष्वभयदो ऽस्माकं नान्यो ऽस्ति भवता विना ॥ ७.६.१७ ॥
ଚକ୍ରରେ କାଟି ପକାଇଥିବା ସେମାନଙ୍କ କମଳ-ସଦୃଶ ମୁଖ ଯମଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର; ଭୟରେ ଅଭୟଦାତା, ତୁମ ବିନା ଆମର ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି।
7.6.18
राक्षसान्समरे दुष्टान्सानुबन्धान्मदोद्धतान् ।
नुदं त्वं नो भयं देव नीहारमिव भास्करः ॥ ७.६.१८ ॥
ହେ ଦେବ! ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ଦୁଷ୍ଟ, ଅହଂକାରରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଚରଙ୍କ ସହିତ ତଡ଼ି ଦିଅ; ସୂର୍ଯ୍ୟ କୁହୁଡ଼ି ଦୂର କରେ ତଥା ଆମର ଭୟ ଦୂର କର।
7.6.19
इत्येवं दैवतैरुक्तो देवदेवो जनार्दनः ।
अभयं भयदो ऽरीणां दत्त्वा देवानुवाच ह ॥ ७.६.१९ ॥
ଏହିପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ହୋଇ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଦାତା ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.6.20
सुकेशं राक्षसं जाने ईशानवरदर्पितम् ।
तांश्चास्य तनयाञ्जाने येषां ज्येष्ठः स माल्यवान् ॥ ७.६.२० ॥
ଈଶାନଙ୍କ (ଶିବଙ୍କ) ବରରେ ଗର୍ବିତ ସୁକେଶ ନାମକ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ମୁଁ ଜାଣେ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଜାଣେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସେ ମାଲ୍ୟବାନ।
7.6.21
तानहं समतिक्रान्तमर्यादान्राक्षसाधमान् ।
निहनिष्यामि सङ्क्रुद्धः सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.२१ ॥
ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଲଙ୍ଘନ କରିଥିବା ସେହି ଅଧମ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ମୁଁ କ୍ରୋଧରେ ବଧ କରିବି। ହେ ଦେବଗଣ, ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତ ହୁଅ।
7.6.22
इत्युक्तास्ते सुराः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
यथावासं ययुर्हृष्टाः प्रशंसन्तो जनार्दनम् ॥ ७.६.२२ ॥
ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହିପରି କଥିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ନିଜ ନିଜ ବାସସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
7.6.23
विबुधानां समुद्योगं माल्यवांस्तु निशाचरः ।
श्रुत्वा तौ भ्रातरौ वीराविदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२३ ॥
କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉଦ୍ୟୋଗ ଶୁଣି ନିଶାଚର ମାଲ୍ୟବାନ ସେହି ଦୁଇ ବୀର ଭାଇଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
7.6.24
अमरा ऋषयश्चैव सङ्गम्य किल शकरम् ।
अस्मद्वधं परीप्सन्त इदं वचनमब्रुवन् ॥ ७.६.२४ ॥
ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଭେଟି, ଆମ ବଧ ଇଚ୍ଛା କରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.6.25
सुकेशतनया देव वरदानबलोद्धताः ।
बाधन्ते ऽस्मान्समुद्दृप्ता घोररूपाः पदे पदे ॥ ७.६.२५ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ବରଦାନର ବଳରେ ଉଦ୍ଧତ ସୁକେଶଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦର୍ପରେ ପାଦେ ପାଦେ ଆମକୁ ପୀଡ଼ା ଦିଅନ୍ତି।
7.6.26
राक्षसैरभिभूताः स्म न शक्ताः स्म प्रजापते ।
स्वेषु सद्मसु संस्थातुं भयात्तेषां दुरात्मनाम् ॥ ७.६.२६ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୋଇ ସେହି ଦୁରାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଭୟରେ ଆମେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହରେ ରହି ପାରୁନାହୁଁ।
7.6.27
तदस्माकं हितार्थाय जहि तांश्च त्रिलोचन ।
राक्षसान्हुङ्कृतेनैव दह प्रदहतां वर ॥ ७.६.२७ ॥
ଅତଏବ ଆମ ହିତ ପାଇଁ, ହେ ତ୍ରିନୟନ, ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କର; ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହୁଙ୍କାରରେ ହିଁ ସେହି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଦହନ କର, ଦହନକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
7.6.28
इत्येवं त्रिदशैरुक्तो निशम्यान्धकसूदनः ।
शिरः करं च धुन्वान इदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.६.२८ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହିପରି କୁହାଯିବାରୁ ଶୁଣି, ଅନ୍ଧକଙ୍କ ସଂହାରକ ମସ୍ତକ ଓ ହାତ ହଲାଇ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.6.29
अवध्या मम ते देवाः सुकेशतनया रणे ।
मन्त्रं तु वः प्रदास्यामि यस्तान्वै निहनिष्यति ॥ ७.६.२९ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ସୁକେଶଙ୍କ ଏହି ପୁତ୍ରମାନେ ରଣରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟ ନୁହନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବ, ତା ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ପରାମର୍ଶ ଦେବି।
7.6.30
यो ऽसौ चक्रगदापाणिः पीतवासा जनार्दनः ।
हरिर्नारायणः श्रीमान् शरणं तं प्रपद्यथ ॥ ७.६.३० ॥
ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ହାତରେ ଧରି, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ସେହି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ହରି ନାରାୟଣ; ସେହି ଶ୍ରୀମାନଙ୍କର ଶରଣ ଗ୍ରହଣ କର।
7.6.31
हरादवाप्य ते मन्त्रं कामारिमभिवाद्य च ।
नारायणालयं प्राप्य तस्मै सर्वं न्यवेदयन् ॥ ७.६.३१ ॥
ହରଙ୍କଠାରୁ ମନ୍ତ୍ର ପାଇ, କାମାରିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଳୟରେ ପହଞ୍ଚି ତାଙ୍କୁ ସବୁକିଛି ନିବେଦନ କଲେ।
7.6.32
ततो नारायणेनोक्ता देवा इन्द्रपुरोगमाः ।
सुरारींस्तान्हनिष्यामि सुरा भवत विज्वराः ॥ ७.६.३२ ॥
ତେବେ ନାରାୟଣ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରମୁଖ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ସେହି ଦେବଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି; ହେ ଦେବଗଣ, ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତ ହୁଅ।"
7.6.33
देवानां भयभीतानां हरिणा राक्षसर्षभौ ।
प्रतिज्ञातो वधो ऽस्माकं चिन्त्यतां यदिह क्षमम् ॥ ७.६.३३ ॥
ଭୀତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହରି ଆମ ବଧ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି, ହେ ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ; ଏଠାରେ ଯାହା ଉଚିତ ତାହା ବିଚାର କରାଯାଉ।
7.6.34
हिरण्यकशिपोर्मृत्युरन्येषां च सुरद्विषाम् ।
नमुचिः कालनेमिश्च संह्रादो वीरसत्तमः ॥ ७.६.३४ ॥
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ; ନମୁଚି, କାଳନେମି ଏବଂ ବୀରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଂହ୍ରାଦ।
7.6.35
राधेयो बहुमायी च लोकपालो ऽथ धार्मिकः ।
यमलार्जुनौ च हार्दिक्यः शुम्भश्चैव निशुम्भकः ॥ ७.६.३५ ॥
ରାଧେୟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ମାୟାବୀ, ଲୋକପାଳ ଓ ଧାର୍ମିକ; ଯମଳ ଓ ଅର୍ଜୁନ, ହାର୍ଦିକ୍ୟ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ।
7.6.36
असुरा दानवाश्चैव सत्त्ववन्तो महाबलाः ।
सर्वे समरमासाद्य न श्रूयन्ते ऽपराजिताः ॥ ७.६.३६ ॥
ଅସୁର ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମହାବଳୀ ଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲାଗି କେବେ ପରାଜିତ ହୋଇଥିବା ଶୁଣାଯାଏ ନାହିଁ।
7.6.37
सर्वैः क्रतुशतैरिष्टं सर्वे मायाविदस्तथा ।
सर्वे सर्वास्त्रकुशलाः सर्वे शत्रुभयङ्कराः ॥ ७.६.३७ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶହ ଶହ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ମାୟା ଜାଣୁଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ସର୍ବାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ।
7.6.38
नारायणेन निहताः शतशो ऽथ सहस्रशः ।
एतज्ज्ञात्वा तु सर्वेषां क्षमं कर्तुमिहार्हथ ॥ ७.६.३८ ॥
ନାରାୟଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହା ଜାଣି ଏଠାରେ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଯାହା ଉଚିତ ତାହା କରିବା ଉଚିତ।
7.6.39
ततः सुमाली माली च श्रुत्वा माल्यवतो वचः ।
ऊचतुर्भ्रातरं ज्येष्ठं भगांशाविव वासवम् ॥ ७.६.३९ ॥
ତେବେ ସୁମାଲୀ ଓ ମାଲୀ ମାଲ୍ୟବାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଭଗଙ୍କ ଦୁଇ ଅଂଶ ଯେପରି ବାସବଙ୍କୁ କହନ୍ତି, ସେହିପରି ନିଜ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.6.40
स्वधीतं दत्तमिष्टं चाप्यैश्वर्यं परिपालितम् ।
आयुर्निरामयं प्राप्तं सुधर्मः प्रापितः पथि ॥ ७.६.४० ॥
ଭଲ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ ହୋଇଛି, ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି, ଯଜ୍ଞ କରାଯାଇଛି, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଭଲ ଭାବେ ପାଳିତ ହୋଇଛି; ନିରୋଗ ଆୟୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି; ସୁଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ପଥରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଇଛି।
7.6.41
देवसागरमक्षोभ्यं शस्त्रैः समवगाह्य च ।
जिता द्विषो ह्यप्रतिमास्तन्नो मृत्युकृतं भयम् ॥ ७.६.४१ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଅକ୍ଷୋଭ୍ୟ ସାଗରରେ ଅସ୍ତ୍ରସହ ଅବଗାହନ କରି ଆମେ ଅତୁଳନୀୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତିଛୁ; ତେଣୁ ମୃତ୍ୟୁଜନିତ ଭୟ ଆମର ନାହିଁ।
7.6.42
नारायणश्च रुद्रश्च शक्रश्चापि यमस्तथा ।
अस्माकं प्रमुखे स्थातुं सर्वे बिभ्यति सर्वदा ॥ ७.६.४२ ॥
ନାରାୟଣ, ରୁଦ୍ର, ଶକ୍ର ଓ ଯମ ମଧ୍ୟ — ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ସର୍ବଦା ଭୟ କରନ୍ତି।
7.6.43
विष्णोर्देवस्य नास्त्येव कारणं राक्षसेश्वर ।
देवानामेव दोषेण विष्णोः प्रचलितं मनः ॥ ७.६.४३ ॥
ହେ ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର, ବିଷ୍ଣୁ ଦେବଙ୍କର କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ। ଦେବତାଙ୍କ ଦୋଷରେ ହିଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ ବିଚଳିତ ହେଲା।
7.6.44
तस्मादद्य समुद्युक्ताः सर्वसैन्यसमावृताः ।
देवानेव जिघांसाम एभ्यो दोषः समुत्थितः ॥ ७.६.४४ ॥
ତେଣୁ ଆଜି ଆମେ ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ହିଁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବା; ଏମାନଙ୍କଠାରୁ ହିଁ ଏହି ଦୋଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
7.6.45
एवं सम्मन्त्र्य बलिनः सर्वे सैन्यसमावृताः ।
उद्योगं घोषयित्वा तु सर्वे नैर्ऋतपुङ्गवाः ॥
युद्धाय निर्ययुः क्रुद्धा जम्भवृत्रबला इव ॥ ७.६.४५ ॥
ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରଣା କରି, ସୈନ୍ୟଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ବଳବାନ ରାକ୍ଷସ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଯୁଦ୍ଧ-ଉଦ୍ୟୋଗ ଘୋଷଣା କରି, ଜମ୍ଭ ଓ ବୃତ୍ରଙ୍କ ପରି ବଳ ନେଇ କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବାହାରିଲେ।
7.6.46
युद्धाय निर्ययुः सर्वे महाकाया महाबलाः ॥ ७.६.४६ ॥
ମହାକାୟ ଓ ମହାବଳ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବାହାରିଲେ।
7.6.47
स्यन्दनैर्वारणैश्चैव हयैश्च गिरिसन्निभैः ।
खरैर्गोभी रथोष्ट्रैश्च शिंशुमारैर्भुजङ्गमैः ॥ ७.६.४७ ॥
ରଥ, ହାତୀ, ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଘୋଡ଼ା, ଗଧ, ଗୋରୁ, ରଥ-ଉଟ, ଶିଂଶୁମାର ଓ ସାପ ସହିତ।
7.6.48
मकरैः कच्छपैर्मीनैर्विहङ्गैर्गरुडोपमैः ।
सिंहैर्व्याघ्रैर्वराहैश्च सृमरैश्चमरैरपि ॥ ७.६.४८ ॥
ମକର, କଇଁଛ, ମାଛ, ଗରୁଡ଼ ସଦୃଶ ପକ୍ଷୀ, ସିଂହ, ବାଘ, ଶୂକର, ସୃମର ଓ ଚମର ସହିତ।
7.6.49
त्यक्त्वा लङ्कां गताः सर्वे राक्षसा बलगर्विताः ।
प्रयाता देवलोकाय योद्धुं दैवतशत्रवः ॥ ७.६.४९ ॥
ଲଙ୍କା ତ୍ୟାଗ କରି, ବଳଗର୍ବିତ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦେବଲୋକ ଆଡ଼େ ଯାତ୍ରା କଲେ।
7.6.50
लङ्काविपर्ययं दृष्ट्वा यानि लङ्कालयान्यथ ।
भूतानि भयदर्शीनि विमनस्कानि सर्वशः ॥ ७.६.५० ॥
ଲଙ୍କାର ଓଲଟପାଲଟ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ଲଙ୍କାରେ ରହୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟଭୀତ ଓ ସର୍ବତୋଭାବେ ବିମର୍ଷ ହେଲେ।
7.6.51
रथोत्तमैरुह्यमानाः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ ७.६.५१ ॥
ଉତ୍ତମ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର (ରାକ୍ଷସ ଚାଲିଲେ)।
7.6.52
प्रयाता राक्षसास्तूर्णं देवलोकं प्रयत्नतः ।
रक्षसामेव मार्गेण दैवतान्यपचक्रमुः ॥ ७.६.५२ ॥
ରାକ୍ଷସମାନେ ଶୀଘ୍ର ଯତ୍ନ ସହ ଦେବଲୋକ ଆଡ଼େ ଗଲେ; ଦେବତାମାନେ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ସେହି ରାସ୍ତାରେ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ।
7.6.53
भौमाश्चैवान्तरिक्षाश्च कालाज्ञप्ता भयावहाः ।
उत्पाता राक्षसेन्द्राणामभावाय समुत्थिताः ॥ ७.६.५३ ॥
ଭୂମି ଓ ଆକାଶର ଭୟଙ୍କର ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣସବୁ, କାଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ରାକ୍ଷସରାଜମାନଙ୍କର ବିନାଶ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଲେ।
7.6.54
अस्थीनि मेघा ववृषुरुष्णं शोणितमेव च ।
वेलां समुद्राश्चोत्क्रान्ताश्चेलुश्चाप्यथ भूधराः ॥ ७.६.५४ ॥
ମେଘମାନେ ହାଡ଼ ଓ ଉଷ୍ଣ ରକ୍ତ ହିଁ ବର୍ଷାଇଲେ; ସମୁଦ୍ରମାନେ କୂଳ ଡେଇଁ ଗଲେ, ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଲେ।
7.6.55
अट्टहासान्विमुञ्चन्तो घननादसमस्वनाः ।
वाश्यन्त्यश्च शिवास्तत्र दारुणं घोरदर्शनाः ॥ ७.६.५५ ॥
ଭୟଙ୍କର ଅଟ୍ଟହାସ୍ୟ କରି, ମେଘଗର୍ଜନ ସମାନ ସ୍ୱରରେ, ସେଠାରେ ଶିଆଳମାନେ ଭୀଷଣ ଓ ଘୋର ରୂପରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ।
7.6.56
सम्पतन्त्यथ भूतानि दृश्यन्ते च यथाक्रमम् ।
गृध्रचक्रं महच्चात्र ज्वलनोद्गारिभिर्मुखैः ॥ ७.६.५६ ॥
ତା'ପରେ ଭୂତମାନେ ଉଡ଼ୁଥିବା କ୍ରମାନୁସାରେ ଦେଖାଗଲେ; ଏଠାରେ ଅଗ୍ନି ଉଦ୍ଗାରକାରୀ ମୁଖବିଶିଷ୍ଟ ଏକ ବିରାଟ ଶକୁନି-ଦଳ ଥିଲା।
7.6.57
राक्षसानामुपरि खे भ्रमते ऽलातचक्रवत् ।
कपोता रक्तपादाश्च शारिका विद्रुता ययुः ॥
काका वाश्यन्ति तत्रैव बिडाला वै द्विपादयः ॥ ७.६.५७ ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକାଶରେ ଅଲାତଚକ୍ର ପରି ଏକ ଚକ୍ର ଘୂରୁଥିଲା; ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ପାଦଥିବା କପୋତ ଓ ଶାରିକା ଛିଟିକି ଉଡ଼ି ଗଲେ। ସେଠାରେ କାଉମାନେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଦୁଇ ପାଦରେ ଚାଲୁଥିବା ବିଲେଇମାନେ ମଧ୍ୟ।
7.6.58
उत्पातांस्ताननादृत्य राक्षसा बलगर्विताः ।
यान्त्येव न निवर्त्तन्ते मृत्युपाशावपाशिताः ॥ ७.६.५८ ॥
ସେହି ଉତ୍ପାତଗୁଡ଼ିକୁ ଅବହେଳା କରି, ବଳଗର୍ବିତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଆଗକୁ ହିଁ ଚାଲିଲେ; ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁପାଶରେ ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଥିଲେ।
7.6.59
माल्यवांश्च सुमाली च माली च सुमहाबलाः ।
आसन्पुरःसरास्तेषां क्रतूनामिव पावकाः ॥ ७.६.५९ ॥
ମାଲ୍ୟବାନ, ସୁମାଲୀ ଓ ମାଲୀ — ଏମାନେ ମହାବଳଶାଳୀ; ସେମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରଣୀ ଥିଲେ, ଯଜ୍ଞ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ନି ପରି।
7.6.60
माल्यवन्तं च ते सर्वे माल्यवन्तमिवाचलम् ।
निशाचरा ह्याश्रयन्ति धातारमिव देवताः ॥ ७.६.६० ॥
ସେହି ନିଶାଚରମାନେ ସମସ୍ତେ ମାଲ୍ୟବାନଙ୍କୁ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ; ମାଲ୍ୟବାନ ପର୍ବତକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ପରି, ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ପରି।
7.6.61
तद्बलं राक्षसेन्द्राणां महाभ्रघननादितम् ।
जयेप्सया देवलोकं ययौ मालिवशे स्थितम् ॥ ७.६.६१ ॥
ମହାମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ସେହି ରାକ୍ଷସରାଜମାନଙ୍କ ସେନା, ବିଜୟ ଇଚ୍ଛାରେ ମାଳୀଙ୍କ ବଶରେ ରହି ଦେବଲୋକ ଆଡ଼କୁ ଗଲା।
7.6.62
राक्षसानां समुद्योगं तं तु नारायणः प्रभुः ।
देवदूतादुपश्रुत्य चक्रे युद्धे तदा मनः ॥ ७.६.६२ ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସେହି ଉଦ୍ୟୋଗ ଦେବଦୂତଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣ ସେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରତି ମନ ଦେଲେ।
7.6.63
स सज्जायुधतूणीरो वैनतेयोपरि स्थितः ।
आसज्ज्य कवचं दिव्यं सहस्रार्कसमद्युति ॥ ७.६.६३ ॥
ଅସ୍ତ୍ର ଓ ତୂଣୀର ସଜାଇ ସେ ବୈନତେୟ (ଗରୁଡ) ଉପରେ ଠିଆ ହେଲେ; ସହସ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିବ୍ୟ କବଚ ଧାରଣ କଲେ।
7.6.64
आबध्य शरसम्पूर्णे इषुधी विमले तदा ।
श्रोणिसूत्रं च खड्गं च विमलं कमलेक्षणः ॥
शङ्खचक्रगदाशार्ङ्गखड्गाख्यप्रवरायुधान् ॥ ७.६.६४ ॥
କମଳନୟନ ସେତେବେଳେ ବାଣପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଇଟି ନିର୍ମଳ ତୂଣୀର ବାନ୍ଧିଲେ; କଟିସୂତ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ ଖଡ୍ଗ ଧାରଣ କଲେ; ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁ ଓ ଖଡ୍ଗ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆୟୁଧ ଧାରଣ କଲେ।
7.6.65
सुपर्णं गिरिसङ्काशं वैनतेयमथास्थितः ।
राक्षसानामभावाय ययौ तूर्णतरं प्रभुः ॥ ७.६.६५ ॥
ତା'ପରେ ପର୍ବତ ପରି ସୁପର୍ଣ୍ଣ ବୈନତେୟ (ଗରୁଡ) ଉପରେ ଚଢ଼ି ପ୍ରଭୁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଗଲେ।
7.6.66
सुपर्णपृष्ठे स बभौ श्यामः पीताम्बरो हरिः ।
काञ्चनस्य गिरेः शृङ्गे सतडित्तोयदो यथा ॥ ७.६.६६ ॥
ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୃଷ୍ଠରେ ସେହି ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ପୀତାମ୍ବରଧାରୀ ହରି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ବିଜୁଳି ସହିତ ମେଘ ପରି ଶୋଭିଲେ।
7.6.67
स सिद्धदेवर्षिमहोरगैश्च गन्धर्वयक्षैरुपगीयमानः ।
समाससादासुरसैन्यशत्रूंश्चक्रासिशार्ङ्गायुधशङ्खपाणिः ॥ ७.६.६७ ॥
ସିଦ୍ଧ, ଦେବର୍ଷି, ମହୋରଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼୍ଗ, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁ ଓ ଶଙ୍ଖ ହାତରେ ଧରି ସେ ଅସୁରସେନାର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
7.6.68
सुपर्णपक्षानिलनुन्नपक्षं भ्रमत्पताकं प्रविकीर्णशस्त्रम् ।
चचाल तद्राक्षसराजसैन्यं चलोपलं नील इवाचलेन्द्रः ॥ ७.६.६८ ॥
ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପକ୍ଷ-ବାୟୁରେ ଆଲୋଡ଼ିତ ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ, ଘୂର୍ଣ୍ଣାୟମାନ ପତାକା ଓ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରଥିବା ସେହି ରାକ୍ଷସରାଜର ସେନା, ଚଞ୍ଚଳ ପଥରଥିବା ନୀଳ ପର୍ବତରାଜ ପରି କମ୍ପିତ ହେଲା।
7.6.69
ततः शरैः शोणितमांसरूषितैर्युगान्तवैश्वानरतुल्यविग्रहैः ।
निशाचराः सम्परिवार्य माधवं वरायुधैर्निर्बिभिदुः सहस्रशः ॥ ७.६.६९ ॥
ତା'ପରେ ରକ୍ତ ଓ ମାଂସରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ, ଯୁଗାନ୍ତ ବୈଶ୍ୱାନର ସମାନ ରୂପଥିବା ବାଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଶାଚରମାନେ ମାଧବଙ୍କୁ ଘେରି ହଜାର ହଜାର ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।