รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.67.1
अथ रात्र्यां प्रवृत्तायां शत्रुघ्नो भृगुनन्दनम् ।
पप्रच्छ च्यवनं विप्रं लवणस्य यथा बलम् ॥ ७.६७.१ ॥
เมื่อราตรีมาถึงแล้ว พระศัตรุฆนะได้ทูลถามพระฤๅษีจยวนะผู้เป็นพราหมณ์ ผู้สืบเชื้อสายแห่งภฤคุ ว่าลวณะมีพลังมากเพียงใด
7.67.2
शूलस्य च बलं ब्रह्मन्के च पूर्वं विनाशिताः ।
अनेन शूलमुख्येन द्वन्द्वयुद्धमुपागताः ॥ ७.६७.२ ॥
พราหมณ์ผู้เจริญ พลังของตรีศูลเป็นอย่างไร เคยมีผู้ใดถูกมันทำลายมาก่อนบ้าง และมีผู้ใดเข้าต่อสู้กับตรีศูลอันเป็นประธานนี้แบบตัวต่อตัวบ้าง
7.67.3
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
प्रत्युवाच महातेजाश्च्यवनो रघुनन्दनम् ॥ ७.६७.३ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพระศัตรุฆนะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่เช่นนั้น พระฤๅษีจยวนะผู้มีเดชรุ่งโรจน์ จึงตอบพระองค์ผู้เป็นที่ชื่นชมของวงศ์รฆุ
7.67.4
असङ्ख्येयानि कर्माणि यान्यस्य रघुनन्दन ।
इक्ष्वाकुवंशप्रभवे यद्वृत्तं तच्छृणष्व मे ॥ ७.६७.४ ॥
ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นที่ชื่นชมของวงศ์รฆุ การกระทำของลวณะนั้นนับไม่ถ้วน ขอพระองค์โปรดฟังเรื่องที่เกิดขึ้นในสายวงศ์อิกษวากุจากข้าพเจ้า
7.67.5
अयोध्यायां पुरा राजा युवनाश्वसुतो बली ।
मान्धातेति स विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.६७.५ ॥
ในสมัยก่อน ที่อโยธยามีพระราชาผู้ทรงพลัง พระโอรสของพระยุวนาศวะ พระองค์มีพระนามว่ามานธาตา ทรงเป็นที่เลื่องลือว่ามีวีรภาพในโลกทั้งสาม
7.67.6
स कृत्वा पृथिवीं कृत्स्नां शासने पृथिवीपतिः ।
सुरलोकमितो जेतुमुद्योगमकरोन्नृपः ॥ ७.६७.६ ॥
พระองค์ทรงปกครองแผ่นดินทั้งผืนจนสิ้นแล้ว เมื่อนั้นพระราชาผู้เป็นเจ้าแผ่นดินจึงทรงเริ่มเตรียมการยกทัพจากที่นี่เพื่อพิชิตสุรโลก
7.67.7
इन्द्रस्य च भयं तीव्रं सुराणां च महात्मनाम् ।
मान्धातरि कृतोद्योगे देवलोकजिगीषया ॥ ७.६७.७ ॥
เมื่อมานธาตฤทรงเริ่มความพยายามด้วยความปรารถนาจะพิชิตสุรโลก ความหวาดกลัวอย่างรุนแรงก็เข้าครอบงำพระอินทร์และเหล่าเทพผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่
7.67.8
अर्धासनेन शक्रस्य राज्यार्धेन च पार्थिवः ।
वन्द्यमानः सुरगणैः प्रतिज्ञामध्यरोहत ॥ ७.६७.८ ॥
ได้รับที่นั่งครึ่งหนึ่งของพระอินทร์และอาณาจักรครึ่งหนึ่ง ทั้งยังได้รับการสรรเสริญจากหมู่เทพ พระราชาจึงยืนหยัดในคำปฏิญาณของพระองค์
7.67.9
तस्य पापमभिप्रायं विदित्वा पाकशासनः ।
सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमुवाच युवनाश्वजम् ॥ ७.६७.९ ॥
พระอินทร์ผู้ลงโทษพกะ ทรงทราบเจตนาอันชั่วร้ายของพระองค์ จึงตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่พระโอรสของพระยุวนาศวะ โดยเริ่มด้วยการปลอบโยนก่อน
7.67.10
राजा त्वं मानुषे लोके न तावत्पुरुषर्षभ ।
अकृत्वा पृथिवीं वश्यां देवराज्यमिहेच्छसि ॥ ७.६७.१० ॥
ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ พระองค์ยังเป็นเพียงพระราชาในโลกมนุษย์ ยังไม่ได้ทรงทำให้แผ่นดินอยู่ในอำนาจ แต่กลับปรารถนาความเป็นใหญ่ของเทพในที่นี้
7.67.11
यदि वीर समग्रा ते मेदिनी निखिला वशे ।
देवराज्यं कुरुष्वेह सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.६७.११ ॥
ข้าแต่วีรบุรุษ หากแผ่นดินทั้งผืนอยู่ในอำนาจของพระองค์โดยสมบูรณ์แล้ว ก็จงสถาปนาความเป็นใหญ่ของเทพขึ้นที่นี่ พร้อมด้วยข้ารับใช้ กองทัพ และยานพาหนะของพระองค์เถิด
7.67.12
इन्द्रमेवं ब्रुवाणं तं मान्धाता वाक्यमब्रवीत् ।
क्व मे शक्र प्रतिहतं शासनं पृथिवीतले ॥ ७.६७.१२ ॥
เมื่อพระอินทร์ตรัสดังนี้ มานธาตาจึงตอบว่า ข้าแต่พระศักระ คำสั่งของข้าถูกขัดขวางที่ไหนบนพื้นพิภพ
7.67.13
तमुवाच सहस्राक्षो लवणो नाम राक्षसः ।
मधुपुत्रो मधुवने न ते ऽ ऽज्ञां कुरुते ऽनघ ॥ ७.६७.१३ ॥
พระสหัสรากษะจึงตรัสตอบพระองค์ว่า ข้าแต่ผู้ไร้บาป รากษสนามลวณะ โอรสของพระมธุ ในป่ามธุ ไม่เชื่อฟังคำสั่งของพระองค์
7.67.14
तच्छ्रुत्वा विप्रियं घोरं सहस्राक्षेण भाषितम् ।
व्रीडितो ऽवाङ्मुखो राजा व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.६७.१४ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำอันไม่น่ายินดีและรุนแรงที่พระสหัสรากษะตรัส พระราชาทรงละอายพระทัย ก้มพระพักตร์ลง และไม่อาจตรัสสิ่งใดออกมาได้
7.67.15
आमन्त्र्य तु सहस्राक्षं ह्रिया किञ्चिदवाङ्मुखः ।
पुनरेवागमच्छ्रीमानिमं लोकं नरेश्वरः ॥ ७.६७.१५ ॥
พระราชาผู้ทรงรุ่งโรจน์ ทรงลาพระสหัสรากษะด้วยความละอายพระทัยและก้มพระพักตร์ลงเล็กน้อย แล้วเสด็จกลับมายังโลกนี้อีกครั้ง
7.67.16
स कृत्वा हृदये ऽमर्षं सभृत्यबलवाहनः ।
आजगाम मधोः पुत्रं वशे कर्तुमरिन्दमः ॥ ७.६७.१६ ॥
พระองค์ทรงเก็บความโกรธไว้ในพระทัย แล้วเสด็จไปพร้อมด้วยข้ารับใช้ กองทัพ และยานพาหนะ เพื่อนำโอรสของพระมธุมาอยู่ใต้อำนาจ ผู้ทำลายข้าศึกผู้นั้น
7.67.17
स काङ्क्षमाणो लवणं युद्धाय पुरुषर्षभः ।
दूतं सम्प्रेषयामास सकाशं लवणस्य हि ॥ ७.६७.१७ ॥
บุรุษผู้ประเสริฐนั้นปรารถนาการรบกับลวณะ จึงส่งทูตไปยังที่เฝ้าของลวณะ
7.67.18
स गत्वा विप्रियाण्याह बहूनि मधुनः सुतम् ।
वदन्तमेवं तं दूतं भक्षयामास राक्षसः ॥ ७.६७.१८ ॥
ทูตนั้นไปแล้วกล่าวถ้อยคำไม่น่ายินดีหลายประการต่อโอรสของพระมธุ ขณะที่ทูตกำลังกล่าวอยู่เช่นนั้น รากษสก็กลืนกินเขาเสีย
7.67.19
चिरायमाणे दूते तु राजा क्रोधसमन्वितः ।
अर्दयामास तद्रक्षः शरवृष्ट्या समन्ततः ॥ ७.६७.१९ ॥
เมื่อทูตยังไม่กลับมา พระราชาผู้เต็มไปด้วยความโกรธ ทรงยิงลูกศรห่าใหญ่ใส่รากษสนั้นจากทุกทิศทาง เพื่อทรมานมัน
7.67.20
ततः प्रहस्य तद्रक्षः शूलं जग्राह पाणिना ।
वधाय सानुबन्धस्य मुमोचायुधमुत्तमम् ॥ ७.६७.२० ॥
จากนั้นรากษสนั้นหัวเราะ แล้วใช้มือคว้าตรีศูลไว้ และขว้างอาวุธอันเลิศนั้นออกไป เพื่อสังหารพระราชาพร้อมทั้งบริวาร
7.67.21
तच्छूलं दीप्यमानं तु सभृत्यबलवाहनम् ।
भस्मीकृत्वा नृपं भूयो लवणस्यागमत्करम् ॥ ७.६७.२१ ॥
ง้าวอันเรืองแสงนั้นได้เผากษัตริย์พร้อมด้วยข้ารับใช้ กองทัพ และยานพาหนะให้เป็นเถ้าธุลี แล้วจึงกลับคืนสู่มือของลวณะอีกครั้ง
7.67.22
एवं स राजा सुमहान्हतः सबलवाहनः ।
शूलस्य तु बलं सौम्य अप्रमेयमनुत्तमम् ॥ ७.६७.२२ ॥
กษัตริย์องค์ใหญ่จึงถูกสังหารพร้อมด้วยกองทัพและยานพาหนะเช่นนี้ โอ้ผู้อ่อนโยน พลานุภาพของง้าวนั้นหาประมาณมิได้และไม่มีสิ่งใดเทียบเท่า
7.67.23
श्वः प्रभाते तु लवणं वधिष्यसि न संशयः ।
अगृहीतायुधं क्षिप्रं ध्रुवो हि विजयस्तव ॥ ७.६७.२३ ॥
พรุ่งนี้ตอนรุ่งอรุณ ท่านจะสังหารลวณะอย่างแน่นอน ไม่ต้องสงสัยเลย แม้ไม่ต้องถืออาวุธใดเลย ชัยชนะของท่านก็แน่นอนและจะมาถึงอย่างรวดเร็ว
7.67.24
लोकानां स्वस्ति चैव स्यात्कृते कर्मणि च त्वया ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं लवणस्य दुरात्मनः ॥ ७.६७.२४ ॥
เมื่อท่านกระทำการนั้น โลกทั้งหลายก็จะได้รับความสวัสดีด้วย ทั้งหมดนี้ได้ถูกเล่าให้ท่านฟังแล้วเกี่ยวกับลวณะผู้มีจิตใจชั่วร้าย
7.67.25
शूलस्य च बलं घोरमप्रमेयं नरर्षभ ।
विनाशश्चैव मान्धातुर्यत्तेनाभूच्च पार्थिव ॥ ७.६७.२५ ॥
โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ พลังของง้าวนั้นน่าสยดสยองและหาประมาณมิได้ และด้วยง้าวนั้นกษัตริย์มานธาตฤจึงต้องถึงความพินาศ
7.67.26
त्वं श्वः प्रभाते लवणं महात्मन्वधिष्यसे नात्र तु संशयो मे ।
शूलं विना निर्गतमामिषार्थे ध्रुवो जयस्ते भविता नरेन्द्र ॥ ७.६७.२६ ॥
ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่เอ๋ย พรุ่งนี้ตอนรุ่งอรุณ ท่านจะสังหารลวณะ ข้าพเจ้าไม่สงสัยในเรื่องนี้ เขาได้ออกไปแสวงหาเนื้อโดยไม่มีง้าว โอ้จอมมนุษย์ ชัยชนะของท่านแน่นอนแล้ว