വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.67.1
अथ रात्र्यां प्रवृत्तायां शत्रुघ्नो भृगुनन्दनम् ।
पप्रच्छ च्यवनं विप्रं लवणस्य यथा बलम् ॥ ७.६७.१ ॥
രാത്രിയായപ്പോൾ ശത്രുഘ്നൻ ഭൃഗുവംശജനായ ബ്രാഹ്മണൻ ച്യവനനോട് ലവണന്റെ ബലം എത്രത്തോളമെന്ന് ചോദിച്ചു.
7.67.2
शूलस्य च बलं ब्रह्मन्के च पूर्वं विनाशिताः ।
अनेन शूलमुख्येन द्वन्द्वयुद्धमुपागताः ॥ ७.६७.२ ॥
ബ്രാഹ്മണാ! ശൂലത്തിന്റെ ബലം എത്രത്തോളം? മുമ്പ് ആരെയൊക്കെ അത് നശിപ്പിച്ചു? ആ മുഖ്യശൂലവുമായി ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിന് വന്നവർ ആരെല്ലാം?
7.67.3
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
प्रत्युवाच महातेजाश्च्यवनो रघुनन्दनम् ॥ ७.६७.३ ॥
മഹാത്മാവായ ശത്രുഘ്നന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹാതേജസ്വിയായ ച്യവനൻ രഘുനന്ദനനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
7.67.4
असङ्ख्येयानि कर्माणि यान्यस्य रघुनन्दन ।
इक्ष्वाकुवंशप्रभवे यद्वृत्तं तच्छृणष्व मे ॥ ७.६७.४ ॥
രഘുനന്ദനാ! അവന്റെ കർമ്മങ്ങൾ എണ്ണമറ്റവയാണ്. ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ നടന്ന സംഭവം എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുക.
7.67.5
अयोध्यायां पुरा राजा युवनाश्वसुतो बली ।
मान्धातेति स विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.६७.५ ॥
പണ്ട് അയോധ്യയിൽ യുവനാശ്വന്റെ പുത്രനായ ബലവാനായ മാന്ധാതാവ് എന്ന രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വീര്യവാനായി പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
7.67.6
स कृत्वा पृथिवीं कृत्स्नां शासने पृथिवीपतिः ।
सुरलोकमितो जेतुमुद्योगमकरोन्नृपः ॥ ७.६७.६ ॥
ആ ഭൂപതി ഭൂമി മുഴുവൻ തന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലാക്കി, ഇവിടെനിന്ന് ദേവലോകം കീഴടക്കാൻ ഉദ്യമിച്ചു.
7.67.7
इन्द्रस्य च भयं तीव्रं सुराणां च महात्मनाम् ।
मान्धातरि कृतोद्योगे देवलोकजिगीषया ॥ ७.६७.७ ॥
ദേവലോകം ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ മാന്ധാതാവ് ഉദ്യമം തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാർക്കും കഠിനഭയം ഉണ്ടായി.
7.67.8
अर्धासनेन शक्रस्य राज्यार्धेन च पार्थिवः ।
वन्द्यमानः सुरगणैः प्रतिज्ञामध्यरोहत ॥ ७.६७.८ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ അർധാസനവും അർധരാജ്യവും ലഭിച്ച്, ദേവഗണങ്ങളാൽ വന്ദിക്കപ്പെട്ട് ആ രാജാവ് തന്റെ പ്രതിജ്ഞയിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.
7.67.9
तस्य पापमभिप्रायं विदित्वा पाकशासनः ।
सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमुवाच युवनाश्वजम् ॥ ७.६७.९ ॥
അവന്റെ പാപകരമായ ഉദ്ദേശ്യം മനസ്സിലാക്കിയ പാകശാസനനായ ഇന്ദ്രൻ സാന്ത്വനപൂർവം യുവനാശ്വന്റെ പുത്രനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.67.10
राजा त्वं मानुषे लोके न तावत्पुरुषर्षभ ।
अकृत्वा पृथिवीं वश्यां देवराज्यमिहेच्छसि ॥ ७.६७.१० ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, നീ ഇപ്പോഴും മനുഷ്യലോകത്തിലെ രാജാവാണ്; ഭൂമിയെ വശത്താക്കാതെ ഇവിടെ ദേവരാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.67.11
यदि वीर समग्रा ते मेदिनी निखिला वशे ।
देवराज्यं कुरुष्वेह सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.६७.११ ॥
വീരാ, ഭൂമി മുഴുവൻ നിന്റെ വശത്താണെങ്കിൽ, ഭൃത്യന്മാരും സേനയും വാഹനങ്ങളുമായി ഇവിടെ ദേവരാജ്യം സ്ഥാപിക്കുക.
7.67.12
इन्द्रमेवं ब्रुवाणं तं मान्धाता वाक्यमब्रवीत् ।
क्व मे शक्र प्रतिहतं शासनं पृथिवीतले ॥ ७.६७.१२ ॥
ഇന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മാന്ധാതാവ് പറഞ്ഞു — ശക്രാ, ഭൂതലത്തിൽ എന്റെ ശാസനം എവിടെ തടയപ്പെട്ടു?
7.67.13
तमुवाच सहस्राक्षो लवणो नाम राक्षसः ।
मधुपुत्रो मधुवने न ते ऽ ऽज्ञां कुरुते ऽनघ ॥ ७.६७.१३ ॥
സഹസ്രാക്ഷൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: നിഷ്കളങ്കനേ, മധുവനത്തിൽ മധുവിന്റെ പുത്രനായ ലവണൻ എന്ന രാക്ഷസൻ നിന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിക്കുന്നില്ല.
7.67.14
तच्छ्रुत्वा विप्रियं घोरं सहस्राक्षेण भाषितम् ।
व्रीडितो ऽवाङ्मुखो राजा व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.६७.१४ ॥
സഹസ്രാക്ഷൻ പറഞ്ഞ ആ അപ്രിയവും കഠിനവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ലജ്ജിച്ച് മുഖം താഴ്ത്തിയ രാജാവിന് സംസാരിക്കാനായില്ല.
7.67.15
आमन्त्र्य तु सहस्राक्षं ह्रिया किञ्चिदवाङ्मुखः ।
पुनरेवागमच्छ्रीमानिमं लोकं नरेश्वरः ॥ ७.६७.१५ ॥
സഹസ്രാക്ഷനോട് യാത്ര ചോദിച്ച്, ലജ്ജയാൽ അല്പം മുഖം താഴ്ത്തി, ആ തേജസ്വിയായ നരേശ്വരൻ വീണ്ടും ഈ ലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവന്നു.
7.67.16
स कृत्वा हृदये ऽमर्षं सभृत्यबलवाहनः ।
आजगाम मधोः पुत्रं वशे कर्तुमरिन्दमः ॥ ७.६७.१६ ॥
ഹൃദയത്തിൽ രോഷം നിറച്ച്, ഭൃത്യന്മാരും സേനയും വാഹനങ്ങളുമായി, ശത്രുനിഗ്രഹിയായ അവൻ മധുവിന്റെ പുത്രനെ വശത്താക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
7.67.17
स काङ्क्षमाणो लवणं युद्धाय पुरुषर्षभः ।
दूतं सम्प्रेषयामास सकाशं लवणस्य हि ॥ ७.६७.१७ ॥
ലവണനോട് യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച ആ പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ ലവണന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ദൂതനെ അയച്ചു.
7.67.18
स गत्वा विप्रियाण्याह बहूनि मधुनः सुतम् ।
वदन्तमेवं तं दूतं भक्षयामास राक्षसः ॥ ७.६७.१८ ॥
അവൻ ചെന്ന് മധുവിന്റെ പുത്രനോട് അനേകം അപ്രിയ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ദൂതനെ രാക്ഷസൻ ഭക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞു.
7.67.19
चिरायमाणे दूते तु राजा क्रोधसमन्वितः ।
अर्दयामास तद्रक्षः शरवृष्ट्या समन्ततः ॥ ७.६७.१९ ॥
ദൂതൻ താമസിച്ചപ്പോൾ കോപം നിറഞ്ഞ രാജാവ് ആ രാക്ഷസനെ ചുറ്റുമുള്ള എല്ലായിടത്തുനിന്നും അമ്പുമഴകൊണ്ട് വലച്ചു.
7.67.20
ततः प्रहस्य तद्रक्षः शूलं जग्राह पाणिना ।
वधाय सानुबन्धस्य मुमोचायुधमुत्तमम् ॥ ७.६७.२० ॥
അപ്പോൾ ആ രാക്ഷസൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കയ്യിൽ ശൂലമെടുത്ത്, അനുചരന്മാരോടൊപ്പം ആ രാജാവിനെ വധിക്കാനായി ഉത്തമമായ ആയുധം എറിഞ്ഞു.
7.67.21
तच्छूलं दीप्यमानं तु सभृत्यबलवाहनम् ।
भस्मीकृत्वा नृपं भूयो लवणस्यागमत्करम् ॥ ७.६७.२१ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന ആ ശൂലം സേവകരും സേനയും വാഹനങ്ങളുമായി രാജാവിനെ ഭസ്മമാക്കി, വീണ്ടും ലവണന്റെ കയ്യിലേക്കുതന്നെ മടങ്ങിയെത്തി.
7.67.22
एवं स राजा सुमहान्हतः सबलवाहनः ।
शूलस्य तु बलं सौम्य अप्रमेयमनुत्तमम् ॥ ७.६७.२२ ॥
ഇങ്ങനെ ആ മഹാരാജാവ് സേനയും വാഹനങ്ങളുമായി വധിക്കപ്പെട്ടു. സൗമ്യാ, ആ ശൂലത്തിന്റെ ബലം അളവറ്റതും അതുല്യവുമായിരുന്നു.
7.67.23
श्वः प्रभाते तु लवणं वधिष्यसि न संशयः ।
अगृहीतायुधं क्षिप्रं ध्रुवो हि विजयस्तव ॥ ७.६७.२३ ॥
നാളെ പ്രഭാതത്തിൽ നീ ലവണനെ വധിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ആയുധമെടുക്കാതെതന്നെ നിനക്ക് വേഗം വിജയം ഉറപ്പാണ്.
7.67.24
लोकानां स्वस्ति चैव स्यात्कृते कर्मणि च त्वया ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं लवणस्य दुरात्मनः ॥ ७.६७.२४ ॥
നീ ആ കർമ്മം ചെയ്താൽ ലോകങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമവുമുണ്ടാകും. ദുരാത്മാവായ ലവണനെക്കുറിച്ച് ഇതെല്ലാം നിന്നോട് പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു.
7.67.25
शूलस्य च बलं घोरमप्रमेयं नरर्षभ ।
विनाशश्चैव मान्धातुर्यत्तेनाभूच्च पार्थिव ॥ ७.६७.२५ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, ശൂലത്തിന്റെ ബലം ഭയങ്കരവും അപ്രമേയവുമാണ്; അതിനാലാണ് രാജാവായ മാന്ധാതാവിന്റെ വിനാശം സംഭവിച്ചത്.
7.67.26
त्वं श्वः प्रभाते लवणं महात्मन्वधिष्यसे नात्र तु संशयो मे ।
शूलं विना निर्गतमामिषार्थे ध्रुवो जयस्ते भविता नरेन्द्र ॥ ७.६७.२६ ॥
മഹാത്മാവേ, നാളെ പ്രഭാതത്തിൽ നീ ലവണനെ വധിക്കും; ഇതിൽ എനിക്കു സംശയമില്ല. ഇരയ്ക്കായി പുറപ്പെട്ട അവൻ ശൂലമില്ലാതെയാണ് പോയത്; നരേന്ദ്രാ, നിനക്ക് വിജയം നിശ്ചയമാണ്.