வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.67.1
अथ रात्र्यां प्रवृत्तायां शत्रुघ्नो भृगुनन्दनम् ।
पप्रच्छ च्यवनं विप्रं लवणस्य यथा बलम् ॥ ७.६७.१ ॥
இரவு தொடங்கியபோது, சத்ருக்னன் பிருகுவின் வம்சத்தவரான அந்தணர் சியவனரிடம் லவணனின் வலிமை எத்தகையது என்று கேட்டார்.
7.67.2
शूलस्य च बलं ब्रह्मन्के च पूर्वं विनाशिताः ।
अनेन शूलमुख्येन द्वन्द्वयुद्धमुपागताः ॥ ७.६७.२ ॥
பிராமணரே! சூலத்தின் வலிமை எத்தகையது? முன்பு அதனால் அழிக்கப்பட்டவர்கள் யார், முக்கிய சூலத்துடன் நேருக்கு நேர் போரிட வந்தவர்கள் யார்?
7.67.3
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।
प्रत्युवाच महातेजाश्च्यवनो रघुनन्दनम् ॥ ७.६७.३ ॥
மகாத்மா சத்ருக்னனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, மகாதேஜஸ்வியான சியவனர் ரகுநந்தனுக்குப் பதில் சொன்னார்.
7.67.4
असङ्ख्येयानि कर्माणि यान्यस्य रघुनन्दन ।
इक्ष्वाकुवंशप्रभवे यद्वृत्तं तच्छृणष्व मे ॥ ७.६७.४ ॥
ரகுநந்தனே! அவனுடைய செயல்கள் எண்ணற்றவை. இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் நடந்ததை என்னிடம் கேள்.
7.67.5
अयोध्यायां पुरा राजा युवनाश्वसुतो बली ।
मान्धातेति स विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान् ॥ ७.६७.५ ॥
முன்பு அயோத்தியில் யுவனாசுவனின் மகனான வலிமைமிக்க அரசன் மாந்தாதா என்று இருந்தார்; மூவுலகிலும் வீரியவானாகப் புகழ் பெற்றவர்.
7.67.6
स कृत्वा पृथिवीं कृत्स्नां शासने पृथिवीपतिः ।
सुरलोकमितो जेतुमुद्योगमकरोन्नृपः ॥ ७.६७.६ ॥
அந்த நிலமன்னன் முழு பூமியையும் தன் ஆட்சியின் கீழ் கொண்டு வந்து, இங்கிருந்து தேவலோகத்தை வெல்லும் முயற்சியை மேற்கொண்டான்.
7.67.7
इन्द्रस्य च भयं तीव्रं सुराणां च महात्मनाम् ।
मान्धातरि कृतोद्योगे देवलोकजिगीषया ॥ ७.६७.७ ॥
தேவலோகத்தை வெல்லும் விருப்பத்துடன் மாந்தாதா முயற்சியைத் தொடங்கியபோது இந்திரனுக்கும் மகாத்மாக்களான தேவர்களுக்கும் கடும் அச்சம் உண்டானது.
7.67.8
अर्धासनेन शक्रस्य राज्यार्धेन च पार्थिवः ।
वन्द्यमानः सुरगणैः प्रतिज्ञामध्यरोहत ॥ ७.६७.८ ॥
இந்திரனின் பாதி ஆசனத்தையும் பாதி ராஜ்யத்தையும் பெற்று, தேவர்களால் வணங்கப்பட்ட அந்த அரசன் தன் சபதத்தில் உறுதியாக நின்றான்.
7.67.9
तस्य पापमभिप्रायं विदित्वा पाकशासनः ।
सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमुवाच युवनाश्वजम् ॥ ७.६७.९ ॥
அவனுடைய பாவமான நோக்கத்தை அறிந்த பாகசாசனனான இந்திரன், சாந்தமாகப் பேசி யுவனாசுவனின் மகனிடம் இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்.
7.67.10
राजा त्वं मानुषे लोके न तावत्पुरुषर्षभ ।
अकृत्वा पृथिवीं वश्यां देवराज्यमिहेच्छसि ॥ ७.६७.१० ॥
புருஷ சிரேஷ்டனே, நீ இன்னும் மனிதர் உலகின் அரசன்தான்; பூமியை வசப்படுத்தாமல் இங்கே தேவராஜ்யத்தை விரும்புகிறாய்.
7.67.11
यदि वीर समग्रा ते मेदिनी निखिला वशे ।
देवराज्यं कुरुष्वेह सभृत्यबलवाहनः ॥ ७.६७.११ ॥
வீரனே, முழு பூமியும் உன் வசத்தில் இருந்தால், ஊழியர்கள், படை, வாகனங்களுடன் இங்கே தேவராஜ்யத்தை நிறுவு.
7.67.12
इन्द्रमेवं ब्रुवाणं तं मान्धाता वाक्यमब्रवीत् ।
क्व मे शक्र प्रतिहतं शासनं पृथिवीतले ॥ ७.६७.१२ ॥
இந்திரன் இவ்வாறு பேசியபோது மாந்தாதா கூறினான்: சக்ரனே, பூமியின் மேற்பரப்பில் என் ஆணை எங்கே தடுக்கப்பட்டது?
7.67.13
तमुवाच सहस्राक्षो लवणो नाम राक्षसः ।
मधुपुत्रो मधुवने न ते ऽ ऽज्ञां कुरुते ऽनघ ॥ ७.६७.१३ ॥
ஆயிரம் கண்ணுடையவன் அவனிடம் கூறினான்: குற்றமற்றவனே, மதுவின் மகனான லவணன் என்ற அரக்கன் மதுவனத்தில் உன் ஆணைக்குக் கீழ்ப்படியவில்லை.
7.67.14
तच्छ्रुत्वा विप्रियं घोरं सहस्राक्षेण भाषितम् ।
व्रीडितो ऽवाङ्मुखो राजा व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.६७.१४ ॥
ஆயிரம் கண்ணுடையவன் சொன்ன அந்த விரும்பத்தகாத கடுஞ்சொற்களைக் கேட்டு, வெட்கித் தலை குனிந்த அரசனால் பேச முடியவில்லை.
7.67.15
आमन्त्र्य तु सहस्राक्षं ह्रिया किञ्चिदवाङ्मुखः ।
पुनरेवागमच्छ्रीमानिमं लोकं नरेश्वरः ॥ ७.६७.१५ ॥
ஆயிரம் கண்ணுடையவனிடம் விடைபெற்று, வெட்கத்தால் சற்றுத் தலை குனிந்த அந்தப் புகழ்மிக்க மன்னன் மீண்டும் இந்த உலகுக்குத் திரும்பி வந்தான்.
7.67.16
स कृत्वा हृदये ऽमर्षं सभृत्यबलवाहनः ।
आजगाम मधोः पुत्रं वशे कर्तुमरिन्दमः ॥ ७.६७.१६ ॥
நெஞ்சில் சினத்தைக் கொண்டு, ஊழியர்கள், படை, வாகனங்களுடன், பகைவரை அடக்கும் அவன் மதுவின் மகனை அடக்குவதற்காகச் சென்றான்.
7.67.17
स काङ्क्षमाणो लवणं युद्धाय पुरुषर्षभः ।
दूतं सम्प्रेषयामास सकाशं लवणस्य हि ॥ ७.६७.१७ ॥
லவணனுடன் போரை விரும்பிய அந்த நரர்களில் சிறந்தவன் லவணனிடம் ஒரு தூதனை அனுப்பினான்.
7.67.18
स गत्वा विप्रियाण्याह बहूनि मधुनः सुतम् ।
वदन्तमेवं तं दूतं भक्षयामास राक्षसः ॥ ७.६७.१८ ॥
அவன் சென்று மதுவின் மகனிடம் பல விரும்பத்தகாத சொற்களைச் சொன்னான்; இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த அந்தத் தூதனை அரக்கன் விழுங்கினான்.
7.67.19
चिरायमाणे दूते तु राजा क्रोधसमन्वितः ।
अर्दयामास तद्रक्षः शरवृष्ट्या समन्ततः ॥ ७.६७.१९ ॥
தூதன் தாமதித்தபோது கோபம் நிறைந்த அரசன் அந்த அரக்கனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்புமழையால் வருத்தினான்.
7.67.20
ततः प्रहस्य तद्रक्षः शूलं जग्राह पाणिना ।
वधाय सानुबन्धस्य मुमोचायुधमुत्तमम् ॥ ७.६७.२० ॥
பின்னர் அந்த அரக்கன் சிரித்துக்கொண்டு கையில் சூலத்தைப் பிடித்து, அனுசரர்களுடன் அந்த அரசனைக் கொல்லும் பொருட்டு அந்த உயர்ந்த ஆயுதத்தை வீசினான்.
7.67.21
तच्छूलं दीप्यमानं तु सभृत्यबलवाहनम् ।
भस्मीकृत्वा नृपं भूयो लवणस्यागमत्करम् ॥ ७.६७.२१ ॥
அந்த ஒளிரும் சூலம் சேவகர்கள், படை மற்றும் வாகனங்களுடன் அரசனை சாம்பலாக்கிவிட்டு மீண்டும் லவணனின் கைக்கே திரும்பி வந்தது.
7.67.22
एवं स राजा सुमहान्हतः सबलवाहनः ।
शूलस्य तु बलं सौम्य अप्रमेयमनुत्तमम् ॥ ७.६७.२२ ॥
இவ்வாறு அந்த மாபெரும் அரசன் தன் படையும் வாகனங்களும் சேர்ந்து கொல்லப்பட்டான். சௌம்யனே, அந்த சூலத்தின் வலிமை அளவிட முடியாததும் ஒப்பற்றதுமாயிருந்தது.
7.67.23
श्वः प्रभाते तु लवणं वधिष्यसि न संशयः ।
अगृहीतायुधं क्षिप्रं ध्रुवो हि विजयस्तव ॥ ७.६७.२३ ॥
நாளை விடியற்காலையில் நீ லவணனைக் கொல்வாய், இதில் ஐயமில்லை. ஆயுதம் எடுக்காமலேயே விரைவில் உனக்கு வெற்றி உறுதி.
7.67.24
लोकानां स्वस्ति चैव स्यात्कृते कर्मणि च त्वया ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं लवणस्य दुरात्मनः ॥ ७.६७.२४ ॥
நீ அந்தச் செயலைச் செய்தால் உலகங்களுக்கு நன்மையும் உண்டாகும். தீய மனமுடைய லவணனைப் பற்றி இவை அனைத்தையும் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன்.
7.67.25
शूलस्य च बलं घोरमप्रमेयं नरर्षभ ।
विनाशश्चैव मान्धातुर्यत्तेनाभूच्च पार्थिव ॥ ७.६७.२५ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே, சூலத்தின் வலிமை கொடியதும் அளவிட முடியாததும் ஆகும்; அதனாலேயே அரசன் மாந்தாதாவின் அழிவு நிகழ்ந்தது.
7.67.26
त्वं श्वः प्रभाते लवणं महात्मन्वधिष्यसे नात्र तु संशयो मे ।
शूलं विना निर्गतमामिषार्थे ध्रुवो जयस्ते भविता नरेन्द्र ॥ ७.६७.२६ ॥
மகாத்மாவே, நாளை விடியற்காலையில் நீ லவணனைக் கொல்வாய்; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை. இரையைத் தேடி அவன் சூலமின்றி வெளியேறுவான்; நரேந்திரனே, உனக்கு வெற்றி நிச்சயம்.