رامايانا فالميكي · السارغا 7.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.71.1
ततो द्वादशमे वर्षे शत्रघ्नो रामपालिताम् ।
अयोध्यां चकमे गन्तुमल्पभृत्यबलानुगः ॥ ७.७१.१ ॥
ثم في السنة الثانية عشرة، رغب شатروغنا في الذهاب إلى أيوديا التي يحميها راما، فانطلق يصحبه حاشية صغيرة من الخدم والجند.
7.71.2
ततो मन्त्रिपुरोगांश्च बलमुख्यान्निवर्त्य च ।
जगाम हयमुख्यैश्च रथानां च शतेन सः ॥ ७.७१.२ ॥
ثم أعاد الوزراء وكبار القادة، فمضى مع أفضل الخيل ومائة عربة.
7.71.3
स गत्वा गणितान्वासान्सप्ताष्टौ रघुनन्दनः ।
वाल्मीक्याश्रममागत्य वासं चक्रे महायशाः ॥ ७.७१.३ ॥
ذلك البهجة من آل رغو، العظيم الشهرة، بعد أن اجتاز سبع أو ثماني محطات، وصل إلى صومعة فالميكي وأقام فيها.
7.71.4
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ वाल्मीकेः पुरुषर्षभः ।
पाद्यमर्ध्यं तथातिथ्यं जग्राह मुनिहस्ततः ॥ ७.७१.४ ॥
انحنى ذلك خير الرجال لقدمي فالميكي، ثم تقبّل من يد الحكيم ماء القدمين وماء الضيافة وكرم الاستقبال.
7.71.5
बहुरूपाः सुमधुराः कथास्तत्र सहस्रशः ।
कथयामास स मुनिः शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.७१.५ ॥
هناك روى الحكيم للشتروغنا العظيم النفس ألوف الحكايات، متعددة الصور وبالغة العذوبة.
7.71.6
उवाच च मुनिर्वाक्यं लवणस्य वधाश्रितम् ।
सुदुष्करं कृतं कर्म लवणं निघ्नता त्वया ॥ ७.७१.६ ॥
وقال الحكيم كلمات عن قتل لافانا: «لقد أنجزتَ عملاً بالغ الصعوبة، أنت الذي قتلتَ لافانا.»
7.71.7
बहवः पार्थिवाः सौम्य हताः सबलवाहनाः ।
लवणेन महाबाहो युध्यमाना महाबलाः ॥ ७.७१.७ ॥
يا ذا الطبع اللين، يا ذا الذراعين القويتين! قُتل كثير من الملوك الأشداء الذين قاتلوا لافانا مع جيوشهم ومركباتهم.
7.71.8
स त्वया निहतः पापो लीलया पुरुषर्षभ ।
जगतश्च भयं तत्र प्रशान्तं तव तेजसा ॥ ७.७१.८ ॥
يا خير الرجال! لقد قتلتَ ذلك الآثم بسهولة كأنها لعب، وبجلالك هدأ خوف العالم في ذلك المكان.
7.71.9
रावणस्य वधो घोरो यत्नेन महता कृतः ।
इदं तु सुमहत्कर्म त्वया कृतमयत्नतः ॥ ७.७१.९ ॥
كان قتل رافانا مروّعًا وقد تحقق بجهد عظيم؛ أما هذا العمل العظيم جدًا فقد أنجزتَه دون جهد.
7.71.10
प्रीतिश्चास्मिन्परा जाता देवानां लवणे हते ।
भूतानां चैव सर्वेषां जगतश्च प्रियं कृतम् ॥ ७.७१.१० ॥
عندما قُتل لافانا، نشأ فرح عظيم بين الآلهة؛ وقد صنعتَ ما هو محبوب لجميع الكائنات وللعالم كله.
7.71.11
तच्च युद्धं मया दृष्टं यथावत्पुरुषर्षभ ।
सभायां वासवस्याथ उपविष्टेन राघव ॥ ७.७१.११ ॥
يا خير الرجال، يا راغافا! لقد رأيتُ تلك المعركة كما كانت تمامًا، وأنا جالس في مجلس إندرا.
7.71.12
ममापि परमा प्रीतिर्हृदि शत्रुघ्न वर्तते ।
उपाघ्रास्यामि ते मूर्ध्नि स्नेहस्यैषा परा गतिः ॥ ७.७१.१२ ॥
يا شاتروغنا! في قلبي أيضًا فرح عظيم. سأقبّل رأسك؛ فهذه هي الغاية القصوى للمحبة.
7.71.13
इत्युक्त्वा मूर्ध्नि शत्रुघ्नमुपाघ्राय महामुनिः ।
आतिथ्यमकरोत्तस्य ये च तस्य पदानुगाः ॥ ७.७१.१३ ॥
قال ذلك ثم قبّل المهامونِي رأس شاتروغنا، وأكرمه هو ومن يتبعونه بالضيافة.
7.71.14
स भुक्तवान्नरश्रेष्ठो गीतमाधुर्यमुत्तमम् ।
शुश्राव रामचरितं तस्मिन्काले यथाकृमम् ॥ ७.७१.१४ ॥
بعد أن أكل، سمع ذلك أفضل الرجال في ذلك الوقت، بحسب الترتيب، سيرة راما مغناة بحلاوة الغناء الرفيعة.
7.71.15
तन्त्रीलयसमायुक्तं त्रिस्थानकरणान्वितम् ।
संस्कृतं लक्षणोपेतं समतालसमन्वितम् ।
शुश्राव रामचरितं तस्मिन्काले पुरा कृतम् ॥ ७.७१.१५ ॥
مصحوبًا بالأوتار والإيقاع، مزودًا بالمقامات الثلاثة وأصولها، مهذبًا، جامعًا للسمات الصحيحة، مصحوبًا بإيقاع متساوٍ — سمع في ذلك الوقت سيرة راما التي أُلّفت من قبل.
7.71.16
तान्यक्षराणि सत्यानि यथावृत्तानि पूर्वशः ।
श्रुत्वा पुरुषशार्दूलो विसञ्ज्ञो बाष्पलोचनः ॥ ७.७१.१६ ॥
لما سمع تلك الكلمات الصادقة مرتبةً كما وقعت من قبل، صار ذلك الليث بين الرجال كأنه فاقد الوعي، وامتلأت عيناه بالدموع.
7.71.17
स मुहूर्तमिवासञ्ज्ञो विनिःश्वस्य मुहुर्मुहुः ।
तस्मिन् गीते यथावृत्तं वर्तमानमिवाशृणोत् ॥ ७.७१.१७ ॥
صار للحظة كأنه فاقد الوعي، يتنهد مرارًا وتكرارًا، وكان يصغي كأن ما جرى في تلك الأغنية يجري الآن أمامه.
7.71.18
पदानुगाश्च ये राज्ञस्तां श्रुत्वा गीतिसम्पदम् ।
अवाङ्मुखाश्च दीनाश्च ह्याश्चर्यमिति चाब्रुवन् ॥ ७.७१.१८ ॥
وقال أتباع الملك، لما سمعوا تلك الثروة من الغناء، والوجوه منكسة وهم حزينون: «عجيب!»
7.71.19
परस्परं च ये तत्र सैनिकाः सम्बभाषिरे ।
किमिदं क्व च वर्तामः किमेतत्स्वप्नदर्शनम् ॥ ७.७१.१९ ॥
تحدث الجنود الذين كانوا هناك فيما بينهم: ما هذا؟ أين نحن؟ أهذا منظر حلم؟
7.71.20
अर्थो यो नः पुरा दृष्टस्तमाश्रमपदे पुनः ।
शृणुमः किमिदं स्वप्नो गीतबन्धं श्रियो भवेत् ॥ ७.७१.२० ॥
ما رأيناه من قبل نسمعه الآن في الصومعة من جديد: أهذا حلم، أم هو نسيج أغنية بهية؟
7.71.21
विस्मयं ते परं गत्वा शत्रुघ्नमिदमब्रुवन् ।
साधु पृच्छ नरश्रेष्ठ वाल्मीकिं मुनिपुङ्गवम् ॥ ७.७१.२१ ॥
فلما بلغ منهم العجب كل مبلغ قالوا لشاتروغنا: يا خير الرجال، فاسأل فالميكي خير الحكماء.
7.71.22
शत्रुघ्नस्त्वब्रवीत्सर्वान्कौतूहलसमन्वितान् ।
सैनिका न क्षमो ऽस्माकं परिप्रष्टुमिहेदृशः ॥ ७.७१.२२ ॥
غير أن شاتروغنا قال لجميع الجنود المملوءين فضولا: أيها الجنود، لا يليق بنا أن نسأل هنا على هذا النحو.
7.71.23
आश्चर्याणि बहूनीह भवन्त्यस्याश्रमे मुनेः ।
न तु कौतूहलाद्युक्तमन्वेष्टुं तं महामुनिम् ॥ ७.७१.२३ ॥
تقع هنا في صومعة هذا الحكيم عجائب كثيرة، لكن ليس من اللائق أن نطلب ذلك الحكيم العظيم بدافع الفضول وحده.
7.71.24
एवं तद्वाक्यमुक्त्वा च सैनिकान्रघुनन्दनः ।
अभिवाद्य महर्षिं तं स्वं निवेशं ययौ तदा ॥ ७.७१.२४ ॥
فلما قال تلك الكلمات للجنود حيّا ذلك الحكيم العظيم، ثم مضى إلى مقره، سرور آل رغو.