Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.71.1
ततो द्वादशमे वर्षे शत्रघ्नो रामपालिताम् ।
अयोध्यां चकमे गन्तुमल्पभृत्यबलानुगः ॥ ७.७१.१ ॥
Dann, im zwölften Jahr, brach Śatrughna, der nach Ayodhyā zu gehen wünschte, das von Rāma beschützt wurde, mit einem kleinen Gefolge aus Dienern und Truppen auf.
7.71.2
ततो मन्त्रिपुरोगांश्च बलमुख्यान्निवर्त्य च ।
जगाम हयमुख्यैश्च रथानां च शतेन सः ॥ ७.७१.२ ॥
Dann schickte er die Minister und die obersten Heerführer zurück und zog mit den besten Pferden und hundert Streitwagen weiter.
7.71.3
स गत्वा गणितान्वासान्सप्ताष्टौ रघुनन्दनः ।
वाल्मीक्याश्रममागत्य वासं चक्रे महायशाः ॥ ७.७१.३ ॥
Jener Wonnespender der Raghus, von großem Ruhm, legte sieben oder acht Rastplätze zurück, erreichte die Einsiedelei Vālmīkis und ließ sich dort nieder.
7.71.4
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ वाल्मीकेः पुरुषर्षभः ।
पाद्यमर्ध्यं तथातिथ्यं जग्राह मुनिहस्ततः ॥ ७.७१.४ ॥
Jener beste unter den Menschen verneigte sich zu Vālmīkis Füßen und nahm dann aus der Hand des Weisen das Wasser für die Füße, die Wasserspende und die Gastfreundschaft entgegen.
7.71.5
बहुरूपाः सुमधुराः कथास्तत्र सहस्रशः ।
कथयामास स मुनिः शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.७१.५ ॥
Dort erzählte der Weise dem großherzigen Śatrughna Tausende von Geschichten, vielgestaltig und sehr süß.
7.71.6
उवाच च मुनिर्वाक्यं लवणस्य वधाश्रितम् ।
सुदुष्करं कृतं कर्म लवणं निघ्नता त्वया ॥ ७.७१.६ ॥
Und der Weise sprach diese Worte über die Tötung Lavaṇas: »Sehr schwer war die Tat, die du vollbracht hast, der du Lavaṇa erschlagen hast.«
7.71.7
बहवः पार्थिवाः सौम्य हताः सबलवाहनाः ।
लवणेन महाबाहो युध्यमाना महाबलाः ॥ ७.७१.७ ॥
O Sanfter, o Starkarmiger! Viele mächtige Könige, die gegen Lavaṇa kämpften, wurden samt ihren Heeren und Fahrzeugen erschlagen.
7.71.8
स त्वया निहतः पापो लीलया पुरुषर्षभ ।
जगतश्च भयं तत्र प्रशान्तं तव तेजसा ॥ ७.७१.८ ॥
O Bester der Menschen! Diesen Sünder hast du mühelos erschlagen, und durch deinen Glanz wurde die Furcht der Welt dort sogleich gestillt.
7.71.9
रावणस्य वधो घोरो यत्नेन महता कृतः ।
इदं तु सुमहत्कर्म त्वया कृतमयत्नतः ॥ ७.७१.९ ॥
Die Tötung Rāvaṇas war schrecklich und wurde unter großer Mühe vollbracht; diese überaus große Tat aber hast du ohne Mühe vollbracht.
7.71.10
प्रीतिश्चास्मिन्परा जाता देवानां लवणे हते ।
भूतानां चैव सर्वेषां जगतश्च प्रियं कृतम् ॥ ७.७१.१० ॥
Als Lavaṇa erschlagen wurde, entstand unter den Göttern höchste Freude; und du hast getan, was allen Wesen und der ganzen Welt lieb ist.
7.71.11
तच्च युद्धं मया दृष्टं यथावत्पुरुषर्षभ ।
सभायां वासवस्याथ उपविष्टेन राघव ॥ ७.७१.११ ॥
O Bester der Menschen, o Rāghava! Jene Schlacht sah ich so, wie sie war, als ich in Indras Versammlung saß.
7.71.12
ममापि परमा प्रीतिर्हृदि शत्रुघ्न वर्तते ।
उपाघ्रास्यामि ते मूर्ध्नि स्नेहस्यैषा परा गतिः ॥ ७.७१.१२ ॥
O Śatrughna! Auch in meinem Herzen wohnt höchste Freude. Ich werde dein Haupt umarmen; dies ist der höchste Weg der Zuneigung.
7.71.13
इत्युक्त्वा मूर्ध्नि शत्रुघ्नमुपाघ्राय महामुनिः ।
आतिथ्यमकरोत्तस्य ये च तस्य पदानुगाः ॥ ७.७१.१३ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, küsste der große Weise Śatrughna auf den Kopf und gewährte ihm und seinen Gefolgsleuten Gastfreundschaft.
7.71.14
स भुक्तवान्नरश्रेष्ठो गीतमाधुर्यमुत्तमम् ।
शुश्राव रामचरितं तस्मिन्काले यथाकृमम् ॥ ७.७१.१४ ॥
Nachdem er gegessen hatte, hörte dieser Beste der Menschen zur rechten Zeit und der Reihe nach die Geschichte Rāmas, gesungen mit vortrefflicher Lieblichkeit.
7.71.15
तन्त्रीलयसमायुक्तं त्रिस्थानकरणान्वितम् ।
संस्कृतं लक्षणोपेतं समतालसमन्वितम् ।
शुश्राव रामचरितं तस्मिन्काले पुरा कृतम् ॥ ७.७१.१५ ॥
Verbunden mit Saiten und Rhythmus, ausgestattet mit den drei Lagen und ihren Weisen, verfeinert, mit den rechten Merkmalen versehen, begleitet von gleichmäßigem Takt — so hörte er damals das vor langer Zeit verfasste Rāma-Lied.
7.71.16
तान्यक्षराणि सत्यानि यथावृत्तानि पूर्वशः ।
श्रुत्वा पुरुषशार्दूलो विसञ्ज्ञो बाष्पलोचनः ॥ ७.७१.१६ ॥
Als er jene wahren Silben hörte, der Reihe nach so erzählt, wie sie geschehen waren, wurde dieser Tiger unter den Menschen wie besinnungslos, und seine Augen füllten sich mit Tränen.
7.71.17
स मुहूर्तमिवासञ्ज्ञो विनिःश्वस्य मुहुर्मुहुः ।
तस्मिन् गीते यथावृत्तं वर्तमानमिवाशृणोत् ॥ ७.७१.१७ ॥
Einen Augenblick schien er besinnungslos; immer wieder seufzte er tief, und er hörte zu, als geschehe jetzt vor ihm, was in jenem Lied geschehen war.
7.71.18
पदानुगाश्च ये राज्ञस्तां श्रुत्वा गीतिसम्पदम् ।
अवाङ्मुखाश्च दीनाश्च ह्याश्चर्यमिति चाब्रुवन् ॥ ७.७१.१८ ॥
Und die Gefolgsleute des Königs, die jene Fülle des Gesangs gehört hatten, sagten mit gesenkten Gesichtern und betrübt: »Wunderbar!«
7.71.19
परस्परं च ये तत्र सैनिकाः सम्बभाषिरे ।
किमिदं क्व च वर्तामः किमेतत्स्वप्नदर्शनम् ॥ ७.७१.१९ ॥
Die dort anwesenden Soldaten sprachen miteinander: Was ist das? Wo sind wir? Ist dies eine Traumerscheinung?
7.71.20
अर्थो यो नः पुरा दृष्टस्तमाश्रमपदे पुनः ।
शृणुमः किमिदं स्वप्नो गीतबन्धं श्रियो भवेत् ॥ ७.७१.२० ॥
Was wir einst dort sahen, hören wir nun wieder in der Einsiedelei: Ist dies ein Traum oder das Gefüge eines prächtigen Gesangs?
7.71.21
विस्मयं ते परं गत्वा शत्रुघ्नमिदमब्रुवन् ।
साधु पृच्छ नरश्रेष्ठ वाल्मीकिं मुनिपुङ्गवम् ॥ ७.७१.२१ ॥
Hoch erstaunt sprachen sie zu Śatrughna: Bester der Menschen, frage Vālmīki, den vornehmsten der Weisen, gut.
7.71.22
शत्रुघ्नस्त्वब्रवीत्सर्वान्कौतूहलसमन्वितान् ।
सैनिका न क्षमो ऽस्माकं परिप्रष्टुमिहेदृशः ॥ ७.७१.२२ ॥
Śatrughna aber sprach zu allen Soldaten, die voller Neugier waren: Soldaten, es ziemt sich für uns nicht, hier auf solche Weise zu fragen.
7.71.23
आश्चर्याणि बहूनीह भवन्त्यस्याश्रमे मुनेः ।
न तु कौतूहलाद्युक्तमन्वेष्टुं तं महामुनिम् ॥ ७.७१.२३ ॥
Viele Wunder geschehen hier in der Einsiedelei dieses Weisen, doch es ziemt sich nicht, jenen großen Weisen aus bloßer Neugier aufzusuchen.
7.71.24
एवं तद्वाक्यमुक्त्वा च सैनिकान्रघुनन्दनः ।
अभिवाद्य महर्षिं तं स्वं निवेशं ययौ तदा ॥ ७.७१.२४ ॥
Nachdem er diese Worte zu den Soldaten gesprochen hatte, grüßte der Liebling der Raghus jenen großen Seher und ging dann in seine eigene Unterkunft.