வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.71.1
ततो द्वादशमे वर्षे शत्रघ्नो रामपालिताम् ।
अयोध्यां चकमे गन्तुमल्पभृत्यबलानुगः ॥ ७.७१.१ ॥
பின்னர் பன்னிரண்டாம் ஆண்டில், ராமனால் காக்கப்பட்ட அயோத்தியை நோக்கிச் செல்ல விரும்பிய சத்ருக்னன், சிறிய பரிவாரமும் படையும் சூழ புறப்பட்டான்.
7.71.2
ततो मन्त्रिपुरोगांश्च बलमुख्यान्निवर्त्य च ।
जगाम हयमुख्यैश्च रथानां च शतेन सः ॥ ७.७१.२ ॥
பின்னர் அமைச்சர்களையும் படைத் தலைவர்களையும் திருப்பி அனுப்பிவிட்டு, சிறந்த குதிரைகளுடனும் நூறு தேர்களுடனும் அவன் சென்றான்.
7.71.3
स गत्वा गणितान्वासान्सप्ताष्टौ रघुनन्दनः ।
वाल्मीक्याश्रममागत्य वासं चक्रे महायशाः ॥ ७.७१.३ ॥
ரகுநந்தனனான அந்த மகாயசஸ்வி ஏழு அல்லது எட்டு தங்குமிடங்களைக் கடந்து வால்மீகியின் ஆசிரமத்தை அடைந்து அங்கே தங்கினான்.
7.71.4
सो ऽभिवाद्य ततः पादौ वाल्मीकेः पुरुषर्षभः ।
पाद्यमर्ध्यं तथातिथ्यं जग्राह मुनिहस्ततः ॥ ७.७१.४ ॥
அந்த நரர்களில் சிறந்தவன் வால்மீகியின் பாதங்களில் வணங்கி, முனிவரின் கையிலிருந்து பாத்யம், அர்க்யம், விருந்தோம்பலை ஏற்றுக்கொண்டான்.
7.71.5
बहुरूपाः सुमधुराः कथास्तत्र सहस्रशः ।
कथयामास स मुनिः शत्रुघ्नाय महात्मने ॥ ७.७१.५ ॥
அங்கே அந்த முனிவர் மகாத்மாவான சத்ருக்னனுக்கு பல வடிவங்களில், மிகவும் இனிய ஆயிரக்கணக்கான கதைகளைச் சொன்னார்.
7.71.6
उवाच च मुनिर्वाक्यं लवणस्य वधाश्रितम् ।
सुदुष्करं कृतं कर्म लवणं निघ्नता त्वया ॥ ७.७१.६ ॥
முனிவர் லவணனைக் கொன்றதைப் பற்றிய சொற்களைச் சொன்னார்: "லவணனைக் கொன்ற நீ மிகக் கடினமான செயலைச் செய்தாய்."
7.71.7
बहवः पार्थिवाः सौम्य हताः सबलवाहनाः ।
लवणेन महाबाहो युध्यमाना महाबलाः ॥ ७.७१.७ ॥
அன்பனே, பெருந்தோளனே! லவணனுடன் போரிட்ட பல மன்னர்கள், படைகளும் வாகனங்களும் சேர்ந்து, கொல்லப்பட்டனர்.
7.71.8
स त्वया निहतः पापो लीलया पुरुषर्षभ ।
जगतश्च भयं तत्र प्रशान्तं तव तेजसा ॥ ७.७१.८ ॥
புருஷச்ரேஷ்டனே! அந்தப் பாவியை நீ விளையாட்டாக வதைத்தாய்; உன் தேஜஸால் உலகின் அச்சம் அங்கேயே தணிந்தது.
7.71.9
रावणस्य वधो घोरो यत्नेन महता कृतः ।
इदं तु सुमहत्कर्म त्वया कृतमयत्नतः ॥ ७.७१.९ ॥
இராவணனின் வதம் கொடியதாகவும் பெரும் முயற்சியால் செய்யப்பட்டதாகவும் இருந்தது; ஆனால் இந்த மிகப் பெரிய செயலை நீ முயற்சியின்றியே செய்தாய்.
7.71.10
प्रीतिश्चास्मिन्परा जाता देवानां लवणे हते ।
भूतानां चैव सर्वेषां जगतश्च प्रियं कृतम् ॥ ७.७१.१० ॥
லவணன் கொல்லப்பட்டதால் தேவர்களுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி உண்டானது; எல்லா உயிர்களுக்கும் உலகத்திற்கும் நீ நன்மை செய்தாய்.
7.71.11
तच्च युद्धं मया दृष्टं यथावत्पुरुषर्षभ ।
सभायां वासवस्याथ उपविष्टेन राघव ॥ ७.७१.११ ॥
புருஷச்ரேஷ்டனே, ராகவனே! இந்திரனின் சபையில் அமர்ந்திருந்தபோது அந்தப் போரை நான் அப்படியே கண்டேன்.
7.71.12
ममापि परमा प्रीतिर्हृदि शत्रुघ्न वर्तते ।
उपाघ्रास्यामि ते मूर्ध्नि स्नेहस्यैषा परा गतिः ॥ ७.७१.१२ ॥
சத்ருக்னனே! என் இதயத்திலும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி நிலைத்திருக்கிறது. உன் தலையை முகர்வேன்; அன்பின் உயர்ந்த வழி இதுவே.
7.71.13
इत्युक्त्वा मूर्ध्नि शत्रुघ्नमुपाघ्राय महामुनिः ।
आतिथ्यमकरोत्तस्य ये च तस्य पदानुगाः ॥ ७.७१.१३ ॥
இவ்வாறு கூறி, மகாமுனிவர் சத்ருக்னனின் தலையை முகர்ந்து, அவருக்கும் அவருடைய பின்தொடர்ந்த சேவகர்களுக்கும் விருந்தோம்பல் செய்தார்.
7.71.14
स भुक्तवान्नरश्रेष्ठो गीतमाधुर्यमुत्तमम् ।
शुश्राव रामचरितं तस्मिन्काले यथाकृमम् ॥ ७.७१.१४ ॥
உண்டபின், அந்த நரசிரேஷ்டர் அக்காலத்தில் முறைப்படி, பாடலின் உயர்ந்த இனிமையுடன் ராமனின் சரிதத்தைக் கேட்டார்.
7.71.15
तन्त्रीलयसमायुक्तं त्रिस्थानकरणान्वितम् ।
संस्कृतं लक्षणोपेतं समतालसमन्वितम् ।
शुश्राव रामचरितं तस्मिन्काले पुरा कृतम् ॥ ७.७१.१५ ॥
யாழின் ஒலியும் தாளமும் கூடியது, மூன்று ஸ்தானங்களும் கரணங்களும் அமைந்தது, செம்மையானது, இலக்கணம் நிறைந்தது, சமதாளம் இணைந்தது; அக்காலத்தில் முன்பு இயற்றப்பட்ட ராமனின் சரிதத்தை அவர் கேட்டார்.
7.71.16
तान्यक्षराणि सत्यानि यथावृत्तानि पूर्वशः ।
श्रुत्वा पुरुषशार्दूलो विसञ्ज्ञो बाष्पलोचनः ॥ ७.७१.१६ ॥
முன்பு நடந்தபடி முறையாக அமைந்த அந்த உண்மையான எழுத்துக்களைக் கேட்டதும், அந்த புருஷசார்தூலன் உணர்விழந்து கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் ஆனான்.
7.71.17
स मुहूर्तमिवासञ्ज्ञो विनिःश्वस्य मुहुर्मुहुः ।
तस्मिन् गीते यथावृत्तं वर्तमानमिवाशृणोत् ॥ ७.७१.१७ ॥
அவர் ஒரு கணம் உணர்விழந்தவர் போல் ஆனார்; மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விட்டார்; அந்தப் பாடலில் நடந்தபடியே இப்போது நடப்பது போல் கேட்டார்.
7.71.18
पदानुगाश्च ये राज्ञस्तां श्रुत्वा गीतिसम्पदम् ।
अवाङ्मुखाश्च दीनाश्च ह्याश्चर्यमिति चाब्रुवन् ॥ ७.७१.१८ ॥
அரசனின் பின்தொடர்ந்த சேவகர்கள் அந்த இசைச் செல்வத்தைக் கேட்டு, தலை குனிந்து, வருத்தத்துடன் 'அற்புதம்!' என்று கூறினர்.
7.71.19
परस्परं च ये तत्र सैनिकाः सम्बभाषिरे ।
किमिदं क्व च वर्तामः किमेतत्स्वप्नदर्शनम् ॥ ७.७१.१९ ॥
அங்கிருந்த வீரர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொண்டனர்: இது என்ன? நாம் எங்கே இருக்கிறோம்? இது ஒரு கனவுக் காட்சியோ?
7.71.20
अर्थो यो नः पुरा दृष्टस्तमाश्रमपदे पुनः ।
शृणुमः किमिदं स्वप्नो गीतबन्धं श्रियो भवेत् ॥ ७.७१.२० ॥
முன்பு நாம் கண்ட அந்தப் பொருள் ஆசிரமத்தில் மீண்டும் ஒலிக்கிறது; இது கனவா, அல்லது சிறப்புமிக்க பாடலின் அமைப்பா?
7.71.21
विस्मयं ते परं गत्वा शत्रुघ्नमिदमब्रुवन् ।
साधु पृच्छ नरश्रेष्ठ वाल्मीकिं मुनिपुङ्गवम् ॥ ७.७१.२१ ॥
மிகுந்த வியப்படைந்த அவர்கள் சத்ருக்னனிடம் இவ்வாறு கூறினர்: நரர்களில் சிறந்தவரே, முனிவர்களில் சிறந்த வால்மீகியிடம் நன்கு கேளுங்கள்.
7.71.22
शत्रुघ्नस्त्वब्रवीत्सर्वान्कौतूहलसमन्वितान् ।
सैनिका न क्षमो ऽस्माकं परिप्रष्टुमिहेदृशः ॥ ७.७१.२२ ॥
ஆனால் சத்ருக்னன் ஆர்வத்தால் நிறைந்திருந்த வீரர்கள் அனைவரிடமும் கூறினார்: வீரர்களே, இங்கு இவ்வாறு விசாரிப்பது நமக்குத் தகுதியில்லை.
7.71.23
आश्चर्याणि बहूनीह भवन्त्यस्याश्रमे मुनेः ।
न तु कौतूहलाद्युक्तमन्वेष्टुं तं महामुनिम् ॥ ७.७१.२३ ॥
இந்த முனிவரின் ஆசிரமத்தில் இங்கு பல அதிசயங்கள் நிகழ்கின்றன; ஆனால் வெறும் ஆர்வத்தால் அந்த மகாமுனிவரை தேடுவது தகுதியன்று.
7.71.24
एवं तद्वाक्यमुक्त्वा च सैनिकान्रघुनन्दनः ।
अभिवाद्य महर्षिं तं स्वं निवेशं ययौ तदा ॥ ७.७१.२४ ॥
இவ்வாறு வீரர்களிடம் அந்தச் சொற்களைக் கூறிய ரகுநந்தனர், அந்த மகரிஷியை வணங்கி, அப்போது தம் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றார்.