ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.77.1
पुरा त्रेतायुगे राम बभूव बहुविस्तरम् ।
समन्ताद्योजनशतं विमृगं पक्षिवर्जितम् ॥ ७.७७.१ ॥
ರಾಮ! ಹಿಂದೆ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ಹರಡಿದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅರಣ್ಯವಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಜಿಂಕೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
7.77.2
तस्मिन्निर्मानुषे ऽरण्ये कुर्वाणस्तप उत्तमम् ।
अहमाक्रमितुं सौम्य तदरण्यमुपागमम् ॥ ७.७७.२ ॥
ಮನುಷ್ಯರಿಲ್ಲದ ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು, ಸೌಮ್ಯನೇ, ಆ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಂದೆನು.
7.77.3
तस्य रूपमरण्यस्य निर्देष्टुं न शशाक ह ।
फलमूलैः सुखास्वादैर्बहुरूपैश्च पादपैः ॥ ७.७७.३ ॥
ಆ ಅರಣ್ಯದ ರೂಪವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅದು ರುಚಿಕರವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಗೆಡ್ಡೆಗಳಿಂದ, ಅನೇಕ ರೂಪದ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
7.77.4
तस्यारण्यस्य मध्ये तु सरो योजनमायतम् ।
हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् ॥ ७.७७.४ ॥
ಆ ಅರಣ್ಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯೋಜನದಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಒಂದು ಸರೋವರವಿತ್ತು; ಅದು ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕಾರಂಡವ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಚಕ್ರವಾಕಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
7.77.5
पद्मोत्पलसमाकीर्णं समतिक्रान्तशैवलम् ।
तदाश्चर्यमिवात्यर्थं सुखास्वादमनुत्तमम् ॥ ७.७७.५ ॥
ಆ ಸರೋವರವು ತಾವರೆ ಮತ್ತು ನೈದಿಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪಾಚಿ ಇಲ್ಲದೆ ಇತ್ತು; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವೂ ಸುಖಕರವೂ ಅನುಪಮವೂ ಆಗಿತ್ತು.
7.77.6
अरजस्कं तथा ऽक्षोभ्यं श्रीमत्पक्षिगणायुतम् ।
समीपे तस्य सरसो महदद्भुतमाश्रमम् ॥ ७.७७.६ ॥
ಆ ಸರೋವರವು ಧೂಳಿಲ್ಲದೆ, ಕ್ಷೋಭೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಸುಂದರ ಪಕ್ಷಿಸಮೂಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಆ ಸರೋವರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅದ್ಭುತ ಆಶ್ರಮವಿತ್ತು.
7.77.7
पुराणं पुण्यमत्यर्थं तपस्विजनवर्जितम् ।
तत्राहमवसं रात्रिं नैदाघीं पुरुषर्षभ ॥ ७.७७.७ ॥
ಇದು ಪುರಾತನವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ, ತಪಸ್ವಿಗಳಿಲ್ಲದ ಆಶ್ರಮವಾಗಿತ್ತು. ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೇಸಿಗೆಯ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದೆನು.
7.77.8
प्रभाते काल्यमुत्थाय सरस्तदुपचक्रमे ।
अथापश्यं शवं तत्र सुपुष्टमजरं क्वचित् ॥ ७.७७.८ ॥
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನಾನು ಆ ಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದೆ. ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪುಷ್ಟವಾದ, ಮುಪ್ಪಿಲ್ಲದಂತೆ ತೋರಿದ ಒಂದು ಶವವನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
7.77.9
पङ्किभेदेन पुष्टाङ्गं समाश्रितसरोवरम् ।
तिष्ठन्तं परया लक्ष्म्या तस्मिंस्तोयाशये नृप ॥ ७.७७.९ ॥
ಸಾಲಾಗಿ ಹರಡಿದ ಪುಷ್ಟ ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಶವ ಸರೋವರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿತ್ತು. ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಜಲಾಶಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಪರಮ ಶೋಭೆಯಿಂದ ನಿಂತಿತ್ತು.
7.77.10
तमर्थं चिन्तयानो ऽहं मुहूर्तं तत्र राघव ।
उषितो ऽस्मि सरस्तीरे किन्न्विदं स्यादिति प्रभो ॥ ७.७७.१० ॥
ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಸರೋವರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಂಗಿದ್ದೆನು. ಓ ರಾಘವನೇ, ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಇದು ಏನಿರಬಹುದು?
7.77.11
अथापश्यं मुहूर्तेन दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
विमानं परमोदारं हंसयुक्तं मनोजवम् ॥ ७.७७.११ ॥
ಆಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವೂ ಅದ್ಭುತ ದರ್ಶನವುಳ್ಳದ್ದೂ ಆದ ವಿಮಾನವನ್ನು ನೋಡಿದೆ; ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯವಾದುದು, ಹಂಸಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ಮನಸ್ಸಿನಷ್ಟು ವೇಗವುಳ್ಳದ್ದು.
7.77.12
अत्यर्थं स्वर्गिणं त विमाने रघुनन्दन ।
उपास्ते ऽप्सरसां वीर सहस्रं दिव्यभूषणम् ॥ ७.७७.१२ ॥
ಓ ರಘುನಂದನನೇ, ಆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಯಾದ ಒಬ್ಬರು ಇದ್ದರು; ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಸಾವಿರ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಅವರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಓ ವೀರನೇ.
7.77.13
गायन्ति दिव्यगेयानि वादयन्ति तथा ऽपराः ।
क्ष्वेलयन्ति तथा चान्या नृत्यन्ति च तथा ऽपराः ॥ ७.७७.१३ ॥
ಕೆಲವರು ದಿವ್ಯ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು, ಇತರರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
7.77.14
अपराश्चन्द्ररश्म्याभैर्हेमदण्डैश्च चामरैः ।
दोधूयुर्वदनं तस्य पुण्डरीकनिभेक्षणम् ॥ ७.७७.१४ ॥
ಇತರರು ಚಂದ್ರಕಿರಣದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಚಿನ್ನದ ಹಿಡಿಯುಳ್ಳ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಅವನ ತಾವರೆಗಣ್ಣಿನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬೀಸಿದರು.
7.77.15
ततः सिंहासनं त्यक्त्वा मेरुकूटमिवांशुमान् ।
पश्यतो मे तदा राम विमानादवरुह्य च ।
तं शवं भक्षयामास स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७७.१५ ॥
ನಂತರ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮೇರು ಶಿಖರದ ಮೇಲಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ರಾಮ, ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅವನು ವಿಮಾನದಿಂದ ಇಳಿದು ಆ ಶವವನ್ನು ತಿನ್ನಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ಓ ರಘುನಂದನ, ಆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು.
7.77.16
तथा भुक्त्वा यथाकामं मांसं बहु सुपीवरम् ।
अवतीर्य सरः स्वर्गी संस्प्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ७.७७.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಬೇಕಷ್ಟು ಬಲಿಷ್ಠ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದ ನಂತರ, ಆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿ ಸರೋವರದಲ್ಲಿಳಿದು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
7.77.17
उपस्पृश्य यथान्यायं स स्वर्गी रघुपुङ्गव ।
आरोढुमुपचक्राम विमानवरमुत्तमम् ॥ ७.७७.१७ ॥
ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಓ ರಘುಶ್ರೇಷ್ಠ, ಆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿ ಉತ್ತಮ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಲಾರಂಭಿಸಿದನು.
7.77.18
तमहं देवसङ्काशमारोहन्तमुदीक्ष्य वै ।
अथाहमब्रुवं वाक्यं स्वर्गिणं पुरुषर्षभ ॥ ७.७७.१८ ॥
ದೇವತೆಯಂತಿರುವ ಆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ಪುರುಷರ್ಷಭ, ನಾನು ಆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು.
7.77.19
को भवान्देवसङ्काश आहारश्च विगर्हितः ।
त्वयेदं भुज्यते सौम्य किमर्थं वक्तुमर्हसि ॥ ७.७७.१९ ॥
ದೇವತುಲ್ಯನಾದ ನೀನು ಯಾರು? ಈ ನಿಂದಿತ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವೆ? ಓ ಸೌಮ್ಯನೇ, ಹೇಳು.
7.77.20
कस्य स्यादीदृशो भाव आहारो देवसम्मतः ।
आश्चर्यं वर्तते सौम्य श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ७.७७.२० ॥
ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ಯಾರಿಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದ ಆಹಾರ ಯಾರದು? ಓ ಸೌಮ್ಯನೇ, ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯ; ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
7.77.21
नाहमौपयिकं मन्ये तव भक्ष्यमिदं शवम् ॥ ७.७७.२१ ॥
ಈ ಶವವು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಹಾರವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
7.77.22
इत्येवमुक्तः स नरेन्द्र नाकी कौतूहलात्सूनृतया गिरा च ।
श्रुत्वा च वाक्यं मम सर्वमेतत्सर्वं तथा चाकथयन्ममेति ॥ ७.७७.२२ ॥
ನರೇಂದ್ರನೇ, ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಿಹಿಯಾದ ಸತ್ಯವಚನದಿಂದ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು.