Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.77.1
पुरा त्रेतायुगे राम बभूव बहुविस्तरम् ।
समन्ताद्योजनशतं विमृगं पक्षिवर्जितम् ॥ ७.७७.१ ॥
Rāma, outrora, na era Tretā, havia uma vasta floresta que se estendia cem yojanas em todas as direções, sem veados e sem pássaros.
7.77.2
तस्मिन्निर्मानुषे ऽरण्ये कुर्वाणस्तप उत्तमम् ।
अहमाक्रमितुं सौम्य तदरण्यमुपागमम् ॥ ७.७७.२ ॥
Praticando a suprema austeridade naquela floresta sem humanos, eu, ó gentil, vim para entrar naquela floresta.
7.77.3
तस्य रूपमरण्यस्य निर्देष्टुं न शशाक ह ।
फलमूलैः सुखास्वादैर्बहुरूपैश्च पादपैः ॥ ७.७७.३ ॥
Não fui capaz de descrever a forma daquela floresta, cheia de frutos e raízes de sabores agradáveis e de árvores de muitas formas.
7.77.4
तस्यारण्यस्य मध्ये तु सरो योजनमायतम् ।
हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् ॥ ७.७७.४ ॥
No meio daquela floresta havia um lago que se estendia um yojana, cheio de cisnes e patos kāraṇḍava, e adornado com gansos chakravāka.
7.77.5
पद्मोत्पलसमाकीर्णं समतिक्रान्तशैवलम् ।
तदाश्चर्यमिवात्यर्थं सुखास्वादमनुत्तमम् ॥ ७.७७.५ ॥
Cheio de lótus e nenúfares, livre de musgo, aquele lago era de fato maravilhoso, extremamente agradável e incomparável.
7.77.6
अरजस्कं तथा ऽक्षोभ्यं श्रीमत्पक्षिगणायुतम् ।
समीपे तस्य सरसो महदद्भुतमाश्रमम् ॥ ७.७७.६ ॥
Aquele lago estava livre de poeira e sem agitação, cheio de magníficos bandos de aves; e perto daquele lago havia um grande e maravilhoso eremitério.
7.77.7
पुराणं पुण्यमत्यर्थं तपस्विजनवर्जितम् ।
तत्राहमवसं रात्रिं नैदाघीं पुरुषर्षभ ॥ ७.७७.७ ॥
Este antigo e sumamente sagrado eremitério estava desprovido de ascetas. Ali, ó melhor dos homens, passei uma noite de verão.
7.77.8
प्रभाते काल्यमुत्थाय सरस्तदुपचक्रमे ।
अथापश्यं शवं तत्र सुपुष्टमजरं क्वचित् ॥ ७.७७.८ ॥
Ao levantar-me ao amanhecer, pela manhã, dirigi-me àquele lago. Então vi ali um cadáver, bem nutrido e aparentemente sem velhice.
7.77.9
पङ्किभेदेन पुष्टाङ्गं समाश्रितसरोवरम् ।
तिष्ठन्तं परया लक्ष्म्या तस्मिंस्तोयाशये नृप ॥ ७.७७.९ ॥
Com membros bem formados dispostos em fileiras, aquele corpo repousava junto ao lago. Ó rei, ele se erguia naquele tanque com esplendor supremo.
7.77.10
तमर्थं चिन्तयानो ऽहं मुहूर्तं तत्र राघव ।
उषितो ऽस्मि सरस्तीरे किन्न्विदं स्यादिति प्रभो ॥ ७.७७.१० ॥
Ponderando aquele assunto, permaneci ali na margem do lago por um momento. Ó Rāghava, ó senhor, o que poderia isto ser?
7.77.11
अथापश्यं मुहूर्तेन दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
विमानं परमोदारं हंसयुक्तं मनोजवम् ॥ ७.७७.११ ॥
Então, num instante, vi um carro aéreo divino e de aparência maravilhosa, sumamente magnífico, atrelado a cisnes, veloz como o pensamento.
7.77.12
अत्यर्थं स्वर्गिणं त विमाने रघुनन्दन ।
उपास्ते ऽप्सरसां वीर सहस्रं दिव्यभूषणम् ॥ ७.७७.१२ ॥
Ó alegria dos Raghus, naquele carro aéreo havia um ser celestial, e mil apsaras adornadas com joias divinas o serviam. Ó herói.
7.77.13
गायन्ति दिव्यगेयानि वादयन्ति तथा ऽपराः ।
क्ष्वेलयन्ति तथा चान्या नृत्यन्ति च तथा ऽपराः ॥ ७.७७.१३ ॥
Algumas cantavam canções divinas, outras tocavam instrumentos. Outras soltavam gritos de alegria, e outras dançavam.
7.77.14
अपराश्चन्द्ररश्म्याभैर्हेमदण्डैश्च चामरैः ।
दोधूयुर्वदनं तस्य पुण्डरीकनिभेक्षणम् ॥ ७.७७.१४ ॥
Outras, com leques de cauda de iaque brilhantes como raios de lua e cabos dourados, abanavam seu rosto, de olhos como pétalas de lótus.
7.77.15
ततः सिंहासनं त्यक्त्वा मेरुकूटमिवांशुमान् ।
पश्यतो मे तदा राम विमानादवरुह्य च ।
तं शवं भक्षयामास स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७७.१५ ॥
Então, deixando seu trono de leão como o sol no pico do monte Meru, desceu do vimāna enquanto eu observava, ó Rāma, e começou a devorar aquele cadáver. Ó alegria dos Raghus, aquele ser celeste assim o fez.
7.77.16
तथा भुक्त्वा यथाकामं मांसं बहु सुपीवरम् ।
अवतीर्य सरः स्वर्गी संस्प्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ७.७७.१६ ॥
Tendo comido quanta carne gorda quis, aquele ser celeste desceu ao lago e começou a se lavar.
7.77.17
उपस्पृश्य यथान्यायं स स्वर्गी रघुपुङ्गव ।
आरोढुमुपचक्राम विमानवरमुत्तमम् ॥ ७.७७.१७ ॥
Tendo feito a purificação com água conforme a regra, ó melhor dos Raghus, aquele ser celeste começou a subir ao excelente vimāna supremo.
7.77.18
तमहं देवसङ्काशमारोहन्तमुदीक्ष्य वै ।
अथाहमब्रुवं वाक्यं स्वर्गिणं पुरुषर्षभ ॥ ७.७७.१८ ॥
Vendo aquele ser celeste semelhante a um deus subir, ó touro entre os homens, dirigi-lhe estas palavras.
7.77.19
को भवान्देवसङ्काश आहारश्च विगर्हितः ।
त्वयेदं भुज्यते सौम्य किमर्थं वक्तुमर्हसि ॥ ७.७७.१९ ॥
Quem és tu, semelhante a um deus? Por que comes este alimento censurável? Ó gentil, deves dizê-lo.
7.77.20
कस्य स्यादीदृशो भाव आहारो देवसम्मतः ।
आश्चर्यं वर्तते सौम्य श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ७.७७.२० ॥
De quem seria tal condição, e de quem seria o alimento aprovado pelos deuses? Ó gentil, isto é um prodígio; desejo ouvir a verdade.
7.77.21
नाहमौपयिकं मन्ये तव भक्ष्यमिदं शवम् ॥ ७.७७.२१ ॥
Não penso que este cadáver seja um alimento adequado para ti.
7.77.22
इत्येवमुक्तः स नरेन्द्र नाकी कौतूहलात्सूनृतया गिरा च ।
श्रुत्वा च वाक्यं मम सर्वमेतत्सर्वं तथा चाकथयन्ममेति ॥ ७.७७.२२ ॥
Ó senhor dos homens, assim interpelado, aquele ser celestial, por curiosidade e com palavras suaves e verdadeiras, tendo ouvido todas as minhas palavras, contou-me tudo do mesmo modo.