వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 7.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.77.1
पुरा त्रेतायुगे राम बभूव बहुविस्तरम् ।
समन्ताद्योजनशतं विमृगं पक्षिवर्जितम् ॥ ७.७७.१ ॥
రామా! పూర్వం త్రేతాయుగంలో నాలుగు వైపులా నూరు యోజనాల వరకు విస్తరించిన మహా అరణ్యం ఉండేది; అక్కడ జింకలు లేవు, పక్షులూ లేవు.
7.77.2
तस्मिन्निर्मानुषे ऽरण्ये कुर्वाणस्तप उत्तमम् ।
अहमाक्रमितुं सौम्य तदरण्यमुपागमम् ॥ ७.७७.२ ॥
మనుషులు లేని ఆ అరణ్యంలో ఉత్తమ తపస్సు చేస్తూ ఉండగా, సౌమ్యుడా, నేను ఆ అరణ్యంలో ప్రవేశించడానికి వచ్చాను.
7.77.3
तस्य रूपमरण्यस्य निर्देष्टुं न शशाक ह ।
फलमूलैः सुखास्वादैर्बहुरूपैश्च पादपैः ॥ ७.७७.३ ॥
ఆ అరణ్యపు రూపాన్ని వర్ణించడం నాకు సాధ్యం కాలేదు; అది రుచికరమైన పండ్లతో, దుంపలతో, అనేక రూపాల వృక్షాలతో నిండి ఉండేది.
7.77.4
तस्यारण्यस्य मध्ये तु सरो योजनमायतम् ।
हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् ॥ ७.७७.४ ॥
ఆ అరణ్యం మధ్యలో ఒక యోజనం పొడవున విస్తరించిన ఒక సరస్సు ఉండేది; అది హంసలు, కారండవ పక్షులతో నిండి, చక్రవాకాలతో శోభిల్లుతూ ఉండేది.
7.77.5
पद्मोत्पलसमाकीर्णं समतिक्रान्तशैवलम् ।
तदाश्चर्यमिवात्यर्थं सुखास्वादमनुत्तमम् ॥ ७.७७.५ ॥
ఆ సరస్సు పద్మాలు, ఉత్పలాలతో నిండి, నాచు లేకుండా ఉండేది; అది అత్యంత అద్భుతంగా, సుఖకరంగా, అసమానంగా ఉండేది.
7.77.6
अरजस्कं तथा ऽक्षोभ्यं श्रीमत्पक्षिगणायुतम् ।
समीपे तस्य सरसो महदद्भुतमाश्रमम् ॥ ७.७७.६ ॥
ఆ సరస్సు ధూళి లేనిది, చలనం లేనిది, అందమైన పక్షుల గుంపులతో నిండినది; ఆ సరస్సు సమీపంలో ఒక మహా అద్భుతమైన ఆశ్రమం ఉండేది.
7.77.7
पुराणं पुण्यमत्यर्थं तपस्विजनवर्जितम् ।
तत्राहमवसं रात्रिं नैदाघीं पुरुषर्षभ ॥ ७.७७.७ ॥
ఇది పురాతనమైనది, అత్యంత పవిత్రమైనది, తపస్వుల జనం లేనిది. ఓ పురుషశ్రేష్ఠా, అక్కడ నేను వేసవి రాత్రి ఒకటి గడిపాను.
7.77.8
प्रभाते काल्यमुत्थाय सरस्तदुपचक्रमे ।
अथापश्यं शवं तत्र सुपुष्टमजरं क्वचित् ॥ ७.७७.८ ॥
ఉదయాన్నే లేచి నేను ఆ సరస్సు వైపు వెళ్ళాను. అప్పుడు అక్కడ బాగా బలిసిన, ముసలితనం లేనట్లున్న ఒక శవాన్ని చూశాను.
7.77.9
पङ्किभेदेन पुष्टाङ्गं समाश्रितसरोवरम् ।
तिष्ठन्तं परया लक्ष्म्या तस्मिंस्तोयाशये नृप ॥ ७.७७.९ ॥
వరుసలుగా ఉన్న బలిసిన అవయవాలతో ఆ శవం ఆ సరస్సును ఆశ్రయించి ఉంది. ఓ రాజా, ఆ జలాశయంలో అది అత్యున్నత శోభతో నిలిచి ఉంది.
7.77.10
तमर्थं चिन्तयानो ऽहं मुहूर्तं तत्र राघव ।
उषितो ऽस्मि सरस्तीरे किन्न्विदं स्यादिति प्रभो ॥ ७.७७.१० ॥
ఆ విషయాన్ని ఆలోచిస్తూ నేను అక్కడ సరస్సు ఒడ్డున క్షణకాలం ఉండిపోయాను. ఓ రాఘవా, ఓ ప్రభూ, ఇది ఏమిటి కావచ్చు?
7.77.11
अथापश्यं मुहूर्तेन दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
विमानं परमोदारं हंसयुक्तं मनोजवम् ॥ ७.७७.११ ॥
అప్పుడు ఒక క్షణంలో దివ్యమైన, అద్భుత దర్శనమైన విమానాన్ని చూశాను. అది అత్యంత ఉదారమైనది, హంసలతో కట్టబడినది, మనసంత వేగంగా ఉన్నది.
7.77.12
अत्यर्थं स्वर्गिणं त विमाने रघुनन्दन ।
उपास्ते ऽप्सरसां वीर सहस्रं दिव्यभूषणम् ॥ ७.७७.१२ ॥
ఓ రఘునందనా, ఆ విమానంలో స్వర్గవాసి ఒకరు ఉన్నారు. దివ్య ఆభరణాలు ధరించిన వేయి అప్సరసలు ఆయనను సేవిస్తున్నారు. ఓ వీరా.
7.77.13
गायन्ति दिव्यगेयानि वादयन्ति तथा ऽपराः ।
क्ष्वेलयन्ति तथा चान्या नृत्यन्ति च तथा ऽपराः ॥ ७.७७.१३ ॥
కొందరు దివ్యగీతాలు పాడుతున్నారు, మరికొందరు వాద్యాలు వాయిస్తున్నారు. ఇంకొందరు ఉల్లాసంగా శబ్దాలు చేస్తున్నారు, మరికొందరు నృత్యం చేస్తున్నారు.
7.77.14
अपराश्चन्द्ररश्म्याभैर्हेमदण्डैश्च चामरैः ।
दोधूयुर्वदनं तस्य पुण्डरीकनिभेक्षणम् ॥ ७.७७.१४ ॥
మరికొందరు చంద్రకిరణాల వంటి కాంతితో, బంగారు పిడులు గల చామరాలతో అతని తామరకన్నుల ముఖానికి వీచారు.
7.77.15
ततः सिंहासनं त्यक्त्वा मेरुकूटमिवांशुमान् ।
पश्यतो मे तदा राम विमानादवरुह्य च ।
तं शवं भक्षयामास स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७७.१५ ॥
అప్పుడు సింహాసనాన్ని వదిలి, మేరుశిఖరంపై సూర్యుడిలా, రామా, నేను చూస్తుండగా అతడు విమానం నుండి దిగి ఆ శవాన్ని తినసాగాడు. ఓ రఘునందనా, ఆ స్వర్గవాసి అలా చేశాడు.
7.77.16
तथा भुक्त्वा यथाकामं मांसं बहु सुपीवरम् ।
अवतीर्य सरः स्वर्गी संस्प्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ७.७७.१६ ॥
ఇలా తన ఇష్టం వచ్చినంత బలిసిన మాంసాన్ని తిన్న తర్వాత, ఆ స్వర్గవాసి సరస్సులో దిగి శుభ్రపరచుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.
7.77.17
उपस्पृश्य यथान्यायं स स्वर्गी रघुपुङ्गव ।
आरोढुमुपचक्राम विमानवरमुत्तमम् ॥ ७.७७.१७ ॥
విధిప్రకారం ఆచమనం చేసి, ఓ రఘుశ్రేష్ఠా, ఆ స్వర్గవాసి ఉత్తమమైన విమానాన్ని ఎక్కసాగాడు.
7.77.18
तमहं देवसङ्काशमारोहन्तमुदीक्ष्य वै ।
अथाहमब्रुवं वाक्यं स्वर्गिणं पुरुषर्षभ ॥ ७.७७.१८ ॥
దేవునిలా ఉన్న ఆ స్వర్గవాసి విమానం ఎక్కుతుండడం చూసి, ఓ పురుషర్షభా, నేను ఆ స్వర్గవాసితో ఈ మాటలు అన్నాను.
7.77.19
को भवान्देवसङ्काश आहारश्च विगर्हितः ।
त्वयेदं भुज्यते सौम्य किमर्थं वक्तुमर्हसि ॥ ७.७७.१९ ॥
దేవతలతో సమానమైన నీవు ఎవరు? ఈ నిందితమైన ఆహారాన్ని నీవు ఎందుకు తింటున్నావు? ఓ సౌమ్యా, చెప్పు.
7.77.20
कस्य स्यादीदृशो भाव आहारो देवसम्मतः ।
आश्चर्यं वर्तते सौम्य श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ७.७७.२० ॥
ఇటువంటి స్థితి ఎవరికి కలుగుతుంది? దేవతలు అంగీకరించిన ఆహారం ఎవరిది? ఓ సౌమ్యా, ఇది ఆశ్చర్యం; యథార్థంగా వినాలనుకుంటున్నాను.
7.77.21
नाहमौपयिकं मन्ये तव भक्ष्यमिदं शवम् ॥ ७.७७.२१ ॥
ఈ శవం నీకు తగిన ఆహారమని నేను భావించను.
7.77.22
इत्येवमुक्तः स नरेन्द्र नाकी कौतूहलात्सूनृतया गिरा च ।
श्रुत्वा च वाक्यं मम सर्वमेतत्सर्वं तथा चाकथयन्ममेति ॥ ७.७७.२२ ॥
నరేంద్రా, ఇలా అడగబడిన ఆ స్వర్గవాసి కుతూహలంతో, మధురమైన సత్యవాక్కుతో నా మాటలన్నీ విని, అన్నింటినీ నాకు చెప్పాడు.