รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.77.1
पुरा त्रेतायुगे राम बभूव बहुविस्तरम् ।
समन्ताद्योजनशतं विमृगं पक्षिवर्जितम् ॥ ७.७७.१ ॥
ราม เมื่อนานมาแล้วในยุคเตรตา มีป่าใหญ่กว้างขวาง ทอดยาวร้อยโยชน์ไปทุกทิศ ไม่มีกวาง ไม่มีนก
7.77.2
तस्मिन्निर्मानुषे ऽरण्ये कुर्वाणस्तप उत्तमम् ।
अहमाक्रमितुं सौम्य तदरण्यमुपागमम् ॥ ७.७७.२ ॥
ข้าพเจ้าบำเพ็ญตบะอันยอดเยี่ยมในป่าที่ไม่มีมนุษย์นั้น ข้าแต่ผู้อ่อนโยน ข้าพเจ้าเข้ามาใกล้ป่านั้นเพื่อจะเข้าไปในป่านั้น
7.77.3
तस्य रूपमरण्यस्य निर्देष्टुं न शशाक ह ।
फलमूलैः सुखास्वादैर्बहुरूपैश्च पादपैः ॥ ७.७७.३ ॥
ข้าพเจ้าไม่อาจพรรณนารูปลักษณ์ของป่านั้นได้ เต็มไปด้วยผลและรากไม้ที่มีรสอร่อย และต้นไม้หลายชนิด
7.77.4
तस्यारण्यस्य मध्ये तु सरो योजनमायतम् ।
हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् ॥ ७.७७.४ ॥
ท่ามกลางป่านั้นมีทะเลสาบยาวหนึ่งโยชน์ เต็มไปด้วยหงส์และเป็ดกรัณฑวะ และประดับด้วยนกจักรพาก
7.77.5
पद्मोत्पलसमाकीर्णं समतिक्रान्तशैवलम् ।
तदाश्चर्यमिवात्यर्थं सुखास्वादमनुत्तमम् ॥ ७.७७.५ ॥
ทะเลสาบนั้นเต็มไปด้วยดอกบัวและดอกอุบล ปราศจากตะไคร่น้ำ น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก เป็นที่รื่นรมย์และไม่มีใครเทียบได้
7.77.6
अरजस्कं तथा ऽक्षोभ्यं श्रीमत्पक्षिगणायुतम् ।
समीपे तस्य सरसो महदद्भुतमाश्रमम् ॥ ७.७७.६ ॥
ทะเลสาบนั้นปราศจากฝุ่นและไม่มีการรบกวน เต็มไปด้วยฝูงนกอันงดงาม และใกล้ทะเลสาบนั้นมีอาศรมใหญ่อันน่าอัศจรรย์
7.77.7
पुराणं पुण्यमत्यर्थं तपस्विजनवर्जितम् ।
तत्राहमवसं रात्रिं नैदाघीं पुरुषर्षभ ॥ ७.७७.७ ॥
อาศรมโบราณอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนี้ว่างเปล่าจากนักพรต ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ ข้าพเจ้าได้พักค้างคืนหนึ่งคืนฤดูร้อนที่นั่น
7.77.8
प्रभाते काल्यमुत्थाय सरस्तदुपचक्रमे ।
अथापश्यं शवं तत्र सुपुष्टमजरं क्वचित् ॥ ७.७७.८ ॥
ตอนรุ่งอรุณ ข้าพเจ้าลุกขึ้นแล้วมุ่งไปยังทะเลสาบนั้น ครั้นแล้วข้าพเจ้าก็เห็นศพหนึ่งที่นั่น อ้วนท้วนดี และดูเหมือนไม่แก่ชรา อยู่ตรงไหนสักแห่ง
7.77.9
पङ्किभेदेन पुष्टाङ्गं समाश्रितसरोवरम् ।
तिष्ठन्तं परया लक्ष्म्या तस्मिंस्तोयाशये नृप ॥ ७.७७.९ ॥
ร่างนั้นมีอวัยวะงดงามสมส่วน วางเรียงกันเป็นแถว นอนอยู่ริมทะเลสาบ ข้าแต่พระราชา ร่างนั้นยืนอยู่ในแอ่งน้ำนั้นด้วยความงามสูงสุด
7.77.10
तमर्थं चिन्तयानो ऽहं मुहूर्तं तत्र राघव ।
उषितो ऽस्मि सरस्तीरे किन्न्विदं स्यादिति प्रभो ॥ ७.७७.१० ॥
ข้าพเจ้าครุ่นคิดถึงเรื่องนั้นอยู่ จึงพักอยู่ตรงนั้นริมฝั่งทะเลสาบครู่หนึ่ง ข้าแต่พระราฆพ ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่ นี่จะเป็นอะไรกันหนอ
7.77.11
अथापश्यं मुहूर्तेन दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
विमानं परमोदारं हंसयुक्तं मनोजवम् ॥ ७.७७.११ ॥
ครั้นแล้วภายในชั่วขณะหนึ่ง ข้าพเจ้าก็เห็นวิมานทิพย์อันน่าอัศจรรย์ในรูปลักษณ์ ประเสริฐยิ่ง เทียมด้วยหงส์ เร็วดั่งความคิด
7.77.12
अत्यर्थं स्वर्गिणं त विमाने रघुनन्दन ।
उपास्ते ऽप्सरसां वीर सहस्रं दिव्यभूषणम् ॥ ७.७७.१२ ॥
ข้าแต่ผู้ทำให้ราชวงศ์รฆุชื่นชม ในวิมานนั้นมีเทพเจ้าองค์หนึ่งประทับอยู่ และมีนางอัปสรพันองค์ประดับด้วยเครื่องทรงทิพย์คอยรับใช้ ข้าแต่วีรบุรุษ
7.77.13
गायन्ति दिव्यगेयानि वादयन्ति तथा ऽपराः ।
क्ष्वेलयन्ति तथा चान्या नृत्यन्ति च तथा ऽपराः ॥ ७.७७.१३ ॥
บางนางขับร้องเพลงทิพย์ บางนางบรรเลงดนตรี อีกบางนางร้องเสียงดังด้วยความสนุกสนาน และบางนางก็ร่ายรำ
7.77.14
अपराश्चन्द्ररश्म्याभैर्हेमदण्डैश्च चामरैः ।
दोधूयुर्वदनं तस्य पुण्डरीकनिभेक्षणम् ॥ ७.७७.१४ ॥
อีกบางนางถือพัดขนจามรีที่สว่างดั่งแสงจันทร์และมีด้ามทองคำ พัดหน้าของเทพองค์นั้น หน้าที่มีดวงตาดั่งกลีบบัวขาว
7.77.15
ततः सिंहासनं त्यक्त्वा मेरुकूटमिवांशुमान् ।
पश्यतो मे तदा राम विमानादवरुह्य च ।
तं शवं भक्षयामास स स्वर्गी रघुनन्दन ॥ ७.७७.१५ ॥
ครั้นแล้ว เทพองค์นั้นทรงลงจากบัลลังก์สิงห์ เหมือนดวงอาทิตย์บนยอดเขาเมรุ ทรงลงจากวิมาน ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังดูอยู่ ข้าแต่พระราม แล้วเริ่มกินศพนั้น ข้าแต่ผู้ทำให้ราชวงศ์รฆุชื่นชม เทพองค์นั้นทรงทำเช่นนั้น
7.77.16
तथा भुक्त्वा यथाकामं मांसं बहु सुपीवरम् ।
अवतीर्य सरः स्वर्गी संस्प्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ७.७७.१६ ॥
เมื่อกินเนื้ออ้วนท้วนมากเท่าที่พระองค์ทรงปรารถนาแล้ว เทพองค์นั้นก็ลงไปยังทะเลสาบและเริ่มชำระกาย
7.77.17
उपस्पृश्य यथान्यायं स स्वर्गी रघुपुङ्गव ।
आरोढुमुपचक्राम विमानवरमुत्तमम् ॥ ७.७७.१७ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในราชวงศ์รฆุ เทพองค์นั้นชำระตามระเบียบแล้ว จึงเริ่มขึ้นไปยังวิมานอันประเสริฐยอดเยี่ยม
7.77.18
तमहं देवसङ्काशमारोहन्तमुदीक्ष्य वै ।
अथाहमब्रुवं वाक्यं स्वर्गिणं पुरुषर्षभ ॥ ७.७७.१८ ॥
ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ ข้าพเจ้าเห็นเทพองค์นั้นซึ่งเหมือนเทพเจ้ากำลังขึ้นไป แล้วข้าพเจ้าจึงกล่าวถ้อยคำนี้กับเทพองค์นั้น
7.77.19
को भवान्देवसङ्काश आहारश्च विगर्हितः ।
त्वयेदं भुज्यते सौम्य किमर्थं वक्तुमर्हसि ॥ ७.७७.१९ ॥
พระองค์เป็นใครกัน ผู้เหมือนเทพเจ้า และอาหารที่ถูกตำหนินี้ พระองค์กำลังกินสิ่งนี้อยู่ ข้าแต่ผู้อ่อนโยน ขอพระองค์โปรดบอกเหตุผลด้วยเถิด
7.77.20
कस्य स्यादीदृशो भाव आहारो देवसम्मतः ।
आश्चर्यं वर्तते सौम्य श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ ७.७७.२० ॥
สภาวะเช่นนี้จะเป็นของใคร และอาหารเช่นนี้เป็นที่เห็นชอบของเทพเจ้าได้อย่างไร ข้าแต่ผู้อ่อนโยน นี่เป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังความจริงของเรื่องนี้
7.77.21
नाहमौपयिकं मन्ये तव भक्ष्यमिदं शवम् ॥ ७.७७.२१ ॥
ข้าพเจ้าไม่เห็นว่าศพนี้เหมาะจะเป็นอาหารของท่าน
7.77.22
इत्येवमुक्तः स नरेन्द्र नाकी कौतूहलात्सूनृतया गिरा च ।
श्रुत्वा च वाक्यं मम सर्वमेतत्सर्वं तथा चाकथयन्ममेति ॥ ७.७७.२२ ॥
ข้าแต่จอมนรชน เมื่อถูกกล่าวกับดังนี้ เทพผู้อยู่บนสวรรค์นั้นด้วยความอยากรู้และด้วยถ้อยคำอันอ่อนหวานและสัตย์จริง ได้ฟังถ้อยคำทั้งหมดของข้าพเจ้าแล้ว ก็เล่าทุกสิ่งให้ข้าพเจ้าฟังโดยนัยเดียวกัน