Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
एतदाख्याय रामाय महर्षिः कुम्भसम्भवः ।
अस्यामेवापरं वाक्यं कथायामुपचक्रमे ॥ ७.८०.१ ॥
Habiendo contado esto a Rāma, el gran sabio nacido de una vasija comenzó otra narración dentro de esta misma historia.
7.80.2
ततः स दण्डः काकुत्स्थ बहुवर्षगणायुतम् ।
अकरोत्तत्र दान्तात्मा राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.८०.२ ॥
Luego, oh descendiente de Kakutstha, Daṇḍa, de alma dominada, gobernó allí durante muchos años, decenas de miles de años, un reino libre de espinas.
7.80.3
अथ काले तु कस्मिंश्चिद्राजा भार्गवमाश्रमम् ।
रमणीयमुपाक्रामच्चैत्रे मासि मनोरमे ॥ ७.८०.३ ॥
Entonces, en cierto momento, el rey llegó al encantador ermitaño de Bhārgava en el hermoso mes de Caitra.
7.80.4
तत्र भार्गवकन्यां स रूपेणाप्रतिमां भुवि ।
विचरन्तीं वनोद्देशे दण्डो ऽपश्यदनुत्तमाम् ॥ ७.८०.४ ॥
Allí Daṇḍa vio a la hija de la estirpe de Bhṛgu, incomparable en belleza sobre la tierra, insuperable, vagando por una región boscosa.
7.80.5
स दृष्ट्वा तां सुदुर्मेधा अनङ्गशरपीडितः ।
अभिगम्य सुसंविग्नां कन्यां वचनमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
Al verla, aquel muy insensato, atormentado por las flechas del Amor, se acercó a la doncella muy alterada y dijo estas palabras.
7.80.6
कुतस्त्वमसि सुश्रोणि कस्य वा ऽसि सुता शुभे ।
पीडितो ऽहमनङ्गेन गच्छामि त्वां शुभानने ॥ ७.८०.६ ॥
¿De dónde vienes, oh de hermosas caderas, y de quién eres hija, oh auspiciosa? Atormentado por el Amor, me acerco a ti, oh de rostro hermoso.
7.80.7
तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य मोहोन्मत्तस्य कामिनः ।
भार्गवी प्रत्युवाचेदं वचः सानुनयं नृपम् ॥ ७.८०.७ ॥
Mientras él hablaba así, enloquecido por la pasión y el deseo, Bhārgavī respondió al rey con estas palabras conciliadoras.
7.80.8
भार्गवस्य सुतां विद्धि देवस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अरजां नाम राजेन्द्र ज्येष्ठामाश्रमवासिनीम् ॥ ७.८०.८ ॥
Sábete, oh señor de los reyes, que soy hija del sabio bhārgava, de obras infatigables, semejante a un dios. Mi nombre es Arajā; soy la mayor, y vivo en el ermitaño.
7.80.9
मा मां स्पृश बलाद्राजन्कन्या पितृवशा ह्यहम् ।
गुरुः पिता मे राजेन्द्र त्वं च शिष्यो महात्मनः ।
व्यसनं सुमहत्क्रुद्धः स ते दद्यान्महातपाः ॥ ७.८०.९ ॥
No me toques por la fuerza, oh rey; soy una doncella bajo la autoridad de mi padre. Oh señor de los reyes, mi padre es mi maestro, y tú eres discípulo de aquel de gran alma. Airado, ese gran asceta podría infligirte una gran desgracia.
7.80.10
यदि वान्यन्मया कार्यं धर्मदृष्टेन सत्पथा ।
वरयस्व नरश्रेष्ठ पितरं मे महाद्युतिम् ॥ ७.८०.१० ॥
Si, según el dharma y por el sendero recto, hay algo más que hacer conmigo, entonces, mejor de los hombres, pide mi mano a mi padre, de gran esplendor.
7.80.11
अन्यथा तु फलं तुभ्यं भवेद्घोराभिसंहितम् ।
क्रोधेन हि पिता मे ऽसौ त्रैलोक्यमपि निर्दहेत् ॥ ७.८०.११ ॥
De lo contrario, el resultado para ti será terrible, pues en su ira mi padre podría reducir a cenizas incluso los tres mundos.
7.80.12
दास्यते चानवद्याङ्ग तव मा याचितः पिता ॥ ७.८०.१२ ॥
Y, oh tú de miembros sin defecto, si lo pides, mi padre sin duda te dará (su hija).
7.80.13
एवं ब्रुवाणामरजां दण्डः कामवशं गतः ।
प्रत्युवाच मदोन्मत्तः शिरस्याधाय चाञ्जलिम् ॥ ७.८०.१३ ॥
Mientras Arajā hablaba así, Daṇḍa, dominado por el deseo y enloquecido, puso sus manos juntas sobre la cabeza y respondió.
7.80.14
प्रसादं कुरु सुश्रोणि न कालं क्षेप्तुमर्हसि ।
त्वत्कृते हि मम प्राणा विदीर्यन्ते वरानने ॥ ७.८०.१४ ॥
¡Oh, de hermosas caderas!, muestra tu favor, no debes perder tiempo. ¡Oh, de bello rostro!, por tu causa mis alientos vitales se desgarran.
7.80.15
त्वां प्राप्य मे वधो वा स्याच्छापो वा यदि दारुणः ।
भक्तं भजस्व मां भीरु भजमानं सुविह्वलम् ॥ ७.८०.१५ ॥
Que al obtenerte me llegue la muerte o una terrible maldición, oh tímida, acéptame a mí, tu devoto, que te busca profundamente angustiado.
7.80.16
एवमुक्त्वा तु तां कन्यां दोर्भ्यां गृह्य बलाद्बली ।
विस्फुरन्तीं यथाकामं मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.८०.१६ ॥
Habiendo dicho esto, el poderoso la sujetó por la fuerza con ambos brazos, y mientras ella forcejeaba, procedió a unirse a ella según su deseo.
7.80.17
एतमर्थं महाघोरं दण्डः कृत्वा सुदारुणम् ।
नगरं प्रययावाशु मधुमन्तमनुत्तमम् ॥ ७.८०.१७ ॥
Habiendo cometido este acto sumamente terrible y cruel, Daṇḍa partió rápidamente hacia la excelente ciudad de Madhumanta.
7.80.18
अरजा ऽपि रुदन्ती सा आश्रमस्याविदूरतः ।
प्रतीक्षन्ति सुसंत्रस्ता पितरं देवसन्निभम् ॥ ७.८०.१८ ॥
Llorando, también Arajā esperó no lejos del ermitaño, sumamente aterrorizada, aguardando a su padre, semejante a un dios.