Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
एतदाख्याय रामाय महर्षिः कुम्भसम्भवः ।
अस्यामेवापरं वाक्यं कथायामुपचक्रमे ॥ ७.८०.१ ॥
Nachdem der große Weise, aus dem Krug geboren, dies Rāma erzählt hatte, begann er innerhalb derselben Erzählung eine weitere Rede.
7.80.2
ततः स दण्डः काकुत्स्थ बहुवर्षगणायुतम् ।
अकरोत्तत्र दान्तात्मा राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.८०.२ ॥
Dann, o Nachkomme des Kakutstha, regierte Daṇḍa dort, selbstbeherrscht, viele Jahre, zehntausende Jahre lang, ein Reich, dessen Dornen beseitigt waren.
7.80.3
अथ काले तु कस्मिंश्चिद्राजा भार्गवमाश्रमम् ।
रमणीयमुपाक्रामच्चैत्रे मासि मनोरमे ॥ ७.८०.३ ॥
Dann, zu einer gewissen Zeit, näherte sich der König der reizvollen Einsiedelei des Bhārgava im bezaubernden Monat Caitra.
7.80.4
तत्र भार्गवकन्यां स रूपेणाप्रतिमां भुवि ।
विचरन्तीं वनोद्देशे दण्डो ऽपश्यदनुत्तमाम् ॥ ७.८०.४ ॥
Dort sah Daṇḍa die Tochter des Bhṛgu-Geschlechts, auf Erden an Schönheit unvergleichlich, ohnegleichen, wie sie in einem Waldgebiet umherwanderte.
7.80.5
स दृष्ट्वा तां सुदुर्मेधा अनङ्गशरपीडितः ।
अभिगम्य सुसंविग्नां कन्यां वचनमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
Als er sie sah, näherte sich der sehr törichte Mann, von den Pfeilen der Liebe gequält, dem sehr erschrockenen Mädchen und sprach diese Worte.
7.80.6
कुतस्त्वमसि सुश्रोणि कस्य वा ऽसि सुता शुभे ।
पीडितो ऽहमनङ्गेन गच्छामि त्वां शुभानने ॥ ७.८०.६ ॥
Woher kommst du, o Schönhüftige, und wessen Tochter bist du, o Glückverheißende? Von der Liebe gequält, nähere ich mich dir, o Schönangesichtige.
7.80.7
तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य मोहोन्मत्तस्य कामिनः ।
भार्गवी प्रत्युवाचेदं वचः सानुनयं नृपम् ॥ ७.८०.७ ॥
Als er so sprach, vom Wahn und der Begierde verwirrt, antwortete Bhārgavī dem König mit diesen versöhnlichen Worten.
7.80.8
भार्गवस्य सुतां विद्धि देवस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अरजां नाम राजेन्द्र ज्येष्ठामाश्रमवासिनीम् ॥ ७.८०.८ ॥
Wisse, o Herr der Könige, dass ich die Tochter des Bhārgava-Weisen bin, dessen Taten unermüdlich sind, eines gottgleichen Sehers. Mein Name ist Arajā; ich bin die Älteste und wohne in der Einsiedelei.
7.80.9
मा मां स्पृश बलाद्राजन्कन्या पितृवशा ह्यहम् ।
गुरुः पिता मे राजेन्द्र त्वं च शिष्यो महात्मनः ।
व्यसनं सुमहत्क्रुद्धः स ते दद्यान्महातपाः ॥ ७.८०.९ ॥
Berühre mich nicht gewaltsam, o König; ich bin eine Jungfrau unter der Gewalt meines Vaters. O Herr der Könige, mein Vater ist mein Lehrer, und du bist der Schüler jenes Großherzigen. Zornig könnte jener große Asket dir großes Unheil bringen.
7.80.10
यदि वान्यन्मया कार्यं धर्मदृष्टेन सत्पथा ।
वरयस्व नरश्रेष्ठ पितरं मे महाद्युतिम् ॥ ७.८०.१० ॥
Wenn es nach dem Dharma und auf dem rechten Pfad etwas anderes mit mir zu tun gibt, dann, bester der Menschen, erbitte mich von meinem Vater, dem Herrlichen, zur Ehe.
7.80.11
अन्यथा तु फलं तुभ्यं भवेद्घोराभिसंहितम् ।
क्रोधेन हि पिता मे ऽसौ त्रैलोक्यमपि निर्दहेत् ॥ ७.८०.११ ॥
Andernfalls wird das Ergebnis für dich schrecklich sein, denn im Zorn könnte mein Vater selbst die drei Welten zu Asche verbrennen.
7.80.12
दास्यते चानवद्याङ्ग तव मा याचितः पिता ॥ ७.८०.१२ ॥
Und, o du mit fehlerlosen Gliedern, wenn du bittest, wird mein Vater dir (mich) gewiss geben.
7.80.13
एवं ब्रुवाणामरजां दण्डः कामवशं गतः ।
प्रत्युवाच मदोन्मत्तः शिरस्याधाय चाञ्जलिम् ॥ ७.८०.१३ ॥
Als Arajā so sprach, antwortete Daṇḍa, von Begierde beherrscht und trunken vor Verlangen, mit gefalteten Händen auf dem Haupt.
7.80.14
प्रसादं कुरु सुश्रोणि न कालं क्षेप्तुमर्हसि ।
त्वत्कृते हि मम प्राणा विदीर्यन्ते वरानने ॥ ७.८०.१४ ॥
O du mit den schönen Hüften, zeige Gnade, verschwende keine Zeit. O du Schönäugige, meinetwegen zerreißen mir die Lebensatem.
7.80.15
त्वां प्राप्य मे वधो वा स्याच्छापो वा यदि दारुणः ।
भक्तं भजस्व मां भीरु भजमानं सुविह्वलम् ॥ ७.८०.१५ ॥
Ob ich durch dich den Tod finde oder einen schrecklichen Fluch, o Furchtsame, nimm mich an, deinen Ergebenen, der dich sehnsüchtig und zutiefst verwirrt begehrt.
7.80.16
एवमुक्त्वा तु तां कन्यां दोर्भ्यां गृह्य बलाद्बली ।
विस्फुरन्तीं यथाकामं मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.८०.१६ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, packte der Starke das Mädchen mit beiden Armen gewaltsam, und während sie sich wand, ging er nach seinem Begehren daran, sich mit ihr zu vereinigen.
7.80.17
एतमर्थं महाघोरं दण्डः कृत्वा सुदारुणम् ।
नगरं प्रययावाशु मधुमन्तमनुत्तमम् ॥ ७.८०.१७ ॥
Nachdem Daṇḍa diese überaus schreckliche, grausame Tat begangen hatte, begab er sich rasch in die vortreffliche Stadt Madhumanta.
7.80.18
अरजा ऽपि रुदन्ती सा आश्रमस्याविदूरतः ।
प्रतीक्षन्ति सुसंत्रस्ता पितरं देवसन्निभम् ॥ ७.८०.१८ ॥
Weinend wartete auch Arajā, nicht weit vom Eremitage entfernt und tief verängstigt, auf ihren Vater, der einem Gott gleicht.