வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
एतदाख्याय रामाय महर्षिः कुम्भसम्भवः ।
अस्यामेवापरं वाक्यं कथायामुपचक्रमे ॥ ७.८०.१ ॥
குடத்தில் பிறந்த மகரிஷி இதனை ராமனுக்குச் சொன்னபின், இந்தக் கதையிலேயே வேறொரு சொல்லைத் தொடங்கினார்.
7.80.2
ततः स दण्डः काकुत्स्थ बहुवर्षगणायुतम् ।
अकरोत्तत्र दान्तात्मा राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.८०.२ ॥
பின்னர், காகுத்ஸ்தா, அந்த தண்டன் தன்னடக்கமுள்ளவனாக அங்கே பல ஆண்டுகள், பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் முள்ளில்லாத அரசை நடத்தினான்.
7.80.3
अथ काले तु कस्मिंश्चिद्राजा भार्गवमाश्रमम् ।
रमणीयमुपाक्रामच्चैत्रे मासि मनोरमे ॥ ७.८०.३ ॥
பின்னர் ஒரு காலத்தில் அந்த அரசன் சைத்ர மாதத்தில், மனோரமமான காலத்தில், பார்கவரின் அழகிய ஆசிரமத்தை அடைந்தான்.
7.80.4
तत्र भार्गवकन्यां स रूपेणाप्रतिमां भुवि ।
विचरन्तीं वनोद्देशे दण्डो ऽपश्यदनुत्तमाम् ॥ ७.८०.४ ॥
அங்கே தண்டன் பூமியில் அழகில் ஒப்பற்றவளும் சிறந்தவளுமான பார்கவரின் மகளை வனப்பகுதியில் உலவுவதைக் கண்டான்.
7.80.5
स दृष्ट्वा तां सुदुर्मेधा अनङ्गशरपीडितः ।
अभिगम्य सुसंविग्नां कन्यां वचनमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
அவளைக் கண்டு, மிகவும் மதியற்ற அவன், மன்மதனின் அம்புகளால் வருந்தி, மிகவும் பதற்றமடைந்த கன்னியை அணுகிச் சொன்னான்.
7.80.6
कुतस्त्वमसि सुश्रोणि कस्य वा ऽसि सुता शुभे ।
पीडितो ऽहमनङ्गेन गच्छामि त्वां शुभानने ॥ ७.८०.६ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, நீ எங்கிருந்து வந்தாய், யாருடைய மகள்? மங்களமானவளே, மன்மதனால் வருந்தி நான் உன்னிடம் வருகிறேன், அழகிய முகம் கொண்டவளே.
7.80.7
तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य मोहोन्मत्तस्य कामिनः ।
भार्गवी प्रत्युवाचेदं वचः सानुनयं नृपम् ॥ ७.८०.७ ॥
மோகத்தால் வெறிகொண்ட அந்தக் காமியான அரசன் இவ்வாறு பேசியபோது, பார்கவி பணிவுடன் அந்த அரசனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
7.80.8
भार्गवस्य सुतां विद्धि देवस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अरजां नाम राजेन्द्र ज्येष्ठामाश्रमवासिनीम् ॥ ७.८०.८ ॥
ராஜேந்திரனே, பார்கவரும் வருந்தாத செயல் உடையவருமான தேவதுல்ய முனிவரின் மகள் நான் என்று அறிக. என் பெயர் அரஜா; நான் மூத்தவள், ஆசிரமத்தில் வசிப்பவள்.
7.80.9
मा मां स्पृश बलाद्राजन्कन्या पितृवशा ह्यहम् ।
गुरुः पिता मे राजेन्द्र त्वं च शिष्यो महात्मनः ।
व्यसनं सुमहत्क्रुद्धः स ते दद्यान्महातपाः ॥ ७.८०.९ ॥
அரசே, என்னை பலவந்தமாகத் தொடாதே; நான் தந்தையின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள கன்னி. ராஜேந்திரனே, என் தந்தை எனக்கு குரு; நீயோ அந்த மகாத்மாவின் சீடன். கோபமுற்ற அந்த மகாதபஸ்வி உனக்கு பெரும் துன்பத்தை அளிக்கக்கூடும்.
7.80.10
यदि वान्यन्मया कार्यं धर्मदृष्टेन सत्पथा ।
वरयस्व नरश्रेष्ठ पितरं मे महाद्युतिम् ॥ ७.८०.१० ॥
நான் தர்மத்தின் வழியில் செய்யவேண்டியது வேறு ஏதேனும் இருந்தால், நரசிரேஷ்டனே, என் மகாதேஜஸ்வியான தந்தையிடம் (என்னை) கேள்.
7.80.11
अन्यथा तु फलं तुभ्यं भवेद्घोराभिसंहितम् ।
क्रोधेन हि पिता मे ऽसौ त्रैलोक्यमपि निर्दहेत् ॥ ७.८०.११ ॥
இல்லையெனில் உனக்கு கொடிய பலன் கிடைக்கும்; ஏனெனில் கோபத்தினால் என் தந்தை மூன்று உலகங்களையும்கூட எரித்துவிடுவார்.
7.80.12
दास्यते चानवद्याङ्ग तव मा याचितः पिता ॥ ७.८०.१२ ॥
குற்றமற்ற அங்கங்கள் உடையவனே, நீ கேட்டால் என் தந்தை உனக்கு (என்னைத்) தருவார்.
7.80.13
एवं ब्रुवाणामरजां दण्डः कामवशं गतः ।
प्रत्युवाच मदोन्मत्तः शिरस्याधाय चाञ्जलिम् ॥ ७.८०.१३ ॥
இவ்வாறு பேசிய அரஜையிடம், காமத்திற்கு வசப்பட்ட தண்டன், காமத்தால் வெறிகொண்டு, தலையில் கைகூப்பி பதிலளித்தான்.
7.80.14
प्रसादं कुरु सुश्रोणि न कालं क्षेप्तुमर्हसि ।
त्वत्कृते हि मम प्राणा विदीर्यन्ते वरानने ॥ ७.८०.१४ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, அருள் செய்; காலத்தை வீணாக்காதே. சிறந்த முகமுடையவளே, உன்னால் என் உயிர்கள் கிழிந்துபோகின்றன.
7.80.15
त्वां प्राप्य मे वधो वा स्याच्छापो वा यदि दारुणः ।
भक्तं भजस्व मां भीरु भजमानं सुविह्वलम् ॥ ७.८०.१५ ॥
உன்னைப் பெற்றதால் என் சாவோ, அல்லது கொடிய சாபமோ நேர்ந்தாலும் — அஞ்சுபவளே, உன்னை வேண்டும் பக்தனாகிய, மிகவும் தவிக்கும் என்னை ஏற்றுக்கொள்.
7.80.16
एवमुक्त्वा तु तां कन्यां दोर्भ्यां गृह्य बलाद्बली ।
विस्फुरन्तीं यथाकामं मैथुनायोपचक्रमे ॥ ७.८०.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, அந்த வலிமையுள்ளவன் அந்தக் கன்னியை இரு கைகளாலும் வலுக்கட்டாயமாகப் பற்றி, துடிக்கும் அவளுடன் விருப்பம்போல் புணரத் தொடங்கினான்.
7.80.17
एतमर्थं महाघोरं दण्डः कृत्वा सुदारुणम् ।
नगरं प्रययावाशु मधुमन्तमनुत्तमम् ॥ ७.८०.१७ ॥
இந்த மிகக் கொடிய, பயங்கரமான செயலைச் செய்துவிட்டு, தண்டன் விரைவில் சிறந்த மதுமந்த நகருக்குச் சென்றான்.
7.80.18
अरजा ऽपि रुदन्ती सा आश्रमस्याविदूरतः ।
प्रतीक्षन्ति सुसंत्रस्ता पितरं देवसन्निभम् ॥ ७.८०.१८ ॥
அழுதுகொண்டிருந்த அரஜையும் ஆசிரமத்திற்கு அருகிலேயே மிகவும் அஞ்சியவளாக, தேவனுக்கு ஒப்பான தந்தையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தாள்.