Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.97.1
वाल्मीकिनैवमुक्तस्तु राघवः प्रत्यभाषत ।
प्राञ्जलिर्जगतो मध्ये दृष्ट्वा तां वरवर्णिनीम् ॥ ७.९७.१ ॥
Cuando Vālmīki habló así, Rāghava respondió, con las palmas juntas en reverencia, mirando a aquella de hermoso color en medio del mundo.
7.97.2
एवमेतन्महाभाग यथा वदसि धर्मवित् ।
प्रत्ययस्तु मम ब्रह्मंस्तव वाक्यैरकल्मषैः ॥ ७.९७.२ ॥
Así es, oh tú de gran fortuna, conocedor del dharma, tal como dices. Oh brahmán, tengo fe en tus palabras sin mancha.
7.97.3
प्रत्ययस्तु पुरा वृत्तो वैदेह्याः सुरसन्निधौ ।
शपथस्तु कृतस्तत्र तेन वेश्म प्रवेशिता ।
लोकापवादो बलवान्येन त्यक्ता हि मैथिली ॥ ७.९७.३ ॥
Antes, en presencia de los dioses, tuvo lugar la prueba de fe de Vaidehī; allí se hizo un juramento y por ello fue admitida en la casa. La calumnia pública era poderosa, y por eso la Maithilī fue abandonada.
7.97.4
सेयं लोकभयाद्ब्रह्मन्नपापेत्यभिजानता ।
परित्यक्ता मया सीता तद्भावन्क्षन्तुमर्हति ॥ ७.९७.४ ॥
Oh brahmán, por temor al pueblo, sabiendo que ella no tenía pecado, abandoné a Sītā. Deberías perdonar esa intención.
7.97.5
जानामि चेमौ पुत्रौ मे यमजातौ कुशीलवौ ।
शुद्धायां जगतो मध्ये मैथिल्यां प्रीतिरस्तु मे ॥ ७.९७.५ ॥
Sé que estos dos son mis hijos, los gemelos Kuśa y Lava. En medio del mundo, que mi afecto sea por la pura Maithilī.
7.97.6
अभिप्रायं तु विज्ञाय रामस्य सुरसत्तमाः ।
सीतायाः शपथे तस्मिन् महेन्द्राद्या महौजसः ॥ ७.९७.६ ॥
Comprendiendo la intención de Rāma, los mejores de los dioses, encabezados por Mahendra y los demás poderosos de gran esplendor, acudieron al juramento de Sītā.
7.97.7
पितामहं पुरस्कृत्य सर्व एव समागताः ॥ ७.९७.७ ॥
Con el abuelo Brahmā al frente, todos se reunieron.
7.97.8
आदित्या वसवो रुद्रा ह्यश्विनौ समरुद्गणाः ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव सर्व एव समागताः ॥ ७.९७.८ ॥
Los Ādityas, los Vasus, los Rudras, los dos Aśvins junto con las huestes de los Marutas, y los Gandharvas y Apsarasas: todos se reunieron.
7.97.9
साध्याश्च विश्वेदेवाश्च सर्वे च परमर्षयः ।
नागाः सुपर्णाः सिद्धाश्च ते सर्वे हृष्टमानसाः ।
सीताशपथसम्भ्रान्ताः सर्व एव समागताः ॥ ७.९७.९ ॥
Los Sādhyas y los Viśvedevas, todos los sabios supremos, los nāgas, los suparṇas y los siddhas: todos ellos, con ánimo alegre pero turbados por el juramento de Sītā, se reunieron.
7.97.10
दृष्ट्वा देवानृषींश्चैव राघवः पुनरब्रवीत् ।
प्रत्ययो मे नरश्रेष्ठा ऋषिवाक्यैरकल्मषैः ॥ ७.९७.१० ॥
Al ver a los dioses y a los sabios, Rāghava volvió a hablar: "Oh mejores de los hombres, por estas palabras intachables de los sabios, tengo la convicción."
7.97.11
शुद्धायां जगतो मध्ये वैदेह्यां प्रीतिरस्तु मे ॥ ७.९७.११ ॥
En medio del mundo, que mi afecto permanezca con la pura Vaidehī (Sītā).
7.97.12
ततो वायुः शुभः पुण्यो दिव्यगन्धो मनोरमः ।
तज्जनौघं सुरश्रेष्ठो ह्लादयामास सर्वतः ॥ ७.९७.१२ ॥
Entonces un viento auspicioso, sagrado, de fragancia divina y agradable a la mente alegró a aquella multitud por todas partes: lo hizo el más excelso de los dioses, el dios Viento.
7.97.13
तदद्भुतमिवाचिन्त्यं निरैक्षन्त समागताः ।
मानवाः सर्वराष्ट्रेभ्यः पूर्वं कृतयुगे यथा ॥ ७.९७.१३ ॥
Los hombres reunidos de todos los reinos contemplaban aquel prodigio inconcebible, como en otro tiempo en la edad de Kṛta.
7.97.14
सर्वान्समागतान्दृष्ट्वा सीता काषायवासिनी ।
अब्रवीत्प्राञ्जलिर्वाक्यमधोदृष्टिरवाङ्मुखी ॥ ७.९७.१४ ॥
Al ver a todos reunidos, Sītā, vestida de ocre, con las manos juntas, la mirada baja y el rostro inclinado, pronunció estas palabras.
7.97.15
यथा ऽहं राघवादन्यं मनसापि न चिन्तये ।
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति ॥ ७.९७.१५ ॥
Así como no pienso en ningún otro que Rāghava, ni siquiera en mi mente, que la diosa Mādhavī me conceda una apertura.
7.97.16
मनसा कर्मणा वाचा यथा रामं समर्चये ।
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति ॥ ७.९७.१६ ॥
Así como adoro a Rāma con el pensamiento, la acción y la palabra, que la diosa Mādhavī me conceda una apertura.
7.97.17
यथैतत्सत्यमुक्तं मे वेद्मि रामात्परं न च ।
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति ॥ ७.९७.१७ ॥
Si es verdad lo que he dicho, y no conozco a nadie superior a Rāma, que la diosa Mādhavī me conceda una apertura.
7.97.18
तथा शपन्त्यां वैदेह्यां प्रादुरासीत्तदद्भुतम् ।
भूतलादुत्थितं दिव्यं सिंहासनमनुत्तमम् ॥ ७.९७.१८ ॥
Mientras Vaidehī juraba así, sucedió aquel prodigio: de la tierra se alzó un trono divino e incomparable.
7.97.19
ध्रियमाणं शिरोभिस्तु नागैरमितविक्रमैः ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दिव्यरत्नविभूषितैः ॥ ७.९७.१९ ॥
Serpientes de poder inmensurable sostenían aquel trono sobre sus cabezas; tenían forma divina y estaban adornadas con joyas divinas.
7.97.20
तस्मिंस्तु धरणी देवी बाहुभ्यां गृह्य मैथिलीम् ।
स्वागतेनाभिनन्द्यैनामासने चोपवेशयत् ॥ ७.९७.२० ॥
Entonces la diosa Dharaṇī, tomando a Maithilī con ambos brazos, la recibió con palabras de bienvenida y la hizo sentar en el asiento.
7.97.21
तामासनगतां दृष्ट्वा प्रविशन्तीं रसातलम् ।
पुष्पवृष्टिरविच्छिन्ना दिव्या सीतामवाकिरत् ॥ ७.९७.२१ ॥
Al verla sentada en el trono y entrando en el Rasātala, una lluvia divina e ininterrumpida de flores cayó sobre Sītā.
7.97.22
साधुकारश्च सुमहान्देवानां सहसोत्थितः ।
साधु साध्विति वै सीते यस्यास्ते शीलमीदृशम् ॥ ७.९७.२२ ॥
De los dioses surgió de repente un gran clamor de «¡Bien hecho!»: «¡Bien hecho, bien hecho! ¡Oh Sītā, tal es tu virtud!».
7.97.23
एवं बहुविधा वाचो ह्यन्तरिक्षगताः सुराः ।
व्याजह्रुर्हृष्टमनसो दृष्ट्वा सीताप्रवेशनम् ॥ ७.९७.२३ ॥
Así, los dioses que moraban en el cielo, al ver la entrada de Sītā, pronunciaron muchas clases de palabras con el ánimo alegre.
7.97.24
यज्ञवाटगताश्चापि मुनयः सर्व एव ते ।
राजानश्च नरव्याघ्रा विस्मयान्नोपरेमिरे ॥ ७.९७.२४ ॥
Todos los sabios que habían llegado al recinto del sacrificio, y los reyes, tigres entre los hombres, no cesaron de asombrarse.
7.97.25
अन्तरिक्षे च भूमौ च सर्वे स्थावरजङ्गमाः ।
दानवाश्च महाकायाः पाताले पन्नगाधिपाः ॥ ७.९७.२५ ॥
En el cielo y en la tierra, todos los seres móviles e inmóviles, los dānavas de cuerpos enormes, y en el inframundo los señores de las serpientes.
7.97.26
केचिद्विनेदुः संहृष्टाः केचिद्ध्यानपरायणाः ।
केचिद्रामं निरीक्षन्ते केचित्सीतामचेतनाः ॥ ७.९७.२६ ॥
Algunos gritaron de alegría, otros se sumergieron en la meditación, algunos contemplaban a Rāma y otros, mirando a Sītā, quedaron inconscientes.
7.97.27
सीताप्रवेशनं दृष्ट्वा तेषामासीत्समागमः ।
तन्मुहूर्तमिवात्यर्थं समं सम्मोहितं जगत् ॥ ७.९७.२७ ॥
Al ver la entrada de Sītā, todos se reunieron, y en aquel momento el mundo entero pareció igualmente y por completo aturdido.