Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.97

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

7.97.1

वाल्मीकिनैवमुक्तस्तु राघवः प्रत्यभाषत ।
प्राञ्जलिर्जगतो मध्ये दृष्ट्वा तां वरवर्णिनीम् ॥ ७.९७.१ ॥

വാല്മീകി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാഘവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. ലോകത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ആ സുന്ദരവർണ്ണയെ കണ്ടുകൊണ്ട്, കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട്.

7.97.2

एवमेतन्महाभाग यथा वदसि धर्मवित् ।
प्रत्ययस्तु मम ब्रह्मंस्तव वाक्यैरकल्मषैः ॥ ७.९७.२ ॥

മഹാഭാഗ്യനേ, ധർമ്മജ്ഞനേ, നിങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെയാണിത്. ബ്രഹ്മൻ, നിങ്ങളുടെ നിർമ്മലമായ വാക്കുകളിൽ എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്.

7.97.3

प्रत्ययस्तु पुरा वृत्तो वैदेह्याः सुरसन्निधौ ।
शपथस्तु कृतस्तत्र तेन वेश्म प्रवेशिता ।
लोकापवादो बलवान्येन त्यक्ता हि मैथिली ॥ ७.९७.३ ॥

മുൻപ് ദേവന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ വൈദേഹിയുടെ പരീക്ഷ നടന്നു. അവിടെ സത്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു, അതുവഴി അവൾ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ലോകാപവാദം ശക്തമായതിനാൽ മൈഥിലി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

7.97.4

सेयं लोकभयाद्ब्रह्मन्नपापेत्यभिजानता ।
परित्यक्ता मया सीता तद्भावन्क्षन्तुमर्हति ॥ ७.९७.४ ॥

ബ്രഹ്മൻ, ലോകഭയത്താൽ, അവൾ നിഷ്പാപയാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ സീതയെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ആ ഉദ്ദേശ്യം നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണം.

7.97.5

जानामि चेमौ पुत्रौ मे यमजातौ कुशीलवौ ।
शुद्धायां जगतो मध्ये मैथिल्यां प्रीतिरस्तु मे ॥ ७.९७.५ ॥

ഈ രണ്ടുപേർ എന്റെ പുത്രന്മാരായ ഇരട്ടകളായ കുശനും ലവനുമാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു. ലോകമധ്യത്തിൽ ശുദ്ധയായ മൈഥിലിയിൽ എനിക്ക് സ്നേഹമുണ്ടാകട്ടെ.

7.97.6

अभिप्रायं तु विज्ञाय रामस्य सुरसत्तमाः ।
सीतायाः शपथे तस्मिन् महेन्द्राद्या महौजसः ॥ ७.९७.६ ॥

രാമന്റെ ഉദ്ദേശ്യം മനസ്സിലാക്കിയ ശ്രേഷ്ഠ ദേവന്മാർ, ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ മഹാതേജസ്വികൾ, ആ സീതയുടെ സത്യത്തിൽ (പങ്കെടുത്തു).

7.97.7

पितामहं पुरस्कृत्य सर्व एव समागताः ॥ ७.९७.७ ॥

പിതാമഹനെ മുൻനിർത്തി എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടി.

7.97.8

आदित्या वसवो रुद्रा ह्यश्विनौ समरुद्गणाः ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव सर्व एव समागताः ॥ ७.९७.८ ॥

ആദിത്യന്മാരും വസുക്കളും രുദ്രന്മാരും ഇരട്ട അശ്വിനീദേവന്മാരും മരുത്ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടി.

7.97.9

साध्याश्च विश्वेदेवाश्च सर्वे च परमर्षयः ।
नागाः सुपर्णाः सिद्धाश्च ते सर्वे हृष्टमानसाः ।
सीताशपथसम्भ्रान्ताः सर्व एव समागताः ॥ ७.९७.९ ॥

സാധ്യന്മാരും വിശ്വദേവന്മാരും എല്ലാ പരമ ഋഷിമാരും നാഗന്മാരും സുപർണന്മാരും സിദ്ധന്മാരും — അവരെല്ലാം സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ, സീതയുടെ ശപഥത്തിൽ ചഞ്ചലരായി ഒത്തുകൂടി.

7.97.10

दृष्ट्वा देवानृषींश्चैव राघवः पुनरब्रवीत् ।
प्रत्ययो मे नरश्रेष्ठा ऋषिवाक्यैरकल्मषैः ॥ ७.९७.१० ॥

ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും കണ്ടിട്ട് രാഘവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു — "നരശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഈ നിഷ്കളങ്കമായ ഋഷിവചനങ്ങളാൽ എനിക്കു വിശ്വാസമായി."

7.97.11

शुद्धायां जगतो मध्ये वैदेह्यां प्रीतिरस्तु मे ॥ ७.९७.११ ॥

ലോകമധ്യത്തിൽ ശുദ്ധയായ വൈദേഹിയോട് (സീത) എനിക്ക് സ്നേഹം ഉണ്ടാകട്ടെ.

7.97.12

ततो वायुः शुभः पुण्यो दिव्यगन्धो मनोरमः ।
तज्जनौघं सुरश्रेष्ठो ह्लादयामास सर्वतः ॥ ७.९७.१२ ॥

അപ്പോൾ ശുഭവും പവിത്രവും ദിവ്യസുഗന്ധവും മനോഹരവുമായ കാറ്റ് ആ ജനസമൂഹത്തെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും സന്തോഷിപ്പിച്ചു — ദേവശ്രേഷ്ഠനായ വായു.

7.97.13

तदद्भुतमिवाचिन्त्यं निरैक्षन्त समागताः ।
मानवाः सर्वराष्ट्रेभ्यः पूर्वं कृतयुगे यथा ॥ ७.९७.१३ ॥

എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ഒത്തുകൂടിയ മനുഷ്യർ ആ അദ്ഭുതവും ചിന്തിക്കാനാകാത്തതുമായ കാഴ്ച, മുൻപ് കൃതയുഗത്തിൽ എന്നപോലെ നോക്കിനിന്നു.

7.97.14

सर्वान्समागतान्दृष्ट्वा सीता काषायवासिनी ।
अब्रवीत्प्राञ्जलिर्वाक्यमधोदृष्टिरवाङ्मुखी ॥ ७.९७.१४ ॥

സമ്മേളിച്ചവരെല്ലാം കണ്ട കാവി വസ്ത്രധാരിണിയായ സീത, കൈകൂപ്പി, താഴ്ന്ന ദൃഷ്ടിയോടും കുനിഞ്ഞ മുഖത്തോടും കൂടി ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.

7.97.15

यथा ऽहं राघवादन्यं मनसापि न चिन्तये ।
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति ॥ ७.९७.१५ ॥

രാഘവനല്ലാതെ മറ്റാരെയും ഞാൻ മനസ്സിലും ചിന്തിക്കാത്തതുപോലെ, മാധവീദേവി എനിക്ക് വഴി (വിവരം) നൽകട്ടെ.

7.97.16

मनसा कर्मणा वाचा यथा रामं समर्चये ।
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति ॥ ७.९७.१६ ॥

മനസ്സാലും കർമ്മത്താലും വാക്കാലും ഞാൻ രാമനെ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെ, മാധവീദേവി എനിക്ക് വഴി (വിവരം) നൽകട്ടെ.

7.97.17

यथैतत्सत्यमुक्तं मे वेद्मि रामात्परं न च ।
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति ॥ ७.९७.१७ ॥

ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെങ്കിലും, രാമനെക്കാൾ ഉയർന്നവനില്ലെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നുവെങ്കിലും, മാധവീദേവി എനിക്ക് വഴി (വിവരം) നൽകട്ടെ.

7.97.18

तथा शपन्त्यां वैदेह्यां प्रादुरासीत्तदद्भुतम् ।
भूतलादुत्थितं दिव्यं सिंहासनमनुत्तमम् ॥ ७.९७.१८ ॥

വൈദേഹി ഇങ്ങനെ ശപഥം ചെയ്യുമ്പോൾ ആ അദ്ഭുതം സംഭവിച്ചു — ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ദിവ്യവും അനുപമവുമായ ഒരു സിംഹാസനം ഉയർന്നുവന്നു.

7.97.19

ध्रियमाणं शिरोभिस्तु नागैरमितविक्रमैः ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दिव्यरत्नविभूषितैः ॥ ७.९७.१९ ॥

അളവറ്റ വിക്രമമുള്ള നാഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ തലകളിൽ ആ സിംഹാസനം താങ്ങിനിന്നു; അവ ദിവ്യരൂപികളും ദിവ്യരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരുമായിരുന്നു.

7.97.20

तस्मिंस्तु धरणी देवी बाहुभ्यां गृह्य मैथिलीम् ।
स्वागतेनाभिनन्द्यैनामासने चोपवेशयत् ॥ ७.९७.२० ॥

അപ്പോൾ ധരണീദേവി ഇരുകൈകളാലും മൈഥിലിയെ പിടിച്ച്, സ്വാഗതവാക്കുകളാൽ അവളെ അഭിനന്ദിച്ച് ആസനത്തിൽ ഇരുത്തി.

7.97.21

तामासनगतां दृष्ट्वा प्रविशन्तीं रसातलम् ।
पुष्पवृष्टिरविच्छिन्ना दिव्या सीतामवाकिरत् ॥ ७.९७.२१ ॥

ആസനത്തിൽ ഇരുന്ന് രസാതലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, സീതയുടെ മേൽ മുറിയാതെ ദിവ്യമായ പുഷ്പവൃഷ്ടി പെയ്തു.

7.97.22

साधुकारश्च सुमहान्देवानां सहसोत्थितः ।
साधु साध्विति वै सीते यस्यास्ते शीलमीदृशम् ॥ ७.९७.२२ ॥

ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് വലിയ "സാധു, സാധു" എന്ന ആരവം പെട്ടെന്ന് ഉയർന്നു: "സാധു, സാധു! ഓ സീതേ, നിന്റെ ശീലം ഇങ്ങനെയാണ്."

7.97.23

एवं बहुविधा वाचो ह्यन्तरिक्षगताः सुराः ।
व्याजह्रुर्हृष्टमनसो दृष्ट्वा सीताप्रवेशनम् ॥ ७.९७.२३ ॥

ആകാശത്തുനിന്ന ദേവന്മാർ സീതയുടെ പ്രവേശം കണ്ട് സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ഇങ്ങനെ പലവിധ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

7.97.24

यज्ञवाटगताश्चापि मुनयः सर्व एव ते ।
राजानश्च नरव्याघ्रा विस्मयान्नोपरेमिरे ॥ ७.९७.२४ ॥

യാഗശാലയിലുണ്ടായിരുന്ന സർവ്വമുനിമാരും, നരശ്രേഷ്ഠരായ രാജാക്കന്മാരും വിസ്മയത്തിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചില്ല.

7.97.25

अन्तरिक्षे च भूमौ च सर्वे स्थावरजङ्गमाः ।
दानवाश्च महाकायाः पाताले पन्नगाधिपाः ॥ ७.९७.२५ ॥

ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും ഉള്ള സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളായ എല്ലാ ജീവികളും, മഹാകായരായ ദാനവരും, പാതാളത്തിലെ നാഗാധിപന്മാരും (അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു).

7.97.26

केचिद्विनेदुः संहृष्टाः केचिद्ध्यानपरायणाः ।
केचिद्रामं निरीक्षन्ते केचित्सीतामचेतनाः ॥ ७.९७.२६ ॥

ചിലർ സന്തോഷത്താൽ ആർത്തുവിളിച്ചു, ചിലർ ധ്യാനനിരതരായി, ചിലർ രാമനെ നോക്കി, ചിലർ സീതയെ നോക്കി ബോധരഹിതരായി.

7.97.27

सीताप्रवेशनं दृष्ट्वा तेषामासीत्समागमः ।
तन्मुहूर्तमिवात्यर्थं समं सम्मोहितं जगत् ॥ ७.९७.२७ ॥

സീതയുടെ പ്രവേശനം കണ്ടപ്പോൾ അവരെല്ലാം ഒത്തുചേർന്നു; ആ നിമിഷത്തിൽ ലോകം മുഴുവൻ ഒരുപോലെ അത്യന്തം മോഹിതമായതുപോലെ തോന്നി.