Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.97.1
वाल्मीकिनैवमुक्तस्तु राघवः प्रत्यभाषत ।
प्राञ्जलिर्जगतो मध्ये दृष्ट्वा तां वरवर्णिनीम् ॥ ७.९७.१ ॥
Quando Vālmīki assim falou, Rāghava respondeu, com as palmas unidas em reverência, olhando para aquela de belo tom no meio do mundo.
7.97.2
एवमेतन्महाभाग यथा वदसि धर्मवित् ।
प्रत्ययस्तु मम ब्रह्मंस्तव वाक्यैरकल्मषैः ॥ ७.९७.२ ॥
Assim é, ó tu de grande fortuna, conhecedor do dharma, como dizes. Ó brâhmane, tenho fé nas tuas palavras imaculadas.
7.97.3
प्रत्ययस्तु पुरा वृत्तो वैदेह्याः सुरसन्निधौ ।
शपथस्तु कृतस्तत्र तेन वेश्म प्रवेशिता ।
लोकापवादो बलवान्येन त्यक्ता हि मैथिली ॥ ७.९७.३ ॥
Outrora, na presença dos deuses, ocorreu a prova de fé de Vaidehī; ali foi feito um juramento, e por isso ela foi recebida na casa. A calúnia pública era forte, e por isso a Maithilī foi de fato abandonada.
7.97.4
सेयं लोकभयाद्ब्रह्मन्नपापेत्यभिजानता ।
परित्यक्ता मया सीता तद्भावन्क्षन्तुमर्हति ॥ ७.९७.४ ॥
Ó brâhmane, por medo do povo, sabendo-a sem pecado, abandonei Sītā. Deverias perdoar essa intenção.
7.97.5
जानामि चेमौ पुत्रौ मे यमजातौ कुशीलवौ ।
शुद्धायां जगतो मध्ये मैथिल्यां प्रीतिरस्तु मे ॥ ७.९७.५ ॥
Sei que estes dois são meus filhos, os gêmeos Kuśa e Lava. No meio do mundo, que meu afeto seja pela pura Maithilī.
7.97.6
अभिप्रायं तु विज्ञाय रामस्य सुरसत्तमाः ।
सीतायाः शपथे तस्मिन् महेन्द्राद्या महौजसः ॥ ७.९७.६ ॥
Compreendendo a intenção de Rāma, os melhores dos deuses, liderados por Mahendra e os outros poderosos de grande esplendor, compareceram ao juramento de Sītā.
7.97.7
पितामहं पुरस्कृत्य सर्व एव समागताः ॥ ७.९७.७ ॥
Tendo o avô Brahmā à frente, todos se reuniram.
7.97.8
आदित्या वसवो रुद्रा ह्यश्विनौ समरुद्गणाः ।
गन्धर्वाप्सरसश्चैव सर्व एव समागताः ॥ ७.९७.८ ॥
Os Ādityas, os Vasus, os Rudras, os dois Aśvins com as hostes dos Maruts, e os Gandharvas e as Apsarases: todos se reuniram.
7.97.9
साध्याश्च विश्वेदेवाश्च सर्वे च परमर्षयः ।
नागाः सुपर्णाः सिद्धाश्च ते सर्वे हृष्टमानसाः ।
सीताशपथसम्भ्रान्ताः सर्व एव समागताः ॥ ७.९७.९ ॥
Os Sādhyas e os Viśvedevas, todos os grandes sábios, os nāgas, os suparṇas e os siddhas — todos, com a mente alegre mas perturbados pelo juramento de Sītā, reuniram-se.
7.97.10
दृष्ट्वा देवानृषींश्चैव राघवः पुनरब्रवीत् ।
प्रत्ययो मे नरश्रेष्ठा ऋषिवाक्यैरकल्मषैः ॥ ७.९७.१० ॥
Ao ver os deuses e os sábios, Rāghava falou novamente: "Ó melhores dos homens, pelas palavras imaculadas dos sábios, estou convencido."
7.97.11
शुद्धायां जगतो मध्ये वैदेह्यां प्रीतिरस्तु मे ॥ ७.९७.११ ॥
No meio do mundo, que a minha afeição permaneça com a pura Vaidehī (Sītā).
7.97.12
ततो वायुः शुभः पुण्यो दिव्यगन्धो मनोरमः ।
तज्जनौघं सुरश्रेष्ठो ह्लादयामास सर्वतः ॥ ७.९७.१२ ॥
Então um vento auspicioso, sagrado, de fragrância divina e agradável à mente alegrou aquela multidão por todos os lados — o mais excelso dos deuses, o deus Vento, o fez.
7.97.13
तदद्भुतमिवाचिन्त्यं निरैक्षन्त समागताः ।
मानवाः सर्वराष्ट्रेभ्यः पूर्वं कृतयुगे यथा ॥ ७.९७.१३ ॥
Os homens reunidos de todos os reinos contemplavam aquele prodígio inconcebível, como outrora na era de Kṛta.
7.97.14
सर्वान्समागतान्दृष्ट्वा सीता काषायवासिनी ।
अब्रवीत्प्राञ्जलिर्वाक्यमधोदृष्टिरवाङ्मुखी ॥ ७.९७.१४ ॥
Ao ver todos reunidos, Sītā, vestida de ocre, com as mãos juntas, o olhar baixo e o rosto inclinado, proferiu estas palavras.
7.97.15
यथा ऽहं राघवादन्यं मनसापि न चिन्तये ।
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति ॥ ७.९७.१५ ॥
Assim como não penso em nenhum outro além de Rāghava, nem mesmo em minha mente, que a deusa Mādhavī me conceda uma abertura.
7.97.16
मनसा कर्मणा वाचा यथा रामं समर्चये ।
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति ॥ ७.९७.१६ ॥
Assim como venero Rāma com o pensamento, a ação e a palavra, que a deusa Mādhavī me conceda uma abertura.
7.97.17
यथैतत्सत्यमुक्तं मे वेद्मि रामात्परं न च ।
तथा मे माधवी देवी विवरं दातुमर्हति ॥ ७.९७.१७ ॥
Se o que disse é verdade, e não conheço ninguém superior a Rāma, que a deusa Mādhavī me conceda uma abertura.
7.97.18
तथा शपन्त्यां वैदेह्यां प्रादुरासीत्तदद्भुतम् ।
भूतलादुत्थितं दिव्यं सिंहासनमनुत्तमम् ॥ ७.९७.१८ ॥
Enquanto Vaidehī jurava assim, aquele prodígio ocorreu: da terra ergueu-se um trono divino e incomparável.
7.97.19
ध्रियमाणं शिरोभिस्तु नागैरमितविक्रमैः ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दिव्यरत्नविभूषितैः ॥ ७.९७.१९ ॥
Serpentes de poder imensurável sustentavam aquele trono sobre suas cabeças; tinham forma divina e estavam adornadas com joias divinas.
7.97.20
तस्मिंस्तु धरणी देवी बाहुभ्यां गृह्य मैथिलीम् ।
स्वागतेनाभिनन्द्यैनामासने चोपवेशयत् ॥ ७.९७.२० ॥
Então a deusa Dharaṇī, tomando Maithilī com ambos os braços, saudou-a com palavras de boas-vindas e a fez sentar-se no assento.
7.97.21
तामासनगतां दृष्ट्वा प्रविशन्तीं रसातलम् ।
पुष्पवृष्टिरविच्छिन्ना दिव्या सीतामवाकिरत् ॥ ७.९७.२१ ॥
Ao vê-la sentada no trono e entrando no Rasātala, uma chuva divina e ininterrupta de flores caiu sobre Sītā.
7.97.22
साधुकारश्च सुमहान्देवानां सहसोत्थितः ।
साधु साध्विति वै सीते यस्यास्ते शीलमीदृशम् ॥ ७.९७.२२ ॥
De repente, dos deuses ergueu-se um grande clamor de «Bem feito!»: «Bem feito, bem feito! Ó Sītā, tal é a tua virtude!».
7.97.23
एवं बहुविधा वाचो ह्यन्तरिक्षगताः सुराः ।
व्याजह्रुर्हृष्टमनसो दृष्ट्वा सीताप्रवेशनम् ॥ ७.९७.२३ ॥
Assim, os deuses que habitavam o céu, ao verem a entrada de Sītā, pronunciaram muitas palavras com o coração alegre.
7.97.24
यज्ञवाटगताश्चापि मुनयः सर्व एव ते ।
राजानश्च नरव्याघ्रा विस्मयान्नोपरेमिरे ॥ ७.९७.२४ ॥
Todos os sábios que haviam ido ao recinto do sacrifício, e os reis, tigres entre os homens, não cessaram de se maravilhar.
7.97.25
अन्तरिक्षे च भूमौ च सर्वे स्थावरजङ्गमाः ।
दानवाश्च महाकायाः पाताले पन्नगाधिपाः ॥ ७.९७.२५ ॥
No céu e na terra, todos os seres móveis e imóveis, os dānavas de corpos enormes, e no submundo os senhores das serpentes.
7.97.26
केचिद्विनेदुः संहृष्टाः केचिद्ध्यानपरायणाः ।
केचिद्रामं निरीक्षन्ते केचित्सीतामचेतनाः ॥ ७.९७.२६ ॥
Alguns gritaram de alegria, outros se absorveram na meditação, alguns contemplavam Rāma e outros, olhando para Sītā, ficaram inconscientes.
7.97.27
सीताप्रवेशनं दृष्ट्वा तेषामासीत्समागमः ।
तन्मुहूर्तमिवात्यर्थं समं सम्मोहितं जगत् ॥ ७.९७.२७ ॥
Ao ver a entrada de Sītā, todos se reuniram; e naquele momento o mundo inteiro pareceu igualmente e totalmente desorientado.