รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.98.1
रसातलं प्रविष्टायां वैदेह्यां सर्ववानराः ।
चुक्रुशुः साधु साध्वीति मुनयो रामसन्निधौ ॥ ७.९८.१ ॥
เมื่อวิเทหนันทินีเข้าสู่บาดาลแล้ว วานรทั้งปวงและฤๅษีทั้งหลายในที่เฉพาะพระพักตร์พระราม ต่างร้องขึ้นว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว"
7.98.2
दण्डकाष्ठमवष्टभ्य बाष्पव्याकुलितेक्षणः ।
अवाक्छिरा दीनमना रामो ह्यासीत्सुदुःखितः ॥ ७.९८.२ ॥
พระรามทรงยันท่อนไม้เท้าไว้ นัยน์ตาพร่าด้วยน้ำตา ก้มพระศีรษะ มีพระทัยหม่นหมอง ทรงโศกเศร้าอย่างยิ่ง
7.98.3
स रुदित्वा चिरं कालं बहुशो बाष्पमुत्सृजन् ।
क्रोधशोकसमाविष्टो रामो वचनमब्रवीत् ॥ ७.९८.३ ॥
พระองค์ทรงคร่ำครวญอยู่นาน ทรงหลั่งน้ำพระเนตรซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วพระรามผู้ถูกความโกรธและความโศกครอบงำ ตรัสถ้อยคำเหล่านี้
7.98.4
अभूतपूर्वं शोकं मे मनः स्प्रष्टुमिवेच्छति ।
पश्यतो मे यथा नष्टा सीता श्रीरिव रूपिणी ॥ ७.९८.४ ॥
ความโศกที่ไม่เคยมีมาก่อนดูจะเข้ากุมจิตใจของเรา ขณะที่เรามองดู สีดาก็หายไปเหมือนพระศรีที่มีรูปกาย
7.98.5
सा ऽदर्शनं पुरा सीता लङ्कापारे महोदधेः ।
ततश्चापि मयानीता किं पुनर्वसुधातलात् ॥ ७.९८.५ ॥
เมื่อก่อนนี้ สีดาเคยหายไปที่ฝั่งไกลของลงกาข้ามมหาสมุทร และครั้งนั้นเราก็นำนางกลับมาได้ ครั้นนี้จากแผ่นดินลึกลงไป จะยิ่งกว่าเพียงใดเล่า
7.98.6
वसुधे देवि भवति सीता निर्यात्यतां मम ।
दर्शयिष्यामि वा रोषं यथा मामवगच्छसि ॥ ७.९८.६ ॥
ข้าแต่เทวีธรณี จงคืนสีดาให้แก่เราเถิด มิฉะนั้นเราจะแสดงความกริ้วให้ท่านได้รู้จักเรา
7.98.7
कामं श्वश्रूर्ममैव त्वं त्वत्सकाशाद्धि मैथिली ।
कर्षता हलहस्तेन जनकेनोद्धृता पुरा ॥ ७.९८.७ ॥
แท้จริงนางเป็นสะใภ้ของเรานั่นเอง เพราะสีดาไมถิลีที่เป็นของท่านนั้น เมื่อก่อนนี้ท่านชนกได้ยกขึ้นจากแผ่นดิน ขณะที่ท่านกำลังไถนาด้วยผาลในมือ
7.98.8
तस्मान्निर्यात्यतां सीता विवरं वा प्रयच्छ मे ।
पाताले नाकपृष्ठे वा वसेयं सहितस्तया ॥ ७.९८.८ ॥
เพราะฉะนั้น จงคืนสีดาให้เถิด หรือเปิดช่องให้เราลงไป เราจะอยู่ร่วมกับนางในบาดาลหรือบนยอดสวรรค์ก็ได้
7.98.9
आनय त्वं हि तां सीतां मत्तो ऽहं मैथिलीकृते ।
न मे दास्यसि चेत्सीतां यथारूपां महीतले ॥ ७.९८.९ ॥
ท่านจงนำสีดามาให้เรา เพราะเราจะยืนอยู่ที่นี่เพื่อไมถิลี หากท่านไม่คืนสีดาให้เราในรูปโฉมเดิมบนแผ่นดินนี้...
7.98.10
सपर्वतवनां कृत्स्नां विधमिष्यामि ते स्थितम् ।
नाशयिष्याम्यहं भूमिं सर्वमापो भवत्विह ॥ ७.९८.१० ॥
เราจะทำลายแผ่นดินทั้งผืน พร้อมภูเขาและป่าไม้ รวมทั้งที่ที่ท่านยืนอยู่นี้ด้วย เราจะทำลายแผ่นดินนี้ ขอให้ทุกสิ่งที่นี่กลายเป็นน้ำเถิด
7.98.11
एवं ब्रुवाणे काकुत्स्थे क्रोधशोकसमन्विते ।
ब्रह्मा सुरगणैः सार्धमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.९८.११ ॥
ขณะที่กากุตสถ์ (พระราม) ผู้เต็มไปด้วยความโกรธและความโศกตรัสดังนี้ พระพรหมพร้อมด้วยหมู่เทพจึงตรัสกับพระรามผู้ทำให้ราฆุวงศ์ชื่นชม
7.98.12
राम राम न सन्तापं कर्तुमर्हसि सुव्रत ।
स्मर त्वं पूर्वकं भावं मन्त्रं चामित्रकर्शन ॥ ७.९८.१२ ॥
พระราม พระราม ข้าแต่ผู้มีวัตรอันดี ท่านไม่ควรก่อความทุกข์ร้อนให้ตนเอง ข้าแต่ผู้ทำศัตรูให้ย่อยยับ จงระลึกถึงสภาวะเดิมของท่าน และถ้อยคำแนะนำของท่านเอง
7.98.13
न खलु त्वां महाबाहो स्मारयेयमनुत्तमम् ।
इमं मुहूर्तं दुर्धर्ष स्मर त्वं जन्म वैष्णवम् ॥ ७.९८.१३ ॥
ข้าแต่ผู้มีพระพาหาใหญ่ เราไม่จำเป็นต้องเตือนความทรงจำท่านถึงสิ่งสูงสุดนั้นเลย ข้าแต่ผู้ที่ใครก็ข่มไม่ได้ จงระลึกถึงขณะนี้ จงระลึกถึงการอุบัติของท่านในฐานะพระวิษณุ
7.98.14
सीता हि विमला साध्वी तव पूर्वपरायणा ।
नागलोकं सुखं प्रायात्त्वदाश्रयतपोबलात् ॥ ७.९८.१४ ॥
สีดาบริสุทธิ์และเป็นผู้มีศีลธรรม ภักดีต่อท่านมาแต่เดิม ด้วยพลังตบะที่พึ่งพาท่าน นางจึงไปถึงโลกของนาคอย่างสุขสบาย
7.98.15
स्वर्गे ते सङ्गमो भूयो भविष्यति न संशयः ।
अस्यास्तु परिषन्मध्ये यद्ब्रवीमि निबोध तत् ॥ ७.९८.१५ ॥
ท่านจะได้พบนางอีกครั้งในสวรรค์ไม่ต้องสงสัย แต่จงฟังสิ่งที่เรากล่าวท่ามกลางที่ประชุมนี้
7.98.16
एतदेव हि काव्यं ते काव्यानामुत्तमं श्रुतम् ।
सर्वं विस्तरतो राम व्याख्यास्यति न संशयः ॥ ७.९८.१६ ॥
บทกวีนี้แหละเป็นของท่าน ดังที่ได้ฟังมาว่าเป็นเลิศกว่าบทกวีทั้งปวง ข้าแต่พระราม ทั้งหมดนี้จะถูกอธิบายโดยพิสดาร ไม่ต้องสงสัย
7.98.17
जन्मप्रभृति ते वीर सुखदुःखोपसेवनम् ।
भविष्यदुत्तरं चेह सर्वं वाल्मीकिना कृतम् ॥ ७.९८.१७ ॥
ข้าแต่วีรบุรุษ ตั้งแต่ท่านประสูติเป็นต้นมา การได้รับสุขและทุกข์ และสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป ทั้งหมดนี้วาลมีกิได้แต่งไว้ที่นี่แล้ว
7.98.18
आदिकाव्यमिदं राम त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
नह्यन्यो ऽर्हति काव्यानां यशोभाग्राघवादृते ॥ ७.९८.१८ ॥
ข้าแต่พระราม บทกวีแรกนี้ตั้งอยู่บนท่านทั้งสิ้น ข้าแต่พระราฆวะ ไม่มีผู้ใดอื่นนอกจากท่านที่สมควรได้รับส่วนแห่งเกียรติยศของบทกวีนี้
7.98.19
श्रुतं ते पूर्वमेतद्धि मया सर्वं सुरैः सह ।
दिव्यमद्भुतरूपं च सत्यवाक्यमनावृतम् ॥ ७.९८.१९ ॥
พระราม ท่านได้ฟังเรื่องทั้งหมดนี้มาก่อนแล้ว จากเราและร่วมกับเหล่าเทพ เป็นของทิพย์ มีรูปอันอัศจรรย์ ตั้งอยู่บนถ้อยคำจริง และไม่มีสิ่งใดปิดบัง
7.98.20
स त्वं पुरुषशार्दूल धर्मेण सुसमाहितः ।
शेषं भविष्यं काकुत्स्थ काव्यं रामायणं शृणु ॥ ७.९८.२० ॥
ข้าแต่บุรุษผู้เป็นดั่งพยัคฆ์ ท่านผู้มั่นคงในธรรม ข้าแต่ทายาทแห่งกากุตสถ์ จงฟังบทกวีรามายณะนี้ พร้อมส่วนที่เหลือเกี่ยวกับสิ่งที่จะมาถึง
7.98.21
उत्तरं नाम काव्यस्य शेषमत्र महायशः ।
तच्छृणुष्व महातेज ऋषिभिः सार्धमुत्तमम् ॥ ७.९८.२१ ॥
ข้าแต่ผู้มีเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ ส่วนที่เหลือของบทกาพย์นี้เรียกว่าอุตตระ ขอท่านจงฟังส่วนอันประเสริฐนั้นพร้อมกับฤๅษีทั้งหลาย ข้าแต่ผู้มีเดชอันยิ่งใหญ่
7.98.22
न खल्वन्येन काकुत्स्थ श्रोतव्यमिदमुत्तमम् ।
परमम् ऋषिणा वीर त्वयैव रघुनन्दन ॥ ७.९८.२२ ॥
ข้าแต่โอรสของกากุตสถ ส่วนอันประเสริฐและสูงสุดนี้ย่อมไม่ควรให้ผู้อื่นฟัง ข้าแต่วีรบุรุษ ผู้เป็นที่ชื่นชมของชาวรฆุ มีเพียงฤๅษีและท่านเท่านั้นที่ควรฟัง
7.98.23
एतावदुक्त्वा वचनं ब्रह्मा त्रिभुवनेश्वरः ।
जगाम त्रिदिवं देवो देवैः सह सबान्धवैः ॥ ७.९८.२३ ॥
เมื่อพระพรหมผู้เป็นเจ้าแห่งไตรโลกตรัสถ้อยคำเหล่านี้แล้ว พระองค์ก็เสด็จขึ้นสู่สวรรค์พร้อมด้วยเหล่าเทพและญาติพี่น้อง
7.98.24
ये च तत्र महात्मान ऋषयो ब्राह्मलौकिकाः ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता न्यवर्तन्त महौजसः ।
उत्तरं श्रोतुमनसो भविष्यं यच्च राघवे ॥ ७.९८.२४ ॥
ฤๅษีผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่และมีเดชมาก ซึ่งอยู่ในที่นั้นและเป็นผู้อยู่ในโลกของพราหมณ์ เมื่อได้รับอนุญาตจากพระพรหมแล้วก็กลับไป ผู้ประสงค์จะฟังส่วนสุดท้ายและเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นเกี่ยวกับพระราฆวะ
7.98.25
ततो रामः शुभां वाणीं देवदेवस्य भाषिताम् ।
श्रुत्वा परमतेजस्वी वाल्मीकिमिदमब्रवीत् ॥ ७.९८.२५ ॥
ครั้นแล้วพระรามผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ได้ฟังถ้อยคำอันเป็นมงคลที่เทวราชตรัส จึงตรัสกับฤๅษีวาลมีกิดังนี้
7.98.26
भगवन् श्रोतुमनस ऋषयो ब्राह्मलौकिकाः ।
भविष्यदुत्तरं यन्मे श्वोभूते सम्प्रवर्तताम् ॥ ७.९८.२६ ॥
ข้าแต่ท่านผู้เป็นที่เคารพ ฤๅษีทั้งหลายทั้งในโลกของพระพรหมและในโลกของมนุษย์ ต่างประสงค์จะฟัง ขอให้การกล่าวถึงเหตุการณ์ในอนาคตส่วนอุตตระของข้าพเจ้าเริ่มต้นในวันพรุ่งนี้เถิด
7.98.27
एवं विनिश्चयं कृत्वा सम्प्रगृह्य कुशीलवौ ।
तं जनौघं विसृज्याथ पर्णशालामुपागमत् ।
तामेव शोचतः सीतां सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ७.९८.२७ ॥
เมื่อตกลงใจดังนี้แล้ว พระองค์ก็พาทั้งกุศะและลวะไปด้วย ทรงให้ฝูงชนจำนวนมากกลับไป แล้วเสด็จไปยังกระท่อมใบไม้ ทรงโศกเศร้าถึงพระสีดาเพียงผู้เดียว และราตรีนั้นก็ผ่านไป