வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.98.1
रसातलं प्रविष्टायां वैदेह्यां सर्ववानराः ।
चुक्रुशुः साधु साध्वीति मुनयो रामसन्निधौ ॥ ७.९८.१ ॥
வைதேஹி பாதாளத்தில் புகுந்தபோது, அனைத்து வானரங்களும் முனிவர்களும் ராமன் முன்னிலையில் 'சாது, சாது' என்று கூவினர்.
7.98.2
दण्डकाष्ठमवष्टभ्य बाष्पव्याकुलितेक्षणः ।
अवाक्छिरा दीनमना रामो ह्यासीत्सुदुःखितः ॥ ७.९८.२ ॥
ராமன் கோலை ஊன்றி நின்றார்; கண்ணீரால் அவரது கண்கள் கலங்கின, தலை கவிழ்ந்தது, மனம் துயருற்று மிகவும் வருந்தினார்.
7.98.3
स रुदित्वा चिरं कालं बहुशो बाष्पमुत्सृजन् ।
क्रोधशोकसमाविष्टो रामो वचनमब्रवीत् ॥ ७.९८.३ ॥
அவர் நீண்ட நேரம் பலமுறை கண்ணீர் சிந்தி அழுதார்; பின்னர் கோபமும் துயரமும் நிறைந்த ராமன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
7.98.4
अभूतपूर्वं शोकं मे मनः स्प्रष्टुमिवेच्छति ।
पश्यतो मे यथा नष्टा सीता श्रीरिव रूपिणी ॥ ७.९८.४ ॥
முன்பு ஒருபோதும் அறியாத துயர் என் மனதைத் தொடுவதுபோல் தோன்றுகிறது; என் கண்ணெதிரே உருவம் கொண்ட திருமகள் போல சீதை மறைந்துவிட்டாள்.
7.98.5
सा ऽदर्शनं पुरा सीता लङ्कापारे महोदधेः ।
ततश्चापि मयानीता किं पुनर्वसुधातलात् ॥ ७.९८.५ ॥
முன்பு மகாசமுத்திரத்தின் அக்கரையில் லங்கையில் சீதை மறைந்தாள்; அப்போதும் நான் அவளை மீட்டுக் கொண்டு வந்தேன்; இப்போது பூமியின் அடியிலிருந்து எவ்வளவு அதிகம்!
7.98.6
वसुधे देवि भवति सीता निर्यात्यतां मम ।
दर्शयिष्यामि वा रोषं यथा मामवगच्छसि ॥ ७.९८.६ ॥
ஓ பூமி தேவியே! சீதையை எனக்குத் திருப்பித் தா; இல்லையேல் என் கோபத்தை உனக்குக் காட்டுவேன்; அதன் மூலம் என்னை நீ அறிந்துகொள்வாய்.
7.98.7
कामं श्वश्रूर्ममैव त्वं त्वत्सकाशाद्धि मैथिली ।
कर्षता हलहस्तेन जनकेनोद्धृता पुरा ॥ ७.९८.७ ॥
உண்மையாக அவள் என் மாமியார் தான்; உனக்குச் சொந்தமான மைதிலி சீதை, முன்பு ஏர் பிடித்து உழுத ஜனகனால் பூமியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவள்.
7.98.8
तस्मान्निर्यात्यतां सीता विवरं वा प्रयच्छ मे ।
पाताले नाकपृष्ठे वा वसेयं सहितस्तया ॥ ७.९८.८ ॥
ஆகையால் சீதையைத் திருப்பிக் கொடு, அல்லது எனக்கு ஒரு பிளவைக் கொடு; நான் அவளுடன் பாதாளத்திலோ அல்லது சுவர்க்கத்தின் மேற்பரப்பிலோ வசிப்பேன்.
7.98.9
आनय त्वं हि तां सीतां मत्तो ऽहं मैथिलीकृते ।
न मे दास्यसि चेत्सीतां यथारूपां महीतले ॥ ७.९८.९ ॥
நீ அவளை என்னிடமிருந்து கொண்டுவா; மைதிலிக்காக நான் இருக்கிறேன். நீ சீதையை எனக்கு அவளுடைய அதே வடிவில் பூமியில் கொடுக்கவில்லையென்றால்...
7.98.10
सपर्वतवनां कृत्स्नां विधमिष्यामि ते स्थितम् ।
नाशयिष्याम्यहं भूमिं सर्वमापो भवत्विह ॥ ७.९८.१० ॥
மலைகளும் காடுகளும் சேர்ந்த முழு பூமியையும், நீ நிற்கும் இடத்தையும் நான் சிதறடிப்பேன். இந்த நிலத்தை நான் அழிப்பேன்; இங்கு எல்லாம் நீராகட்டும்.
7.98.11
एवं ब्रुवाणे काकुत्स्थे क्रोधशोकसमन्विते ।
ब्रह्मा सुरगणैः सार्धमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.९८.११ ॥
காகுத்ஸ்தன் (ராமன்) கோபமும் துக்கமும் நிறைந்தவனாக இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, பிரம்மா தேவர்களுடன் சேர்ந்து ரகுநந்தனிடம் கூறினார்.
7.98.12
राम राम न सन्तापं कर्तुमर्हसि सुव्रत ।
स्मर त्वं पूर्वकं भावं मन्त्रं चामित्रकर्शन ॥ ७.९८.१२ ॥
ராமா, ராமா, நல்ல விரதம் கொண்டவனே, நீ துன்பம் கொள்ளக்கூடாது. எதிரிகளை வாட்டுபவனே, உன் முந்தைய இயல்பையும் உன் மந்திரத்தையும் நினைவுகூர்.
7.98.13
न खलु त्वां महाबाहो स्मारयेयमनुत्तमम् ।
इमं मुहूर्तं दुर्धर्ष स्मर त्वं जन्म वैष्णवम् ॥ ७.९८.१३ ॥
மகாபாகுவே, உமக்கு இந்த உயர்ந்ததை நான் நினைவூட்டத் தேவையில்லை. தோற்கடிக்க முடியாதவரே, இந்த கணத்தை நினையுங்கள்; உமது விஷ்ணு அவதாரப் பிறப்பை நினையுங்கள்.
7.98.14
सीता हि विमला साध्वी तव पूर्वपरायणा ।
नागलोकं सुखं प्रायात्त्वदाश्रयतपोबलात् ॥ ७.९८.१४ ॥
சீதை உண்மையில் களங்கமற்றவளும் நல்லொழுக்கமுள்ளவளும் ஆவாள்; முன்பிருந்தே உமக்கு அர்ப்பணமானவள். உம்மைச் சார்ந்த தவத்தின் வலிமையால் அவள் நாகலோகத்துக்கு இன்பமாகச் சென்றாள்.
7.98.15
स्वर्गे ते सङ्गमो भूयो भविष्यति न संशयः ।
अस्यास्तु परिषन्मध्ये यद्ब्रवीमि निबोध तत् ॥ ७.९८.१५ ॥
சுவர்க்கத்தில் நீர் அவளுடன் மீண்டும் சேர்வீர்; இதில் ஐயமில்லை. ஆனால் இந்தச் சபையின் நடுவில் நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள்.
7.98.16
एतदेव हि काव्यं ते काव्यानामुत्तमं श्रुतम् ।
सर्वं विस्तरतो राम व्याख्यास्यति न संशयः ॥ ७.९८.१६ ॥
இதுவே உமக்குரிய காவியம்; காவியங்களில் சிறந்ததாகக் கேட்கப்பட்டது. ராமா, இதை எல்லாவற்றையும் விரிவாக விளக்குவார்கள்; இதில் ஐயமில்லை.
7.98.17
जन्मप्रभृति ते वीर सुखदुःखोपसेवनम् ।
भविष्यदुत्तरं चेह सर्वं वाल्मीकिना कृतम् ॥ ७.९८.१७ ॥
வீரனே, உமது பிறப்பு முதல் இன்ப துன்பங்களை அனுபவித்தது வரையும், இனி நிகழவிருப்பதையும்—இவை அனைத்தும் இங்கே வால்மீகியால் இயற்றப்பட்டன.
7.98.18
आदिकाव्यमिदं राम त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
नह्यन्यो ऽर्हति काव्यानां यशोभाग्राघवादृते ॥ ७.९८.१८ ॥
ராமா, இந்த ஆதிகாவியம் முழுவதும் உம்மிலேயே நிலைபெற்றுள்ளது. ராகவா, உமையல்லாமல் வேறு யாரும் காவியங்களின் புகழுக்கு உரியவர் அல்லர்.
7.98.19
श्रुतं ते पूर्वमेतद्धि मया सर्वं सुरैः सह ।
दिव्यमद्भुतरूपं च सत्यवाक्यमनावृतम् ॥ ७.९८.१९ ॥
ராமா, இவை அனைத்தையும் நீ முன்பே என்னிடமிருந்தும் தேவர்களுடன் சேர்ந்தும் கேட்டிருக்கிறாய். இது தெய்வீகமானது, அற்புத வடிவம் கொண்டது, உண்மை வார்த்தைகளால் ஆனது, மறைக்கப்படாதது.
7.98.20
स त्वं पुरुषशार्दूल धर्मेण सुसमाहितः ।
शेषं भविष्यं काकुत्स्थ काव्यं रामायणं शृणु ॥ ७.९८.२० ॥
மனிதர்களில் புலியே, தர்மத்தில் நன்கு நிலைபெற்ற நீ, காகுத்ஸ்ய வம்சத்தவனே, எதிர்காலம் வரை உள்ள மீதப் பகுதியான இந்த ராமாயண காவியத்தைக் கேள்.
7.98.21
उत्तरं नाम काव्यस्य शेषमत्र महायशः ।
तच्छृणुष्व महातेज ऋषिभिः सार्धमुत्तमम् ॥ ७.९८.२१ ॥
மாபெரும் புகழ் கொண்டவனே, இந்த காவியத்தின் மீதமுள்ள இறுதிப் பகுதி 'உத்தரம்' என்று பெயர் பெற்றது. மாபெரும் ஒளி கொண்டவனே, ரிஷிகளுடன் சேர்ந்து அந்த உயர்ந்த பகுதியைக் கேள்.
7.98.22
न खल्वन्येन काकुत्स्थ श्रोतव्यमिदमुत्तमम् ।
परमम् ऋषिणा वीर त्वयैव रघुनन्दन ॥ ७.९८.२२ ॥
காகுத்ஸ்ய வம்சத்தவனே, இந்த உயர்ந்த, மேலான பகுதியை வேறு யாராலும் கேட்கக் கூடாது. வீரனே, ரகுநந்தனனே, ரிஷியும் நீயுமே இதைக் கேட்க வேண்டும்.
7.98.23
एतावदुक्त्वा वचनं ब्रह्मा त्रिभुवनेश्वरः ।
जगाम त्रिदिवं देवो देवैः सह सबान्धवैः ॥ ७.९८.२३ ॥
இவ்வளவு வார்த்தைகளைச் சொல்லிவிட்டு, மூன்று உலகங்களின் இறைவனான பிரம்மா தேவர்களோடும் தன் உறவினர்களோடும் சேர்ந்து சொர்க்கத்திற்குச் சென்றார்.
7.98.24
ये च तत्र महात्मान ऋषयो ब्राह्मलौकिकाः ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता न्यवर्तन्त महौजसः ।
उत्तरं श्रोतुमनसो भविष्यं यच्च राघवे ॥ ७.९८.२४ ॥
அங்கிருந்த மகாத்மாவான பிரம்மலோக ரிஷிகள், பிரம்மாவின் அனுமதி பெற்று திரும்பிச் சென்றனர். மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட அவர்கள் உத்தர பாகத்தையும், ராகவனைப் பற்றிய எதிர்காலத்தையும் கேட்க விரும்பியவர்கள்.
7.98.25
ततो रामः शुभां वाणीं देवदेवस्य भाषिताम् ।
श्रुत्वा परमतेजस्वी वाल्मीकिमिदमब्रवीत् ॥ ७.९८.२५ ॥
பின்பு பரம தேஜஸ்வியான ராமர் தேவதேவனால் சொல்லப்பட்ட அந்த சுபமான வாக்கைக் கேட்டு வால்மீகியிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
7.98.26
भगवन् श्रोतुमनस ऋषयो ब्राह्मलौकिकाः ।
भविष्यदुत्तरं यन्मे श्वोभूते सम्प्रवर्तताम् ॥ ७.९८.२६ ॥
பகவானே! பிரம்மலோக, உலகியல் ரிஷிகள் கேட்க விரும்புகின்றனர்; என்னுடைய எதிர்கால உத்தரக் கதை நாளை தொடங்கட்டும்.
7.98.27
एवं विनिश्चयं कृत्वा सम्प्रगृह्य कुशीलवौ ।
तं जनौघं विसृज्याथ पर्णशालामुपागमत् ।
तामेव शोचतः सीतां सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ७.९८.२७ ॥
இவ்வாறு முடிவெடுத்து, குசலவரை அழைத்துக்கொண்டு, அந்த மக்கள் கூட்டத்தை அனுப்பிவிட்டு, பின்பு இலைக்குடிசைக்கு வந்தார். சீதையையே எண்ணித் துயருற்றிருக்கையில் அந்த இரவு கழிந்தது.