Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.98

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

7.98.1

रसातलं प्रविष्टायां वैदेह्यां सर्ववानराः ।
चुक्रुशुः साधु साध्वीति मुनयो रामसन्निधौ ॥ ७.९८.१ ॥

വൈദേഹി രസാതലത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ എല്ലാ വാനരന്മാരും മുനിമാരും രാമസന്നിധിയിൽ 'സാധു, സാധു' എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

7.98.2

दण्डकाष्ठमवष्टभ्य बाष्पव्याकुलितेक्षणः ।
अवाक्छिरा दीनमना रामो ह्यासीत्सुदुःखितः ॥ ७.९८.२ ॥

രാമൻ ദണ്ഡിൽ ചാരി നിന്നു; കണ്ണീരിനാൽ കണ്ണുകൾ മങ്ങി, തല താഴ്ന്നു, മനസ്സ് ദീനമായി അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി.

7.98.3

स रुदित्वा चिरं कालं बहुशो बाष्पमुत्सृजन् ।
क्रोधशोकसमाविष्टो रामो वचनमब्रवीत् ॥ ७.९८.३ ॥

അവൻ ഏറെനേരം പലതവണ കണ്ണീർ വാർത്ത് കരഞ്ഞു; പിന്നെ കോപവും ശോകവും നിറഞ്ഞ രാമൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

7.98.4

अभूतपूर्वं शोकं मे मनः स्प्रष्टुमिवेच्छति ।
पश्यतो मे यथा नष्टा सीता श्रीरिव रूपिणी ॥ ७.९८.४ ॥

മുമ്പൊരിക്കലും ഉണ്ടാകാത്ത ശോകം എന്റെ മനസ്സിനെ സ്പർശിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെയാണ്; എന്റെ കണ്മുന്നിൽ രൂപം ധരിച്ച ശ്രീദേവിയെപ്പോലെ സീത നഷ്ടപ്പെട്ടു.

7.98.5

सा ऽदर्शनं पुरा सीता लङ्कापारे महोदधेः ।
ततश्चापि मयानीता किं पुनर्वसुधातलात् ॥ ७.९८.५ ॥

മുമ്പ് മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ അക്കരെ ലങ്കാതീരത്ത് സീത അപ്രത്യക്ഷയായി; അന്നും ഞാൻ അവളെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു; ഇപ്പോൾ ഭൂമിയുടെ അടിയിൽ നിന്ന് എത്രയധികം!

7.98.6

वसुधे देवि भवति सीता निर्यात्यतां मम ।
दर्शयिष्यामि वा रोषं यथा मामवगच्छसि ॥ ७.९८.६ ॥

ഹേ ഭൂദേവീ! സീതയെ എനിക്ക് തിരികെ തരിക; അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ കോപം നിനക്ക് കാണിച്ചുതരാം, അതുവഴി നീ എന്നെ അറിയും.

7.98.7

कामं श्वश्रूर्ममैव त्वं त्वत्सकाशाद्धि मैथिली ।
कर्षता हलहस्तेन जनकेनोद्धृता पुरा ॥ ७.९८.७ ॥

സത്യത്തിൽ അവൾ എന്റെ അമ്മായിയമ്മയാണ്; നിനക്കു ബന്ധപ്പെട്ട മൈഥിലി സീതയെ പണ്ട് കലപ്പ പിടിച്ച് ഉഴുതുകൊണ്ടിരുന്ന ജനകൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് എടുത്തതാണ്.

7.98.8

तस्मान्निर्यात्यतां सीता विवरं वा प्रयच्छ मे ।
पाताले नाकपृष्ठे वा वसेयं सहितस्तया ॥ ७.९८.८ ॥

അതിനാൽ സീതയെ തിരികെ നൽകുക, അല്ലെങ്കിൽ എനിക്കൊരു വിള്ളൽ തരിക; ഞാൻ അവളോടൊപ്പം പാതാളത്തിലോ സ്വർഗ്ഗോപരിതലത്തിലോ വസിക്കും.

7.98.9

आनय त्वं हि तां सीतां मत्तो ऽहं मैथिलीकृते ।
न मे दास्यसि चेत्सीतां यथारूपां महीतले ॥ ७.९८.९ ॥

നീ അവളെ എന്നിൽനിന്ന് കൊണ്ടുവരിക; മൈഥിലിക്കായി ഞാനുണ്ട്. നീ എനിക്ക് സീതയെ അതേ രൂപത്തിൽ ഭൂതലത്തിൽ തിരികെ നൽകിയില്ലെങ്കിൽ...

7.98.10

सपर्वतवनां कृत्स्नां विधमिष्यामि ते स्थितम् ।
नाशयिष्याम्यहं भूमिं सर्वमापो भवत्विह ॥ ७.९८.१० ॥

പർവതങ്ങളും വനങ്ങളുമടങ്ങുന്ന മുഴുവൻ ഭൂമിയെയും, നീ നിൽക്കുന്ന ഇടത്തെയും ഞാൻ തകർക്കും. ഈ ഭൂമിയെ ഞാൻ നശിപ്പിക്കും; ഇവിടെ എല്ലാം ജലമാകട്ടെ.

7.98.11

एवं ब्रुवाणे काकुत्स्थे क्रोधशोकसमन्विते ।
ब्रह्मा सुरगणैः सार्धमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.९८.११ ॥

കാകുത്സ്ഥൻ (രാമൻ) കോപവും ദുഃഖവും നിറഞ്ഞവനായി ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം രഘുനന്ദനനോട് പറഞ്ഞു.

7.98.12

राम राम न सन्तापं कर्तुमर्हसि सुव्रत ।
स्मर त्वं पूर्वकं भावं मन्त्रं चामित्रकर्शन ॥ ७.९८.१२ ॥

രാമാ, രാമാ, സുവ്രതനേ, നീ ദുഃഖിക്കരുത്. ശത്രുകർശകാ, നിന്റെ പൂർവസ്വഭാവവും മന്ത്രവും ഓർക്കുക.

7.98.13

न खलु त्वां महाबाहो स्मारयेयमनुत्तमम् ।
इमं मुहूर्तं दुर्धर्ष स्मर त्वं जन्म वैष्णवम् ॥ ७.९८.१३ ॥

മഹാബാഹോ, നിനക്ക് ഈ പരമത്തെ ഞാൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല. ദുർധർഷാ, ഈ നിമിഷം ഓർക്കുക—നിന്റെ വൈഷ്ണവ ജന്മം ഓർക്കുക.

7.98.14

सीता हि विमला साध्वी तव पूर्वपरायणा ।
नागलोकं सुखं प्रायात्त्वदाश्रयतपोबलात् ॥ ७.९८.१४ ॥

സീത യഥാർത്ഥത്തിൽ നിർമ്മലയും സാധ്വിയുമാണ്; മുൻപേ നിനക്ക് സമർപ്പിതയായിരുന്നവൾ. നിന്നെ ആശ്രയിച്ച തപോബലത്താൽ അവൾ സുഖമായി നാഗലോകത്തേക്ക് പോയി.

7.98.15

स्वर्गे ते सङ्गमो भूयो भविष्यति न संशयः ।
अस्यास्तु परिषन्मध्ये यद्ब्रवीमि निबोध तत् ॥ ७.९८.१५ ॥

സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിനക്ക് അവളുമായി വീണ്ടും സംഗമം ഉണ്ടാകും; സംശയമില്ല. എന്നാൽ ഈ സഭയുടെ മധ്യത്തിൽ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുക.

7.98.16

एतदेव हि काव्यं ते काव्यानामुत्तमं श्रुतम् ।
सर्वं विस्तरतो राम व्याख्यास्यति न संशयः ॥ ७.९८.१६ ॥

ഇതുതന്നെയാണ് നിന്റെ കാവ്യം; കാവ്യങ്ങളിൽ ഉത്തമമെന്ന് കേട്ടത്. രാമാ, ഇതെല്ലാം വിസ്തരിച്ച് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടും; സംശയമില്ല.

7.98.17

जन्मप्रभृति ते वीर सुखदुःखोपसेवनम् ।
भविष्यदुत्तरं चेह सर्वं वाल्मीकिना कृतम् ॥ ७.९८.१७ ॥

വീരാ, നിന്റെ ജനനം മുതൽ സുഖദുഃഖങ്ങളുടെ അനുഭവവും ഇനി സംഭവിക്കാനുള്ളതും—ഇവയെല്ലാം ഇവിടെ വാല്മീകി രചിച്ചു.

7.98.18

आदिकाव्यमिदं राम त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
नह्यन्यो ऽर्हति काव्यानां यशोभाग्राघवादृते ॥ ७.९८.१८ ॥

രാമാ, ഈ ആദികാവ്യം മുഴുവൻ നിന്നിൽ തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. രാഘവാ, നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരും കാവ്യങ്ങളുടെ കീർത്തിക്ക് അർഹനല്ല.

7.98.19

श्रुतं ते पूर्वमेतद्धि मया सर्वं सुरैः सह ।
दिव्यमद्भुतरूपं च सत्यवाक्यमनावृतम् ॥ ७.९८.१९ ॥

രാമാ, ഇതെല്ലാം നീ മുമ്പ് എന്നിൽനിന്നും ദേവന്മാരോടൊപ്പവും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത് ദിവ്യവും അദ്ഭുതരൂപമുള്ളതും സത്യവാക്കുകളാൽ നിറഞ്ഞതും മറയ്ക്കപ്പെടാത്തതുമാണ്.

7.98.20

स त्वं पुरुषशार्दूल धर्मेण सुसमाहितः ।
शेषं भविष्यं काकुत्स्थ काव्यं रामायणं शृणु ॥ ७.९८.२० ॥

പുരുഷവ്യാഘ്രാ, ധർമ്മത്തിൽ നന്നായി ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന നീ, കാകുത്സ്ഥവംശജാ, ഭാവിയിലെ ശേഷഭാഗമായ ഈ രാമായണകാവ്യം കേൾക്കുക.

7.98.21

उत्तरं नाम काव्यस्य शेषमत्र महायशः ।
तच्छृणुष्व महातेज ऋषिभिः सार्धमुत्तमम् ॥ ७.९८.२१ ॥

മഹായശസ്വീ, ഈ കാവ്യത്തിലെ ശേഷിക്കുന്ന അന്ത്യഭാഗം 'ഉത്തരം' എന്ന് പേരിട്ടതാണ്. മഹാതേജസ്വീ, ഋഷിമാരോടൊപ്പം ആ ഉത്തമഭാഗം കേൾക്കുക.

7.98.22

न खल्वन्येन काकुत्स्थ श्रोतव्यमिदमुत्तमम् ।
परमम् ऋषिणा वीर त्वयैव रघुनन्दन ॥ ७.९८.२२ ॥

കാകുത്സ്ഥവംശജാ, ഈ ഉത്തമവും പരമവുമായ ഭാഗം മറ്റാരും കേൾക്കേണ്ടതില്ല. വീരാ, രഘുനന്ദനാ, ഋഷിയും നീയുമല്ലാതെ ആരും ഇത് കേൾക്കരുത്.

7.98.23

एतावदुक्त्वा वचनं ब्रह्मा त्रिभुवनेश्वरः ।
जगाम त्रिदिवं देवो देवैः सह सबान्धवैः ॥ ७.९८.२३ ॥

ഇത്രയും വാക്കുകൾ പറഞ്ഞശേഷം മൂന്നുലോകങ്ങളുടെയും ഈശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരോടും ബന്ധുക്കളോടുമൊപ്പം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.

7.98.24

ये च तत्र महात्मान ऋषयो ब्राह्मलौकिकाः ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता न्यवर्तन्त महौजसः ।
उत्तरं श्रोतुमनसो भविष्यं यच्च राघवे ॥ ७.९८.२४ ॥

അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ബ്രഹ്മലോകത്തിലെ മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച് മടങ്ങി. ഉത്തരഭാഗവും രാഘവനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാവിയും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച മഹാതേജസ്വികളായിരുന്നു അവർ.

7.98.25

ततो रामः शुभां वाणीं देवदेवस्य भाषिताम् ।
श्रुत्वा परमतेजस्वी वाल्मीकिमिदमब्रवीत् ॥ ७.९८.२५ ॥

അപ്പോൾ പരമതേജസ്വിയായ രാമൻ ദേവദേവൻ പറഞ്ഞ ആ ശുഭവാണി കേട്ട് വാല്മീകിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

7.98.26

भगवन् श्रोतुमनस ऋषयो ब्राह्मलौकिकाः ।
भविष्यदुत्तरं यन्मे श्वोभूते सम्प्रवर्तताम् ॥ ७.९८.२६ ॥

ഭഗവാനേ! ബ്രഹ്മലോകത്തിലെയും ലോകത്തിലെയും ഋഷിമാർ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്റെ ഭാവി ഉത്തരഭാഗം നാളെ ആരംഭിക്കട്ടെ.

7.98.27

एवं विनिश्चयं कृत्वा सम्प्रगृह्य कुशीलवौ ।
तं जनौघं विसृज्याथ पर्णशालामुपागमत् ।
तामेव शोचतः सीतां सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ७.९८.२७ ॥

ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച് കുശലവരെ കൂട്ടി, ആ ജനക്കൂട്ടത്തെ പറഞ്ഞയച്ച് പർണശാലയിലേക്ക് പോയി. സീതയെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിച്ചിരിക്കെ ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞു.