Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.98.1
रसातलं प्रविष्टायां वैदेह्यां सर्ववानराः ।
चुक्रुशुः साधु साध्वीति मुनयो रामसन्निधौ ॥ ७.९८.१ ॥
Quando Vaidehī entrou em Rasātala, todos os macacos e sábios, na presença de Rāma, exclamaram: "Bem feito, bem feito!"
7.98.2
दण्डकाष्ठमवष्टभ्य बाष्पव्याकुलितेक्षणः ।
अवाक्छिरा दीनमना रामो ह्यासीत्सुदुःखितः ॥ ७.९८.२ ॥
Apoiado no seu bastão, com os olhos turvados pelas lágrimas, a cabeça baixa e o coração aflito, Rāma estava profundamente aflito.
7.98.3
स रुदित्वा चिरं कालं बहुशो बाष्पमुत्सृजन् ।
क्रोधशोकसमाविष्टो रामो वचनमब्रवीत् ॥ ७.९८.३ ॥
Chorou por muito tempo, derramando lágrimas repetidas vezes; então Rāma, tomado de ira e tristeza, proferiu estas palavras.
7.98.4
अभूतपूर्वं शोकं मे मनः स्प्रष्टुमिवेच्छति ।
पश्यतो मे यथा नष्टा सीता श्रीरिव रूपिणी ॥ ७.९८.४ ॥
Uma dor nunca antes conhecida parece apoderar-se da minha mente; enquanto eu olhava, Sītā, como Śrī encarnada, se perdeu.
7.98.5
सा ऽदर्शनं पुरा सीता लङ्कापारे महोदधेः ।
ततश्चापि मयानीता किं पुनर्वसुधातलात् ॥ ७.९८.५ ॥
Outrora, Sītā desapareceu na margem distante de Laṅkā, além do grande oceano, e mesmo então eu a trouxe de volta. Quanto mais, então, das profundezas da terra!
7.98.6
वसुधे देवि भवति सीता निर्यात्यतां मम ।
दर्शयिष्यामि वा रोषं यथा मामवगच्छसि ॥ ७.९८.६ ॥
Ó deusa Terra, devolve-me Sītā; ou eu te mostrarei a minha ira, para que me conheças!
7.98.7
कामं श्वश्रूर्ममैव त्वं त्वत्सकाशाद्धि मैथिली ।
कर्षता हलहस्तेन जनकेनोद्धृता पुरा ॥ ७.९८.७ ॥
Na verdade ela é minha nora; a Maithilī Sītā, que te pertence, foi outrora erguida da terra por Janaka, que arava com o arado na mão.
7.98.8
तस्मान्निर्यात्यतां सीता विवरं वा प्रयच्छ मे ।
पाताले नाकपृष्ठे वा वसेयं सहितस्तया ॥ ७.९८.८ ॥
Portanto, devolve Sītā, ou concede-me uma fenda; viverei junto com ela no submundo ou na superfície do céu.
7.98.9
आनय त्वं हि तां सीतां मत्तो ऽहं मैथिलीकृते ।
न मे दास्यसि चेत्सीतां यथारूपां महीतले ॥ ७.९८.९ ॥
Traze-a tu; eu estou aqui pela Maithilī. Se não me devolveres Sītā na mesma forma sobre a terra...
7.98.10
सपर्वतवनां कृत्स्नां विधमिष्यामि ते स्थितम् ।
नाशयिष्याम्यहं भूमिं सर्वमापो भवत्विह ॥ ७.९८.१० ॥
Despedaçarei toda a terra, com suas montanhas e florestas, e o próprio lugar onde estás. Destruirei esta terra; que aqui tudo se torne água.
7.98.11
एवं ब्रुवाणे काकुत्स्थे क्रोधशोकसमन्विते ।
ब्रह्मा सुरगणैः सार्धमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.९८.११ ॥
Enquanto Kākutstha (Rāma), cheio de ira e dor, assim falava, Brahmā, junto com as hostes dos deuses, falou à alegria dos Raghus.
7.98.12
राम राम न सन्तापं कर्तुमर्हसि सुव्रत ।
स्मर त्वं पूर्वकं भावं मन्त्रं चामित्रकर्शन ॥ ७.९८.१२ ॥
Rāma, Rāma, ó tu de votos firmes, não deves causar-te aflição. Ó atormentador dos inimigos, lembra-te da tua natureza anterior e do teu conselho.
7.98.13
न खलु त्वां महाबाहो स्मारयेयमनुत्तमम् ।
इमं मुहूर्तं दुर्धर्ष स्मर त्वं जन्म वैष्णवम् ॥ ७.९८.१३ ॥
Ó de braços poderosos, não preciso de fato lembrar-te do supremo. Ó invencível, recorda este momento: recorda o teu nascimento como Viṣṇu.
7.98.14
सीता हि विमला साध्वी तव पूर्वपरायणा ।
नागलोकं सुखं प्रायात्त्वदाश्रयतपोबलात् ॥ ७.९८.१४ ॥
Sītā é de fato imaculada e virtuosa, devotada a ti desde antes. Pelo poder da austeridade que se refugiou em ti, ela partiu feliz para o mundo dos nāgas.
7.98.15
स्वर्गे ते सङ्गमो भूयो भविष्यति न संशयः ।
अस्यास्तु परिषन्मध्ये यद्ब्रवीमि निबोध तत् ॥ ७.९८.१५ ॥
No céu, reencontrarás a ela novamente, sem dúvida. Mas ouve o que digo no meio desta assembleia.
7.98.16
एतदेव हि काव्यं ते काव्यानामुत्तमं श्रुतम् ।
सर्वं विस्तरतो राम व्याख्यास्यति न संशयः ॥ ७.९८.१६ ॥
Este mesmo poema é teu, ouvido como o melhor dos poemas. Ó Rāma, tudo será exposto em detalhe, sem dúvida.
7.98.17
जन्मप्रभृति ते वीर सुखदुःखोपसेवनम् ।
भविष्यदुत्तरं चेह सर्वं वाल्मीकिना कृतम् ॥ ७.९८.१७ ॥
Ó herói, desde o teu nascimento, a experiência de alegria e dor, e o que virá depois: tudo isto foi composto aqui por Vālmīki.
7.98.18
आदिकाव्यमिदं राम त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
नह्यन्यो ऽर्हति काव्यानां यशोभाग्राघवादृते ॥ ७.९८.१८ ॥
Ó Rāma, este primeiro poema está todo estabelecido em ti. Ó Rāghava, ninguém além de ti merece partilhar da fama dos poemas.
7.98.19
श्रुतं ते पूर्वमेतद्धि मया सर्वं सुरैः सह ।
दिव्यमद्भुतरूपं च सत्यवाक्यमनावृतम् ॥ ७.९८.१९ ॥
Rāma, tu já ouviste tudo isto antes, de mim e junto com os deuses. É divino, de forma maravilhosa, feito de palavras verdadeiras e sem véu.
7.98.20
स त्वं पुरुषशार्दूल धर्मेण सुसमाहितः ।
शेषं भविष्यं काकुत्स्थ काव्यं रामायणं शृणु ॥ ७.९८.२० ॥
Tigre entre os homens, tu que estás firme no dharma, descendente de Kakutstha, ouve este poema do Rāmāyaṇa, com o restante do que há de vir.
7.98.21
उत्तरं नाम काव्यस्य शेषमत्र महायशः ।
तच्छृणुष्व महातेज ऋषिभिः सार्धमुत्तमम् ॥ ७.९८.२१ ॥
Ó tu de grande renome, a parte final restante deste poema chama-se Uttara. Ó tu de grande esplendor, ouve essa parte excelente junto com os sábios.
7.98.22
न खल्वन्येन काकुत्स्थ श्रोतव्यमिदमुत्तमम् ।
परमम् ऋषिणा वीर त्वयैव रघुनन्दन ॥ ७.९८.२२ ॥
Descendente de Kakutstha, esta parte excelente e suprema não deve ser ouvida por mais ninguém; deve ser ouvida apenas por um sábio e por ti, ó herói, deleite dos Raghu.
7.98.23
एतावदुक्त्वा वचनं ब्रह्मा त्रिभुवनेश्वरः ।
जगाम त्रिदिवं देवो देवैः सह सबान्धवैः ॥ ७.९८.२३ ॥
Tendo dito estas palavras, Brahmā, senhor dos três mundos, partiu para o céu com os deuses e os seus parentes.
7.98.24
ये च तत्र महात्मान ऋषयो ब्राह्मलौकिकाः ।
ब्रह्मणा समनुज्ञाता न्यवर्तन्त महौजसः ।
उत्तरं श्रोतुमनसो भविष्यं यच्च राघवे ॥ ७.९८.२४ ॥
E os sábios de grande alma do mundo de Brahmā que lá estavam, tendo recebido licença de Brahmā, regressaram — aqueles poderosos que desejavam ouvir a parte final e o que há de vir sobre Rāghava.
7.98.25
ततो रामः शुभां वाणीं देवदेवस्य भाषिताम् ।
श्रुत्वा परमतेजस्वी वाल्मीकिमिदमब्रवीत् ॥ ७.९८.२५ ॥
Então Rāma, de resplendor supremo, tendo ouvido a auspiciosa palavra proferida pelo deus dos deuses, disse isto a Vālmīki.
7.98.26
भगवन् श्रोतुमनस ऋषयो ब्राह्मलौकिकाः ।
भविष्यदुत्तरं यन्मे श्वोभूते सम्प्रवर्तताम् ॥ ७.९८.२६ ॥
Ó venerável, os sábios do mundo de Brahmā e do mundo humano desejam ouvir; que a continuação futura comece amanhã.
7.98.27
एवं विनिश्चयं कृत्वा सम्प्रगृह्य कुशीलवौ ।
तं जनौघं विसृज्याथ पर्णशालामुपागमत् ।
तामेव शोचतः सीतां सा व्यतीयाय शर्वरी ॥ ७.९८.२७ ॥
Tendo tomado essa decisão, levando consigo Kuśa e Lava, dispensou a multidão e foi à cabana de folhas. Lamentando Sītā, aquela noite passou.