Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.99.1
रजन्यां तु प्रभातायां समानीय महामुनीन् ।
गीयतामविशङ्काभ्यां रामः पुत्रावुवाच ह ॥ ७.९९.१ ॥
Cuando la noche pasó y llegó la aurora, Rāma convocó a los grandes sabios y dijo a sus dos hijos: "Cantad sin vacilar."
7.99.2
ततः समुपविष्टेषु ब्रह्मर्षिषु महात्मसु ।
भविष्यदुत्तरं काव्यं जगतुस्तौ कुशीलवौ ॥ ७.९९.२ ॥
Entonces, cuando los brahmarṣis magnánimos se sentaron, Kuśa y Lava cantaron el poema posterior del porvenir.
7.99.3
प्रविष्टायां तु सीतायां भूतलं सत्यसम्पदा ।
तस्यावसाने यज्ञस्य रामः परमदुर्मनाः ॥ ७.९९.३ ॥
Cuando Sītā entró en la tierra por la riqueza de su verdad, al final de aquel sacrificio, Rāma quedó profundamente afligido.
7.99.4
अपश्यमानो वैदेहीं मेने शून्यमिदं जगत् ।
शोकेन परमायस्तो न शान्तिं मनसा ऽगमत् ॥ ७.९९.४ ॥
Al no ver a Vaidehī, consideró vacío este mundo; agotado por el dolor, no encontró paz en su mente.
7.99.5
विसृज्य पार्थिवान्सर्वानृक्षवानरराक्षसान् ।
जनौघं विप्रमुख्यानां वित्तपूर्वं विसृज्य च ॥ ७.९९.५ ॥
Habiendo despedido a todos los reyes, a los osos, monos y rākṣasas, y habiendo enviado de vuelta a la multitud de brahmanes principales, obsequiándoles primero con riquezas.
7.99.6
एवं समाप्य यज्ञं तु विधिवत्स तु राघवः ।
ततो विसृज्य तान्सर्वान्रामो राजीवलोचनः ॥ ७.९९.६ ॥
Así, aquel Rāghava completó el sacrificio según la regla; luego, después de despedir a todos ellos, Rāma, el de ojos de loto.
7.99.7
हृदि कृत्वा तदा सीतामयोध्यां प्रविवेश ह ।
इष्टयज्ञो नरपतिः पुत्रद्वयसमन्वितः ॥ ७.९९.७ ॥
Entonces, llevando a Sītā en el corazón, entró en Ayodhyā. El señor de los hombres, que había completado sus sacrificios, estaba acompañado de sus dos hijos.
7.99.8
न सीतायाः परां भार्यां वव्रे स रघुनन्दनः ।
यज्ञे यज्ञे च पत्न्यर्थं जानकी काञ्चनी भवत् ॥ ७.९९.८ ॥
El deleite de los Raghu no eligió otra esposa que Sītā. En cada sacrificio se hizo una imagen dorada de Jānakī para ocupar el lugar de la esposa.
7.99.9
दशवर्षसहस्राणि वाजिमेघानथाकरोत् ।
वाजपेयान्दशगुणांस्तथा बहुसुवर्णकान् ॥ ७.९९.९ ॥
Durante diez mil años realizó sacrificios del caballo, y luego diez veces más sacrificios Vājapeya, con abundante oro.
7.99.10
अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां गोसवैश्च महाधनैः ।
ईजे क्रतुभिरन्यैश्च स श्रीमानाप्तदक्षिणैः ॥ ७.९९.१० ॥
El glorioso ofició con los ritos Agniṣṭoma y Atirātra, con los ritos Gosava de gran riqueza y con otros actos sacrificiales, entregando las dakṣiṇās completas.
7.99.11
एवं स कालः सुमहान्राज्यस्थस्य महात्मनः ।
धर्मे प्रयतमानस्य व्यतीयाद्राघवस्य तु ॥ ७.९९.११ ॥
Así transcurrió aquel largo tiempo para el magnánimo Rāghava, que residía en el reino y se esforzaba por el dharma.
7.99.12
अनुरञ्जन्ति राजानमहन्यहनि राघवम् ।
ऋक्षवानररक्षांसि स्थिता रामस्य शासने ॥ ७.९९.१२ ॥
Día tras día, los osos, monos y rākṣasas, de pie bajo el mando de Rāma, deleitaban al rey Rāghava.
7.99.13
काले वर्षति पर्जन्यः सुभिक्षं विमला दिशः ।
हृष्टपुष्टजनाकीर्णं पुरं जनपदास्तथा ॥ ७.९९.१३ ॥
En su tiempo llovía la nube de lluvia; había abundancia de alimentos y las direcciones estaban despejadas. La ciudad y los campos estaban llenos de gente alegre y bien nutrida.
7.99.14
नाकाले म्रियते कश्चिन्न व्याधिः प्राणिनां तथा ।
नानर्थो विद्यते कश्चिद्रामे राज्यं प्रशासति ॥ ७.९९.१४ ॥
Mientras Rāma gobernaba el reino, nadie moría antes de tiempo, ninguna enfermedad afectaba a los seres vivos y no existía desgracia alguna.
7.99.15
अथ दीर्घस्य कालस्य राममाता यशस्विनी ।
पुत्रपौत्रैः परिवृता कालधर्ममुपागमत् ॥ ७.९९.१५ ॥
Entonces, tras largo tiempo, la gloriosa madre de Rāma, rodeada de hijos y nietos, alcanzó la ley del tiempo, es decir, la muerte.
7.99.16
अन्वियाय सुमित्रा च कैकेयी च यशस्विनी ।
धर्मं कृत्वा बहुविधं त्रिदिवे पर्यवस्थिता ॥ ७.९९.१६ ॥
También la gloriosa Sumitrā y Kaikeyī la siguieron; habiendo practicado muchas clases de mérito, permanecieron en el cielo de los tres mundos.
7.99.17
सर्वाः प्रमुदिताः स्वर्गे राज्ञा दशरथेन च ।
समागता महाभागाः सर्वधर्मं च लेभिरे ॥ ७.९९.१७ ॥
Todas ellas, llenas de alegría, se reunieron en el cielo con el rey Daśaratha, y aquellas grandemente afortunadas alcanzaron el fruto pleno del dharma.
7.99.18
तासां रामो महादानं काले काले प्रयच्छति ।
मातऽणामविशेषेण ब्राह्मणेषु तपस्विषु ॥ ७.९९.१८ ॥
Por aquellas madres, Rāma ofrece un gran don en los tiempos debidos, en nombre de las madres, sin distinción, a los brahmanes y a los ascetas.
7.99.19
पित्र्याणि ब्रह्मरत्नानि यज्ञान्परमदुस्तरान् ।
चकार रामो धर्मात्मा पितऽन्देवान्विवर्धयन् ॥ ७.९९.१९ ॥
Rāma, de alma justa, realizó para los antepasados los sacrificios sumamente difíciles, con los brāhmaṇas como sus joyas, honrando a los antepasados y a los dioses.
7.99.20
एवं वर्षसहस्राणि बहून्यथ ययुः सुखम् ।
यज्ञैर्बहुविधं धर्मं वर्धयानस्य सर्वदा ॥ ७.९९.२० ॥
Así transcurrieron muchos miles de años felizmente, mientras él siempre acrecentaba el dharma de muchas maneras mediante los sacrificios.