ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.103.1
तत्त॑ इन्द्रि॒यं प॑र॒मं प॑रा॒चैरधा॑रयन्त क॒वयः॑ पु॒रेदम् ।
क्ष॒मेदम॒न्यद्दि॒व्य॑न्यद॑स्य॒ समी॑ पृच्यते सम॒नेव॑ के॒तुः ॥
ପୂର୍ବେ କବିମାନେ ତାଙ୍କର ପରମ ବଳକୁ ଦୂରରୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଗୋଟିଏ ଏଠି ପୃଥିବୀରେ, ଅନ୍ୟଟି ଦ୍ୟୁଲୋକରେ; ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ଧ୍ୱଜା ପରି ଏକତ୍ର ମିଳନ୍ତି।
1.103.2
स धा॑रयत्पृथि॒वीं प॒प्रथ॑च्च॒ वज्रे॑ण ह॒त्वा निर॒पः स॑सर्ज ।
अह॒न्नहि॒मभि॑नद्रौहि॒णं वि अह॒न्व्यं॑सं म॒घवा॒ शची॑भिः ॥
ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲେ ଓ ବିସ୍ତାର କଲେ; ବଜ୍ରରେ ଆଘାତ କରି ଜଳ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଅହିକୁ ବଧ କଲେ, ରୌହିଣକୁ ବିଦାରଣ କଲେ, ବ୍ୟଂସକୁ ନିହତ କଲେ—ମଘବାନ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ।
1.103.3
स जा॒तूभ॑र्मा श्र॒द्दधा॑न॒ ओजः॒ पुरो॑ विभि॒न्दन्न॑चर॒द्वि दासीः॑ ।
वि॒द्वान्व॑ज्रि॒न्दस्य॑वे हे॒तिम॒स्यार्यं॒ सहो॑ वर्धया द्यु॒म्नमि॑न्द्र ॥
ଯଜ୍ଞ ବହନ କରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ, ବଳରେ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗି ଦାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କଲେ। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଜାଣି ଶୁଣି ଦସ୍ୟୁ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କର; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବଳ ଓ ତେଜ ବଢ଼ାଅ।
1.103.4
तदू॒चुषे॒ मानु॑षे॒मा यु॒गानि॑ की॒र्तेन्यं॑ म॒घवा॒ नाम॒ बिभ्र॑त् ।
उ॒प॒प्र॒यन्द॑स्यु॒हत्या॑य व॒ज्री यद्ध॑ सू॒नुः श्रव॑से॒ नाम॑ द॒धे ॥
କହୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଏହି ଯୁଗ କୀର୍ତ୍ତନ ଯୋଗ୍ୟ; ମଘବାନ ନିଜ ନାମ ଧାରଣ କଲେ। ଦସ୍ୟୁ ବଧ ପାଇଁ ବଜ୍ରଧାରୀ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତି; ପୁତ୍ର ଯଶ ପାଇଁ ନାମ ଧାରଣ କଲେ।
1.103.5
तद॑स्ये॒दं प॑श्यता॒ भूरि॑ पु॒ष्टं श्रदिन्द्र॑स्य धत्तन वी॒र्या॑य ।
स गा अ॑विन्द॒त्सो अ॑विन्द॒दश्वा॒न्त्स ओष॑धीः॒ सो अ॒पः स वना॑नि ॥
ଦେଖ—ତାଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଚୁର, ପୋଷିତ ରୂପ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୀରତ୍ୱ ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଧାରଣ କର। ସେ ଗାଈ ପାଇଲେ, ଘୋଡ଼ା ପାଇଲେ; ଔଷଧି, ଜଳ, ବନ ପାଇଲେ।
1.103.6
भूरि॑कर्मणे वृष॒भाय॒ वृष्णे॑ स॒त्यशु॑ष्माय सुनवाम॒ सोम॑म् ।
य आ॒दृत्या॑ परिप॒न्थीव॒ शूरोऽय॑ज्वनो वि॒भज॒न्नेति॒ वेदः॑ ॥
ବହୁ କର୍ମକାରୀ, ବୃଷ, ବଳବାନ ଓ ସତ୍ୟବଳଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ସୋମ ପିଷିବା। ପଥ ରୋକୁଥିବା ଭଳି, ଅଯଜ୍ୱାର ଧନ ବାଣ୍ଟି ଯାଉଥିବା ବୀର।
1.103.7
तदि॑न्द्र॒ प्रेव॑ वी॒र्यं॑ चकर्थ॒ यत्स॒सन्तं॒ वज्रे॒णाबो॑ध॒योऽहि॑म् ।
अनु॑ त्वा॒ पत्नी॑र्हृषि॒तं वय॑श्च॒ विश्वे॑ दे॒वासो॑ अमद॒न्ननु॑ त्वा ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସେହି ବୀରତ୍ୱର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ; ବଜ୍ରରେ ଶୋଇଥିବା ଅହିକୁ ତୁମେ ଜାଗ୍ରତ କରିଛ। ତୁମ ପଛେ ପତ୍ନୀମାନେ, ହର୍ଷିତ ପକ୍ଷୀମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
1.103.8
शुष्णं॒ पिप्रुं॒ कुय॑वं वृ॒त्रमि॑न्द्र य॒दाव॑धी॒र्वि पुरः॒ शम्ब॑रस्य ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶୁଷ୍ଣ, ପିପ୍ରୁ, କୁଯବ ଓ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିଛ; ଶମ୍ବରର ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଛ। ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌ ଆମ ପାଇଁ ସାଧନ କରନ୍ତୁ।