ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.103.1
तत्त॑ इन्द्रि॒यं प॑र॒मं प॑रा॒चैरधा॑रयन्त क॒वयः॑ पु॒रेदम् ।
क्ष॒मेदम॒न्यद्दि॒व्य॑न्यद॑स्य॒ समी॑ पृच्यते सम॒नेव॑ के॒तुः ॥
മുൻപേ കവികൾ അവന്റെ പരമശക്തി ദൂരെനിന്നുതന്നെ സ്ഥാപിച്ചു. ഒന്ന് ഇവിടെ ഭൂമിയിൽ; മറ്റൊന്ന് ദിവ്യലോകത്തിൽ; അവ ഒരേ കൊടിപോലെ ഒന്നിച്ചു ചേരുന്നു.
1.103.2
स धा॑रयत्पृथि॒वीं प॒प्रथ॑च्च॒ वज्रे॑ण ह॒त्वा निर॒पः स॑सर्ज ।
अह॒न्नहि॒मभि॑नद्रौहि॒णं वि अह॒न्व्यं॑सं म॒घवा॒ शची॑भिः ॥
അവൻ ഭൂമിയെ താങ്ങി വിസ്തൃതമാക്കി; വജ്രംകൊണ്ട് അടിച്ച് ജലങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചു. അഹിയെ കൊന്നു, രൗഹിണനെ പിളർന്നു, വ്യംസനെ വധിച്ചു—മഘവാൻ തന്റെ ശക്തികളാൽ.
1.103.3
स जा॒तूभ॑र्मा श्र॒द्दधा॑न॒ ओजः॒ पुरो॑ विभि॒न्दन्न॑चर॒द्वि दासीः॑ ।
वि॒द्वान्व॑ज्रि॒न्दस्य॑वे हे॒तिम॒स्यार्यं॒ सहो॑ वर्धया द्यु॒म्नमि॑न्द्र ॥
യജ്ഞം വഹിക്കാൻ ജനിച്ചവൻ, ശ്രദ്ധയുള്ളവൻ, ബലത്താൽ കോട്ടകൾ തകർത്ത് ദാസന്മാർക്കിടയിൽ സഞ്ചരിച്ചു. വജ്രധാരീ, അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ദസ്യുവിന്മേൽ ആയുധം എറിയൂ; ഇന്ദ്രാ, ആര്യന്റെ ബലവും തേജസ്സും വർധിപ്പിക്കൂ.
1.103.4
तदू॒चुषे॒ मानु॑षे॒मा यु॒गानि॑ की॒र्तेन्यं॑ म॒घवा॒ नाम॒ बिभ्र॑त् ।
उ॒प॒प्र॒यन्द॑स्यु॒हत्या॑य व॒ज्री यद्ध॑ सू॒नुः श्रव॑से॒ नाम॑ द॒धे ॥
പറഞ്ഞവന്, മനുഷ്യരുടെ ഈ യുഗങ്ങൾ കീർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടവ; മഘവാൻ തന്റെ നാമം ധരിക്കുമ്പോൾ. ദസ്യുവധത്തിനായി വജ്രധാരി മുന്നോട്ടു വരുന്നു; പുത്രൻ കീർത്തിക്കായി നാമം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ.
1.103.5
तद॑स्ये॒दं प॑श्यता॒ भूरि॑ पु॒ष्टं श्रदिन्द्र॑स्य धत्तन वी॒र्या॑य ।
स गा अ॑विन्द॒त्सो अ॑विन्द॒दश्वा॒न्त्स ओष॑धीः॒ सो अ॒पः स वना॑नि ॥
ഇതു കാണുക—അവന്റെ ഈ സമൃദ്ധവും പോഷിതവുമായ രൂപം. ഇന്ദ്രന്റെ വീരത്വത്തിനായി ശ്രദ്ധ ധരിക്കൂ. അവൻ പശുക്കളെ കണ്ടെത്തി, കുതിരകളെ കണ്ടെത്തി; ഓഷധികളെയും ജലങ്ങളെയും വനങ്ങളെയും കണ്ടെത്തി.
1.103.6
भूरि॑कर्मणे वृष॒भाय॒ वृष्णे॑ स॒त्यशु॑ष्माय सुनवाम॒ सोम॑म् ।
य आ॒दृत्या॑ परिप॒न्थीव॒ शूरोऽय॑ज्वनो वि॒भज॒न्नेति॒ वेदः॑ ॥
അനേകം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനും, കാളയും, ബലവാനും, സത്യബലമുള്ളവനുമായവന് സോമം പിഴിയാം. വഴി തടയുന്നവനെപ്പോലെ, അയജ്വന്റെ ധനം വിഭജിച്ചു കടന്നുപോകുന്ന വീരൻ.
1.103.7
तदि॑न्द्र॒ प्रेव॑ वी॒र्यं॑ चकर्थ॒ यत्स॒सन्तं॒ वज्रे॒णाबो॑ध॒योऽहि॑म् ।
अनु॑ त्वा॒ पत्नी॑र्हृषि॒तं वय॑श्च॒ विश्वे॑ दे॒वासो॑ अमद॒न्ननु॑ त्वा ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ ആ വീരകർമ്മം ചെയ്തു; വജ്രംകൊണ്ട് ഉറങ്ങിക്കിടന്ന അഹിയെ നീ ഉണർത്തി. നിന്നെ പിന്തുടർന്ന് ഭാര്യമാരും സന്തോഷിച്ച പക്ഷികളും എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദിച്ചു.
1.103.8
शुष्णं॒ पिप्रुं॒ कुय॑वं वृ॒त्रमि॑न्द्र य॒दाव॑धी॒र्वि पुरः॒ शम्ब॑रस्य ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ ശുഷ്ണനെയും പിപ്രുവിനെയും കുയവനെയും വൃത്രനെയും വധിച്ചു; ശംബരന്റെ കോട്ടകൾ തകർത്തു. ആ കർമ്മം മിത്രനും വരുണനും അദിതിയും സിന്ധുവും പൃഥ്വിയും ദ്യൗവും ഞങ്ങൾക്കായി സാധിപ്പിക്കട്ടെ.